bedankt

Gisteren dringend naar het ziekenhuis met barstende hoofdpijn. Kon vlug gezien worden door de dokters van Oncologie.

Goed nieuws verwachte ik niet en toen ik de scan-uitslag dan kreeg was het inderdaad niet wat het zou moeten zijn, maar ondertussen verwacht je het wel. De tumor, mister T. die ik op aanraden van vrienden vanaf nu 'klotemans' ga noemen is weer gegroeid en heeft zich in een vochtbedje gehuld. Deze vochtophoping is schijnbaar de reden van de hoofdpijn. De strijd hiertegen is dirdct aangegaan met Medrol, een soort cortisone.

Vanmorgen is de hoofpijn al wat weggetrokken, na eens een goede nachrust met behulp van een tabletje.

De aanpak van klotemans wordt ondertussen ook voorbereid en besproken in het ziekenhuis en binnen een à anderhalve  week zal hier een nieuw behandelings methode opgestart worden. Een en ander moet ook nog met de dokters besproken worden en dan maar hopen dat de andere medicatie 'klotemans' kan nekken.

Ondertussen doe ik gewoon verder met mijn leven, en mijn blog en de stijd tegen klotemans en alles een plaatsje geven oùm er op alle gebied door te raken.

fotokes zullen niet voor vandaag zijn, denkt daarvoor voel ik me nog wat te slapjes.

Deze week loopt het langs geen kanten. Hele week al behandelingen en onderzoeken gehad en daarboven op een hardnekkige blokage in de hals. Ben totaal op en zal meer dan blij zijn dat deze week over is.

Maandag dus opgestaan met een verkramping van de nekspieren. Moest dan ook nog naar de chemo die dag waar tot overmaat van ramp alles nog een paar uur uitliep.

's avonds was ik kapot en de nek zat nog steeds vast plus dat er de verwerking van de chemo nog bijkwam.

Dinsdag had ik een behandeling bij de kinesist. Zij heeft na intens behandelen de grootst blokages weg kunnen werken zodat er toch iets verlichting was.

Woensdag moest ik dan onder de MRI scan om te zien hoe misterT zich gedraagt. 

Vanmiddag ga ik nog eens naar de kenisist om nog een nekbehandeling te krijgen zodat ook de laatste ongemakken hiervan verdwijnen en dan hoop ik dat het voor de rest vandeze week terug normaal wordt. Dan ga ik eens uren uitrusten en niets doen om terug volledig op orde te raken...want ik heb er even genoeg van.

Na al die ijzige dagen is het vandaag aangenaam om te wandelen. Geen ijswind die stukken uit je hoofd wil bijten, geen nattigheid, enkel een zonnetje en een 8tal graden.

Ben dan ook eens gaan stappen in het ontdooiende landschap en het deed deugd. De sloten en grachten beginnen zich goed te vullen met dooiwater en naast de verharde weg lopen is geen optie meer als je je voeten wil drooghouden of niet wil vastraken in de modder.

Morgen is het weer chemodag en moet er afspraak gemaakt worden voor de volgende MRI. Nakijken hoe mister T zich gedragen heeft de vorige weken. Brengt weer een deel spanning met zich mee en veel relativeren om er toch niet teveel mee bezig te zijn. Goed weer en veel wandelen geven een goede bezigheid om er niet mee bezig te zijn...maar das niet altijd evident.

D heeft morgen haar laatste examen. Ze zal het wel goed gedaan hebben, ook al heeft ze soms de neiging aan haarzelf te twijfelen.

Tijdens het wandelen daarnet vroeg ik me af of ik van Freya een subsidie kan krijgen voor het plaatsen van een isolerend dakraam in mijn schedel. Door het schedelluikje gaat er nu veel energie verloren en komt er veel koude binnen....

