13de niet altijd een ongeluksdag.
Vanmorgen naar mijn vaste oncoloog. Een goed gesprek gehad over hoe het nu verder gaat gaan en wat de alternatieven zijn die ik nog heb. Zijn collega had vorige keer half laten verstaan dat deze zo goed als onbestaand waren. Blijkt dat er wel nog zaken kunnen maar het is momenteel de beste optie om de TEMODAL zijn werk te laten doen. Alternatieven zijn er nog in andere chemokuren. Het probleem hierbij kan echter zijn dat dez in België niet worden terugbetaald en al snel enkel honderden euro kosten. Als het zo ver komt zal ik sponsors moeten zoeken want deze bedragen kunnen wij na 14 jaar ziekte en invaliditeit niet zomaar op tafel leggen. In die 14 jaar zijn de reserves opgebruikt en ook onze kinderen moeten nog verder kunnen studeren. Wij hebben spijtig genoeg als echte Belgen geen recht op de steun voor medicatie van het OCMW. Dat is blijkbaar alleen voorzien voor asielzoekers. Ja ' tis maar hoe je het bekijkt. En we hopen dat Temodal zijn werk gaat doen. In ieder geval er zijn toch nog mogelijkheden en zolang er verder wordt behandeld is er hoop en een kans.
Thuisgekomen nog goed nieuws. D moest vandaag haar rijexamen doen...en ze is geslaagd. Ben echt fier op haar. Zo zie je maar dat het bijgeloof niet altijd op waarheid en feiten berust. op de 13 de kan je ook een beetje geluk hebben.
Ben daarjuist nog even gaan wandelen, 't was aangenaam, niet echt koud en de wind was gaan liggen. Van de gelegenheid gebruik gemaakt om enkele 'laatste sneeuw' foto's te maken. Die vind je hier morgen terug want ze moeten nog 'ontwikkeld worden in lightroom. En ondertussen is het tijd om het eten op te zetten. Tomatensoep met ballekes, stoofvlees en friten. Iedereen is thuis en zo kunnen we nog eens samen eten.