Archief

Ra, ra, wat wil dat nu zeggen, die rare titel? Vrienden, ik zal het jullie uitleggen. Een goede week geleden is mijn fietsmaat Hubert toch bompa geworden van 'n nieuw kleinkind. En de mama van dat kind, Hubert's dochter, heeft aan haar pa gevraagd of hij er iets voor voelde om de geboorte aankondiging kaartjes zelf te brengen ipv. met de Post te versturen. En pa kon natuurlijk niet nee zeggen. Hij heeft dus de voorbije dagen al alle kaartjes in de bussen gestopt in Lanaken zelf, vandaag waren de omliggende gemeenten aan de beurt.

Als je ons kaartje van vandaag bekijkt, dan zie je het grillige karakter ervan. Het is niet eenvoudig om postbode te spelen in 'n ander dorp. Maar goed, het was zo beslist, het werd zo gedaan, en ik ging dus met hem mee

Uiteraard zou niet de volledige rit 'n postronde worden, er zou ook gewoon gefietst worden. En die rit ging van Zutendaal naar As om daar deels over het oude kolenspoor te fietsen. We kwamen oa. door het natuurgebied Bergerven dat deels op het grondgebied ligt van Maaseik en van Dilsen-Stokkem. Maar van al dat fietsen kregen we honger, en waar kun je dan het best zijn, ... in Heppeneert in het Hepperhuys. Was daar toch niet 'n koffietafel bezig (genodigden na 'n begrafenis), maar er bleek toch nog plaats voor ons en we werden er goed bediend.

En dat fietsen niet zomaar fietsen is, dat getuigt 'n foto waar we aan de andere kant van het kanaal dienden te geraken, trapje op - trapje af. Veel mooie natuur hebben we natuurlijk ook gezien, maar van al dat moois kon ik geen foto's maken, eens je in beweging bent, stop je niet graag.

Via het prachtige gemeentehuis van Dilsen ging onze route verder door ondermeer Eisden-Dorp om aan het voormalige station van Eisden, nog 'n laatste stop te maken. We hadden er dorst van gekregen.

Terugkeren deden we via Uikhoven en Smeermaas om thuis te genieten van 't smakelijk avondeten.

Vandaag hadden Hubert en ikzelf afgesproken om te fietsen. Ik zou de route maken en omstreeks 10u30 konden we vertrekken. Door wegenwerken is het momenteel altijd even goed nadenken langs waar we Lanaken kunnen buiten rijden.

Eens dat probleem opgelost, kon de dag niet meer stuk. We vertrokken via Kotem aan de Maas om daar de autostradebrug over te steken richting Stein. Vervolgens fietsten we naar Geleen waar we zijn gaan kijken naar de wielerpiste. Deze ziet er in minder goede staat uit, er zijn plannen om ze vóór 2025 te overdekken. Gefietst wordt er sinds 1932.

En dan gingen we de Duitse grens over. We passeerden oa. Hillensberg, maar dat geflirt met de grens duurde niet lang, in Jabeek zaten we terug in Ned. Limburg om daarna naar de Brunssummerheide te fietsen, 'n prachtstreek. Wat verderop ligt Heerlen, 'n vrij drukke stad met  grote terrassen voor de vele toeristen en vandaag toevallig ook nog marktdag. Het was even zoeken om het centrum uit te geraken. Op grondgebied Heerlen zagen we ook 'n mooi kasteel (hotel/restaurant) Ter Worm.

En dan op weg naar Valkenburg want 'n pauze drong zich op. We waren niet gestopt in Heerlen wegens té druk. Maar in Valkenburg, weliswaar niet in het toeristische centrum, vonden wij 'n mooie rustplaats om iets te eten en te drinken. Met weer voldoende energie in 't lijf, lieten wij in Valkenburg centrum de Cauberg rechts liggen en gingen links de helling omhoog. Boven op de top konden wij wat info lezen mbt. 'n Amerikaans vliegtuig dat er neerstorte op 12 maart 1945. Alle inzittenden konden zich blijkbaar redden. Ook boven op die top, kun je in dat huisje afdalen om ondergronds te mountainbiken.

We hadden onderweg al vele vergezichten gezien, vele kapelletjes, prachtige natuur, kortom, het kon niet op. En omdat we beiden nog genoeg jus in de benen hadden, hebben wij na het afdalen van de Bemelerberg, nog 'n extra lus gemaakt, 'n lus die kon tellen. In Cadier en Keer dienden wij de Örenberg over te fietsen met stijgingspercentages boven de 16%.