Eergisteren nog eens gaan wandelen in de sneeuw. Ze spreken van dooi en ik wou nog een paar fotokes nemen. Eigenlijk ben ik heel blij dat deze koude nu voorbij zal zijn. Heb al enkele dagen last van hoofdpijn en nekpijn, vooral door de kou en  het plaatske waar er een 'luikje' in mijn schedel zit is uiterst gevoelig wat koude-warmte betreft. 

Hopelijk krijgen we dan een beetje droog weer ook, want de laatste maanden van 2012 en nu de sneeuw hebben al voor heel veel vochtigheid gezorgd. Een paar droge zonnige' dagen met aangename temperaturen zouden zeer welkom zijn. Maar we nemen het maar oals het komt.

Hier bij ons is het momenteel goed aan het sneeuwen en dit op een stijfbevroren ondergrond...'t zal weer glad worden.

De weermannen zeggen wel dat het de laatste perikelen zijn van deze koudegolf...en dan  krijgen we wisselvallig weer, hopelijk met weinig regen en veel opklaringen.

Nu ga ik verderdoen aan mijn 'rijstpap' voor vanavond. Was lang geleden dat ik dat nog maakte en 't is er het weer voor.

De aanhoudende koude en vochtigheid hebben een slechte invloed op mijn spieren. De fybromyalgie sympthomen komen weer serk op de voorgrond. Stijf, kramp en spierpijn zijn de laatste dagen niet uit de lucht.

Kersepitkussen, infraroodlamp en extra thermisch ondergoed helpen het ergste wat te verzachten. 't zijn echter geen  dagen van hoge activiteit bij mij. Buiten af en toe wat boodscappen en een kort wandelingske zit er niet veel beweging in.

Ondertussen blijft het hier in Beveren koud en wit. De meeste banen zijn goed bereidbaar buiten enkele wijk-straten waar zo goed als niet gestrooid werd.

De sneeuw brengt wel weer mooie plaatjes met zich mee. Hier zijn er nog een 40tal. Nog eens geshoten met mijn Sony- reflexcamera. Kwestie om het gebruik van het toestel niet te verleren en het omzetten van raw beelden niet te verleren.

Straks misschien om pillekes voor ons poes naar de dierenarts, als R zin heeft om door de kou te gaan.

Vanmorgen bij opstaan was er een wit laagje van amper 1 cm gevallen. Toen ik terugkwam van de bakker begon het iets harder te sneeuwen.

Rond de middag was de sneewlaag die er nog lag met een 4-tal cm aangegroeid. Sneeuwruimen dus om het voetpad vrij te maken.

Soms denk ik dan zou ik het wel ruimen? Hier in Beveren denkt de grote meerderheid dat dat niet hoeft. Ik heb het altijd zo geleerd en afleren daar is het te laat voor...dus ik ruim. Tijdens mijn wandelingen vloek ik dan wel eens op mensen die alles laten liggen en zo een ijsbaan maken van het voetpad. Ze zouden daar een beetje strenger mopgen op zijn, zeker in drukkere centrumstraten.

Ben buiten de bakker niet buiten geweest, 't was me met de gure wind iets te koud om aangenaam te zijn, dus boekske lezen in de zetel achter het vuur...is ook zalig.

Gisteren moesten we naar de bank. Vroeger was het Belfius filiaal gevestigd op de markt in Beveren. Centraal gelegen voor iedereen en op Dinsdag maakten de meeste mensen een combinatie van hun bankzaken en naar de markt gaan.

Belfius Beveren vond het echter nodig te verhuizen naar een plaats aan de N70 waar vroeger een hamburgerrestaurant was. Een heel eind van het centum, te voet enkel bereikbaar via een krammikkelig voetpad of via een wegeltje langs hof ter welle.

Met dit sneeuwweer was er dan op het voetpad of in het weggetje niet gestrooid zodat een en ander een hachelijke onderneming werd.

Op het terrein van de bank is er ook niet aan gedacht dat er wel eens mensen, en vele ouderen, tevoet komen. Enkel voor de auto's is een parking voorzien, de voetgangers moeten maar tussen dat autoverkeer laveren.

