OF - Naar Eijsden.

Wat ik vanmorgen al vreesde, werd werkelijkheid, mijn fiets moet naar de fietsenmaker. Ik had hem eerst grondig gereinigd en geolied, maar toen ik een testritje (oa. door het gehucht Berenbroek) wilde maken, hoorde ik opnieuw dat vervelend bijgeluid. Vriend Hubert wilde mij wel komen halen want ik mag nog steeds geen langere wandelingen maken. Maar fietsenmaker Mark stuurde mij terug naar huis omdat hij het wisselstuk (trapas) niet in voorraad had. Dinsdag mag ik teruggaan. 😀

Maar ik wilde toch een fietstocht maken, dan maar met de stadsfiets. Ik vertrok via Hotel La Butte aux Bois in Neerharen. Vervoilgens reed ik naar Opgrimbie om vervolgens naar Boorsem te fietsen. De molen "de Stormvogel" werd heropgebouwd in 1858 nadat de vorige molen afbrandde. Op oude postkaarten zeggen ze dat de molen in Reckheim (Rekem) stond. De molen staat natuurlijk kort op de grens tussen beide dorpen. 🙂

In Oud-Rekem heeft het "Oud Gerechtshof" al een lange geschiedenis. Nu is het een restaurant en café. Terugkeren deed ik via het Verbindingskanaal. Wat morgen ons te bieden heeft, we zullen zien of er al dan niet regen valt. Tot dan. Hopelijk gaat het nu goed om mijn tekst te plaatsen.  🤔  Het zal dus nog oefenen worden.

Verdorie zeg, ik was blij terug thuis te zijn na een fietstocht die niet helemaal vlekkeloos verlopen is. Het probleem was dat ik na verloop van tijd problemen kreeg met de trapas. Het maakte op een bepaald moment zo een lawaai, dat ik bijna beschaamd was om anderen voorbij te steken.  In het begin van mijn rit merkte ik al dat er iets scheelde, maar toen ik in Lanklaar was aan de Zuid-Willemsvaart, was het lawaai van ver te horen. Normaal had ik op dat punt doorgereden naar de Maas om zo terug te keren. Nu ben ik veiligheidshalve maar gewoon langs het kanaal gebleven om zo rapper terug thuis te zijn, dat hoopte ik toch op dat punt. 

Gelukkig ben ik dus thuis geraakt, meer zelfs, hoe korter ik bij mijn woonplaats kwam, hoe minder dat die trapas lawaai maakte.  Ik hoorde het nog wel, maar het was niet meer van die aard dat de andere weggebruikers verbaasd opkeken. Morgen moet ik die as eens nazien, misschien is een likje olie al voldoende.

Ik wilde vandaag naar Opoeteren fietsen. Ik vertrok richting Zutendaal waar ik het bos inreed. En dat bos was vandaag een constante, een groot deel van mijn heenrit gebeurde doorheen het bos. Goed dat ik mij warm aangekleed had want de zon was daar ver te zoeken. Vervolgens reed ik in As de fietsbrug over om dan de fietssnelweg te nemen richting Maaseik. 

Na een paar kilometer moest ik linksaf. Daar kwam ik een oude kapel tegen, gebouwd in 1867. Ze is opgedragen aan O.L.Vrouw der Armen. In Opoeteren reed ik langs een forellenvijver. Wat verderop reed ik door het natuurgebied Bergerven. Dat is ook een aanrader om er te gaan wandelen. Het ligt in het gehucht Berg, horende bij Maaseik.

En dan kwam ik aan het punt in Lanklaar waar ik de bslissing nam om langs het kanaal te blijven. Op die manier passeerde ik nog eens die nieuwe brug langs het kanaal. Mijn pauze nam ik in Neerharen bij Mesjeu.  Ik kreeg daar goed nieuws, de bazin zou aan de beterhand zijn na een ernstige aandoening. 

Voila mensen, meer wil (kan) ik niet vertellen, dadelijk heb ik nog een vergadering van de Bèssemgezèt.

Het is vandaag ene kl ... tedag, sorry voor dat lelijk woord.  Maar in de voormiddag toen ik buiten aan het werk was in de tuin, begon het al te miezeren en het ziet er niet naar uit dat het zal stoppen in de eerstvolgende uren. Het is dus met ander woorden, geen aangename dag om te fietsen. Nu, dat hoeft ook niet, van velen onder jullie krijg ik regelmatig de raad om te luisteren naar mijn lichaam. Dat ga ik dus vandaag ook doen, ik ga mij dus niet in het zweet fietsen met dit vochtig weer. En zeker niet met mijn ingekorte haren. Deze morgen zat ik al om 9u00 in de kappersstoel. 

Wat we wel gaan doen, mijn vrouw en ikzelf, dadelijk nemen we de bus naar Maastricht om in de Boekenkerk te gaan snuisteren en ergens een tasje koffie gaan drinken, dat zal er ook wel bijhoren. 

Postkaarten heb ik bij de vleet, vooral van de eigen gemeente. Maar ik heb er ook honderden van Belgische kastelen, vooral de zwart-wit kaartjes. Daarnaast heb ik een kleine reeks van Belgische molens en trams. De grootste hoop zijn de "groeten uit" van vele Belgische steden, dorpen en gemeenten. Dat zijn vooral recentere en gekleurde kaartjes, één per gemeente. Tot slot bezit ik ook van de meeste landen ter wereld, minstens één kaartje. Maar kaartjes van andere provincies en ook van de andere dorpen, steden en gemeenten in Belgisch Limburg zelf, dat kan mijn ambtenarenpensioentje niet trekken om die ook te bezitten. Dat zou een fortuin kosten. 

