Archief

Een fietstocht zag ik vandaag wel zitten. Niet deze voormiddag, toen was het nog te fris, maar in de namiddag kon het wel. Ik heb mij dan deze morgen nuttig gemaakt met het bijeen harken van afgevallen bladeren. Tien kruiwagens heb ik gevuld. Onze boom begint nu eindelijk al zijn bladeren kwijt te spelen, het zou tijd worden. De composthoop is nu weer goed gevuld. Maar al die bladeren composteren goed, volgend jaar zie je er niks meer van terug. 

Na de afwas kon ik mij dan klaarmaken. Mijn stadsfiets effe "met de Franse slag" gereinigd, mijn ketting gesmeerd, wat peperkoek en drinken mee en ik kon vertrekken. Ik vertrok via Herbricht en Uikhoven om vervolgens in Kotem de brug over te fietsen naar Stein. Het Julianakanaal ben ik vandaag toch zeker drie keer overgefietst.

In Geulle a/d Maas kun je vanaf 1 april weer met het veer de Maas over, eerst enkel in het weekend, naderhand elke dag. Mooi in die streek is altijd het kasteel van Geulle. Het is eigenlijk maar 'n overblijfsel van het oorspronkelijke kasteel van 1620. Het is 'n deel van de voorburcht.

Wat verderop in Bunde ga ik mij die kasteelhoeve Hartelstein in gedachten houden. Een nieuwe horecazaak in die streek is altijd 'n pluspunt. Je fietst er in feite doorheen 'n natuurgebied. Vervolgens kom je in Itteren waar ik de gallowayrunderen zag lopen op de Belg. oever van de Maas in Herbricht.

Tenslotte ben ik in Maastricht nog even blijven stilstaan aan het Bassin. Die oude gebouwen met graffiti en muurschilderingen, worden binnenkort afgebroken. Vestio, vastgoedontwikkelaar uit Hasselt heeft de voorkeur gekregen om er 'n nieuw prestigieus ontwerp te bouwen.

En die laatste afbeelding, die verkreeg ik door met mijn handpalm traag over het beeldscherm van mijn gsm te gaan, op die manier 'n foto makende die ik kon opslaan. Je ziet ook op de afbeelding dat ik 2u51 ben weggeweest maar slechts 2u25 heb gefietst. Mijn Strava-account gaat op pauze als ik ergens blijf stilstaan voor 'n foto.

En is de lente nu echt begonnen ....????

Dan wil je gaan fietsen maar geraak je Lanaken bijna niet uit. Dat overkwam mij deze namiddag. De voormiddag was voorbehouden aan de technieker die onze verwarming kwam nazien (jaarlijks onderhoud). En deze vroege ochtend, ... toen stond ik al om 7u15 bij de bakker. Al ons brood was weer eens op. Ik verdenk onze bakker ervan 'n nieuwe snijmachine gekocht te hebben waarbij elke snee brood, enkele millimeters dikker gesneden wordt. Dikkere sneden = meer verkoop van broden! Vroeger kwamen wij twee dagen toe met 'n brood, nu lukt dat nog zelden. 

Maar genoeg geklaagd, dit verslag gaat over mijn fietstocht. Ik wilde vandaag nog eens naar Gulpen gaan. Het was nochtans kantje-boortje of ik al dan niet kon vertrekken, de buienradars wisten het niet goed. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en mijn fietskledij aangetrokken. Het was wel met 'n laagje méér want het was fris buiten.

Ik vertrok met het nodige oponthoud via Maastricht en de Bemelerberg richting Margraten. Eerst kwam ik thuis vriend Ivo tegen en even verder, vriend Jean-Marie. Ik was dus na enkele meters, al verschillende minuten kwijt. Maar, "so what". En ja Margraten, een volgende rit moet ik daar eens stoppen aan het oorlogskerkhof voor Amerikaanse soldaten. En dan ging het naar Gulpen, ... of dat was toch de bedoeling. Ik heb zoals gewoonlijk mijn opeenvolgende nrs. vóór mij op het kader van mijn fiets, maar ineens zag ik nummerborden die niet op mijn menu stonden. Het waren zo te zien spiksplinter nieuwe borden, zo nieuw dat de grote overzichtsborden op elk knooppunt noch de website, zelfs nog niet aangepast waren. Gelukkig ben ik goed in aardrijkskunde en kon ik aan de hand van mijn geheugen, steeds de juiste weg vinden. Je zou maar in die buurt fietsen en de streek niet kennen.

