timo

In een boek van Herman Brusselmans (prachtige ogen) las ik vandaag een beschrijving die me zo herkenbaar overkomt dat ik ze hierna even neerzet:

 ( ik dacht direct aan iemand die overal beweert dat hij de baas is bij HRSH, en hoe zatter hij is hoe luider hij klinkt.:

" de trainer  was een echte zeikerd van een vent, echt waar. Ik bedoel, het was een hele klootzak. Het was zo'n type dat op zijn werk niets anders mocht doen dan ja-knikken, dat bij zijn wijf( precies een zak oude vodden, ik herhinner me haarwonderwel) niks anders mocht doen dan ja-knikkenen dat dus maar een middel hzd gezocht om ook anderen eens niksanders te laten doen dan ja-knikken.

Omdat hij wist dat een voetbal rond was en zo, was hij voetbaltrainer geworden.

Via eerst nog wat likken naar boven en schijten naar onder was hij redelijk hoog geraakt in de klotevoetballerij.....en hij raapte ook heel wat geld op, weet je wel, eigenlijk verschrikkelijk veelgeld voor de onzinnigheden die hij uitvrat."

Raar dat in een boek zo'n treffende beschrijving wordt gegeven... erblijkt uit dat er nog mensen rondlopen met dezelfde rotmentaliteit.

Vandaag vooral moe en niet veel zin om iets te doen. Mijn maag ligt wat overhoop maar verder gaat het nogal.

Hoop nu stilaan op beter voelen en vooral een goede uitslag op 1 augustus. Ook al wil je er niet aan denken toch spookt het steeds in 't kopke en als het slecht nieuw moest zijn volgende week zal ik het moeilijk hebben om dit te plaatsen, maar ik probber steeds verder te gaan en te hopen en positief te zijn ook al zou ik zoms alles willen opgeven als het slecht gaat.

Buitenstaanders zeggen veelvuldig, niet opgeven he en blijven vechten. Dat wil ik ook blijven doen maar opp een moment zal het een gevecht tegen de bierkaai worden en hoe pak je dat aan? Hoeveel keer kan je tegen de mat vallen vooralleer definitief KO te gaan? Hoeveel keer wordt er verwacht dat je weer overeind kruipt?

Tot het echt niet meer gaat zeker?

Maar laat ons positief blijvn en geloven in de medicijnen. Ze zullen hun werk wel doen zeker....

eindelijk de lang verwachte zonneschijn. Iedereen is plots beter gezind en alles zizt er mooier uit. Ben gisteren dan ook eens gaan wandelen lags de spoorlijn tot op Hof ter Saksen. En ondertussen wat fotokes gemaakt.

Fietsen zag ik niet zitten, was nog te moe en heb wat last van duizeligheid.

Vannacht moeilijk kunnen slapen, last van mijn schouder en hoofdpijn. Een paar dafalganekes genomen en nu is het wat beter.

Vandaag wat in den hof gaan zitten en een boekske lezen en dan zien we wel. 't is ook de dag van de lomustine. Hoop dat ik er niet misselijk van wordt, maar met zofran erbij zal dat net als vorige keer ook wel loslopen.

Onze M trekt naar de nekke in Mechelen met een paar vrienden, genieten van water en zon, bruinen moet hij niet meer.

hierbij dan de foto's van mijn fietstochtje gisteren. (dat me niet goed is bevallen...want ben vandaag niets waard.

Gisteren even met de fiets op uit getrokken om met canon sx 220 een en ander uit te proberen.

Zo ben ik even gaan kijken naar de nieuwe gevangenis in Beveren en vandaar naar het potpoldergebied van Kruibeke. In het begin van het tochtje viel het weer goed mee, zonnetje weinig win. Wel was het redelijk fris (amper 16°c, maar 't was droog.

Op de weg terug stak er evenwel een sterke wind op, hoewel de weersvoorspellers slechts een licht briesje' slechts 2 beaufort hadden vooropgesteld was het op momenten duwen op een lage versnelling. <<daardoor had ik me ook een beetje verkeken op de tijd en de inspanning. Onderweg even moeten gaan rusten op een bankje want het werd iets te veel.

Vandaag dan maar een rustig dagje inlassen want ik voel de moeheid nog in mijn spieren hangen.

op onderstaand filmke zie je de wind met de bomen spelen...zo goed als geen wind volgens de <VRT weerman.

de foto's komen binnenkort wel online.