Maar oude postkaartjes elders vinden, dat is voor mij geen probleem en ik beschouw dat zelfs als een hobby om in het aanbod te snuisteren. Vandaag heb ik een reeks samengesteld van Schoten in de provincie Antwerpen. De gemeente heeft volgens recente tellingen +/- 34.000 inwoners en zou voor 11% bestaan uit natuur. Ik ken Schoten vooral omdat ik er een schoonzus heb wonen en ook twee schoonbroers. Heel af en toe kom ik er dus wel eens. Maar Schoten is ook de woonplaats van onze collega-blogger Alfy. Het is dus vooral voor haar dat ik de reeks publiceer.  En daarnaast is het ook een kastelengemeente, denken we maar aan kasteel Calixberg, het kasteel van Schoten, Gelmelenhof en kasteel Villers of Schotenhof.

Morgen zou het beter weer worden, de kans is dan ook groot dat ik weer een langere fietstocht ga maken. Tot dan alweer. 

De energie was er vandaag weer volop, wat een dagje rust toch kan doen. Maar het moet gezegd, die pannenkoeken - met een kommetje chocoladesaus - die we gisteren met ons twee verorberden ergens in het centrum van Lanaken, zullen ook wel hun positief effect gehad hebben.  Hoe ook, het was weer een goed gevulde dag vandaag. Eerst naar de bakker (per fiets), daarna wat snoeiwerk aan onze klimop en tenslotte het onderhoud van het graf van mijn ma en grootmoeder. Ook daar had ik heel wat snoeiwerk, er groeit ook klimop. 

In de namiddag was het dan tijd om te gaan fietsen. De bedoeling was om naar Maastricht te rijden, vervolgens naar Stein om dan in Berg a/d Maas, de Maas over te steken met het veer. Daarna zou ik wel zien hoe ik zou terugkeren, dat stond nog niet vast. 

Ik vertrok via Smeermaas naar de Noorderbrug in Maastricht. Daar nam ik de Groene Loper naar links in de richting van Meerssen. Maar omdat ik het fietsroutenetwerk volgde, kwam ik voorbij het kasteel Vaeshartelt. Van oorsprong is het een middeleeuws kasteel. Sinds 1994 is het een hotel en congrescentrum. Vanaf de straatkant kon ik het kasteel alleen maar zien in de verte. Daarna vervolgde ik mijn weg langs de gebruikelijke wegen, Brommelen, Stein tot in Berg a/d Maas waar ik met het veer de Maas zou oversteken.  Dit is het enige veer dat het hele jaar door de overzet over de Maas verzekert. Het veer heeft wel ene hele toepasselijke naam: " Haol Euver II".

Aan de overkant in Meeswijk (België) rijpte het idee om over de nieuwe brug in Lanklaar te gaan fietsen. Het is een fiets- en wandelbrug over de Zuid-Willemsvaart. Ik moest wel nog een eind de Maas volgen tot ik rechtsaf kon slaan richting Eisden-Dorp. Maar eens aan de Zuid-Willemsvaart was ik rap in Lanklaar om over de brug te rijden. Uiteraard was ik er niet alleen, er waren veel kijklustigen. De brug is ook nog maar recent geopend. 

Aan de overkant van het kanaal was het even uitzoeken welke weg ik zou nemen om terug te keren. Het leek mij het simpelste om gewoon rechtdoor de rijden tot aan de oude gebouwen van de koolmijn van Eisden. In fietscafé De Karbonkel ben ik een tas koffie gaan drinken.  Dit fietscafé is een onderdeel van de oude mijngebouwen.

Terugkeren deed ik vervolgens via het voetbalstadion van Patro Eisden en de Ponderosa in Kotem. Deze fietser had dorst en een lekkere Duvel zou wel smaken.  Nadien reed ik nog door Smeermaas om via Pietersheim terug naar huis te rijden. 72 km. op de teller, en dat half oktober, er zijn vroeger jaren geweest dat je bijna niet kon buitenkomen in deze tijd van het jaar. Laten we daarom maar genieten van het zachte weer. 

Je hebt soms zo van die dagen dat je je niet 100% lekker voelt in je vel, niet dat ik ziek ben, maar de energie is er gewoon niet. Ik heb dan ook geen goesting om te gaan fietsen. Zou het wandelen kunnen, dan zou ik zeker de deur uitgetrokken zijn, maar dat wandelen gaan voorals nog niet, ik blijf dus zitten op mijn honger. 

Deze voormiddag waren dochter en kleinzoon op bezoek en wat deze namiddag ons nog gaat geven, dat zal ook afhangen van de goesting van mijn halve trouwboek. Misschien dat we toch nog even het centrum intrekken voor een natje (en een droogje??). 

Daarenboven moeten we ons nog even aanpassen aan het verschil in temperatuur, zowel binnen als buiten. Wij hebben sowieso de verwarming aangezet. Morgen zou het beter weer zijn, met aangenamere temperaturen, zon en weinig wind. Ik plan een fietstocht met de koersfiets. Dadelijk mijn route bepalen. 

Gezien ik op mijn pc een enorme hoeveelheid oude postkaarten heb staan van allerlei dorpen, steden en gemeenten, wil ik dus ook vandaag een reeks posten, een reeks die vooral onze collega Pol zal plezieren. Het gaat hier over de gemeente Kasterlee met als deelgemeenten Lichtaart en Tielen. Er zijn ook twee gehuchten, Terlo en Houtem. De fusiegemeente ligt in de Antwerpse Kempen en in 2025 zouden er - afgerond - 20.000 mensen wonen. 

