Archief

Het was ideaal fietsweer vandaag, zon en niet te veel wind. Deze week ga ik proberen om enkel in onze eigen provincie te fietsen, in Ned. Limburg zal het nu te druk zijn met al die fietsfanaten en profrenners die bezig zijn op het parcours van de Amstel Goldrace volgende zondag. 

Ook vandaag vertrok ik pas na het middagmaal en de afwas. Deze morgen heb ik het rustig gehouden, naar de bakker en 'n nieuwe voorraad boeken gaan inslaan in de bibliotheek. Ik nam oa. boeken mee van Johanna Mo, Sofie Sarenbrant en Rebecka Alden Edgren.

En dan mijn fietstocht, ik vertrok richting Gellik en Zutendaal. En ja, 'n mooie boom, ... altijd 'n foto waardig. Daarna reed ik via Beverst naar de O.L.Vrouwekapel in Lutselus, 'n gehucht van Diepenbeek. De kapel werd gebouwd in de 19de eeuw. En dan kwam Hasselt in het vizier. Tegenwoordig kun je er probleemloos fietsen, het fietsroutenetwerk is er goed aangegeven. Ik kwam vandaag oa. langs de achteringang van de Japanse tuin.

Vervolgens kwam ik voorbij de hoofdingang van het openluchtmuseum van Bokrijk. In die regio kon ik heel wat kilometers fietsen tussen de bomen. Kort aan NV. Essers in Genk, heb ik even ingeschat hoe ik zou terugkeren. Ik had nog redelijk wat tijd, dus naar As fietsen was zeker mogelijk. Daar zie je langs de grote weg de "Nieuwe Molen" en toch is die molen al gebouwd in 1717.

In As aan het voormalige spoorwegstation, ging ik daarna richting Mechelen a/d Maas. Mijn beoogde bestemming was de Ponderosa in Kotem. Ik had nog geen pauze genomen en die locatie in Kotem heeft altijd 'n surplus, je krijgt er gratis 'n stuk vlaai bij je koffie. Uit eerlijke schaamte drink ik er daarna ook nog 'n biertje. Koffie en Duvel voor 7,00 euro.

Naast mij op het terras zat 'n gezelschap waarvan één iemand effe naar het toilet moest en bij terugkeer zich nog al heftig in zijn stoel propte. Mijn heel tafeltje begon te schudden. De brave man heeft zich uiteraard verontschuldigd, "ik ben hier bijna de boel aan het afbreken" vertelde hij. Ik heb hem geantwoord dat 'n omgevallen tas koffie, spijtig zou zijn, maar 'n omgevallen Duvel, dat had absoluut niet gekund. De man gaf mij volmondig gelijk.

Na Kotem ben ik doorgereden naar Uikhoven, Herbricht, Smeermaas om uiteindelijk via 'n kort stukje Maastricht en Veldwezelt, naar huis te fietsen. Om 17u15 was ik er, tijd genoeg om mij op te frissen voor het avondeten.

Met 93 km. op de teller en 'n gemiddelde snelheid van 22,71 km/uur, ben ik best tevreden. Morgen is weer 'n wandeldag. Hopelijk is er 'n droog moment.

Als je verzeild geraakt in het centrum van toeristisch Valkenburg, dan is het effe zoeken naar de juiste weg, zeker als je 'n bepaalde straat op het oog hebt. Maar dadelijk meer hierover. 

Vóór ik aan mijn fietsverslag begin, wil ik eerst even terugdenken aan gisteren. Er is mij al 'n tijd geleden gevraagd om ergens in 'n kerk 'n kaarsje te branden voor 'n naastwonende buur die de zegen en de hulp van hierboven goed kan gebruiken. Gisteren was ik dus in 'n kerk, maar de gelegenheid was er niet om dat kaarsje te branden, ik was al blij enkele foto's te kunnen nemen. Maar, ... in gedachten heb ik wel aan die buur gedacht met de hoop dat het allemaal goed komt. Ik denk dat ik hiermee ook gevolg heb gegeven aan bedoelde vraag.