Maar het is goed afgelopen, ik heb geen meter extra moeten fietsen. Naar Gulpen fietsen levert altijd mooie vergezichten op. Ook mooi in de stad is die fraaie muurschildering van de hand van kunstenares Yasja Ligtelijn. En dat het op dat moment mooi weer was, dat zie je op die foto met oa. de wegwijzer naar Banholt. Aan de Sint-Lambertuskerk in Mheer, gebouwd tussen 1876 en 1881, ging ik rechtsaf naar Mesch.

Vervolgens ging het van Mesch naar Eijsden en Moelingen. Daar ging ik de Maasbrug over en was het ook gedaan met dat mooie weer. Het heeft van Lanaye tot Veldwezelt (bijna thuis dus) doorlopend lichtjes gemiezerd. Desondanks ben ik toch de Saint-Pierre nog opgereden, geen moeilijke klim, 1,3 km. lang.

Terugkeren deed ik via Eben-Emael met oa. de molen Loverix, vermoedelijk van 1800 en sinds 2014 is daar 'n pannenkoekenhuis gevestigd. Daar tegenover staat het fort van Eben-Emael, nog steeds te bezoeken. Iets verder in Kanne, stond ik weer effe stil, 'n vroegere medewerker van mij bij de Post, Kris, kwam ik daar tegen en wederom werden wat weetjes uitgewisseld.

Daarna ging het rechtstreeks terug naar Lanaken. Ik wilde nog wel de Muizenberg overfietsen, maar dat gemiezer vond ik maar niks. Liever direct naar Lanaken. Maar ineens, wonderlijk, vanaf Veldwezelt scheen de zon weer. En met die zon kwam ook de behoefte terug aan 'n drankje, mijn merk. Dat dronk ik op het Kerkplein. Thuis heb ik tenslotte de uitwendige mens vochtig gemaakt zodat ik fris gewassen aan tafel kon. Fijne avond nog.

Vandaag heb ik mij toch nog eens gewaagd aan 'n voormiddagrit. Ik ben dan wel beperkt in mijn kilometers, de afspraak is dat ik 's middags op tijd thuis ben. Nu had ik wel 'n speling van 'n half uur, om 12u30 diende ik aan tafel te zitten. Echt vroeg kon ik niet vertrekken, het was nog redelijk fris vanmorgen, hooguit 6°. Maar rond de klok van 8u30 kon ik toch op pad. Mijn banden waren gisteren al nagezien en opgepompt. Maar die opgepompte banden, die heb ik mij wel beklaagd, straks meer hier over.

Ik vertrok zoals steeds in die richting vanuit Briegden en fietste naar Kanne. Eens Kanne buiten begint Wallonië en de gemeente Bassenge. Achtereenvolgens kom je door de volgende deelgemeenten: Eben Emael - Wonck - Bassenge - Roclenge sur/Geer - Boirs - Glons. Het is niet altijd goed uit te maken in welke deelgemeente je je bevindt met het maken van foto's (zie bijgaand kaartje). Op mijn gsm wordt standaard Bassenge aangegeven. Een weetje is dat Bassenge tot 1963 bij Belg. Limburg hoorde en toen Bitsingen genoemd werd. Nu hoort Bassenge bij Luik. Hoe ook, je hebt er prachtige natuur, je moet er al eens over 'n klein brugje, je ziet de olympische ringen enz. Ik kom er graag.