Dat er dan ook niet gestrooid is voor het bankfiliaal en het voetpad er spekglad bijlag is een schande. Van klantvriendelijkheid gesproken.

We beginnen er ernstig aan te denken om over te sstappen naar een bank dichterbij, een half uur stappen is in de zomer prima, maar bij regenweer .... en dan op gevaar af van overhoop gereden te worden aan de N70, want daar het je meer dan een paar ogen nodig, zeker als er wagens geparkeerd staan op het voetpad, wat ook geregeld gebeurt. Kortom, als je vele mensen zo hoort zal belfius vele klantn kwijtspelen met hun verhuis.

Vanmorgen efkens gaan stappen naar Cortewalle. Reeks fotokes gemaakt over cortewalle in de sneeuw. Er stond wel een venijnig windje uit het oosten, dat zich goed liet voelen aan de melseelse meersen.

Om te schaatsen was het blijkbaar nog te vroeg, 't was ook verboden om het ijs te betreden, en maar goed ook. De eenden hielden hier en daar een wak open en e zo ben je nooit zeker of het ijs wel dit genoeg is.

Morgen zou er nog een laagje sneeuw bijvallen, als de weermannen juist zijn en het blijft komende week nog koud.

Gisteren was de eerste dag na de chemo op maandag dat ik me echt weer wat beter voelde. De weergoden wilden ook mee en zo heb ik dan een mooie wandeling gemaakt in het besneeuwde Beveren. Het zonnetje was ook van de partij zodat het buiten aangenaam was. Goed ingepakt natuurlijk want het vroor de ganse dag.

De grotere straten waren sneeuwvrij, de wijkstraten waren echte schaatsbanen en op vele plaatsen waren de voetpaden gewoon onbegaanbaar. Aangetrapte sneeuw die een echte glijbaan vormde. Nochtans bestaat er een politiereglement dat verplicht tot het ruimen van de voetpaden. Een doorgang moet sneeuw en ijsvrij gemaakt worden. Velen lappen dat echter aan hun laars en laten alles liggen.

De wandeling leverde ook enkele mooie plaatjes op. Ik had eerst opgezocht met welke instellingen je best sneeuw kon fotograferen. Maar uiteindelijk toch besloten om de easy stand van mijn toestellleke te gebruiken, en de foto's zijn tot mijn verbazing toch goed belicht. Lang leve canon hs220.

Of er vandaag veel gewandelt zal worden weet ik niet, 't is hier bewolkt en nevelig en af en toe valt er wat lichte neerslag.

Bijlange niet zo mooi als gisteren, maar 't kan nog veranderen.

Waar ik tegenwoordig vooral op moet letten is om mijn nek en hoofd goed warm te houden, anders resulteerd dat in een hoofdpijn die slechts overgaat met rusten in een warme omgeving. Liever oppassen dus en wat meer aandoen. (twee mutsen en rolkraag en in nood nog een kap.

Hier de foto's Beveren in de sneeuw.

Vanmorgen lag alles bedekt met een sneeuwlaag van zo'n 5 a7cm. Veel heb ik er nog niet van kunnen genieten.

Vannacht wakker geworden van de hoofdpijn. Op de plaats waar een stukje schedel ontbreekt had ik door de kou een bijtende hoofdpijn gekregen. Normaal draag ik een muts als het zo koud is, maar door draaien en keren was deze afgeraakt.

Dan maar naar beneden in de living verdergeslapen met een paar kersepitkussens om alles op te warmen en een dafalgan om de hoofdpijn iets te milderen. Uiteindelijk dan in slaap geraakt en om 5u45 liep de wekker dan af. M moest vroeg vertrekken voor zijn eerste examen.

Neem daarbij dan nog dat ik gisteren chemokuur kreeg die door omstandigheden een paar uur langer duurde. Dus begrijpelijk dat ik me niet tip-top voel.