Maar eens daarover, ging het rechtstreeks naar Maastricht en terug naar huis. Zelf ben ik nog 'n aperitiefje gaan drinken in de vorm van 'n lekkere Duvel. Ik had op die locatie ook nog 'n fijn gesprek met 'n groepje wielertoeristen, ook net terug van hun tocht. Paul, ook 'n voormalig medewerker/postbode en Alex, ooit eerste burger van Lanaken, zijn ook nog steeds sportief bezig.

Voila, weer 'n wat langer verslag, maar 't was dan ook de moeite. Een fijne rit, niet te veel last gehad van de wind, geen fysieke problemen en goed gezeldschap, méér moet dat niet zijn.

Na enkele wandeldagen, was het vandaag weer tijd voor 'n mooie fietstocht. Het was effe afwachten of mijn maat Hubert mee kon fietsen. Hij zat namenlijk al enkele dagen op hete kolen, 'n kleinkind was op komst. Vanmorgen kreeg hij dan het goede nieuws en deze avond kon hij op kraambezoek.

Hubert zat vandaag aan het stuur om de rit te bepalen. Eerst naar Maastricht en de Noorderbrug om vervolgens naar Mesch (Ned. Limburg) te fietsen. En dan 'n stukje door de Voerstreek, terug België, om dan Wallonië binnen te trekken. We kwamen ondermeer in Warsage, Herve, Clermont sur-Berwinne, Blegny, Aubel, Visé.

We hebben veel bergop en bergaf gereden, getuige de verschillende foto's van mooie vergezichten. Bij het binnenrijden van Aubel, 'n foto binnenin van 'n mooie kapel. Ik had daar wat voorsprong op Hubert zodat ik er even 'n foto kon maken. Als je met twee aan 't fietsen bent, dan is het niet vanzelfsprekend op heel wat foto's te maken.

Een aantrekkelijk dorp was Clermont sur-Berwinne, een der mooiste dorpen van Wallonië. Om te verduidelijken dat we heel wat hoogtemeters maakten, het profiel van La Heydt in het land van Herve.

Op de terugweg reden we langs de mijn van Blegny (geen eigen foto) en Visé om langs Kanne terug huiswaarts te keren. Uiteraard is bompa nog over de brug gekomen met 'n kleine traktatie voor zijn kleinkind.

De woensdag is meestal 'n fietsdag, tenzij het weer niet goed is. Maar vandaag was het prima fietsweer, niet al te veel wind, zonnig bij vertrek en de benen voelden goed aan. En aangezien ik wist dat het 'n solorit zou worden, koos ik ervoor om 'n rit te maken die op mijn to-do lijstje voor dit jaar stond, de fietstocht naar de Achelse Kluis. Het is 'n rit van méér dan 130 kilometer, maar alleen zijnde, kon ik natuurlijk mijn eigen tempo bepalen. Het werd uiteindelijk 22,92 km/uur. Niet slecht voor 'n ouwe taaie.

Uiteraard vertrok ik al vroeg. Eerst langs de sluis van Neerharen om vanaf daar, de Zuid-Willemsvaart te volgen. Zo kwam ik weer langs het Eilandje in Neeroeteren. Het kanaal heb ik gevolgd tot voorbij Bocholt. Je waant je bijna in West-Vlaanderen langs het kanaal tussen Brugge en Damme. Om je 'n idee te geven van de afstanden, in Tongerlo-Bree, was ik na 31km. en het bord van Hamont-Achel passeerde ik na 48 km. Over Hamont kan ik nog 'n kleine anekdote vertellen. Op 7/10/1914 tijdens wereldoorlog 1, werd daar onze Lanakense burgemeester Edgar de Caritat de Peruzzis doodgeschoten door Duitse soldaten. Onze burgemeester was leider van 'n verzetsgroep en was naar Hamont uitgeweken in de hoop te ontkomen aan Duitse represailles.

Maar Hamont-Achel is uitgestrekt. Voor ik bij de Kluis toekwam, passeerde ik nog eerst "den doodendraad" en 'n stukje Nederland (zie blauwe cirkel op het kaartje). Dat stukje Nederland ging over 'n smal onverhard pad doorheen 'n stiltegebied. En dan daagde de Kluis voor mij op. Hoog tijd om 'n pauze te nemen. Koffie, taart en cola.

Om niet dezelfde weg terug te moeten nemen, fietste ik ondermeer langs het station van Neerpelt. In de fusiegemeente Pelt kwam ik ook de Wedelse molen tegen. Het is 'n onderslagmolen (op de rivier de Dommel) die gewerkt heeft tem. 1957. In 1974 werd hij gerestaureerd en draaien doet hij nog steeds. In Linde, 'n kerkdorp horende bij Peer, ben ik even gestopt om 'n meegenomen boterham te eten. Dat kapelletje fascineerde mij om er even binnen te stappen.