Maar nu naar mijn rit, wat verleden week op 'n sisser afliep, dat heb ik vandaag goedgemaakt. Ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht naar Bemelen. Daar fietste ik de Bemelerberg op. Nu kon het nog, maar vanaf volgende week rij je daar de profs voor de voeten die deelnemen aan de Amstel Goldrace. En dan kom je in Valkenburg met één opdracht: "zoek de voet van de Sibbergrubbe". Als je zoals ik geen gps op je stuur hebt, dan is dat geen sinecure, er zijn zoveel paden in dat centrum. Ik heb toch weer de weg mogen vragen aan 'n lieftallige dienster. En het is gelukt, ik ben er geraakt. In feite is dat 'n bergje van niks, 1,7 km lang met 'n max. stijging van 7 à 8 %. Boven kom je in Sibbe, 'n dorpje van +/- 1.000 inwoners en horende bij Valkenburg.

Eens Sibbe buiten, fietste ik naar Gulpen. Daar kwam ik weer voorbij de molen Roex. Al in 1712 was er sprake van die molen maar in 1905 brandde de molen uit, enkel het waterrad bleef gespaard. Wat verderop kwam ik door Reijmerstok, Banholt en Mheer. In dat laatste dorp vielen mij de vele vakwerkhuisjes op.

Vandaag was het mijn bedoeling om via Moelingen en Lanaye terug naar huis te fietsen. Het is maar 'n klein stukje Voeren dat je aandoet. Eens de Maas over is het gewoon rechtdoor fietsen naar Lanaye. Daar ben ik nog eens gestopt aan dat Portugees café-restaurant Bifana. Ik pauzeerde daar met koffie, cola en warme appeltaart. Ze kennen daar wel hun prijzen, 'n Duvel kost daar bv. 6,00 euro (bij ons 4,00 à 4,20 euro). Koffie krijg je daar voor 3,50 euro (bij ons 2,50 euro). Maar ze liggen daar strategisch, pal aan de Maas waar 'n bootje fietsers en wandelaars overzet naar Eijsden. Ze zijn ook de enigen in die regio. Maar geef ze eens ongelijk ...

Terugkeren deed ik via het fort van Eben-Emael, de Sint-Pierre en tenslotte de Muizenberg over. Die laatste is toch 'n stevige kuitenbijter. In Veldwezelt kwam ik nog voorbij aan de Neanderthalersite waar bij opgravingen tussen 1998 en 2003 resten van jachtkampen gevonden werden.

In Lanaken ben ik als 'n brave jongen, rechtstreeks naar huis gereden. Zo had ik nog tijd om mij te verfrissen vóór het avondeten.

Vanaf morgen komt onze kleinzoon enkele dagen logeren.

Als wielertoerist zou je toch denken dat je dan naar de koers op tv kijkt. Niets was minder waar gisteren, wij vonden het plezanter om in Maastricht te gaan flaneren, gevolgd door 'n lekker etentje. Wij gingen er naar toe met de bus. Het valt mij zelf op dat ik de laatste jaren minder goesting heb om voor dat scherm te gaan zitten om dan naar die renners te kijken. Nee, ik ben iemand geworden die moet "bezig zijn" met iets, te lang naar de koers kijken begint te vervelen. En je kunt uiteraard ook naar het nieuws kijken met 'n uitgebreid verslag. De beste twee hebben gewonnen. Proficiat. 

Na mijn job in de tuin deze voormiddag, wilde ik in de namiddag 'n ritje naar Maaseik maken. Ik trok hiervoor eerst de Bessemerberg over om in Zutendaal, rechts af te slaan naar de passage "fietsen door de heide". In As nam ik het oude kolenspoor naar Maaseik. Dat was bewust zo gekozen omdat de wind uit het NO kwam en op dat kolenspoor ben je min of meer beschut begen die wind. Ik was er vandaag trouwens fietser nr. 122.

In Heppeneert stopte ik voor het eerst aan dat kapelletje ter ere van Sint-Theresia van Lisieux. Het werd gebouwd in 1926 na haar heiligverklaring in 1925. Aan de brug in Maaseik viel mij die grote kudde gallowaypaarden op, de Nederlandse kudde.

Even voorbij de grens in Roosteren, stond ik even te voet wegens werken. En ja, mooie bomen in het zonlicht, daar maak ik graag 'n foto van, oa. deze in Illikhoven, 'n gehucht van Echt-Susteren. En in Berg a/d Maas zag ik dat het Julianakanaal ook daar weer van water voorzien is. Uiteraard zijn alle werkzaamheden nog niet ten einde.