Ik had nochtans het plan om vandaag wat sneeuwfoto's te maken maar dat zal ik maar uitstellen. Het blijft nog even vriezen dus de sneeuw zal nog wel wat blijven liggen in velden en dreven zeker.

Net een beetje het voetpad geveegd en zout gestrooid en daar zal het vandaag wel bij blijven.

Voor wie graag de sneeuw ziet, geniet ervan, voor wie er door moed hou het veilig.

Ik ga het rustig aandoen en het kopke warm houden zodat ik morgen weer beter ben.

De eerste koude dag zit erop. Vannacht had het een beetje gesneeuwd, zo'n laagje van 1cm. Deze morgen was het goed ingeduffelt naar de bakker om croissants voor de kroost.

De hoofdpijn van gisteren en in mindere mate de dagen ervoor is fel vermindert. Heb deze nacht goed kunnen doorslapen en voelde me stukken beter. Waarschijnlijk de drukte en stress van deze week die een uitweg zocht.

'k weet het dat ik niet zou mogen stesssen maar ik kan het moeilijk loslaten als er iets misloopt, iets defect gaat of zo dan blijft dat maar rondspoken. Ongewild.

Van namiddag eens gaan wandelen in de sneeuw, samen met een mooi winterzonnetje was het aangenaam. Wel twee mutsen opgezet om mijn hersens een beetje warm te houden, zeker op de plaats waar het stukje schedel ontbreekt.

Bevroren hersenen werken niet zo goed me dunkt en 't is zo al lastig genoeg om normaal te doen.

De sneeuw, zon en eerste bloemen leverden weer een klein reeksje foto's op.

Morgen oncologie (avastin-behandeling en dan de rest van de week rustig genieten van de sneeuw die voorspeld wordt

In de latere namiddag dan toch een wandelingske gemaakt. De zon was er doorgekomen. De temperatuur was wel fel gedaald. Je klon al voelen dat het een vriesnacht zou worden.

De ondergaande zon toverde een gele gloed over het landschap. Een paar random-fotokes gemaakt, al waren ze maar om de blog op te fleuren en om het fotograferen gewoon te blijven. 

Vanmorgen weer opgestaan met lichte hoofdpijn. Hoop dat het in de loop van de dag overgaat. Onbewust zit ik er wel mee in, je denkt direct dat de smeerlap in mijn hoofd aan het groeien is. Maar het zal wel toeval zijn. Ik heb de indruk dat het vanuit de nekspieren komt, goed warmhouden is dus de boodschap.

Maandag weer een kuur AVASTIN in het ziekenhuis en dan heb ik eens een weekje rust, als er niets in de weg komt,zoals de laatste tijd frequent gebeurde.

Goed weekend nog aan iedereen en ik hoop dat je  je kan warmhouden met de winterprik.

Deze week is een beetje hectisch. Naar ziekenhuis, kenisit, boodschappen, defecte microgolfoven .

Ik heb gans de week nog geen tijd gehad om eens te ontspannen, ben nog niet gaan wandelen en het zou wel nodig zijn.

Zelfs mijn wiel zit nog niet terug in mijn fiets. Steeds kwam er iets tussen.

Hoop dat het volgende week wat rustiger aan kan gaan. Maar met boodschappen doen verlies je zoveel tijd, maar 't is noodzakelijk. Zo ging ik vanmorgen met M, als chauffeur naar de Aldi. Boodschappenlijstje meegenomen en alles in volgorde gezet. Wat blijkt nu, alle producten zijn van plaats veranderd met als gevolg dat alles drie keer zo veel tijd in beslag nam, en we op de koop toe dan nog niet alles vonden. Waarom doen ze zoiets? Is dat om te pesten of willen ze minder verkopen? 

