Berichten van 24 februari 2008

Een mooi voorbeeld van het behoud van oude gebouwen is de restauratie van HOF Ter Saksen in de Bosstraat te Beveren.

 

Gisteren moesten onze voetbal jongens aantreden tegen Vrasene. In 't begin zag het er goed uit, tot onze rechter back zijn taak weeral eens verwaarloosde en de Vrasense aanvaller een zee van ruimte kreeg met twee doelpunten in ons kas. Reken daar dan de interim keeper bij die verre van balvast is en we konden naar huis met 4-1 cijfers op ons brood. Door al de verschuivingen in de ploeg, door de beslissing om met een miniemen keeper te moeten spelen in de knapen competitie, speler die zijn taak verwaarloosd... is onze ploeg stilaan naar een diepte aan 't zakken. Het is een frustrerende vaststelling, vooral voor de jongens die het wel goed doen en dan op een knullige manier hun match verliezen. Een positief punt is echter wel dat het groepsgevoel vrij goed overeind blijft en onze jongens worden er waarschijnlijk harder van... De verbouwingen, onzekerheden, beloftes maken echter een goede ploeg kapot, dat de mensen die dit beslissen hier niet meer aandacht aan besteden is soms onbegrijpelijk. volgende week beter.... bekijk hier de foto's van de match

Gisteren naar het nieuws gekeken. Daar kwam weer het goed nieuws voorbij dat de Vlaamse regering een overschot heeft op de begroting. Een van de maatregelen is de laagste inkomens (-23000€) een belastingvoordeel te doen van €200. Tof zou je zo zeggen, maar dan kwam het addertje onder het gras, het is alleen voor inkomens uit arbeid. Dus alle Chronisch zieken die zich te pletter gewerkt hebben vallen weeral uit de boot. Wij blijken in de ogen van vooral de rechtse (lees VLD) kopstukken een soort minderwaardige profiteurs te zijn. Niet tegenstaande dat velen van ons een loopbaan hebben van 20 en meer jaar en dan ongevraagd ziek zijn geworden, zijn we bij deze heren tweederangsburgers, zij spreken tegenwoordig alleen nog in termen van de hardwerkende vlaming, waarbij ze dan nota bene ook nog zichzelf rekenen. Ik zou niets liever willen dan terug te kunnen en mogen werken, maar voor ons chronisch zieken is er op de arbeidsmarkt geen plaats, wij zijn economisch niet rendabel genoeg. Ook is het kader om bvb enkele uren per week te werken niet aanwezig om als chronisch zieke iets bij te verdienen en op een normale manier te leven. Voor de werklozen bestaat er de dienstencheque regeling, voor de zieken die iets willen presteren naar hun vermogen bestaat er NIETS, geen enkele werkgever is bereid ons aan te werven zonder dat daar iets extra tegenover staat. Wij zijn een te groot economisch risico. Maar ja, wij zijn toch maar profiteurs die niet willen werken. Soms zou je sommige beleidmakers eens een chronische ziekte toewensen, alhoewel die dan hier of daar een postje krijgen waar ze wel verdienen maar niet werken. Regering, politiekers en andere beleidsmakers, denk ook eens aan de chronisch zieken, velen van hen zouden enkele uren per week kunnen en willen presteren, maar deze prestaties wegen niet op tegen de rompslomp die de werkgevers ermee hebben en dus blijven we op onze honger zitten. Vergeet niet dat wij ook mensen zijn, dat we ook willen meedraaien in deze maatschappij, dat we niet willen uitgesloten worden. WIJ ZIJN GEEN PARIA'S