In Moorveld, deelgemeente van Meerssen, staat de Mariakerk. Deze is nog vrij recent gebouwd, in 1954 werd ze in gebruik genomen. Verder is er niet veel speciaals nog te vertellen, zij het dat ik in Geulle, de Hussenberg ben opgereden. 1,1 km. lang en 'n stijging van iets meer dan 7%, 'n makkie dus.

Eens ik de Biesenberg was afgedaald, reed ik rechts naar het centrum van Meerssen. Dat is een van mijn favoriete plekken, je weet daar dat je dan bijna thuis bent. Want wat verderop ligt de Noorderbrug en dan ben je zo in Smeermaas. Per uitzondering ben ik vandaag nergens gestopt, niet onderweg, niet in Lanaken voor nog 'n biertje. Ik had het vandaag blijkbaar niet nodig om onderweg wat extra energie te sprokkelen, en dat biertje, dat heb ik thuis gedronken. Ook lekker.

Het was 'n perfect ritje, 'n goed tempo van 22,4 km/uur en niet te veel last van de wind.

En om te eindigen, onze plaatselijke voetbalploeg kon afgelopen zaterdag kampioen spelen. Ze hadden weliswaar slechts één punt nodig, maar eergierig zoals ze zijn wilden ze toch winnen, zij het met 'n onwaarschijnlijk scoreverloop. Ze promoveren naar 2de provinciale.

Uitzonderlijk ben ik vandaag al in de voormiddag aan mijn sportieve prestatie begonnen. Mijn chef-kok had de bus genomen om elders inkopen te doen en zo werd het warme eten verschoven naar deze avond. 

Op het programma stond vandaag de Sibbergrubbe in Valkenburg, 'n niet zo moeilijke klim van zo 'n 1,8 km. lengte. Maar gezien deze helling niet op het fietsroutenetwerk ligt, moest ik mijn weg erheen zien te vinden. Helaas, ik ben er langs gereden, de voet van de helling lag korter bij Valkenburg dan ik dacht. Geen probleem, op diezelfde weg in Oud-Valkenburg ligt ook de Keutenberg, wel ietsje moeilijker dan de Sibbergrubbe, er zijn stroken van 22% bij. Maar die helling ken ik intussen 'n beetje en ik wist wat ik kon verwachten, terugschakelen naar de allerkleinste versnelling, rustig naar boven peddelen en genieten van het uitzicht. Op sommige momenten is het alsof je voorwiel naar boven wil stuiteren, 22% is dus niet niks. Maar ik ben fietsend boven geraakt.

Onderweg nam ik wat foto's oa. in Herbricht, kort bij de luchthaven van Beek, langs enkele mooie vakwerkhuisjes op de helling Waterval, en 'n simpele oplossing voor de PMD-zakken in Valkenburg. De mannen die deze zakken dienen op te halen, hoeven zich niet meer te bukken en de meeste zakken hangen bij mekaar.

Eens boven op de Keutenberg, ben ik terug gefietst naar Valkenburg. Maar eer ik de diepte indook naar het centrum van het stadje, zag ik 'n mooi terras om 'n pauze te nemen, 't Bieëmerhöfke. Koffie - cola - vlaai voor 8,25 euro. Langs mij zat 'n veel jongere wielertoerist met zijn vrouw. Hij klaagde over 'n hongerklop die hij juist had meegemaakt. Het was effe nodig om wat rust te nemen eer hij verder kon.

In Valkenburg ben ik daarna nog de Cauberg omhoog gereden en nadien stond ook nog de Geulhemmerberg op het menu. Ik heb toen het besluit genomen om het aantal kilometers vandaag te beperken, het moet niet altijd om en bij de 100 kms. zijn. Via Rothem en Maastricht ben ik in Lanaken nog even gestopt aan het Cultuurcafé voor ene lekkere Duvel.

Fris gedoucht maak ik nog even dit verslag af en daarna wat bijpraten met mijn eega.

Deze namiddag heb ik gezegd "foert", ondanks de stevige wind ben ik gaan fietsen. Ik had geen goesting in 'n wandeling en het was al weer 'n paar dagen geleden dat ik nog op de fiets had gezeten. 