Om rrond 14.30 vertrokken met de fiets voor een fietstochtje. Het weer zag er schijnbaar goed uit, weinig wind, licht bewolkt met hier en daar een stukje blauwe lucht. Richting Hof ter saksen naar Haasdonk. Op de voetbal waren ze een hokje aan het zetten voor de ticketkoop.  

Terug op weg begon het zo'n beetje te druppelen en op de tijd dat ik aan de bergstraat was gingen de hemelsluizen wagenwijd open. Snel KW aangedaan maar toen het dan ook nog hevig begon te regenen duurde het niet lang of alles was door en door nat.

Terug naar huis en efkens geschuild op Hof Ter Saksen, maar door stil te staan werd ik doorkoud en de regen bleef maar hozen. Dan maar naar huis en alles wat ik aan had doornat.

't is zomer zeggen ze dan.

Ik was van plan om mijn aanwinst eens uit te proberen (canon sx 220 hs maar daar kwam duidelijk niets van in huis.

Misscien volgende week meer geluk met het weer, ze beloven het in ieder geval...we zullen zien.

Ben nu een week in 'rust' van de medicatie, volgende dinsdag lomustine en ondertussen periodes van heel moe tot redelijk goed. Zou nog eens met G erop uit willen trekken maar door het wisselende energiepijl is het niet evident om iets af te spreken. Misshien heeft het komende ? betere weer een positieve invloed en dan zien we wel.

De weerberichten her en der spreken van een beterschap in het weer en sommigen gewagen zelfs van een mooie tweede helft van de maand juli. Vanmorgen toen ik de gordijn opende was er nog niet veel ven aan. 't izs weer grijs en regenachtig. Maar morgen zou het één dag droog zijn en spreekt men zelfs van een temperatuur van 23°C of meer. De dag erna zou het terug regenen. Dus morgen buiten met zijn allen en hopelijk een beetje zon en frisse lucht opdoen.

Vandaag de laatste pillen van mijn onderzoekmedicatie en dan volgende week nog de lomustine volgend week. Daarna is het wachten op de MRI scan van 30 juli (uitslag op 1 augustus) en hopen op een gunstig resultaat.

On a long road, miles to go
Its winding and cold and its covered with snow
But I ask you what we all want to know
Where are we going from here...

Lines on my face, lines on my hands
Lead to a future I don't understand
Some things don't go as they're planned...
Where are we going from here...

Tracing the trails through the mirrors of time
Spinning in circles with riddles in rhyme
We lose our way, trying to find
Searching to find our way home...
Trying to find our way home...

As the day dies, with tears in our eyes
There's too few hellos and too many goodbyes
Silence answers our cries...where are we going from here...

We're all on this road, with miles to go
Braving new pathways into the unknown
But who do you ask, when no one really knows
Where we are going from here...

Stilaan raak ik weer vermoeid, komt het door de pillen, het weer of zit het tussen mijn oren (???) , ik weet het niet maar het gaat deze week allemaal wat langzamer en moeilijker, concentratie vraagt meer moeite en 's avonds val ik steeds in slaap aan de TV. (dat kan ook door de programma' komen...)

Toch probeer ik elke dag te fietsen of wandelen om alles in beweging te houden en niet te laten 'roesten'.  Op deze tochtjes ( soms maar een kwartuurtje heb ik vorige week enkele 'straatkanten bewondert en gefotografeerd. ik sta versteld welke veelheid van kleuren je in de grasberm vind en soms zelfs mooie kunstwerkjes...geniet even mee.

Gisteren nog even naar het centrum geweest om een paar boodschappen te doen. Geen aangename bedoening als je het mij vraagt. Begon al met de heenweg, goed uitkijken voor de hondendrolletjes die her en der opduiken. Dan ging het richting markt waar we bij het kruidvat moesten zijn. Niet simpel om er binnen te raken als er iemand met veel misbaar aan het telefoneren is vlak voor de ingang, in een onverstaanbare taal en niet geneigd om iemand door te laten of zelfs maar op te merken.

Dan naar d warande. Hier stonden bloemtorens om het geheel wat op te vrolijken. Een nadeel is echter dat het rond deze torens zo hard naar pis rook dat je er gewoon voorbij moest lopen.

Dan de vrasenestraat.  Voor mij een hel. Ik zie dingen die dicht bij gebeuren aan de linkekant niet altijd. Iedereen loopt er door elkaar, klein mannen lopen je vlak voor de voeten en dan het rotste van al die fietsers die van alle richtingen komen, links rijden, recht rijden de pas afsnijden...kortom een onaangename fustrerende en vermoeiende en stinkende belevenis.