Gisterenmorgen dan was onze microgolfoven defect. Na de kinesist met D naar Vandenborre in St niklaas. Keuze uit een tiental ovens met een 6tal in de prijsklasse beneden 100€. Keuze gemaakt en op zoek naar een verkoper. Om kort te zijn bleek geen enkele oven voorradig te zijn beneden de 250€. Kon wel besteld worden en konden er dan maandag omkomen, wat weer een rit naar st Niklaasd inhield met het nodige tijdverlies voor de kinderen die in hun examenperiode zitten.

We zijn dan noodgedwongen maar naar de Carrefour gegaan en daar uiteindelijk een oven gevonden.

Nu ga ik eten klaarzetten voor mijn studenten, dan wat rusten en hopelijk lukthet om een wandeling te maken deze namiddag en komt er weer niets in de weg.

'k hoop dat de rest van 2013 wat rustiger verloopt.

Deze morgen merkte ik dat mijn fiets platte band had. Eergisteren had ik nog een toer van een 35km gedaan door wegen en velden. Bij thuiskomst stond de achterband iets platter, en vandaag was alle lucht weg.

Wiel eruitgehaald, buitenband afgenomen en ja, de binnenband had een scheur van 3cm. Blijkbaar ergens een steen of zo geraakt in een van de wegels.

Nieuwe binnenband gestoken en buitenband geplaatst en opgepompt.

Dan was 't tijd om efkens te pauzeren. De energie was op.

Vanmiddag zal ik het wiel dan terug monteren en dan zijn we wer klaar om te fietsen.

Net naar de markt geweest, 't viel weer hard op dat er toch mensen zijn zonder enige manieren.

Wij staan aan het groentekraam, er zijn nog meer dan 10 nummertjes voor ons. Komt er een onbeschoft vrouwmens duwen en drummen om vlak aan de groenten te geraken. Ze begint daar te rommelen in de bak bloemkooltjes en die allemaal vast te pakken. Van hygiëne had dat mens blijkbaar nog nooit gehoord. Dat ging haar vermogens te boven.

Ons poes mist zijn kameraad, hij loopt aaf en toe te zoeken, wil meer op de schoot, zoals nu zit hij hier mee voor het scherm. We zullen hem maar wat vertroetelen en extra aandacht geven.

Nu ga'k de tafel dekken, R Zal bijna terugzijn van boodschappen en dan is het tijd om onze studenten te spijzen.

<

Van poezen

>Gisteren morgen kreeg ons poes timo plots pijn. Een klagend miauwen en totaal lusteloos. Toen ik hem wou opnemen om op een confortabel plaatsje te zetten was het duidelijk dat hij hevige buikpijn had. De dierenarts van wacht gebeld, waarbij we geluk hadden dat het onze vaste dierenarts was. Na een kwartuurtje was hij hier. Wat we vreesden was zo. Hij had voor de vierde keer een obstructie in het urinekanaal waardoor hij niet kon plassen. Na onderzoek bleek dat het deze keer wel ernstiger was dan de vorige keren.

Hij kreeg nog een spuitje tegen de pijn en een middel om de urinewegen open te zetten, met de hoop dat hij toch nog spontaan zou kunnen plassen. We moesten even afwachten. Met het spuitje was hij wel wat rustiger en heeft hij nog een paar uurkes geslapen. Maar in de latere namiddag kwam de pijn weer, en ook al probeerde hij nog het ging niet meer.

We moesten nu beslissen wat er moet gebeuren. Terug een sonderen of misschien opereren? Vorige keer heeft hij daar echt veel van afgezien en was het kantje-boord.

Gebeld naar de dierenarts ne we mochten langskomen. De verstopping met gruis en steentjes was echter van die aard dat een nogal zwarer operatie zich opdrong. Na overleg, het feit in aanmerking genomen dat het de zoveelste keer was en ook de ouderdom hebben we besloten hem te laten inslapen. Dit is een van de mindere dingen aan het hebben van dieren, maar vele opties waren er niet.