Verder nog 'n foto van 'n rustplaats aan 'n vijver in Meeuwen (Meeuwen bereikte ik na 91 km.) en mijn fiets bij 'n allerlaatste stop in Zutendaal. Tja, ze zeggen soms dat 'n Thompsonfiets maar van mindere kwaliteit is, zeker vergeleken met de merken Ridley, Trek of nog enkele anderen. Maak mij allemaal niks uit. Zolang dat fietsje mij brengt waar ik heen wil, dan is het ok.

En ik hoor jullie vragen: en zadelpijn? Last van gehad? Nee, eigenlijk niet. Meer zelfs, de rit had nog langer mogen duren. De benen en de conditie waren dus goed. Thuis stevig gegeten want onderweg was ik toch bijna 2.000 kcal. kwijt geraakt. En morgen, dan wordt er weer gewoon gewandeld.

Vanmorgen besloten dat 'n fietstochtje mogelijk was. Niet al te ver, en pas in de namiddag. Mijn fietsmaat Hubert op de hoogte gebracht, en ja, hij kon en wilde meegaan. Eerst mij nog wat nuttig gemaakt in mijn tuin (lees: op de knieën onkruid gewied). En omstreeks 13u00 konden wij vertrekken. Eerst nog wat twijfel omtrent de achterband van mijn maat, maar na wat extra lucht, gingen wij toch van start.

Eerst naar Zutendaal om vervolgens langs het oude station van As te fietsen. Het terras horende bij het station, zat helemaal vol. Vervolgens onder Opglabbeek door om dan langs het voetbalstadion van KRC Genk te fietsen (geen eigen foto). Wat verderop kwamen wij langs C-mine (geen eigen foto), de voormalige koolmijn van Winterslag, definitief gesloten in 1988.

En dan, stilaan op de terugweg; kwamen wij langs het oude ziekenhuis dat ze aan 't afbreken zijn. De juiste naam voor 't gebouw is in feite: "het Mariahuis". In het recreatiegebied Kattevenne, zagen wij 'n allesdurver op zijn snowboard naar beneden komen. Even was er 'n aarzeling bij die jonge vent, maar toen vloog hij hoog door de lucht. Zie de rode cirkels op de foto's.

Een laatste helling reden wij op langs het kanaal tussen Eigenbilzen en Gellik. Daar zag ik ook die paarden. Maar omdat ik vandaag toch de 70 km. wilde halen, reed ik nog 'n ommetje langs Sappi. Hoe noemen ze dat: 'n beetje ijdelheid? Daar zag ik dat alles al in gereedheid gebracht was voor de triatlon van morgen, georganiseerd door 'n club in Bilzen.

Op het Kerkplein was 'n muziekgroepje zich gereed aan 't maken voor 'n live optreden. Iets speciaals te doen bij ons in Lanaken ??? De communicatie met de gemeente loopt toch nog soms vierkant.

De bedoeling was om deze week nog 'n fietstocht te maken met een van mijn fietsmaten. Bleek deze zich gisterenavond ziek te voelen. Uiteraard neem je dan geen risico's, dus het was vandaag 'n soloritje.

Ik wilde nog eens in Maaseik de brug oversteken richting Geleen. Rond 10u00 begon ik er aan. Via Rekem - Opgrimbie, door het bos naar het oude station van As om daar de fietssnelweg te nemen naar Aldeneik, ten noorden van Maaseik. Onderweg dat brugje over de Zuid-Willemsvaart gepasseerd. Op die fietssnelweg kun je goed doorrijden, het aantal fietsers viel mee en de wind valt er zo goed als weg.

Via Wurfeld dan naar Aldeneik om vervolgens in Maaseik de Maasbrug over te steken naar Roosteren. En dan naar Geleen via oa. 'n oude Maasarm. In Geleen 'n foto gemaakt van 'n oude woning. In Nederland leggen ze de wegen aan in functie van bestaande woningen (lees: de woning blijft staan en de weg leggen ze er omheen). Dit is anders in België, staat er 'n woning of gebouw in de weg, dan verdwijnt die woning. Jammer eigenlijk.