Ben deze week begonnen met de tweede reeks testmedicatie. Deze moet ik nu 14 dagen nemen en dan weer 14 dagen rust. En eind van de maand een nieuwe MRIscan om te bekijken of alles iets heeft uitgehaald

Gisteren nog eens op onderzoek geweest bij oncoloog. alles is redelijk goed, alleen de witte bloedcellen staan zeer laag. Dus extra oppassen voor infecties en mijn temperatuur in het oog houden en voornamelijk er een strikte handhygiëne op na houden. want koorts betekend onmiddelijk naar het ziekenhuis. Ondertussen dan maar hopen dat de witjes terug op peil komen.

In het begin van de behandeling moest ik een naar oncologie en was er geen vervoer beschikbaar; noch de handicar, nog Bond moison kon rijden omdat een en ander direct geregeld moest worden. Vanuit het ziekenhuis is er dan geregeld dat ik met een ambulance van het rode kruis  vervoerd zou worden.

Vandaag daar de rekening van gekregen; per rit (28km) vragen ze zomaar even 91€. das meer dan 3€ per km. Als je het goed bekijkt is dat duurder dan een taxi!!!. En de vraag is nu of ik daar iets van ga terugtrekken; op het eerste gezicht blijkbaar niet. Zo zie je maar dat als je ziek wort en van anderen afhangt je nog gepluimd wordt ook.

'k heb hier thuis al gezegd dat als er iets scheeld ze me maar achterin den auto moeten dumpen en zo zelf wegvoeren. 180 €  voor even hen en weer naar het ziekenhuis vind ik er echt over en nooit doe ik nog beroep op deze mensen.

Een van de mooiste stukjes live- muziek is nog steeds Child in Time van Deep Purple en de vertolking van 1972 in Japan is een van hun beste optredens ooit. Je hebt er wel wat tijd voor nodig wan t het is meer dan 12 minuten lang, en toch blijft het steeds verrassend en verveeld het nooit... Deze song was trouwens d reden waarom ik Deep Purple fan werd en vooral van het gitaarspel van richie blackmore. Deze richte na Deep Purple nog een folkband blackmore's night op. Hiervan post ik binnenkort nog wel een paar songs maar geniet nu vooral van Child in time.

Gisteren mooi weer, ben dan ook nog eens gaan fietsen en genieten van de omgeving. In kruibeke profiteerde men van het weer om de putten in het wegdek aan te pakken. Veel kleine straatjes liggen er nl abominabel bij, en niet alleen in kruibeke. Sommige straten zijn egelrechte valkuilen voor de fietsers.

Met de verkiezingen in zicht wordt er blijkbaar op een hogere versnelling geschakeld en heeft men de putten nu vervangen door bobbels.... 't is eens iets anders en de vraag is hoe lang deze bobbels het uithouden voor ze weer put worden.

rondsurfend op you-tube kwam ik onderstaand liedje tegen, het lievelingslied van ons moeder. Zoiets doet me steeds terugdenken aan de mooie jeugd die we hadden en waarvan we nu nog de herinneringen koesteren.

De laatste dagen voel ik me wat minder goed. Moe en vooral spierpijnen op verschillende plaatsen. Vooral nek en schouder willen niet mee en daardoor is het 'computeren' een beetje minder. Een en ander zal wel te maken hebben met het aanhoudende koude natte rotweer waarop we al weken getracteerd worden.

Vandaag nog eens naar de kliniek om bloed te nemen voor controle. Deze week was het bijna elke dag zo. En daarna is er rust. Normaal moet ik dan pas begin juli terug op onderzoek. Deze week was het al bij al vrij vermoeiend met steeds heen en weer rijden en op consultatie gaan. Ik zal dan ook blij zijn dat ik eens uit kan rusten. Straks als ik terugkom ga ik eerst een paar uur siesta houden, binnen of buiten zal afhangen van het weer.

Vandaag moest M zijn eindwerken mondeling gaan presenteren en verdedigen. 't was de eerste keer dat ik hem in een kostuum zag. hij kwam er knap voor. Op zo'n dagen merk je dat de kinderen groot en volwassen worden en wij stilaan oud.

Gisteren een kort fietstochtje gemaakt in de buurt van Bazel. Kwam daar een hoevetje tegen van respectabele ouderdom met een vervallen schuur. Dan maar een paar fotokes genomen.