Meer heb ik vandaag niet te vertellen, zij het dat bij onze collega-blogger Redpoppy al te zien is hoe onze blogs er binnenkort gaan uitzien. Ik hoop dat we allemaal meegaan in dat nieuwe verhaal en dat we mekaar nog dikwijls mogen bezoeken in de gastenboeken. Ik kijk er alleszins naar uit en verwacht geen moeilijkheden.

Tenslotte sta ik nog even stil bij het overlijden van de echtgenote van onze andere collega-blogger François. Ik werd even stil toen ik het gisterenavond vernam. Mijn diepe medeleven François. 

Als ik het goed heb, dan hebben we allemaal een mail ontvangen van SenNet met de melding dat er op 16 oktober ed. het een en ander staat te gebeuren met onze website en blogs. Ik ben alleszins nieuwsgierig naar de vernieuwing. 

Vandaag kon ik het niet laten om een kleine fietstocht te maken. Ik weet het, het weer was nog niet stabiel en er was wat wind, maar desondanks kriebelde het om de benen wat in beweging te zetten. Ver wilde ik niet gaan, gewoon langs het kanaal op en langs de Maas terug. 

Ik vertrok via de Neerharenweg en daar zag je pas echt dat de herfst nu definitief begonnen is. Daarna reed ik langs de Zuid-Willemsvaart naar Rekem om in Boorsem het kanaal over te steken. Ik heb gewoon het kanaal gevolgd tot ik rechts naar Kotem kon fietsen. Nee, een bezoek aan de Ponderosa zat er vandaag niet in. Meer zelfs, vóór ik langs het café zou passeren, ben ik linksaf gereden naar de Maas toe, de Weg naar Geneuth. 

In Herbricht stonden de wilde paarden weer te grazen langs de kant van de weg. Wat verderop had ik de keuze, ofwel terugfietsen via Hochter Bampd ofwel binnendoor rechtstreeks naar huis. Ik koos voor het eerste, ondanks dat ik wist dat de weg er vuil zou bijliggen. En dat bleek ook zo, alle bomen zijn hun vruchten aan het verliezen en de straat ligt er vol mee. Het was bijna acrobatenwerk om het properste spoor te blijven aanhouden. 

Bijna thuis, nog goed 500 meter te gaan, kreeg ik toch nog een kleine bui over mij heen. Maar dat kon de pret niet deren, ik was zo goed als thuis en de warme douche deed deugd.  Tot morgen.

Al vrij vlug kwam ik vandaag tot het besluit dat een sportieve activiteit er niet zal inzitten. Het miezert en er zal geregeld regen over ons heen trekken. Voeg daar dan nog eens bij dat het minimaal 4 bfr. zal waaien (rond het middaguur zelfs 5 bfr.), dan weet je dat het niet gezellig fietsen zal zijn. Gisteren heb ik mijn deel al gehad met een nat pak, daar pas ik dus vandaag voor. En zoals jullie weten zit er voorlopig nog geen wandeling in, het wordt dus een rustdag. Misschien, héél misschien, is er in dat regenweer een klein gaatje deze namiddag. Mogelijk kan ik mijn boek uitlezen zodat ik hopelijk effe per fiets naar de bib kan gaan om nieuwe boeken in te slaan. 

Vandaag wil ik onze medeblogger Martin blij maken met een postkaartenreeks van de gemeente Lievegem. Dit is een fusiegemeente die ontstond op 1 januari 2019 in de provincie Oost-Vlaanderen. Ze bestaat uit zes deelgemeenten (Lovendegem - Oostwinkel - Ronsele - Vinderhoute - Waarschoot - Zomergem) en het gehucht Beke dat nooit een zelfstandige gemeente geweest is. In Lievegem zouden 27.000 inwoners wonen volgens de laatste telling. De naam Lievegem komt van het kanaal De Lieve. 

Zo mensen, dit is weer mijn bijdrage van vandaag. Als ik het weer zo bekijk voor de volgende dagen, dan zal er as. maandag gefietst worden met de koersfiets. Wat ik in het weekend doe, dat is nog koffiedik kijken. 

Vandaag ben ik nog eens ouderwets nat geworden, "zeiknaot of mèsnaot" in het plat Laonekers gezegd. Buienradars moet je zelden geloven. Zo rond de klok van 15u00 zou het opnieuw beginnen te regen. Als je dan vertrek om 12u30 voor een korte fietstocht, dan mocht ik hopen om droog terug thuis te geraken. Maar niets was minder waar, het heeft gegoten. 

In de voormiddag was ik nog Chinese vrijwilliger bij een vervelend huishoudelijk klusje. Maar goed, het was iets dat diende gedaan te worden vóór de winter. En na het eten kon ik dan vertrekken voor een fietstocht naar Kanne en Maastricht, niet echt ver, gisteren heb ik mij al kunnen uitleven. 

Maar eerst zag ik vanmorgen een fijn bericht passeren op fb. De brug tussen Bosscherveld in Maastricht en Borgharen zou op het einde van het jaar klaar zijn. Het wordt een brug voor fietsers en voetgangers. In de toekomst hoef ik dan niet meer naar de Noorderbrug te fietsen als ik in de richting van Meerssen en Stein wil gaan. Ook bij het terugkeren scheelt dat een slok op een borrel. 