Maar eerst heb ik mij in de voormiddag weer enkele uurtjes bezig gehouden in de tuin. Het werk vordert, langzaam maar zeker. En na het eten en de afwas, kon ik vertrekken. Gezien de wind uit het oosten kwam, vertrok ik richting Veldwezelt met zijwind.

Ik nam gewoon de grote baan naar Vroenhoven via Kesselt. Kesselt is 'n deelgemeente van Veldwezelt en samen horen ze bij Lanaken. Op de grote baan Maastricht - Tongeren, reed ik rechtsaf naar Riemst. Op het kaartje zien jullie dat Riemst in feite 'n lappendeken is van vele kleine dorpjes.

In het centrum van Riemst, fietste ik rechtsaf naar Bilzen. Ook Bilzen bestaat uit vele dorpen. Vanuit Riemst kwam ik dus doorheen Grote-Spouwen, Kleine-Spouwen, Martenslinde, Bilzen en uiteindelijk Munsterbilzen. In Bilzen ben ik even gestopt aan de Demer.

Terugkeren deed ik via Zutendaal en de Duivelsberg in Opgrimbie. Het is daar altijd oppassen met die steile afdaling van 10%. Het is niet zozeer de hellingsgraad die tricky is, maar je moet altijd alert zijn op steentjes of takjes. Met die snelheid bergaf kun je gemakkelijk wegslippen.

Ook in Opgrimbie wilde ik eens gaan kijken of het vernieuwde fietspad tussen de Aspermansvijver en het OPZ in Rekem al terug geopend is. Dat bleek nog niet het geval. Het vernieuwde fietspad is wel al gegoten maar de afwerking is blijkbaar nog niet rond.

In Rekem langs de Steenweg, ben ik gestopt aan het voormalige kasteel Kapelhof. Met de langsliggende gebouwen vormt het momenteel 'n wooneenheid met vele appartementen. In de volksmond wordt het complex de "Sjaopsstaal" genoemd, dit omdat er veel verloop is van bewoners. Op het oude postkaartje zien jullie hoe het er vroeger uitzag.

En die wind, ....tja, ik heb toch dikwijls mijn pet mogen vasthouden, zoniet zou ze zijn gaan vliegen. Ik heb veel zijwind gehad maar best ook wat stroken "wind op kop" (zeker 4 bfr.). Morgen wordt er in principe gewandeld en voor vrijdag staat er 'n fietstocht gepland met de koersfiets.

Zoals aangekondigd ben ik vandaag gaan fietsen in Voeren. Heel ver vanaf thuis is dat niet, het is te zeggen, Moelingen ligt relatief kortbij. Voeren bestaat uit verschillende deelgemeenten en gehuchten. Ik heb ze denkelijk vandaag allemaal gezien. 

Maar eerst diende er in de voormiddag nog gewerkt te worden in de tuin. Als je +/- 11 are grond hebt, dan is er altijd wat te doen, zeker nu. Na het middagmaal kon ik vertrekken.

Meestal verkies ik dan te vertrekken in de richting van Moelingen. Dat is dan aan de brug van Briegden vertrekken, het Albertkanaal volgen via Kanne en Lanaye om wat verderop langs de Maas te fietsen. Eenmaal de brug over op de grens van Eijsden en Moelingen, passeerde ik voor het eerst weer eens die spoorweg. Misschien herinneren jullie het nog dat bij die zondvloed van enkele jaren terug in die streek, het spoorwegverkeer volledig onderbroken was. Het heeft enkele jaren geduurd eer alles weer hersteld was.

In Schophem, gehucht van 's-Gravenvoeren, staat de Steenboskapel uit 1846. Als je er binnenstapt hoor je Gregoriaanse gezangen. Het volgende dorp in de rij is Sint-Pietersvoeren. Je ziet al van ver de commanderij. Deze is van de 17de eeuw en heeft 'n rijke geschiedenis. Er langs ligt de stroopstokerij van de fam. Wiertz-Robijns. Deze is al in gebruik sinds de jaren '40 van de vorige eeuw.

Via Remersdaal kwam ik aan in Teuven, mijn voorziene stopplaats. Sinds enkele jaren kom ik er al eens. Het is 'n oud schooltje met twee leslokalen, maar nu omgevormd tot 'n gegeerde stopplaats om iets te drinken en/of te eten. En met die calorieën had ik opnieuw voldoende energie om het tot thuis uit te zingen.