Even later de fiets aan de kant gezet voor 'n korte pauze, de inwendige mens versterken en "de aardappelen afgieten", ... als je begrijpt wat ik bedoel ... En dan op weg naar Meerssen via de afdaling van de helling "de Waterval". Bijna beneden, 'n foto van een der vele vakwerkhuizen in die regio. In Meerssen wilde ik even stoppen voor tas koffie en 'n stuk vlaai. Ik ken er 'n mooi eetcafé. Maar helaas, héél Meerssen was op pad om te flaneren langs de vele kraampjes van de jaarmarkt. Ik moest er langs, dus dat was te voet en héél traag uiteraard. En dat eetcafé? Uiteraard geen stoel meer vrij. Dan maar terug richting Maastricht en Lanaken.

Ik wilde vandaag toch de 100 km. halen, dus heb ik in Smeermaas nog 'n extra lus gemaakt naar de sluis van Neerharen. En op het Kerkplein van mijn woonplaats, toch even halt gehouden voor 'n frisse pint. Ik kon het gebruiken.

Prachtig weer vandaag, en ook al had ik werk genoeg in mijn tuin, 'n mooie fietstocht is toch nog altijd plezanter dan op je knieën te zitten om ongewenst kruid te verwijderen. Vroeger, lang geleden, moest mijn tuin altijd tiptop in orde zijn, nu ben ik van mening dat ik geen slaaf wens te zijn van die tuin. Met het ouder worden moet je iedere kans grijpen om te genieten.

Mijn fietstocht dus, vanmorgen om 11u00 vertrokken met vriend Hubert richting de Zuid-Willemsvaart. De bedoeling was om naar Tongerlo te fietsen om daar aan de benen te voelen langs welke weg we de terugweg zouden nemen. Tongerlo hebben we gehaald, meer zelfs, we zijn blijven fietsen langs het kanaal tot we onaangekondigd niet meer verder konden langs het jaagpad en we de fiets op de nek dienden te nemen om de brug over te geraken. Voordien had ik al enkele foto's gemaakt in Neeroeteren aan het Eilandje, 'n mooie plek om even te pauzeren. Nu, gepauzeerd hebben wij er niet, dat gebeurt al eens als we daar langs komen op de terugweg.

Maar zoals ik vertelde, met de fiets op de schouder aan die trappen omhoog. Onze volgende bestemming was Bree, we hoopten daar even te pauzeren voor 'n tasje koffie en 'n stuk taart. Die koffie hebben we gekregen, maar taart ...., dat hadden ze niet. Jammer. En zoals in mijn titel vermeld, de terugweg maakten wij met de natte vinger van Hubert, oftewel, rijden op kompas. Zo fietsten wij doorheen Meeuwen, Opglabbeek, langs het oude spoorwegstation in As (daar enkele foto's gemaakt) en over de brug van "fietsen door de heide".

In Zutendaal gingen wij nog even rechts af naar Gellik om daar de dreigende wolken te zien boven Maastricht. En inderdaad, even buiten Gellik, bijna thuis dus, kregen we 'n korte bui over ons heen. Op de Eikelenweg was weer alles droog, en mij kennende, direct naar huis gaan, dat was ook vandaag niet het geval. Op het Kerkplein even de dorstige keel gelest - Hubert zat al vermoedelijk onder de warme douche - en dan naar huis. Het had niet beter getimed kunnen zijn, ik had juist mijn fiets gestald of er vielen weer dikke druppels.

Nu nog even nagenieten met het maken van mijn verslag en voor jullie, nog ene fijne zondag.

Zo af en toe gebeurt het, te veel foto's gemaakt onderweg, meer dan het toegelaten aantal. Ik heb er dus enkelen moeten deleten. Nu, geen probleem, maar mijn enthousiasme gaat soms met mij op de loop.

Het weer was goed vanmorgen, ideaal om 'n ritje te maken met de stadsfiets. Via de kerk van Veldwezelt en het pad naar links in de velden in Oud-Caberg, richting Smeermaas. Daar heb ik verschillende foto's uiteindelijk moeten verwijderen. Zo goed als de ganse roeiclub van Maastricht, was aan 't oefenen op de Zuid-Willemsvaart. Ik heb zeker 'n 20-tal boten gezien. Aan de Maas komt het eilandje weer met zijn kop boven water. Wat verderop fiets je door Hochter Bampd.

Maar in Herbricht wilde ik de levensboom van die Amerikaanse kunstenaar, nog eens van kortbij gaan bekijken. Het heeft wel iets. De Maas bleef ik volgen in oa. Uikhoven, waar het veer op klanten lag te wachten. Je kunt nu gratis de Maas over. In Kotem aan de Maas, nog enkele foto's van "Den Doodendraad".

Op dat punt was het tijd om terug te keren. Gewoon terug naar de Zuid-Willemsvaart om in Rekem het oude kasteel te zien liggen en een der mooie woningen. Aan de Begijnenbos en zijn kleurrijke beek, rechtsaf naar La Butte aux Bois. Het laatste stukje fietste ik langs de visvijver in het Domein Pietersheim.