Vandaag begon ik mijn fietstocht aan de brug van Briegden. Ik fietste onder de bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven door tot in Kanne. Daar zag ik een grote donkere regenwolk, dat voorspelde niet veel goeds. Aan het Château Neercanne stak ik de grens over. Iets verderop heb je de Jezuïetenberg met zijn prachtige muurschilderingen en beelden. De grot is te bezoeken en is een aanrader.  En toen begon het, regen .... Aan dat parkje waar Sint Servaas vereerd wordt, ben ik onder de bomen moeten gaan staan. Verdorie, dat was een flinke bui. Natuurlijk ben je onder dat bladerendek enigzins beschermd, maar op den duur sijpelt dat regenwater toch door.  Ik had daar ook een goed zicht op de Apostelhoeve.

Gelukkig stopte het een beetje met regenen en kon ik verder. Ik heb verder geen aanstalten gemaakt om nog wat ommetjes te maken, nee, gewoon recht naar huis en dat via het Aldenhofpark en de Maas.

Dadelijk verder lezen in mijn laatste boek van de bib (van de vijf uitgeleende boeken). 

Fietsen is plezant, zelfs als je er een zoektocht van maakt. Dat is toch hetgeen mij vandaag overkwam. Eerst moest ik mijn weg zoeken in de binnenstad van Hasselt om vervolgens mijn route helemaal kwijt te spelen. Het was dus mijn verstand gebruiken, afgaan op de zon en mijn mond opendoen.  Een keer - aan het Albertkanaal - zat ik helemaal fout, gelukkig zijn er altijd vissers én kijkers naar die vissers. Die hebben mij de juiste weg gewezen. 

Maar eerst beginnen bij het begin. Ik vertrok naar Bilzen waar ik wist dat er op woensdag een markt georganiseerd wordt. Maar daarenboven was er ook kermis, het was er dus druk. Gelukkig ken ik in Bilzen mijn weg. Mijn ma is van Bilzen, ik liep er school en heb er ook een aantal jaar gewerkt op de Post. Die reus is eigendom van de Stadsraad Hasselt. 

De uitspraak "Carpe Deum" ben ik enkele dagen terug nog tegengekomen. "Pluk de dag", dat is toch hetgeen ik elke dag probeer te doen. En als ik denk dat ik alle kapellen al gezien heb, ..... ik vrees ervoor. Volgens mij ga ik ze in mijn fietscarrière nooit allemaal gezien krijgen. Deze is gebouwd in 1960 als vervanging van een lemen kapel uit 1884. Ze is gewijd aan O.L.Vrouw van Banneux. 

In Rapertinge, een deelgemeente van Hasselt, passeerde ik langs het plaatselijke kasteel. Nu huist er een Vastgoedontwikkelaar. En dan kwam ik aan fietsknooppunt 96. Ik had mij op voorhand niet gerealiseerd dat dit knooppunt de hele binnenstad zou doorkruisen. Natuurlijk zag ik nu wel een mooie muurschildering (een hagedis), ik kwam voorbij het beiaardmuseum in de Sint-Quintinuskathedraal, ik reed doorheen kleine straatjes met terrassen en tenslotte kwam ik voorbij aan het bekende en dure Quartier Bleu. 

Wat verderop kwam ik dan gelukkig aan het Albertkanaal. En zoals in de aanhef al gezegd, ik reed verdorie toch wel terug naar Hasselt zeker ipv. naar Genk. Gelukkig was het mooi weer en zaten er heel wat vissers aan het kanaal zodat ik de juiste weg kon vragen. Daarna kwam ik op bekend terrein zodat ik de snelste weg naar Lanaken kon nemen. 

Ja verdorie, het was een speciaal ritje vandaag. Gelukkig word ik er niet nerveus van en maak ik er het beste van. Zo fietsen zonder gps blijft altijd een beetje avontuur. Om af te sluiten zie ik dat ik mijn fietsrecord van verleden jaar al gebroken heb. Er kan dus alleen nog van alles bijkomen.  Dadelijk heb ik een vergadering van de Bèssemgezèt. Tot morgen.

Velen zullen het niet doen, eerst lekker gaan eten, dat allemaal overgieten met enkele glaasjes wijn om dan vervolgens te gaan fietsen. Ik heb daar geen probleem mee, natuurlijk wetende van mezelf dat een zetel zéér aantrekkelijk kan zien (lees: en ook de oogjes dicht doen).  Ik heb het zekere voor het onzekere genomen en ben, eens thuis, in andere kledij gekropen om een korte fietstocht te maken. 

Ik wilde vandaag nog eens naar Bilzen fietsen. Ik kwam eerst doorheen Strodorp in Veldwezelt, een der oudste straten van het dorp. Daar staat de kapel O.L.Vrouw van Bijstand, ook de kapel "Slag van Lafelt" genoemd. Ik heb mij altijd afgevraagd wat die kapel in Veldwezelt deed, maar blijkbaar was het slagveld tijdens die slag zo groot dat ook Veldwezelt deelde in de miserie. 

Eens op de Bilzerbaan fietste ik rechtdoor naar Bilzen, eerst doorheen Mopertingen, dan een stukje Hoelbeek, vervolgens Waltwilder om tenslotte via de Brugstraat, het centrum van Bilzen binnen te fietsen. Ik had het er nog met mijn vrouw over een paar dagen terug, na vele jaren wilde ik het kerkhof van Bilzen nog eens bezoeken, op zoek naar de graven van mijn grootouders. Het graf van mijn grootvader vinden, dat zou geen probleem zijn, hij ligt op het ereperk van weggevoerden. Hij heeft tijdens WO II enkele jaren gevangen gezeten in een kamp in Duitsland. Het graf van mijn grootmoeder is intussen ontruimd, zij overleed dan ook al in 1959. 

