...mindere dag
Vanmorgen gestart met de temodal kuur (de vierde; nog minimaal 2 te gaan) en zoals altijd stemd het me een beetje melancholisch. Steeds spookt dan weer de vraag door mijn hoofd : zal het allemaal helpen en hoelang zal ik de ongewenste indringer de baas blijven? Dit weegt soms zwaar en op zulke dagen voel ik me niet goed. Het zit hem allemaal in het kopje, zullen velen denken, en ja ze hebben gelijk Letterlijk en figuurlijk. Maar het is niet niks wat er allemaal op me afkomt. Ooit moet ik afscheid nemen van hen die ik zo graag zie, moet ik hen achterlaten. Wanneer... ik weet het niet maar als het aan mij ligt zo laat mogelijk. Ook al slopen de temodal-pillen telkens mijn lichaam en lopen ze met alle energie weg...ik geef het niet op omdat ondanks alles er nog zoveel is om van te genieten.
Nu ga ik een boterhammetje proberen eten en mijn middagdutje doen. Van wandelen zal niet veel in huis komen, ben moe, heb geen zin en 't is rotweer, maar morgen komt er weer een dag.
Nog een liedje dat ik jullie wil laten horen: I will always love you van Dolly Parton.



2 reacties op dit bericht
Melancholie
Je hebt er weer een kuur opzitten en als het goed is mag je nu weer aansterken. Zeker tijdens het kuren heb ik ook vlagen/dagen vol melancholie en angst voor de toekomst en dat maakt ons menselijk!
Hang in there! Schrale troost maar je weet dat je bij lange na niet de enige bent en dood gaan we toch allemaal een keer. STERKTE!
Love Valentijn day
Mijn valentijn
mijn valentijn dat ben jij
je bent de lievde van me leven
zonder jou ben ik niks
daarom wil ik wat vragen
wil je mijn valentijn zijn.
voor deze ene dag
als het mag voor een keer
zoen ik je hellemaal plat..
ik hou van je
liefs je valentijn ...
. .