Berichten van 22 februari 2008

Dingen vergeten.

Soms lijken mijn hersenen niet meer te fuctioneren. Ik ga in de keuken iets halen, en jaa daar gekomen weet ik niet meer wat ik er nu in godsnaam kwam doen. We rijden ergens naartoe waar ik de weg heel goed weet...en toch rij ik verkeerd.
Een gesprek volgen kost me moeite, zeker als er meerdere mensen tegelijk of na elkaar spreken, ik die er vroeger van hield om te praten en discusiëren in vakbonds vergaderingen, die het goed kon verwoorden...nu moet ik soms zoeken naar de meest alle daagse woorden.
Wanneer ik me niet uitermate concentreer op hetgeen waarmee ik bezig ben, dan loopt het mis.
Soms heeft dat zijn voordelen, een boek kan ik enkele weken later opnieuw lezen en me er bitter weinig van herinneren. Een film kan ik verschillende keren zien...zo is dat ook een goedkoop tijdverdrijf

Onhandig

Soms erger ik me aan mezelf. Vroeger was er geen enkele uitdaging op gebied van handigheid, knutselen. Nu zit ik soms als een klojo te prutsen met het meest eenvoudige opdrachtje. Mijn hoofd weet dan wel hoe het moet maar die stomme handen doen het steeds anders. Typen is ook zo'n moeilijke klus. Meestal staan een hele hoop letters verwisseld van plaats, gelukkig is er dan de spellingscontrole om alles een beetje leesbaar te houden.

Verdraagzaamheid

Hiermee bedoel in het kunnen verdragen van drukte. Dat is een enorm probleem. In de cafetaria iets gaan drinken is een helse opgave, gaan winkelen in een drukke straat...het is net of iedereen het op mij gemunt heeft en tegen me aanloopt. Kleine kinderen die druk spelen...ook zo'n verschrikkelijk gevoel.
Dit wil niet zeggen dat ik dat niet meer wil doen, maar ik beperk dat alles en soms zal ik ergens plots opstappen omdat het dan niet meer gaat.