Eens terug in Limburg fietste ik van Nerem naar Millen waar die Waterburcht staat. De oudste delen stammen nog uit de 12de en 14de eeuw. In 1811 werd de oude donjon gesloopt en fungeerde de restanten van het kasteel als boerderij. Sinds 1972 is de gemeente Riemst eigenaar en is het nu 'n eetcafé. Wat verderop heb je die mooie Sint-Apolloniakapel in Genoelselderen. Ook in Genoelselderen, het wijnkasteel. Dat is de tweede keer op 'n paar dagen dat ik er voorbij reed. Die andere kapel zag er binnenin maar rommelig uit.

Het was vandaag 'n fietstocht van voortdurend klimmen en dalen maar de zwaarste strook had ik toch bewaard voor het einde, de Keiberg naar het Apostelhuis, horende bij Alden Biesen. De zwaarste 100 meter heeft 'n stijging van 11% maar er zijn stroken die nog steiler zijn. Het was effe duwen.

Terugkeren deed ik via Bilzen, Munsterbilzen en Eigenbilzen. Tussendoor kwam ik ook nog voorbij aan het kasteel Groenendaal in Waltwilder. Ik heb er vandaag 'n "non stop rit" van gemaakt, ik wilde uiteraard tijdig thuis zijn en er lag nog haksel- en snoeiwerk op mij te wachten. Ik ben er weer 'n tweetal uur mee bezig geweest. Maar deze klus is weer geklaard. En waarom hakselen? Wij bezitten geen auto noch rijbewijs, het is dus niet vanzelfsprekend om dergelijk tuinafval afgevoerd te krijgen naar het containerpark. Wij strooien het uit onder bomen en struiken.

Dat was weer mijn verslag. Ik ga dadelijk met 'n boek in de hand met de benen omhoog. En o ja, die opgepompte banden .... Ik ga deze nacht dromen dat ik vandaag in 'n oude trein zat, kedoem - kedoem - kedoem. Het grootste deel van mijn rit fietste ik over betonwegen. Dat zijn allemaal afzonderlijke platen maar die liggen uiteraard niet allemaal even hoog, er is altijd 'n opstaand randje waar je dan met je voorwiel tegen rijdt. Dat heb je dan met goed opgepompte banden. Om horendol van te worden, kedoem - kedoem ....

Zoals aangekondigd ben ik vandaag gaan fietsen. En ook zoals afgesproken ten huize Meuris, vertrok ik pas in de namiddag. Mijn doel van vandaag was de Abdij van Val-Dieu. De route ernaar toe is voor mij geen onbekend terrein. Eerst doorheen Eijsden, dan naar 's Gravenvoeren en Warsage en vervolgens Val-Dieu in Aubel. 

Meestal vertrek ik dan in Briegden om daar het jaagpad te nemen naar Kanne. Deze keer was ik vandaag fietser nr. 89. Eens Kanne buiten reed ik doorheen Lanaye en langs de Maas om tenslotte op de grens met Visé, de Maas over te steken naar Moelingen. De rechtstreekse weg naar Val-Dieu is nog steeds afgesloten wegens werken, mijn zoon had mij gewaarschuwd. Om er toch te geraken diende ik 'n kleine omweg te maken doorheen Eijsden en 's Gravenvoeren.

Maar eens de Voer achter mij, was ik al rap in Warsage. De Sint-Pieterskerk daar is sinds 1936 'n monument. De toren en delen van de kerk, stammen uit de 13de eeuw. De Nederlandse naam voor Warsage is Weerst. Om in Val-Dieu te geraken heb je twee mogelijkheden, ofwel volg je de gewone weg rechtdoor naar de Abdij (plat - geen helling) ofwel rij je de Col Bois de Mauhin over. En jullie kennen mij, die bergjes ga ik niet uit de weg. Het is 'n helling van 2 km. lang met 'n max. stijging van 7 - 8 %.

In Val-Dieu zelf was er geen enkel plekje meer vrij op het buitenterras, dan maar binnen mijn vlaai opeten. En dan kwam de volgende helling, de Cote St. Jan Sart, 1,4 km. lang met 'n max. stijging van 8 -9 %. Bergjes oprijden heeft als voordeel dat je prachtige vergezichten hebt, de een al mooier dan de ander.