Terugkeren deed ik gewoon via Munsterbilzen en Eigenbilzen. Met een ritje van slechts 26 heb ik het vandaag rustig gehouden. Morgen ga ik wat verder met de koersfiets, vermoedelijk weer in de richting van Hasselt. Ik blijf voorlopig weg uit Nederl. Limburg om niet het risico te lopen om bergjes te moeten beklimmen. Bij ons is het veelal een vlak parcours. Niet alleen ikzelf heb een dagje rust genomen, ook mijn vrouw had vandaag geen goesting om te koken, vandaar dat etentje elders. 

Om af te sluiten, deze morgen zouden er wat problemen geweest zijn bij SenNet. Mogelijk heeft dat te maken met verbeteringswerken die bezig zijn. Tot de volgende.

Het was vandaag ene begenadigde dag, ik had nergens last van en ik heb dus ook veel kunnen doen. Eerst heb ik in de voormiddag enkele uurtjes buiten gewerkt om dan in de namiddag een stevige fietstocht te maken. En nu - het is op dit moment 19u17 - heb ik ook nergens last van, hopelijk blijft dat zo.  Ik vermoed dat het aandoen van stevig schoeisel binnen in huis, toch zijn positieve effecten heeft. Ook gisteren tijdens een korte wandeling naar het centrum (+/- 1 km), uiteraard heen en terug, gaf dat geen ongemakken. We zijn met ons twee een terrasje gaan doen en we speelden het spelletje: "mensen kijken". Ik denk dat iedereen dat al eens gedaan heeft. Alleen, Lanaken is op de meeste zondagen een dood gat, zoveel mensen hebben we uiteindelijk niet gezien. 

Maar nu naar mijn fietstocht. Ik vertrok via Gellik en Eigenbilzen naar Zutendaal. Daar schoven ze mij al een eerste omleiding onder de wielen. Wat verderop was er normaal gezien een tweede omleiding, maar ik kende een weg binnendoor zodat ik toch op mijn route bleef. En als je in Genk komt, dan word je herinnerd aan het mijnverleden. Eerst kwam ik voorbij de schachten van de mijn van Winterslag. Daarna reed ik doorheen Zwartberg, ook een voormalige mijngemeente. Die mijn begon met de productie in 1925 en werd na vele stakingen uiteindelijk gesloten op 1 oktober 1966. 

In Zwartberg was er vroeger ook een zoo. Dat grote landhuis - bijna een kasteeltje - was de blikvanger van de zoo. Nu hoort het bij Labiomista, een project van kunstenaar Koen Vanmechelen. Op mijn Strava-account schreef ik dat ik niet wist dat Opglabbeek zo groot is. Dat klopt helemaal. Eerst reed ik een heel stuk doorheen het bos, daarna door het centrum en uiteindelijk langs restaurant "Slagmolen". Ik denk dat ik vandaag heel Opglabbeek gezien heb. De gemeente hoort nu tot de fusiegemeente Oudsbergen.

Terugkeren deed ik via een stukje van het kolenspoor naar As. Het terras aan het station zat er weer goed vol. Maar ik had andere plannen. Daarna fietste ik langs de Salamander in Mechelen a/d Maas, doorheen het centrum van die gemeente om tenslotte in Kotem mijn pauze te nemen. Het werd een natje en een droogje.  Telkens ik langs die tank fiets, zie ik toch nieuwsgierigen foto's maken. 

Om toch wat kms. op de teller te krijgen, reed ik ook nog doorheen Herbricht met zijn "Levensboom" een kunstwerk van een Amerikaan. Ook de wilde paarden liepen langs de Maas in Herbricht. De laatste foto nam ik aan de Maas in Smeermaas. En toen was het tijd om mij naar huis te haasten. Ik kwam er toe om 17u15, op tijd om mij te verfrissen onder een heerlijke douche. Met 80 km. op de teller en nergens last van, kan ik alleen maar tevreden zijn.  Maar, .... een grote "MAAR", dat wil niet zeggen dat ik mij vanaf nu opnieuw laat gaan. Nee zeker niet, ik ga rustig mijn tijd uitdoen om te herstellen, braaf mijn schoeisel in huis aandoen, geen wandelingen van meerdere kms. en pas na groen licht van de dokter, terug die wandelingen heropbouwen. 

Zondag, rustdag. Ik ga het er vandaag eens van nemen, op mijn lauweren rusten, de boog hoeft niet altijd gespannen te staan. Mijn enige actieve bezigheden waren tot dusver: naar de bakker geweest en mijn zus bezocht (beiden per fiets). Wat ons deze namiddag nog gaat brengen, dat zal wederom van de goesting afhangen en of we wel of niet naar de koers willen kijken op tv. 

Omdat er dan ook geen foto's zijn, wil ik jullie laten kennismaken met de gemeente Galmaarden waaronder ook Tollembeek en Vollezele. Dit was het resultaat van een fusie van 1977. Sinds 1 januari vormt Galmaarden, samen met Gooik en Herne, de nieuwe fusiegemeente Pajottegem. Ik heb Galmaarden gekozen omdat onze medeblogger Erik er woont. Uit het aanbod van oude postkaarten (iets minder dan ik verwacht had), heb ik er een aantal gekozen. 

Wie ooit interesse heeft om eens een gemeente in de kijker te laten zetten (geboorte- of woonplaats), laat maar iets weten, ik maak er een reportagereeks van. 

