Archief

Maandag de 15 sessie radiotherapie, dus halfweg. Dan kan ik beginnen aftellen. Ondertussen gaat het nog allemaal redelijk goed. Het enige dat wat ongemak veroorzaakt is dat mijn hoofdhuid op een paar plaatsen geirriteerd geraakt. agoe insmeren met bepanthol is dan de boodschap en zeker niet in de zon lopen zonder hoofddeksel. Soms kijken de mensen dan wel raar, met een muts en een zonnebril terwijl de zon schijnt is blijkbaar geen alledaags gezicht.

Vandaag spelen onze U19 (mijn zoon zijn ploeg een vriendschappelijke wedstrijd tegen lebbeke. Het heeft wel wat moeite gekost omdat de coordinator van ons club de wedstrijd niet op zijn 'maandplanning' had gezet en dus beweerde dat er geen wedstrijd was. Nochtans was deze wedstrijd wel gepland bij de voetbalbond. Dit is trouwens niet de eerste keer dat deze persoon zo'n kemels maakt die al verschillende forfaits (en boetes) teweegbrachten.

Ze hebben het nu ook zover gekregen dat ze de jeugdvoorzitter Rony buiten gewerkt hebben met alle gevolgen van dien. Rony ise en van de medeoprichters van de club, was steeds bereikbaar en was elke dag op de club aanwezig. Hij kent de voetbalwetgeving gewoon van buiten en hij wordt door twee onbekwamen uitgerangeerd omdat deze twee via vriendjespolitiek de steun van het bestuur krijgen...als dat maar goed afloopt.

In ieder geval, Rony, we zullen je missen en ik hoop dat het tij nog kan keren en je alsnog weerkeert, ik heb vele mooie herinneringen aan de eerste twee jaar van HRSH. Nu is de goede familiale sfeer waarbij je  je welkom voelt ver te zoeken.

Na het slechte nieuws over mijn gezondheid had ik wat tijd nodig om alles een plaats te geven. Ondertussen heb ik me 'verzoend' met de situatie en tracht ik zoveel mogelijk te genieten van wat nog komt. Elke dag een wandelingetje en er in blijven geloven dat het stilaan wel beter zal worden.

Sinds dinsdag ben ik begonnen met chemotherapie en bestraling. Tot hier toe gaat alles goed, maar dat kan nog veranderen in de loop van de behandeling. Wat nu het meest belastend is is dat je elke dag naar het ziekenhuis moet voor een sessie van 15'.

De eerste dag was deze verplaatsing al een calvarietocht. In de Kennedytunnel waren vier vracht en vier personenauto's gebotst. Gevolg meer dan 1,5 uur te laat op de eerste afspraak (ook al vertrekken we 1 uur op voorhand voor een afstand van een goei 25 km!!!. Maar eind goed al goed, ik kon nog terecht in het ziekenhuis voor de behandeling. Gelukkig moet ik niet zelf rijden en kan ik rekenen op vrijwiligers van de mutualiteit voor deze rit, een mooi initiatief waarvoor ik deze mensen dan ook dankbaar ben. Met de trein en bus zou geen optie zijn. De trein gaat nog, maar de bussen in Antwerpen das niet te doen. Moesten sommige van die chaufeurs met een dierenvervoer rijden ze kregen dirct gaia op hun kan wegens onverantwoord. Vertrek is volle gas induwen en als ge dan niet op een plaats zit vlieg je wel achteraan op een hoopje; stoppen is op het laatste moment alles dichtgooien...en dan verschieten ze ervan dat de mensen ontevreden zijn over het openbaar vervoer.

Vandaag moet ik om 13.00u en dan is er twee dagen geen bestraling. Ik hoop morgen nog eens naar de voetbal van Miguel te kunnen gaan kijken en wat foto's maken. De matchen van de eerste ploeg moet ik noodgedwongen links laten liggen, dat is iets te vermoeiend met de drukte.

Tot volgende week bij leven en welzijn

Het is weer een hele tijd geleden, dat komt doordat ik terug zwaar sukkel met de gezondheid. Sinds vorige bloppost is er nl een hersentumor ontdekt die op mijn gezichtzenuw drukte. Ondertussen is deze verwijderd en vandaag moest ik naar de chirurg om te horen welke soort tumor het was.

