Berichten van 6 december 2012

na de sneeuwval en regen deze morgen werd het dan toch mooi. Tijd om een wandelingetje te maken en een frisse kop te halen.

Voor morgen staan de kranten en andere media vol over het weer. Verschillende instanties waarschuwen voor een 'sneeuwstorm' die over onze streken zou trekken. Ik hoop dat het niet gepaard zal gaan met een hoop miserie voor wie zich moet verplaatsen en dat iedereen behouden thuiskomt.

VAB vraag  ook om de rijstijl en snelheid aan te passen. In Gazet van Antwerpen heb ik op deze vraag de reacties eens nagelezen. Hieruit blijkt dat we gelukkig beschikken over superchauffeurs die dit niet nodig achten, want zij hebben winterbanden en zijn zo bedreven dat het onmogelijk is dat zij iets voorhebben. En als ze dan toch brokken maken op de weg is het de schuld van degenen die wel hun snelheid aanpasen, niet te pas en te onpas van rijvak wisselen en die de onvergeeflijke fout maken om geen winterbanden te plaatsen. 

Raar dan toch dat ondanks al die supperchauffeurs er toch zoveel ongevallen gebeuren in België, dat door het gezwalp ( van het enen naar het andere vak) er elke dag filles ontstaan. Hopelijk houden de meeste chauffeurs er hun hoofd bij en houden ze er rekening mee dat niet elke chauffeur zo 'super' is dan zijzelf en zijn ze een klein beetje tolerant, als het niet teveel inspanning is voor hun ego.

Toch hoop ik dat een en ander niet zo zal zijn zoals de voorspellingen laten uitschijnen. Ook al moet ik er niet door toch denk ik aan degenen die verplicht zijn om op de weg te gaan. 

Voor mij misschien wel goed om te gaan fotograferen in het witte landschap.

artikelGVA:

Vandaag is het het naamfeest van Sint Nicolas. Een hoogdag voor de kinderen die dan hun cadeautje vinden in hun schoen. In onze jonge jaren was dit de dag van het jaar. Wij konden die nacht ervoor niet slapen en elk kraakje in het huis werd aanzien als  zwarte piet die door de schoorsteen kroop. 4smorgens vroeg dan zo snel mogelijk naar beneden om een volle tafel met lekkere dingen te vinden en de geschenkjes.

Nu deze dagen struikel je over de sinten die elkaar in elke winkel en straathoek voor de voeten lopen. Vele kinderen vroegen zich af hoe dat kon, er is toch maar een sint? De reclamemakers en winkeliers vonden hier iets op. De hulpsinten. Maar ja, wie is dan de echte? Komt mijn geschenkje dan van de echte sint? Zo zie je maar dat een kinderfeest van vroeger met kinderlijke verwachtingen en naiviteit verworden is tot een commercieel gebeuren. 

Wie van de kinderen kent nog het sint nicolaas verhaal? Wie kent het verhaal zowiezo nog? of is het tegenwoordig alleen te doen om de grootste en duurste geschenken en is er geen plaats meer voor kinderdromen?

Trouwens nog zo'n kwakkel als zou de sint uit Spanje komen is ontstaan uit pure commercieële redenen. Hij was bisschop in Myra in klein Azië  dus uit Turkije.

Wat nog opvalt vandaag in de kranten, de laatste dagen stonden deze vol met blijde intreden en aankomsten van de sint. Vandaag op de naamdag zelf vond ik nog niets over de Sint. Ja de cadeautjes zijn gekocht, het geld is uitgegeven en de intresse is weg. Op naar de kerstman.