Terugkeren deed ik weer via Voeren. Daar stopte ik even aan de Steenboskapel in Schophem, gehucht in Voeren. De kapel werd gebouwd in 1846. Via Maastricht en de molen in Gronsveld, keerde ik terug naar huis. Maar deze jongen had nog wat dorst, welke plek is dan beter dan Mesjeu in Neerharen. Zo fietste ik nog doorheen Hochter Bampd. Ik zag nog net een der gallowy runderen.

Morgen staat er 'n wandeling naar Bilzen op het menu. Ik ga daar mijn gratis vlaai afhalen, mij geschonken door de krant Het Belang van Limburg. Daarna kom ik met de bus terug.

Het was vandaag wel mijn verjaardag, maar dat prachtige weer weerhield mij toch niet van 'n mooie fietstocht. Behoudens 'n verrassingsontbijt deze morgen vanwege mijn vrouw, was er vandaag verder niks speciaals gepland. Mijn verjaardagsetentje hadden wij al gehad en er was niemand genodigd om te komen vieren. 71 jaar is dan ook maar 'n doordeweekse verjaardag. Niets belette mij dus om de deur uit te gaan. In de voormiddag was het nog wat fris, in de namiddag was er een en al zon. 

Ik wilde vooral wegblijven van het carnavalgebeuren (weg dus van het Maasland). Niet alleen die stoeten kunnen je hinderen, maar ook glasscherven die zeker her en der verspreid liggen (van bierglazen), zijn nefast voor mijn wielen. Ik nam dan wel mijn stadsfiets, maar je weet maar nooit. De velden van Haspengouw en de regio Bilzen, dat was mijn doel.

Ik vertrok via Veldwezelt. Het Fietsenroutenetwerk heeft die plek wel goed bedeeld met diverse route's. Vandaar ging het naar Kesselt waar ook nog gewag gemaakt wordt van de elektrische draad van WO I. Daarna kwam ik voorbij aan het Iers Kruis. Daar werd slag geleverd op 2/7/1747 door ondermeer de Fransen en de Spanjaarden tegen de Oostenrijkers en de Engelsen. De Ieren vochten mee met de Fransen om bij 'n overwinning onder het juk van de Engelsen uit te komen. Zij werden echter niet beloond en verloren veel soldaten.

In Genoelselderen kwam ik voorbij het wijnkasteel van Jaap van Rennes. Dat kwam in zijn bezit in 1991. Hij overleed in 2019, zijn dochter zet de zaak verder. En dan kwam het mooiste kasteel in zicht, het waterkasteel Renesse. De oudste delen stammen uit de 16de en 17de eeuw. Sinds 1987 woont de Adelijke familie de Renesse er. Iets verderop staat 'n oud burgerhuis uit 1838.

Terugkeren deed ik via Nerem, Hoeselt en Bilzen. In Hoeselt staat de Lindekapel uit 1679. Er staat 'n altaar, in 1876 geschonken door Barones de Broukmans. Sinds 1985 is de kapel 'n monument. In Bilzen nam ik 'n korte pauze, koffie en taart voor 5,00 euro.

De laatste foto's nam ik in Eigenbilzen en Gellik. De Zangerheimolen in Eigenbilzen, daterende van vóór 1844 en in Gellik, een der oudste woningen van het dorp.

Zo, dat is me vandaag best bevallen, jarig zijn en genieten van 'n fietstocht. En bij het jarig zijn, wordt al eens bij mekaar gezeten en gepraat over het een en ander. In de toekomst zal ik veel minder fietstochten gaan maken waarbij ik in de voormiddag al vertrek. Mijn eega wenst het warm eten zoveel als mogelijk 's middags op tafel te brengen ipv. 's avonds, om allerlei redenen beter voor haar. Anderzijds wees ze op mijn leeftijd en de afstanden die ik afleg. En in 'n goed huishouden hebben we begrip voor mekaar. De toekomst zal het uitwijzen.

