Zondag 17 februari 2008
CVS/FM herken je dit ook?(deel1)
CVS/FM hebben betekent, willen of niet, dat de dingen in mijn leven veranderen. Veel van deze veranderingen zijn niet direct zichtbaar voor mijn omgeving en worden dan ook meestal niet gezien.
Voor mij zijn deze veranderingen dagelijkse realiteit, het is een steeds afzoeken naar de juiste manier om de dag door te komen.
Dat wil niet zeggen dat ik elke dag alleen met mezelf bezig ben, ik ben nog steeds de man van vroeger, alleen het lijf wil niet mee en alles maakt me vlug moe...ik moet mijn krachten gebruiken voor dingen die voor mij en mijn gezin belangrijk zijn.
Een van de problemen is het pijn hebben.
Elke morgen is het opstaan een overwinning op de stramheid, spierpijn en gewrichtspijn. Je kan dan denken neem een pijnstiller of iets dergelijks...allemaal geprobeerd met als enig resultaat maag- en buikpijn, versuftheid en de pijn blijft gewoon. Alleen een hele reeks strek-oefeningen, een warme douche en rustig aan starten zorgt ervoor dat ik verder kan.
Zitten gaat enige tijd, dan begint de voosheid in de benen, de voeten en begint het steeds verzitten met uiteindelijk het resultaat dat ik even moet stappen.
Stappen gaat den weer voor een 10 tal minuutjes maximaal...dan komt de vlammende pijn tussen de schouderbladen.
Stilstaan is zelfs beperkt, na enige tijd komt de rugpijn in de onderrug.
De enige oplossing is steeds wisselen van houding. In bed liggen gaat gelukkig nog redelijk, wel heb ik twee donsdekens onder mij liggen om de druk te verdelen...anders is ook dat een probleem.
Je kan denken, laat die pijn behandelen. Ja, maar vandaag is het kniepijn, morgen rugpijn, overmorgen mijn voet en zo is er steeds een andere plaats. Enkel een strikt schema van aangepaste beweging en manuele neurotherapie geeft me enig soelaas en laat me de dag doorkomen.
Gelukkig is het niet elke dag zo erg, er zijn ook betere dagen.
morgen: moe zijn.
Voor mij zijn deze veranderingen dagelijkse realiteit, het is een steeds afzoeken naar de juiste manier om de dag door te komen.
Dat wil niet zeggen dat ik elke dag alleen met mezelf bezig ben, ik ben nog steeds de man van vroeger, alleen het lijf wil niet mee en alles maakt me vlug moe...ik moet mijn krachten gebruiken voor dingen die voor mij en mijn gezin belangrijk zijn.
Een van de problemen is het pijn hebben.
Elke morgen is het opstaan een overwinning op de stramheid, spierpijn en gewrichtspijn. Je kan dan denken neem een pijnstiller of iets dergelijks...allemaal geprobeerd met als enig resultaat maag- en buikpijn, versuftheid en de pijn blijft gewoon. Alleen een hele reeks strek-oefeningen, een warme douche en rustig aan starten zorgt ervoor dat ik verder kan.
Zitten gaat enige tijd, dan begint de voosheid in de benen, de voeten en begint het steeds verzitten met uiteindelijk het resultaat dat ik even moet stappen.
Stappen gaat den weer voor een 10 tal minuutjes maximaal...dan komt de vlammende pijn tussen de schouderbladen.
Stilstaan is zelfs beperkt, na enige tijd komt de rugpijn in de onderrug.
De enige oplossing is steeds wisselen van houding. In bed liggen gaat gelukkig nog redelijk, wel heb ik twee donsdekens onder mij liggen om de druk te verdelen...anders is ook dat een probleem.
Je kan denken, laat die pijn behandelen. Ja, maar vandaag is het kniepijn, morgen rugpijn, overmorgen mijn voet en zo is er steeds een andere plaats. Enkel een strikt schema van aangepaste beweging en manuele neurotherapie geeft me enig soelaas en laat me de dag doorkomen.
Gelukkig is het niet elke dag zo erg, er zijn ook betere dagen.
morgen: moe zijn.
Geschreven door edsbev om 19:26
Reageer op dit bericht