Als ik nu naar buiten kijk vanop mijn werkkamer, dan zie ik veel zonlicht en nauwelijks wind, een aangename dag dus. Hopelijk is dat ook bij jullie het geval. Op naar de nieuwe week. 

Vandaag had ik maar één doel, de 7.000 fietskms. bereiken en liefst overschrijden. Dat was in feite het streefdoel voor 2026, maar kijk, ... het is pas 3 oktober en dat jaardoel is al in de pocket. Nu ben ik benieuwd waar ik ga eindigen ...??? 

In de voormiddag heb ik getracht om de silicolekit van mijn aangebroken bus, zo veel als mogelijk nuttig te gebruiken. Ik weet uit ervaring dat eens je zo een bus weglegt, je nadien opgescheept zit met silicone die hard geworden is en niet meer door het spuittuitje geraakt, kortom, om weg te gooien.  Nu heb ik alle kieren in onze stallen opnieuw waterdicht gemaakt. 

En in de namiddag was het dan zover, mijn jacht op die 7.000 km. Nu was dat geen grote opdracht, met 35 km. zou ik er al komen. Ik vertrok via Rekem, Opgrimbie en de Mechelse Heide in Mechelen a/d Maas. Vervolgens kwam ik voorbij de Salamander aan de Joseph Smeetslaan waar ik de fietsbrug overstak richting Eisden. 

Ik moet toch eens een keer stoppen aan het stationscafé in Eisden, ze hebben daar lekkere vlaai. Nu had ik amper wat kms. in de benen, te vroeg dus om te stoppen. Vroeger was het een redelijk druk station, vooral goederen kwamen er voorbij. Kom je in Eisden, dan zie je direct dat het dorp ooit een koolmijn had. Nu nog zie je vele huisjes die allemaal op mekaar lijken. Die mijnwerkers moesten uiteraard gehuisvest worden. 

Ik keerde terug via de brug over de Zuid-Willemsvaart om vervolgens links af te slaan richting Kotem. Vandaag nam ik nergens een pauze, ik nam gewoon de route langs de Maas met Elsloo aan de andere kant van de Maas. Uiteindelijk reed ik nog doorheen Neerharen om tenslotte via de sluis van Lanaken, terug naar huis te fietsen. 

Thuis heb ik een tas koffie gemaakt en mij naast mijn madam genesteld die van de zon aan het profiteren was. Het was best warm met die zon pal in het gezicht. Welke datum was het vandaag ook al weer ...??? Drie oktober ... 

Natuurlijk kan ik het niet laten om te gaan fietsen, het is mij trouwens ook niet verboden. Maar zoals ik met mezelf heb afgesproken, ga ik het rustig houden, geen bergjes, tenzij ze toevallig op mijn pad komen.  In de voormiddag eerst nog met het siliconenpistool bezig geweest, effe een vervelend werkje. Maar dergelijke werkjes horen ook bij het onderhoud van een woning.  In de namiddag was het dan fietstijd. Het doel van vandaag was de Maas oversteken in Meeswijk.

Ik vertrok langs de Zuid-Willemsvaart om vervolgens rechts af te slaan, naar Mazenhoven. Goed dat ze daar nu rechts klinkers gelegd hebben, voorheen was het dokkeren op die kinderkopjes. Dat is niet echt mijn favoriete bezigheid.  Meeswijk ligt niet veel verder. Het was druk op het veer, drie auto's, drie motards en een aantal fietsers.

Aan de overkant ligt Berg a/d Maas. Langs de Maas ligt het Julianakanaal, daar reed ik over de brug richting Elsloo en Stein. Het is daar rustig fietsen en aan dat brugje en beekje kun je ook fijn wandelen. Niet veel verder ligt de Kapel van Maria in Nood. De kapel is omstreeks 1760 herbouwd. Oorspronkelijk stond er al in de Middeleeuwen een oudere kapel.  Het is een der best onderhouden kapellen van de streek, ook een der grootsten. 

Ik probeer niet altijd via dezelfde weg terug te keren in Maastricht. Vandaag koos ik de route via Amby, vroeger een zelfstandig dorp, nu een der 44 wijken van de stad. Een bezienswaardigheid is Hoeve Geusselt, gebouwd omstreeks 1863. Vervolgens reed ik nog doorheen Gronsveld en Wyck, een winkelwijk aan de andere kant van de Maas ten opzichte van het historische centrum. De laatste tien jaar vind je er veel toeristen en shoppers, voorheen werd het winkelen beperkt tot oa. de C&A en de Vroom & Dreesmann. Je vindt er ook de Mariazuil of monument v/d Bisschoppen van Maastricht. Die zuil staat er sinds 1952. 

Mijn pauze's nam ik vandaag in Geulle (koffie en vlaai) en tenslotte een biertje in Lanaken.  Het was een fijn ritje, nauwelijks wind, redelijk wat zon en veel goesting. En het ongemak met mijn voet ...??? Niet meer of minder dan dat ik thuis wat zit rond te lopen in huis. Het komt goed. Discipline is het juiste woord. 