Het heeft niet mogen zijn, mijn beoogde fietstocht naar Thorn. Toen ik vanmorgen de gordijnen opentrok, zag ik dat er 'n mistlaag boven Lanaken hing. Het was daarenboven koud en de zon gaf niet thuis. Dat zijn geen goede ingrediënten voor 'n lange fietstocht (+/- 100 km). Maar uitstel is geen afstel, daar komen nog kansen. Niet volgende week, toch zeker niet de eerstvolgende dagen. Ik loop dan het risico ergens in 'n carnavalsstoet terecht te komen, het Maasland is nu eenmaal verzot op carnaval. En bij zo 'n lange rit moet ik ook rekening houden met enkele horecazaken om de inwendige mens te versterken. Allemaal zaken waar je moet aan denken. Nee, ik wacht gewoon af tot carnaval voorbij is. 

In de voormiddag heb ik dan maar wat in de tuin gewerkt, verschillende kruiwagens zwarte aarde verplaatst en toch al wat struiken gesnoeid (de rode kornoelje of Cornus Sanguinea).

Na de middag zag ik het toch zitten om met de stadsfiets er op uit te trekken, weliswaar goed warm ingeduffeld en niet al te ver. Ik fietste eerst doorheen Gellik, dan Eigenbilzen om dan naar Zutendaal te rijden. Aan de pastorij, ging het rechtsaf naar het centrum om vervolgens wat nrs. van de fietsroute te volgen. Zo kwam ik toe in Genk, het recreatiegebied Kattevenne. Ik zag daar dat raar bouwsel staan en was nieuwsgierig. Het is bedoeld als 'n raket want eenmaal binnen, dien je op 'n knop te drukken en dan is het precies of je de ruimte ingestuurd wordt met aanwijzigingen vanaf de lanceringsbasis. Indrukwekkend. Het moet zijn dat ik een der eersten ben die er zijn opwachting maakte, gelet op het artikel dat ik vond op internet.

Via dat vergezicht in As, fietste ik naar de Salamander en de Mechelse heide in Mechelen a/d Maas. Ik wilde terugkeren via de Maas, daartoe moest ik eerst doorheen het cenrum van Mechelen a/d Maas. Hun gemeentehuis oogt als een der mooisten van de streek.

Eenmaal aan de Maas ben je zo in Kotem. Maar wat was me dat daar allemaal, van over de Maas waaide 'n hels lawaai over, duidelijk carnaval in Elsloo. Ook in Kotem heb je nog de restanten van "den doodendraad" uit WO I.

Mijn laatste kms. fietste ik doorheen Hochter Bampd en Smeermaas. Vandaag ben ik uitzonderlijk nergens gestopt voor 'n versnapering of drankje, het was te fris om eerst de warmte op te zoeken om nadien terug de kou in te moeten. Nee, gewoon tot thuis en daar 'n warme kop koffie met cake, pas gebakken door mijn eega.

Morgen gaat de stoet uit in Lanaken, vele straten zullen weer afgesloten zijn en nadien mag de kuisploeg weer veel achtergebleven snoep opruimen.

En zoals ik in mijn titel scheef, mijn laatste fietstocht als 70-jarige. Maandag staat er 'n eentje achter.

De zon lachte daarstraks naar mij, en wat moet je dan, op je fiets kruipen natuurlijk. Als het ook maar enigzins doenbaar is, wil ik gaan fietsen. Maar er moet ook gewerkt worden in de tuin, en dat deed ik dan deze voormiddag. Opgelet, het is nog met de handrem op, rug-sparend noemen ze dat. Er te stevig invliegen zou nefast zijn voor mijn rug, kalm aan beginnen dus. 

Maar deze namiddag had ik er zin in, 'n fietstocht met de stadsfiets naar het kasteel van Schoonbeek. En dat er toch méér wind was dan voorzien, dat nam ik er maar bij, de zon scheen en dat was al voldoende.