Terugkeren deed ik via Ned. Limburg, eerst Noorbeek, dan Mheer en Gronsveld om tenslotte via Maastricht, België terug binnen te fietsen. Ik heb heel wat hoogtemeters gemaakt vandaag - + 600 - en verschillende hellingen beklommen, oa. die Hoesberg. Over 100 m. gemeten is het max. 8% maar er zijn stroken bij van 12%. Ik heb mijn best mogen doen, maar zoals gezegd, die vlaai en cola gaven mij voldoende energie, zeker gelet op mijn gemiddelde snelheid van iets meer dan 21 km/uur.

Op het einde van mijn rit gaf ik de voorkeur aan wat extra kms. maken ipv. te stoppen voor 'n biertje. Zeker ik nu pas vertrek in de namiddag, is het niet meer zo vanzelfsprekend om nog uitgebreid te stoppen voor ene lekkere Duvel. Wij eten om 17u30 en dan moet deze jongen nog gewassen en gestreken zijn eer hij aan tafel gaat. Ik heb mij vandaag nog eens op de weegschaal gezet: 65,3 kg. bloot aan de haak.

Ziehier, mijn wedervaren van vandaag. Zon, zon en nog eens zon, maar toch niet al te warm. Gelukkig had ik mijn fietsjasje aan. Tot morgen.

De goesting was er om te fietsen, en niet zomaar 'n tochtje van niks, nee, het werd 'n trip naar onze provinciale hoofdstad Hasselt. Vanmorgen nog eerst mijn best gedaan om alle ongewenst kruid te verwijderen aan de straatkant en de kiezels naderhand mooi geharkt. 

Na het eten vertrok ik via Gellik, Eigenbilzen en Munsterbilzen. In Eik, 'n oud gehucht van Bilzen nam ik mijn 1ste foto. De wolken inspireerden mij hiertoe. En ja, ik had het goed gezien, vanaf Beverst voelde ik regelmatig 'n verdwaalde regendruppel. In Diepenbeek moest ik vandaag voor het eerst - en niet voor het laatst - 'n omweg maken wegens wegenwerken. Gelukkig had het Fietsroutenetwerk zijn huiswerk gemaakt en de alternatieve weg was goed aangegeven.

In Hasselt kwam ik langs het Provinciehuis. Daar zetelt de provincieraad en ook de Limburgse Gouverneur en zijn gedeputeerden. In Hasselt fietsen, trekt mij niet zo aan, het is er mij te druk. Maar wil je het Fietsroutenetwerk volgen, dan kun je niet anders. Heel anders was het nadien, gewoon fietsen langs het Alberkanaal en met de wind in de rug, kon ik er zelfs 'n tandje bijsteken.

Wat verderop kwam ik dan aan in Bokrijk. Deze keer eens niet doorheen die waterpassage, daar ben ik al té dikwijls geweest. Het was vandaag gewoon langs de ingang van het openluchtmuseum. Op weg naar Genk kwam ik 'n aangeklede boom tegen. Waarom?? Een kunstwerk?? Vervolgens kwam ik voorbij het bedrijf van Essers, een van de grotere transportbedrijven. En dan moest ik naar Winterslag, maar wederom door werken heb ik door de omwegen vermoedelijk het gehele dorp van nabij gezien. In Genk centrum zie je direct dat de stad 'n mijnverleden heeft. Die twee grote wielen staan in de buurt van het postkantoor.

In het Molenvijverpark kun je even tot rust komen. Het is 10 ha groot.  Terugkeren deed ik vandaag via de Duivelsberg in Opgrimbie en vervolgens Rekem en Neerharen. Daar zag ik dat het toekomstige fietscafé al vorm begint te krijgen, 'n nieuw dak, de muren geschilderd en mooie blauwe luiken.

En thuis, ... daar kreeg ik te horen dat ze mij zelfs iets later had verwacht. Nu ja, tegen mijn gewoonte in ben ik onderweg nergens gestopt voor 'n extra energie-injectie, het was zelfs niet nodig, er zat genoeg jus in de benen. En die jus was toch nodig, het waaide harder dan voorzien, geen zon en zoals gezegd, af en toe 'n druppel. In Lanaken ben ik mij wel nog in de rapte ene warme chocomelk gaan drinken.