Deze namiddag kreeg ik de definitieve diagnosa van mijn huisdokter ivm. mijn voet. Het wandelen zal een tijd niet meer kunnen en het fietsen ... tja, om het simpel te houden, ik zal dikwijls moeten schakelen met mijn versnellingen (lees: zo weinig mogelijk grote druk zetten op mijn voet). Bergjes beklimmen zal ik dus tijdelijk uit mijn hoofd zetten (toch niet met opzet er naar toe rijden).  Verder moet ik ook binnenshuis goed passende en stevige schoenen aandoen ipv. slippers. Dat moet ik trouwens ook als ik ga fietsen, stevig schoeisel aantrekken. De bedoeling is om die voet zo stevig mogelijk te omhullen en zo weinig mogelijk te plooien.  Na die rugproblemen van enkele maanden terug, nu dit, ... het mag dit jaar wel eens stoppen.  Maar ik mag gelukkig nog fietsen en dat deed ik dan ook vandaag.

Na dat telefoontje ben ik dan ook direct vertrokken, gewoon simpelweg met de stadsfiets naar Oost-Maarland. Maastricht bestaat uit 44 buurten (ofwel oude gehuchten - dorpen - wijken), en eentje ervan is Vroendaal. Het is daar rustig fietsen. Ook in het voormalige dorp Gronsveld - waar trouwens die molen staat - is het fijn toeven met een mooi vergezicht. Sommige wegen waren nog nat van een bui. Gelukkig heb ik er zelf geen last van gehad. 

En dan kwam ik in Oost-Maarland met oa. een mooie muurschildering onder de brug. Het ligt op de grens met Eijsden en soms is het niet helemaal duidelijk of het kasteel-hotel van Oys (oude reproductie in bijlage) nu in Oost-Maarland of Eijsden ligt.

Terugkeren deed ik via de Wilhelminabrug in Maastricht en de kleine grens langs de Maas. In Smeermaas staat er sinds een tijd een container waar je op kunt gaan staan. Vanuit dat standpunt heb je een goed zicht op de Maas.

Om te eindigen zag ik dat SenNet aan het vernieuwen is. De pagina om te starten was alleszins helemaal nieuw. Als nu ook alle vervelende storingen opgelost geraken, dan kan ik alleen maar toejuichen dat SenNet met zijn tijd meegaat. O ja, ook dit nog, na wat gehannus, toch mijn verbinding pc - gsm weer kunnen herstellen. Tot morgen.

Deze morgen nog wat foto’s gevonden van onze kleinzoon bij de start van zijn loopwedstrijd van afgelopen zondag. De jongen op de foto's met zijn flashy bril. Merci Ronny van Fotolink voor de foto’s. 

Deze middag ben ik naar het ziekenhuis geweest om mijn voet te laten nazien. Er werden foto’s genomen en een dokter heeft een echo genomen. Hieruit blijkt dat ik een kleine stressfractuur in mijn linkervoet heb die enkel kan genezen mits de nodige rust in acht te nemen.  Fietsen mag en kleine verplaatsingen maken, is ook geen probleem, langere afstanden zijn daarentegen uit den boze. Op het einde van 2026 zal ik dus vooral aan het fietsen zijn. Morgen is er overleg met mijn huisarts.

Na twee stevige fietsdagen, was het vandaag dan tijd om even aan de rem te trekken. In de namiddag wilde ik nog even op familiebezoek gaan na een kort ritje met de stadsfiets. Ik vertrok in Briegden om vervolgens langs het Albertkanaal tot in Kanne te fietsen. Daar trok ik de brug over om vóór het Château van Neercanne, naar Maastricht te rijden. Wat verderop aan de linkerkant, boven op de helling, ligt de Apostelhoeve, een wijngoed op de helling van de Louwberg. Je kunt er een afspraak maken voor een rondleiding.  Ik heb enkele foto's toegevoegd die ik op het internet vond.

In Maastricht zelf was het weer “over de koppen lopen”. Het hele centrum liep weer vol dagjesmensen. En André Rieu dragen ze daar op handen. Er is zelfs een shop.  Gelukkig ken ik er mijn weg om zo rap als mogelijk uit die drukte te geraken. Nadien was het gewoon terugfietsen naar Lanaken. En dat familiebezoek …??? Ze waren weer niet thuis, ik heb dan maar een bezoekje gebracht aan vriend Hubert en weer wat wetenswaardigheden uitgewisseld. 

Morgen zou het een regendag worden, tijd om binnen in huis wat reparatiewerkzaamheden te doen. Dat het vandaag zo lang geduurd heeft eer ik mijn verslag kon plaatsen ...??? Tja, de verbinding tussen pc en gsm was weggevallen en met geen middelen kon ik het herstellen. Ook de verbinding met een USB-kabel werkte niet. Uiteindelijk heb ik raad moeten vragen aan AI om het probleem met de kabel op te lossen, hetgeen uiteindelijk gelukt is. Dit plaats ik nu nadat ik zojuist mijn wekelijkse vergadering van onze Bèssemgezèt heb uitgezeten met veel inbreng van de aanwezige leden. We waren vandaag met 11 personen aanwezig. Tot dan.

Wat is het leven toch mooi, gaan fietsen wanneer je er goesting voor hebt. En zeker als je de zon mee hebt, als er weinig wind is en het 'n ideaal parcours is.  Nochtans was die rit niet voorzien voor vandaag, eerder voor morgen. Maar soms zijn er anderen die je agenda invullen, zo ook vandaag. Jullie weten dat ik wat ongemak heb aan mijn linkervoet. En aangezien dat blijft zeuren zonder echt pijn te hebben, ben ik toch nog maar eens op consultatie geweest bij de huisarts. Zij heeft een brief doorgestuurd naar het ziekenhuis in Lanaken en ik kan er al morgen om 12u00 terecht voor een foto en een echo. Benieuwd naar het verdict.  Ik ben dan maar vandaag gaan fietsen met de koersfiets, deze keer naar Hasselt.