Mijn tocht ging via de brug van Eigenbilzen naar Munsterbilzen, daarna doorheen Bilzen om vervolgens naar Beverst te fietsen. Daar zag ik de O.L.Vrouw-van-Banneuxkapel, gebouwd in 1948. Eens het centrum van Beverst door, kwam ik op 'n onverharde veldweg richting Schoonbeek. En onverhard wilde vandaag zeggen: "opgesmukt met grote plassen water". Maar iets verderop heb je dan het kasteel, het blijft 'n prachtig gebouw omgeven met 'n mooie waterpartij. Het was niet te verwonderen dat ik er niet alleen was.

Terugkeren deed ik door wederom naar Munsterbilzen te fietsen, maar daarna naar Zutendaal. Dat bord had ik eigenlijk moeten scannen (qr-code) maar deze mens had er vandaag geen goesting voor. Volgende keer misschien. In Zutendaal-centrum overwoog ik om nog even te pauzeren, maar het beoogde café was gesloten. Dat biertje heb ik dan maar thuis gedronken.

Zo, 'n mooi kort ritje van 42 km. ik heb mijn dag weer goed omgekregen. Seffens samen op de bank naar Jeroen Meus kijken en daarna naar Ben Crabbé met blokken.

Deze voormiddag ben ik er toch maar aan begonnen, wat werken in de tuin. Niet dat ik mij al te zeer vermoeid heb, wat afgevallen bladeren bijeen harken en enkele perselen onkruidvrij maken. Het is 'n begin, en het voelde best aangenaam met die warmere temperatuur. 

Uiteraard wilde ik ook 'n kleine sportieve prestatie neerzetten, profiteren van het lekkere weertje. Vandaag had ik niet zoveel tijd om ver te fietsen, mijn verslag moest ook nog gemaakt worden en deze avond dien ik, vers gewassen en gestreken, acte de présence te geven op de voorstelling van onze carnavalskrant, de Bèssemgezèt.

Mijn doel was vandaag Valkenburg. Eerst kwam ik voorbij aan kasteel Geusselt in Maastricht. De naam zou afgeleid zijn van goysen = gutsen = stromen. Vroeger was dat 'n moerassig gebied. In Valkenburg-centrum ging ik eens niet rechtsaf, de Cauberg op, maar gewoon rechtdoor, de Daalhemerweg op. Die weg is 'n belangrijk punt in de Amstel Goldrace. Die weg wordt zéér snel afgedaald waarna de renners met veel machtsvertoon de Cauberg opfietsen. Op die weg vind je de laatste steenkoolmijn van Nederland die je kunt bezoeken. Deze dateert van 1917. Iets verderop kun je de grot bezoeken van het Mergelrijk.

Terugkeren deed ik via de molen in Wolfshuis en de Bemelerberg, nu eens niet naar boven, maar naar beneden. Daarna in Maastricht de Sint-Servaesbrug over en met 'n ommetje langs Veldwezelt, naar huis. Ik ben al weer tevreden. Morgen doe ik verslag van onze avond.

Tja, het is nog altijd winter, ook al scheen de zon. Dat wil zeggen dat ik nog niets kan doen in onze tuin, de composthopen liggen er bevroren bij en om te snoeien, is het nog te vroeg. Ik heb mij in de voormiddag dan maar binnenshuis nuttig gemaakt. 

In de namiddag zag ik 'n fietstocht wel zitten, eentje met de stadsfiets, niet overdreven ver dus. Mijn bestemming was deze keer Visé. Ik vertrok in Briegden aan het kanaal en fietste in Vroenhoven onder de brug door. In Kanne was het noodzaak om aan de andere kant van het kanaal te geraken, ik wilde doorrijden naar de sluis van Lanaye. Eens daar gepasseerd, was het gewoon rechtdoor naar Visé langs het kanaal. In Visé liggen veel plezierbootjes voor anker.

En eens Visé buiten, kwam ik even door 'n klein stukje van de Voerstreek, 'n paar honderden meters in Moelingen. Maar de Voer was niet mijn verdere doel, ik ging gewoon linksaf naar Eijsden. Daar fietste ik eerst langs die oude herenhoeve, het Reinekenshof uit 1722 en wat verderop langs het kasteel van Eijsden. Dat dateert van 1636. Er woont nog steeds 'n adelijke familie.