Bleek dat het een kwaadaardig gezwel is en dat de kans dat deze terugkomt zeer groot is. Ondertussen moet ik binnenkort starten met chemo en bestraling. Wat dat allemaal gaat brengen en hoe lang ik nog te gaan heb is een grote onbekende.

Momenteel moet ik het zelf een plaatsje geven en het verwerken samen met mijn gezin en dan met goede moed verder géén en er het beste van maken zolang het nog op een menswaardige manier kan.

't was niet echt weer om er op uit te trekken. Dan maar op zolder wat macro gaan oefenen. Objecten van dienst, een levende en een dode hommel en een dode wesp.

Het scherpstellen bij macro is een geduldwerkje, de minste verplaatsing en de scherpte van het onderwerp is volledig weg.

De gewone 'macro's' zijn gemaakt met behulp van gewone lenzen met voorzetfilters (+4 en +8). De echte dichtbij macro's zijn genomen met een 70-300 mm lens met een omgekeerde lens van 50 mm.

Eerst nog veel oefenen en zien of macro me blijft boeien en dan misschien sparen voor een echte macrolens, alhoewel ik twijfel of dit de investering waard is.

vele mensen vinden dit vieze beestjes, en ja apetijtelijk zien ze er niet uit. Eergisteren vond ik een exemplaar op onze oprit die richting staat aan het springen/kruipen was. Heb het beestje dan maar opgenomen en na de fotosessie terug losgelaten in onze achterhof waas het alles heeft wat nodig is.

Het was een 'gewone pad' of BufoBufo in 't latijn. Ik vermoed dat het een mannetje was, hij mat ongeveer 6 cm en had op zijn tenen de typisch donkere paarkussentjes.

Vandaag nog een paar fotokes gemaakt van weeral een meikever. Terug gebruik gemaakt van mijn Minolta 35-70 F4 lensje met een +8 voorzetlens.

De foto's die ik verkreeg dan 'ontwikkeld' in Lightroom van Adobe. Dit vooral om met het programma te oefenen want momenteel volg ik in Lokeren een cursus over dit programma. Onze leraar Jeffrey Van Daele zal tevreden zijn dat ik er thuis mee oefen.

De foto's zijn enkel vierkant bijgesneden (dus de kleinste zijde in het vierkant) zonder verder te kroppen. Het geeft dus de ware grote die op de censor komt.

Misschien spaar ik ooit  voor een macrolens, maar momenteel laat het budget dit verre van toe. Ik zie wel of het me blijft boeien.

Volgend semester ben ik van plan een cursus natuurfotografie te volgen en dan zie ik wel wat me hiervan vooral aanspreekt.

Een voetbalsysteem dat door de 'grote' ploegen doorgedrukt werd om de laatste cent uit de supporters hun zakken te kloppen. Blijkt nu dat dit systeem voor een van de grootste pleitbezorgers een grote streep door de rekening gaat worden. Anderlecht ziet de titel aan zijn neus voorbijgaan door dit systeem. Bij reguliere competitie waren ze zeker kampioen geworden...nu hebben ze enkel mathematisch nog een waterkansje.

Ik  ben eens curieus of ze volgend jaar nog zo happig zullen zijn om het 'play-off' systeem te verdedigen.

Dan de scheidsrechtering dit weekend. Proto maakt 2 x een zware fout door met gestrkt been te tackelen en krijgt daar amper geel voor. Door zijn eigen roekeloosheid breekt hij wel zijn voet en zien we hem (gelukkig) dit seizoen niet meer bezig.

De Lokerse speler Tiko doet eenzelfde fout en wordt onmiddelijk van het veld gestuurd. Waar zit hier het verschil? Mag Proto meer omdat hij bij Anderlecht speelt? Maakt elke scheidsrechter zijn eigen regels?

Waar is de sportiviteit gebleven in het eerste klasse voetbal.