We zullen hem missen, zijn deugnieterij, zijn begroeting s'morgens, zijn knus bij ons liggen in de zetel. Maar hij heeft het goed gehad bij ons, had steeds een speelkameraad toulouse, kon binnen en buiten en genoot van de knusse plaatsjes hier in huis, liefst op de was, op een trui of een wollen vest.

Dag Timo, Ik miste je begroeting vanmorgen...

Het weer heeft last van hetzelfde fenomeen als de Belgische pensioenkassen. De vergrijzing. Gisteren heeft het de ganse dag gemotregend en stond er een onaangenaam windje. Besloten om dan maar niet buiten te gaan temeer daar ik de nacht ervoor slecht had geslapen.

Vandaag dan een nieuwe dag, even grijs als gisteren maar droog. Weer om te stappen. Heb dan ook eens een nieuw toertje uitgeprobeerd. Naar Cortewalle en via de fietsbaan naar de Gentstraat in Melsele. Dan wat door het 'geboerte' gewandeld en via de Kruibeke steenweg huiswaarts. Bijna twee uur gewandeld en gefotografeerd wat ik zoal tegenkwam.

'k was net op tijd thuis om droog te blijven, want het begon terug lichtjes te miezeren. Volgens de weermannen en vrouwen krijgen we volgende week meer van hetzelfde. Lang leve de K-way regenjas die alles droog houd.

Las net een minder goed nieuws: griepepidemie loert om de hoek : En met al de nieuwjaarswensen die met handrukken en kussen worden rondgedeeld kan de verspreiding nog een beetje sneller gaan. 'k hoop dat je ervan gespaard blijft want het is geen lolletje als je echt de griep krijgt. Ik heb me laten inenten en hoop er aan te ontsnappen. Degenen die er toch slachtoffer van zijn, verzorg jullie goed en beterschap. 

Prachtig weer vandaag, droog en zonnig, aangename temperatuur dus perfect wandelweer. Heb vandaag dan ook de eerste km gewandeld in 2013.  Ik hoop in de loop van dit jaar het aantalwandelkm van vorig jaar ongeveer te evenaren. dus dat moten er minsten 1500km worden. Dan als het meezit nog een 1800km fietsen over het ganse jaar en dan kan ik toch zeggen dat ik bewogen heb. Dus de eerste 10 km zitten er op voor dit jaar, nog 1790 te gaan.

Heb na mijn gewone route naar hof ter saksen de Beverse Beek een eindje gevolgt door dreven en weide. Het is dan wel gestopt met regenen maar zonder waterdichte hoge schoene zou het nog niet gaan. de grond is nog oververzadigd van het vele decemberwater en elke stap maakt een soppend geluid. 

Op de meer begaanbare plaatsen was het vandaag drukker, blijkbaar hebben velen besloten om, bij wijze van goed voornemen te gaan lopen, joggen of mountainbiken. Dit laatste verdt bij natte ondergrond wel een beetje behendigheid, anders heb je vlug een moddedbad als je na een bocht languit in een karrespoor ligt.

Maar ja, elke week zieje het aantal joggers en bikers afnemen en de goede voornemens verwateren...tot enkel de echte volhouders nog buiten komen.

De wandeling is mij echter goed bevallen. Gisteren was een mindere dag, moe na de chemo van maandag en overal spierpijn. Dus 't was het grootste deel van de dag platte rust en een beetje tv kijken.

Net gelezen in de krant: op trein Leuven waren er feestvierderd (???) die het nodig vonden om binnen in de wagons vuurwerk af te steken en in Nederland is een uitslaande brand geweest in een rijdende treinwagon, vermoedelijk ook ten gevolge van afgestoken vuurwerk. Verstand , niet groter dan een walnoot en dan nog van de slechtste kwaliteit? Lang leve de feestvreugde.

Vandaag worden in de meeste gemeenten de burgemeesters en gemeenteraden geinstalleerd. Ben eens nieuwsgierig welke richting het in Antwerpen zal uitgaan. Ik vrees dat de kracht van verandering nog sneller zal verzanden dan de Schelde en het vlug meer van hetzelfde zal worden...maar we zien wel en houden het in het oog.