Ik vertrok via het station van Bilzen waar de reizigers onder de tunnel doormoeten om naar spoor twee te gaan. Daarna reed ik doorheen Krijt, een gehucht van Diepenbeek. Dat vakwerkhuisje is wel heel mooi. In Diepenbeek vielen mij die oude richtingaanwijzers op. Ik zou eens moeten opzoeken hoe oud ze zijn. Daarna was het weer "zoek je weg" in Hasselt. De wegenwerken blijven er duren. Eens Hasselt achter mij gelaten, reed ik een heel stuk langs het Albertkanaal, doorheen Bokrijk om uiteindelijk toe te komen in Winterslag. 

Die wegen zijn gekend, ook de grote weg vóór Shopping 1 in Genk. Pal ernaast liggen de Molenvijvers, een plek van rust. Meestal keer ik dan terug via Kattevennen met zicht op die twee schansen. Maar iets verderop in het gehucht Camerlo had ik weer prijs, ik moest zelfs een heel eind doorheen het bos fietsen op zanderige wegen. Dat is niet mij dada. 

Maar wat helpt klagen ....??? In Zutendaal nam ik een koffiepauze met iets extra, iets dat mij niet gegund werd een tijd terug in Oud-Rekem. Vandaag gaf het mij vleugels want de tocht terug over de Duivelsberg - met zicht op de O.L.Vrouwkapel van Grimby - en de Sint-Christoffelkapel in Opgrimbie, verliep voorspoedig. Op het einde haalde ik nog snelheden van +/- 28 km/uur. 

Ik was op tijd terug thuis om een lekkere forel voorgeschoteld te krijgen, een niet alledaagse vis, maar verdorie, het smaakte.  Morgen wordt het dus een relatieve rustdag. Tot de volgende.

Het was gisteren een hoogdag voor Lanaken. Door het mooie weer werd het ganse centrum overspoeld met kijklustigen die hun kinderen of kleinkinderen kwamen aanmoedigen tijdens de Maasrun. Uiteraard waren er ook vele supporters voor de atleten op de langere afstanden zoals de 5 en de 10 km. en de halve marathon. Op sommige plekken stonden de mensen gewoon op mekaar gepakt.  Iedereen wilde de lopers zien. Het behoeft geen betoog als ik vertel dat de horeca gouden zaken deed.  Wij kwamen natuurlijk kijken naar onze Arne op de 2,5 km. Hij heeft dat goed gedaan, hij eindigde ergens in de voorste middenmoot. Zoals hij het zelf zegt, is hij meer een sprinter dan een langeafstandloper. Op het einde remonteerde hij nog heel wat voorliggers. Allemaal kregen ze aan de aankomst een mooie medaille. En na afloop trakteerde bompa op een welverdiend ijsje. 

Zelf hebben wij vanmorgen een drastische beslissing genomen. We hebben afscheid genomen van onze moestuin. In de plaats hebben wij planten die elders veel te kort op mekaar stonden, uitgegraven, uit mekaar getrokken en teruggeplant op een groot perceel.  Door de aanhoudende droogte was de moestuin niet meer rendabel en vergde ook veel te veel werk. We hebben enkel nog wat kleinere percelen overgehouden om wat kruiden te kweken. Ik ben er niet kwaad om. 

In de namiddag had ik dan tijd om te gaan fietsen. De helling van Wonck was het doel van vandaag. Deze helling ligt tussen Eben-Emael (Wallonië) en Zichen-Zussen-Bolder (Vlaanderen). Ik vertrok via Kanne waar ik mijn eerste foto maakte, juist op de grens met Wallonië. Daarna rij je een stukje langs de Jeker doorheen het bos. De helling van Wonck is in feite goed te doen, een stijging van 10 à 11%. Het was dit jaar voor het eerst dat ik er omhoog reed. Vervolgens fietste ik voorbij Hoeve Mean in Bolder. 

Mooie oude gebouwen trekken altijd mijn aandacht, zo ook in Grote-Spouwen. Grote-Spouwen is ook de plek waar het Apostelhuis ligt, de toegang bovenaan tot Alden Biesen (via de helling de Keiberg: 810 meter met 11 à 12% stijging). Het gebouw is van 1719-1720. Maar eens je onder de toegangspoort voorbij bent, dan vertoef je in de gemeente Rijkhoven. Alden-Biesen ligt dus in Rijkhoven. Gezien het maandag was vandaag, had ik niet veel hoop dat ik ergens een horecazaak zou vinden. Maar groot was mijn vreugde toen ik beneden aan de Kasteelstraat, langs het kasteel, het Gasthuis open zag. Ik had nog net een plek om er een tasje koffie te drinken en een stuk rijstevlaai te eten. 

Daarna reed ik naar Bilzen, Munsterbilzen en Zutendaal. Ik wilde vandaag wat kms. maken. Daarom reed ik verder door naar de Duivelsberg in Opgrimbie om helemaal beneden, links af te slaan naar Mechelen a/d Maas. Terugkeren wilde ik via Kotem, ik kon nog wel een drankje verdragen, het weer was nogal dorstig.  In dat dorp viel mij al lang een kruis op langs de kant van de weg. Ik wilde daar toch iets meer van vernemen. Het gaat hier om Maria Alberts die vermoord werd op 31 juli 1763. 

Na dat drankje in de Ponderosa, reed ik nog doorheen Herbricht, Hochter Bampd en Smeermaas. Ik vond het weer een geslaagd ritje, de benen voelden goed aan en ook mijn fiets laat mij vooralsnog niet in de steek. "Hout vasthouden".