85 km op 'n namiddag, niet slecht. De volgende tocht zal op donderdag zijn, ze geven dan 'n stralende zon. Vermoedelijk 'n ritje ergens in Ned. Limburg.

Zo zou het altijd moeten gaan, 'n fietstocht zonder problemen noch zorgen. Het ging traag wanneer het moest, de turbo sloeg aan wanneer het kon, de focus was er - alles onder controle - en er zat meer dan genoeg jus in de benen. Geleen was mijn doel vandaag en via het veer over de Maas in Berg a/d Maas, zou ik terugkeren. 

Nadat ik mijn remmen thuis nog wat had bijgesteld, vertrok ik rond een uur vanmiddag richting Maastricht. Eerst daar de Noorderbrug over om vervolgens naar Meerssen te fietsen. Mijn eerste foto maakte ik in Ulestraten aan de kerk. Het is 'n dorp horende bij Meerssen. De Sint-Catharinakerk is van 1904.

Het volgende mooie gebouw op mijn reis was het Kolmonderhof in Kolmond. Het gebouw is van het begin van de 17de eeuw. Kolmont is 'n gehucht van Geverik, horende bij de gemeente Beek. En dan kwam Geleen in 't zicht, altijd iets speciaals om daar doorheen te fietsen. Maar wonderwel waren er vandaag geen problemen, het ging als vanzelf. Ik heb mij ter plaatse direct beloond met 'n korte pauze, wat extra energie opslaan voor de rest van de rit. En of het geholpen heeft, ... ik vloog bijna tot in Zutendaal!!

Eens Geleen buiten, was het fietsen in de richting van de Maas. Maar eerst moet je in Berg a/d Maas over het Julianakanaal. Het zal niet meer lang duren eer er weer water doorheen dat stuk van het kanaal vloeit. De bodem is zo te zien goed verstevigd.

Op de overzetboot was het 'n drukte van jewelste. Zes auto's en veertien fietsers. En aan de overkant stond wederom 'n ganse meute te wachten. Waar ik mij in Ned. Limburg nauwgezet heb gehouden aan de nrs. van het fietsroutenetwerk, heb ik mij bij ons laten leiden door mijn natte vinger, op goed geluk dus.

Ik wilde enerzijds niet dezelfde weg terug maken als afgelopen woensdag, en anderzijds was het kwestie van mijn fiets onder controle te houden door die strakke zijwind vanuit de andere kant van de Maas. Ik heb mijn weg vervolgd tot in Maasmechelen aan het kanaal. Hier ben ik rechtsaf gereden tot aan recreatieoord de Salamander. Na nog even door het bos gereden te hebben, ging het in Opgrimbie weer rechtsaf, de Duivelsberg op. Boven op de berg zie je het natuurgebied de Kikbeekbron liggen, 'n natuurgebied van 120 ha en horende bij het Nationaal Park Hoge Kempen.

Het dorp wat hierna volgt is Zutendaal. Ik ken het daar als mijn broekzak. Ik heb er in de jaren '90 van de vorige eeuw, 'n achtal jaren gewerkt als kantoorhoofd van de Post. Zo weet ik ook dat er in een van de plaatselijke horecazaken ene lekkere Force Majeure te krijgen is, 100% smaak - 0% alcohol. Echt 'n aanrader.

Echt naar huis terugkeren deed ik via Eigenbilzen, Kompveld en Veldwezelt. Om 17u00 was ik thuis met 80 km. in de benen. Bergjes waren er in Meerssen, Waterval genoemd en op het einde die Duivelsberg. Ik ben alweer tevreden.

Oef, het is eindelijk gelukt om mijn fietstocht naar Thorn te maken. Het weer zat er natuurlijk voor iets tussen - zonnig en relatief weinig wind - en ik had de permissie om al in de voormiddag te kunnen vertrekken. En omdat ik dan toch over voldoende tijd beschikte, heb ik er maar ineens 'n 100-plus rit van gemaakt. 

Het was rond de klok van 11u00 wel beslissen of ik al dan niet in korte broek zou vertrekken. Gezien de temperatuur rond het middaguur rond de 18° zou zijn, ben ik vertrokken in korte broek, voor het eerst dit jaar. Ook de rest van de kledij was wat luchtiger dan de voorbije weken, en maar goed ook. Behoudens de eerste kms. heb ik geen last gehad van eventuele koude.