We zijn het nieuwe jaar gestart zoals het vorige vooral was, nat en winderig.

Deze nacht en de volgende dagen zullen vooral in het teken staan van de nobele voornemens waarvan meestal niets overblijft als we enkele weken verder zijn. De wensen, al dan niet gemeend of slechts een verplicht nummertje vliegen ons om de oren. En toch zullen we 2013 moeten nemen zoals het komt en zien wat het voor ons in petto heeft. En vooral genieten van de dagen die je mag beleven.  Voor mezelf hoop ik nog vele foto's te kunnen maken, geregeld eens op tocht te trekken en nog lang te kunnen bloggen. Echte voornemens heb ik niet. Er enkel zijn voor familie vrienden en al die iets meer betekenen is voor mij al voldoende....laat mie maar lopen langs de stroaten zoals Vermandere het zo mooi verwoord...

En voor de fervente feestvierders onder ons ik hoop dat je je vandaag niet voelt als zjef Vanuytselin het liedje 'houten kop Maar geen nood, als het zo is morgen is dat wel over...tot gauw.

's middags word ik wakker met een houten kop 
mijn ogen zijn nog moeilijk te gebruiken 
en achter in mijn hersenpan hoor ik de vogels fluiten 
van hopsafaldera ik voel me hol 
mijn maag is nog onzeker en ik grijp al naar een beker 
om die ouwe jongen te bespoelen 
en achter in mijn oren kan ik een krekel horen 
van hopsafaldera wat een gevoelen 

dan kruip ik op de tast tussen de lakens uit 
om veilig op mijn knieën te belanden 
ik wankel naar de spiegel ik grijns es naar mijn tanden 
van hopsafaldera wat een snuit 
ik tast naar mijn broek mijn sokken zijn weer zoek 
mijn lever is gevaarlijk aan het schuiven 
mijn keel is uitgedroogd en de zon schijnt al hoog 
van hopsafaldera door de ruiten 

de geur van verse groenten stijgt de trappen op 
en prikkelt mijn vermoeide reukorganen 
ik sleep me naar beneden mijn ingewanden draaien 
van hopsafaldera wat een mop 
ik neem een sigaret ik doe een eerste trek 
die ergens in mijn maag begint te botsen 
en aan mijn rechternier voel ik het nachtelijk bier 
van hopsafaldera nog klotsen 

maar ?s avonds dan ben ik weer de frisse knaap 
dan heb ik mijn gezicht terug gevonden 
mijn ogen staan weer recht mijn blik is ongeschonden 
van hopsafaldera ik ben paraat 
een nieuw feest begint ik drink drink drink 
ik drink mijn gal tegen mijn longen 
maar enkele uren later dan ligt er weer een kater 
van hopsafaldera 
van hopsafaldera 
van hopsafaldera naar mij te lonken's middags word ik wakker met een houten kop 
mijn ogen zijn nog moeilijk te gebruiken 
en achter in mijn hersenpan hoor ik de vogels fluiten 
van hopsafaldera ik voel me hol 
mijn maag is nog onzeker en ik grijp al naar een beker 
om die ouwe jongen te bespoelen 
en achter in mijn oren kan ik een krekel horen 
van hopsafaldera wat een gevoelen 

dan kruip ik op de tast tussen de lakens uit 
om veilig op mijn knieën te belanden 
ik wankel naar de spiegel ik grijns es naar mijn tanden 
van hopsafaldera wat een snuit 
ik tast naar mijn broek mijn sokken zijn weer zoek 
mijn lever is gevaarlijk aan het schuiven 
mijn keel is uitgedroogd en de zon schijnt al hoog 
van hopsafaldera door de ruiten 