Voila, mijn sportieve activiteit zit er weer op, alhoewel, ... mij nu nog wat bezig houden in de tuin.

Nog 'n fijn weekend.

Het is gelukt, nog eens samen met Hubert 'n mooie fietstocht gemaakt. Hubert had de vrije hand om de route te bepalen en dat is toch 'n fameuze rit geworden. Meer dan 100 kilometer en redelijk wat hoogtemeters.

Niet dat Hubert de rit van a tot z had voorbereid, het was meer nattevingerwerk, rijden op kompas en de plaatsnamenborden in het oog houden. We vertrokken langs het Albertkanaal in Briegden om naar Hasselt te rijden. In Hasselt, links af naar Alken, Wellen en Zepperen. Ik wilde vandaag nog eens kijken of er nog wat van de bloesems te zien was. Helaas, de meeste bloesems waren al verdwenen, maar .... gelukkig dan wel, het was in die streek nu rustig fietsen.

Onderweg even halt gehouden voor 'n koffietje om dan verder door te fietsen richting Sint-Truiden. Zo zijn we ook door Brustem gefietst, de plaats waar de afgelopen dagen nogal wat te doen was omtrent die rave party die daar doorging op het vliegveld. We waren dus 'n paar te laat .... Nee, absoluut niet, ... Sex & Drugs & Rock & Roll is niet meer aan ons besteed.

Na Sint-Truiden kozen we de richting van Borgloon. In de buurt van Kerniel nog 'n mooie foto gemaakt. En de kapelletjes onderweg, .... niet te tellen, zoveel hebben wij er gezien.

De terugweg maakten wij via Hoeselt en Munsterbilzen en vanaf Eigenbilzen, legden wij de laatste kilometers af door het veld richting Gellik.

Ik heb Hubert gefeliciteerd met zijn uithoudingsvermogen, zijn 1ste 100-plusrit van het jaar.

Morgen misschien iets speciaals, dat lezen jullie dan wel. En om te eindigen, ietwat persoonlijk, ik hoop dat diegene die vandaag naar de tandarts moest, heelhuids terug thuis is geraakt   ..??!!

Vandaag 1 mei, dag van de arbeid. En ja, het was "werkendag", van 8u00 tem. 12u00 in de tuin gewerkt. En oef, eindelijk proper, maw. de lenteschoonmaak gedaan in de tuin.

Maar na het middagmaal en die noeste arbeid van de voormiddag, had ik gene "puf" meer om nog 'n wandeling te maken. Om toch niet in de zetel verzeild te geraken, mijn stadfiets van stal gehaald om 'n ritje te maken. Zoiets lukt normaal gezien altijd.

Waar het deze voormiddag prima weer was, begon de zon zich toch al 'n beetje te verstoppen achter de wolken. Maar geen probleem, het was nog droog en ik vertrok aan de brug van Briegden richting Vroenhoven en Kanne langs het Albertkanaal. Foto één, de brug van Vroenhoven en de volgende twee, maakte ik boven op de brug van Kanne. En dan links omhoog naar het dorp Lanaye. Rechts over de brug, fiets je naar de helling van Saint-Pierre. Maar ik ging dus links.

Via de Maas naar de brug richting Moelingen. Lang bleef ik niet in de Voerstreek, slechts enkele honderden meters gezien ik links afsloeg naar Eijsden in Nederland. En dan kom je in Gronsveld ... en het begon te miezeren. En dat miezeren werden regendruppels zodat ik mij genoodzaakt voelde om aan de molen, onder 'n boom te gaan schuilen.  Gelukkig was het bladerendek al dik genoeg om mij min of meer te beschutten. En of de duivel er mee speelde, eens opnieuw vertrokken, enkele honderden meters verder in de buitenwijken van Maastricht, daar was geen drup regen gevallen.

Maar ik vertrouwde het toch niet helemaal, dus maar de kortste weg naar huis genomen. Eerst langs het kerkje dat naast het drukke fietspad staat richting Noorderbrug, en dan 'n heel klein ommetje om dat mooie oude tolhuis nog eens te fotograferen. In Lanaken zelf, toch nog effe goesting in 'n koffie en 'n Leffe 0,0%. Misschien had ik dat beter niet gedaan want even later begon het te regenen. Rap op mijn fiets gesprongen, maar die 800 meter tot thuis, waren ver genoeg om kletsnat te worden. Geen nood, effe 'n warme douche en het leed is geleden.