Terugkeren deed ik via de Wilhelminabrug in Maastricht en dat witte huis, kort aan de Sandersweg, mijn enige beklimming van de dag. In Smeermaas zag ik dat er nog voldoende tijd was voor wat extra kilometers. Zo ging ik eerst doorheen Hochter Bampd en vervolgens naar Herbricht. Daar stond ik even stil aan die steen die ons herinnert aan de inspanningen die de beide Limburgen leveren om de Maas in bedwang te houden.

Tenslotte maakte ik nog 'n foto van het kasteel van Rekem om dan via Neerharen terug te fietsen naar het Kerkplein in Lanaken. Met ene warme cécémel in de maag, ging ik uiteindelijk naar huis. Weer 55 km. met de stadsfiets, niet slecht. En die zon, ... die was er van het begin tot het einde, zalig fietsen noemen ze dat.

Veel zon, nieuwe fietspaden en wat omwegen door werken, dat waren de ingrediënten van mijn fietstocht van vandaag. Mijn route lag sinds gisteren klaar, alle sneeuw was verdwenen, de zon zou schijnen en de wegen waren droog, ideaal weer dus om te gaan fietsen. En dat het vannacht goed gevroren had, ... tja, dat heb ik er maar bijgenomen. Toen ik omstreeks 10u30 vertrok was Lanaken al flink opgewarmd. Nu opgewarmd, ... meer dan 'n graad of vijf zou het nooit worden, maar daar was ik op gekleed. 

Eerst alles verzamelen wat ik onderweg allemaal nodig heb, eten en drinken, paspoort en geld, enz. en dan kon ik vertrekken. Lanaken buitenrijden richting Zutendaal, dat wil zeggen, eerst de Bessemerberg omhoog. Een bultje van niks, enkel goed om de benen wat onder spanning te zetten.

Via Kattevennen in Genk en de koolmijn van Winterslag, fietste ik verder naar het punt waar je links naar Bokrijk kunt gaan en rechtdoor naar de Wijers in Zonhoven. Ik koos om rechtdoor te gaan om later toch nog in Bokrijk voorbij te komen. De Wijers is 'n mooi natuurgebied en het is er zalig fietsen. Ik kom er in feite te weinig.

Eenmaal ik Zonhoven achter mij gelaten had, ging ik verder naar dé toeristische attractie in Bokrijk, "fietsen door het water". Het was er vandaag vrij rustig, ik denk dat het te koud was voor velen. Na Bokrijk fietste ik even langs het Albertkanaal om aan de Kinepolis te Hasselt, fietser nr. 534 te zijn vandaag. Ik reed daar op 'n fietssnelweg.

Na Hasselt kwam ik in Diepenbeek en daar had ik af te rekenen met omwegen. Gelukkig was mijn route goed aangegeven. Zo kwam ik nog eens langs het plaatselijke kasteel. De slottoren is nog 'n onderdeel van het oorspronkelijke kasteel uit 1433, het huidige kasteel dateert deels uit de 17de, deels uit de 18de eeuw. Het fungeerde vroeger als Rentmeesterij van Alden Biesen. In 1924 kwam het in handen van 'n notarisfamilie.

In Beverst staat de kapel van O.L.Vrouw van Banneux uit 1948, in Munsterbilzen 'n opmerkelijke foto van de Zusters die er vroeger verbleven en de O.L.Vrouw-Hemelvaartkerk. De toren is van de 16de eeuw, de huidige kerk van het 2de deel van de 19de eeuw.

Terugkeren deed ik via het fietspad Veldwezelt - Lanaken. Het Fort aan de Zouw ligt in het Lanakerveld, deels op grondgebied van Veldwezelt, deels op Maastrichtse bodem.  Resten van dat Karolingisch fort in Romeinse steil, werden in 2017 gevonden.

Zo, weer 'n heel verslag. De kilometers gaan in steigende lijn (96 km.) en die 100 km. zaten best nog in de benen. Maar mij verfrissen en klaar maken voor het warme avondeten, dat was ook belangrijk.