Ik vertrok via Rekem en Boorsem langs de Zuid-Willemsvaart. Aan knooppunt 44 ging ik rechtsaf om daar het oude kolenspoor te volgen tot in Wurfeld. Dit is 'n gehucht van Maaseik. Wat verderop heb je de kasteelhoeve Nieuwenhof, daterend uit de 18de eeuw. Het is in bezit van de fam. Nyssens. Een hunner voorvaderen was burgemeester van Maaseik, midden de 19de eeuw.

Het volgende kasteel op mijn route was Borgitter in Kessenich, deelgemeente van Kinrooi. En dat de grens met Nederland héél kortbij is, dat zie je op dat plannetje waarop het kasteel te zien is.

En dan kwam het doel van mijn tocht in 't zicht, Thorn. Op voorhand had ik opgezocht of de Pannekoekenbakker geopend was. En dat hij smaakte, dat hoef ik jullie niet te vertellen. Het Witte Dorp deed uiteraard alle eer aan. Dat Wijngoed bestaat sinds 2001 en beslaat 'n oppervlakte van 7 hectare.

Terugkeren deed ik via de familiejachthaven de Spaanjerd in Kinrooi. Vervolgens reed ik door kleine dorpjes zoals Geistingen. Eens in Aldeneik, effe gestopt om mijn laatste boterham te verorberen aan de Mynekomplas, 'n visvijver. Aan de Pater Sangersbrug was het gewoon rechtdoor langs de Maas. O ja, Pater Sangers was van Stevensweert en ijverde voor de toenadering tussen de beide Limburgen.

Mijn laatste foto's maakte ik in oa. Dilsen-Stokkem en Mazenhoven, gehucht van Leut en horende bij Maasmechelen.

Om mijn 100 km. rond te krijgen, ben ik nog even richting Maastricht gereden. Zo kwam het dus dat ik zowel in het noorden als in het zuiden, effe de grens met Nederland ben overgestoken. En die Duvel tenslotte, die had niet de tijd om warm te worden.

Uiteraard ben ik meer dan tevreden na zo'n rit, zeker met mijn gemiddelde snelheid (22,92 km/uur), wetende dat op het eind de wind toch wat strakker was. Het heeft mij toch niet belet om tussen Maastricht en Smeermaas goed door te trekken met 'n snelheid boven de 30 km/uur.

Mooi weer vandaag, veel zon maar ook redelijk wat wind. Voor 'n stevige fietstocht, zeker met de koersfiets, waaide het mij toch wat te hard. Geen probleem, dan wordt er gewoon gewandeld.

In de voormiddag heb ik mij nog enkele uurtjes bezig gehouden met opruimwerken in de tuin. In de namiddag was het plan om met de bus naar Waltwilder te gaan en vanaf daar via Martenslinde, naar Alden Biesen te wandelen. 

In Waltwilder moet je eerst de Wilderberg op. Vanaf die kant is dat redelijk te doen, maar kom je vanaf de andere kant, dan moet je al 'n geoefend klimmer zijn om die helling op te geraken. Dat zie je, op de foto.

Het volgende dorp is Martenslinde, deelgemeente van nu Bilzen-Hoeselt. De Sint-Martinuskerk was te bezoeken, ik ben dus even naar binnen geweest. Deze kerk werd gebouwd na de sloop van de oude kerk in 1892. Alleen het 14de eeuwse koor werd behouden. Tussen 1935 en 1941 werden de zijbeuken gebouwd.

En dan heb je de klim naar het Apostelhuis, horende bij Alden Biesen. Wielrenners worden in Alden Biesen weleens omhoog geleid van beneden aan de Kasteelstraat tot boven aan dat Apostelhuis, vooral in de Ronde van Limburg. Alden Biesen is één van de toeristische trekpleisters van de regio. Je ziet er altijd wandelaars. En foto's maken is natuurlijk 'n must. Wat verderop op de Kasteelstraat heb je de Rentmeesterij. Het is nu 'n bijzonder hotel.

Mijn einddoel was uiteraard Bilzen. Om er te geraken daalde ik af via de Katteberg. Onderweg mooie bomen en 'n fel blauwe lucht. Tenslotte waren veel ouderlingen aan het wandelen in het park, kortbij het rusthuis.

Zo, die wandeling zit er weer op. Bij leven en welzijn wordt er morgen gefietst.