de geur van verse groenten stijgt de trappen op 
en prikkelt mijn vermoeide reukorganen 
ik sleep me naar beneden mijn ingewanden draaien 
van hopsafaldera wat een mop 
ik neem een sigaret ik doe een eerste trek 
die ergens in mijn maag begint te botsen 
en aan mijn rechternier voel ik het nachtelijk bier 
van hopsafaldera nog klotsen 

maar ?s avonds dan ben ik weer de frisse knaap 
dan heb ik mijn gezicht terug gevonden 
mijn ogen staan weer recht mijn blik is ongeschonden 
van hopsafaldera ik ben paraat 
een nieuw feest begint ik drink drink drink 
ik drink mijn gal tegen mijn longen 
maar enkele uren later dan ligt er weer een kater 
van hopsafaldera 
van hopsafaldera 
van hopsafaldera naar mij te lonken's middags word ik wakker met een houten kop 
mijn ogen zijn nog moeilijk te gebruiken 
en achter in mijn hersenpan hoor ik de vogels fluiten 
van hopsafaldera ik voel me hol 
mijn maag is nog onzeker en ik grijp al naar een beker 
om die ouwe jongen te bespoelen 
en achter in mijn oren kan ik een krekel horen 
van hopsafaldera wat een gevoelen 

dan kruip ik op de tast tussen de lakens uit 
om veilig op mijn knieën te belanden 
ik wankel naar de spiegel ik grijns es naar mijn tanden 
van hopsafaldera wat een snuit 
ik tast naar mijn broek mijn sokken zijn weer zoek 
mijn lever is gevaarlijk aan het schuiven 
mijn keel is uitgedroogd en de zon schijnt al hoog 
van hopsafaldera door de ruiten 

de geur van verse groenten stijgt de trappen op 
en prikkelt mijn vermoeide reukorganen 
ik sleep me naar beneden mijn ingewanden draaien 
van hopsafaldera wat een mop 
ik neem een sigaret ik doe een eerste trek 
die ergens in mijn maag begint te botsen 
en aan mijn rechternier voel ik het nachtelijk bier 
van hopsafaldera nog klotsen 

maar ?s avonds dan ben ik weer de frisse knaap 
dan heb ik mijn gezicht terug gevonden 
mijn ogen staan weer recht mijn blik is ongeschonden 
van hopsafaldera ik ben paraat 
een nieuw feest begint ik drink drink drink 
ik drink mijn gal tegen mijn longen 
maar enkele uren later dan ligt er weer een kater 
van hopsafaldera 
van hopsafaldera 
van hopsafaldera naar mij te lonken

Stilaan loopt 2012 naar zijn eind toe, een bewogen jaar op alle vlakken. Voor mij persoonlijk springen er een paar gebeurtenissen uit. Het afstuderen van M in de humaniora en zijn sart op de hogeschool en D die haar bachelor diploma haalde en verder studeert voor een master. Ik ben als ouder van beiden enorm fier dat ze het al zover gebracht hebben en heb er alle vertrouwen in dat ze hun weg zullen maken.

Een tweede  is dat ik ondanks mister T toch weer een eindejaar gehaald heb. Op naar een volgend jaar en daar zal ik al het mogelijke voor doen. De mooie momenten met familie en vrienden wegen nog steeds zwaarder dan de miserie die mister T meebrengt.

En op deze laatste dagen van het jaar wil ik iedereen bedanken die er voor mij was dit jaar en die me geholpen heeft om verder te doen. Ook de mensen van de dienst oncologie van UZA ben ik dankbaar voor de goede zorgen en de steeds vriendelijke omgang. Bedankt.

Het was ondanks aalles toch nog een mooi jaar.

December 2012 was nat. de grond is verzadigd en velle plaatsen die gans het jaar droog waren zijn nu nat en drassig. Ben gisteren wat gaan stappen, met mijn waterdichte botines aan. De lucht was droog, zonder regen maar de grond 'sopte'  overal.

een mooie kerst voor iedereen.