Archief

Een van de mooiste stukjes live- muziek is nog steeds Child in Time van Deep Purple en de vertolking van 1972 in Japan is een van hun beste optredens ooit. Je hebt er wel wat tijd voor nodig wan t het is meer dan 12 minuten lang, en toch blijft het steeds verrassend en verveeld het nooit... Deze song was trouwens d reden waarom ik Deep Purple fan werd en vooral van het gitaarspel van richie blackmore. Deze richte na Deep Purple nog een folkband blackmore's night op. Hiervan post ik binnenkort nog wel een paar songs maar geniet nu vooral van Child in time.

Gisteren mooi weer, ben dan ook nog eens gaan fietsen en genieten van de omgeving. In kruibeke profiteerde men van het weer om de putten in het wegdek aan te pakken. Veel kleine straatjes liggen er nl abominabel bij, en niet alleen in kruibeke. Sommige straten zijn egelrechte valkuilen voor de fietsers.

Met de verkiezingen in zicht wordt er blijkbaar op een hogere versnelling geschakeld en heeft men de putten nu vervangen door bobbels.... 't is eens iets anders en de vraag is hoe lang deze bobbels het uithouden voor ze weer put worden.

rondsurfend op you-tube kwam ik onderstaand liedje tegen, het lievelingslied van ons moeder. Zoiets doet me steeds terugdenken aan de mooie jeugd die we hadden en waarvan we nu nog de herinneringen koesteren.

De laatste dagen voel ik me wat minder goed. Moe en vooral spierpijnen op verschillende plaatsen. Vooral nek en schouder willen niet mee en daardoor is het 'computeren' een beetje minder. Een en ander zal wel te maken hebben met het aanhoudende koude natte rotweer waarop we al weken getracteerd worden.

Vandaag nog eens naar de kliniek om bloed te nemen voor controle. Deze week was het bijna elke dag zo. En daarna is er rust. Normaal moet ik dan pas begin juli terug op onderzoek. Deze week was het al bij al vrij vermoeiend met steeds heen en weer rijden en op consultatie gaan. Ik zal dan ook blij zijn dat ik eens uit kan rusten. Straks als ik terugkom ga ik eerst een paar uur siesta houden, binnen of buiten zal afhangen van het weer.

Vandaag moest M zijn eindwerken mondeling gaan presenteren en verdedigen. 't was de eerste keer dat ik hem in een kostuum zag. hij kwam er knap voor. Op zo'n dagen merk je dat de kinderen groot en volwassen worden en wij stilaan oud.

Gisteren een kort fietstochtje gemaakt in de buurt van Bazel. Kwam daar een hoevetje tegen van respectabele ouderdom met een vervallen schuur. Dan maar een paar fotokes genomen.

Vanmorgen wakker geworden van het klank en lichtspel dat de natuur deze keer in petto had. Iets voor acht uur, het was nog zo donker als midden in de nacht opgestaan. Een hevi onweer met bijhorende hoos-buien trok over.

Toen ik jong was kenden we ook onweer, maar deze kwamen meestal tijdens zomerse zwoele dagen en niet na een onderkoelde periode van nog geen 15°C. En toch zijn er weersvoorspellers die blijven beweren dat dit allemaal normaal is. Op zijn minst kun je je toch vragen stellen wat er momenteel aan de hand is met het weer. We zitten bijna in de officiële zomer en hebben nog niets dan koude en nattigheid gekend.  We stevenen dan ook af op een van de natste junimaanden met nu al meer regendagen en neerslag dan in een normale junimaand. En deze week zit er geen beterschap in...pompen of verzuipen of mogen we toch hopen op beterschap en krijgen we een zomer???

Dit alles deed me vanmorgen denken aan een song van Bob Dylan:Times They Are a Changing. Hieronder de nederlandse vertaling door Boudewijn de Groot.  We zullen maar zwemmen zeker....

Morgen weer een dagje kliniek om bloedtesten te laten nemen om de paar uur. Hoop dat ik er geraak want met de afspraken loopt het niet altijd vlot en veranderingen in de vervoersafspraken zijn al helemaal niet te doen. Men werkt daar nog met een fax, via telefoon af e-mail kan dat blijkbaar niet...lang leve het digitale tijdperk zou ik zeggen.

begin deze week nog eens langs fort Haasdonk gereden met de fiets. Ik had vorige week in de krant gelezen dat het verkocht was aan de baas van de Katoennatie. Wat hij ermee van plan is is nog niet bekend.

Wat direct opvalt als je er aankomt iss dat van de twee officierwoningen de deur is opengebroken, alle ramen zijn uitgeslagen. Vermoedelijk zijn er een paar nietsnutten beziggeweest die blijkbaar teveel tijd en te weinig verstand hebben. Een tweetal jaar geleden waren deze nog bewoond, nu zijn ze volledig vernield binnenin. 

opgestaan, raam geopend en het is weer een en al grijs en nat wat er te zien is. 't zal weer een doorregende dag worden met hopelijk eens een opklarinkje om te gaan wandelen, maar veel hoop is er niet. Misschien wordt het stilaan tijd om op e-bay eens tee gaan zoeken naar een ark.

Net na lang wachten en aandringen  de info gekregen die ik gevraagd had bij HRSH. We zullen wel zien wat we ermee doen, 't komt er in ieder geval op neer dat de beloften die op het eind van vorig seizoen gedaan werden weeral loze praat was. maar soit, das niets nieuws en er van wakker liggen zal ik zeker niet doen.

Morgen weer op controle bij de oncologie en waarschijnlijk nog een tweede medicijn erbij. Dan heb ik een weekje rust wat consultaties betreft. Als het dan de rest van de week een beetje droog zou blijven is er misschien een mogelijkheid om nog wat te fietsen of wandelen.

Gisteren was ik gaan fietsen en om 16.00 moet ik mijn pillen pakken. Ik had deze meegenomen in een plastiek zakje en op een parking ingenomen, net op dat moment reed er een bejaard koppel voorbij die je duidelijk kon zien denken...drugs. Met mijn zwarte bandana en zonnebril zie ik er misschien niet te vertrouwenswekkend uit. 

Om af te sluiten nog een song van Willie Nelson die ik gisteren op you-tube tegenkwam. Vooral de tekst sprak me erg aan en daarom dit lied, voor degenen die me nauwst aan het hart liggen, mijn gezin. We had it all, niet op matrieel vlak, maar er is zoveel meer.

Net terug van mijn fietstochtje hier in de buurt, Het is droog maar er staat een hevige wind die soms van overal lijkt te komen. Al duwend en trappend kwam het liedje van Bob Seger in mijn hoofd rondspoken.Running against the wind...en is dat niet iets wat we allemaal af en toe  doen, letterlijk of figuurlijk?