Een beeld van de match Anderlecht-Genk spreekt echter boekdelen, de gezichtsuitdrukking van de Anderlechtse leiding was hilarisch nadat hun ploeg mat de billen bloot ging.

Dit jaar zijn de meikevers blijkbaar meer aanwezig. Althans die indruk heb ik. De laatste week ban ik er al 4 tegengekomen, waarvan spijtig genoeg slechts een half levend exemplaar. De anderen waren meestal geplet...

Het levende exemplaar vond ik op de trap van het Lokerse station. Hij lag daar op zijne rug en was redelijk suf. Hem dan maar meegenomen en goed verzorgt. Eten en warmte en hij was er vlug bovenop. Daarjuist enkele foto's genomen met mijn minolta 35-70 lensje en een +8 voorzetlens.

Terwijl ik deze foto's aan het 'ontwikkelen' was heeft de kever de vrijheid gekozen. Ik had hem nochtans in een doosje (plastiek doosje van oorstaafjes) gzete met een dekseltje, maar blijkbaar heeft dat beestje meer kracht dan ik dacht en toen ik terug boven kwam om nog een en ander te fotograferen was hij gevlogen (letterlijk dan). Maar ja, 't was toch de bedoeling hem de vrijheid te geven en blijkbaar was hij genoeg hersteld.

Dit weekend is het elke dag voetbal bij onze ploeg. Op vrijdagavond was er het tornooi op HRSHaasdonk voor onze allerkleinsten (U6), 8 ploegjes waren afgezakt naar onze terreinen op de poerdam en beleefden er een mooie avond. Ook de supporters hadden er schik in.

Zaterdag was er het tornooi voor U7 en U8 op Haasdonk, maar voor mij was het met onze M naar Daknam. Daar was een U17 tornooi. Om 9 uur vertrokken we, met prachtig weer, soms zelf iets te warm. Onze jongend deden het zeer goed. In de schiftingwestrijden wonnen ze 2 x en gingen 1x kopje onder tegen de nationale ploeg van Tienen.

In de plaatsingswedstrijden kwamen we uit tegen FC Daknam en Waasland-Beveren, nb de ploeg waar M vorig jaar speelde. Beide wedstrijden wonnen we met 1-0 en zo eindigden we dan op een 4de plaats van 12ploegen. Enkel Tienen (natU17), daknamA en Grembergen gingen ons voor. Een mooie prestatie als je weet dat dit ons eerste jaar bij de bijzondere jeugd was en in het begin velen twijelden aan onze ploeg.

Vandaag speelt onze B ploeg thuis de laatste competitiewedstrijd tegen Hoogeinde. Onze A ploeg gaat op bezoek bij titelkandidaat FC Moerbeke.

Morgen is er dan het tornooi voor U9 en U10 ploegjes op Haasdonk.

Dus een druk weekend met fotograferen en al die foto's verwerken en online plaatsen. Je kan trouwens op www.hrsh.be alles terugvinden.

Nu ga ik alles in orde maken voor vanmiddag en een stukske eten.

Het is weeral een hele tijd geleden. De reden, problemen met de gezondheid en drukte met de websites en thuis.

Een hele tijd sliep ik ook slecht en had meer last van spierpijnen, gelukkig komt er stilaan verbetering en gaat het nu al wat beter. Ben daarom ook nog eens gaan wandelen in hof ter saksen om de conditie terug wat op peil te krijgen.

Daar heb ik dan eens iets uitgeprobeerd met mijn fotografie. Ik heb een weinig gebruikt Minolta lensje (35-70 mm/f4) dat een manuele macrostand heeft (kan normaal niet automatisch scherpstellen in macrostand) Op internet vond ik echter een manier om deze lens om te bouwen zodat ze wel automatisch scherpsteld in macro.

De 'macrostand' van zo'n lensje is echter een 'dichtbij' stand en niet echt om macrofoto's te maken. Ik heb dan geprobeerd om er een +8 voorzetlens op te plaatsen en tot mijn verbazing waren de foto's vrij goed. De auomatische scherpstelling deed ook zijn werk dus voor bloemetjes en andere dichtbij toestanden ben ik weeral gesteld.