Archief

Gisteren was het dan zover, de zeilschepen die gans het weekend in Antwerpen voor anker lagen vertrokken uit de haven.

Samen met enkele fotografie collega's waren we paraat om dit allemaal vast te leggen. Bleek echter dat de schepen pas rond 16.00u echt begonnen te vertrekken.

Na dus een lange wachttijd werd het geduld beloond met prachtige beelden van de schepen, wel soms spijtig dat er steeds gewone pleziervaartuigjes in de weg kawamen liggen, maar ja ... Het geheel duurde tot rond acht uur s'avonds, hoewel om rond zeven uur iedereen dacht dat alles voorbij was. Gelukkig was er iemand die me attent maakte dat er nog een Indonesisch schip en de 'spuitboten' langs gingen komen, en ja een dri kwartier na de anderen kwam de Indonesiër achter de bocht vandaan.

4t was wel de moeite van het wachten, de masten waren bezet met de bemanningsleden die stonden te dansen en zwaaien bovenop de ra's en de masten.

Alvast twee foto's van dit laatste schip, de foto's van de andere schepen moet ik nog selecteren; maar ze volgen zeker.

Het voorbije weekend werd Antwerpen ingenomen door zeilschepen. De deelnemers van de Tall Ships Race 2010 liggen allen aan de kade in Antwerpen. Door de berichten van de vele tienduizenden (zelf honderduizenden) bezoekers was ik eerst niet geneigd om daar tussen die massa te gaan flaneren.

Een college van de fotoklas vroeg me zondag om op maandagmorgen samen naar daar te trekken en zo ben ik er dan toch naartoe gegaan. Gelukkig was het nog heel stil vroeg in de morgen en konden we zonder veel 'in-de-weg-lopers' mooie foto's maken.

Vandaag gaan we net na de middag naar linkeroever 'op 't strand van sint-anneke' de vertrekkende schepen proberen vast te leggen op foto. Morgen hiervan de foto's.

Gisteren in alle vroegte even naar Doel gereden. Het dorpje laag er helemaal dood bij zo vroeg in de ochtend. Via de Oostlangeweg en Prosperpolder naar de dijk en terug. In Prosperpolder wou ik via de dijk verde rijden richting Nederland maar daar bleek over de ganse breedte van de dijk een hek te staan. Vorige keren kon je er nog naast omdat een stuk draad verwijderd was, maar nu hadden ze er ijzeren baren tegen gelast. De reden is dat het zogezegd een werfzone is die je niet mag betreden. Er is inderdaad enkele tijd geleden wat zand opgespoten, maar dat ligt momenteel allemaal stil en in de verste verte geen enkele werkzaamheid te bekennen. Ze sturen je als fietser wel rond via een onbereidbare kasseiweg en een smal kronkelend weggetje met het nodige verkeer. 't Is precies of je er niet welkom meer bent.
Na deze versperring ben ik dan maar terug gereden, het werd trouwens toch al redelijk warm en plakkerig.

Enkele foto's van mijn (ingekort) ritje.

Gisteren een aanmaning gekregen van een incassobureau. Opdrachtgeven proximus.

Wat blijkt nu, voor het abonement van mijn zoon hebben ze de facturen naar een fout adres gestuurd (nr7 ipv nr9). Hierdoor zijn we als wanbetalen geboekt bij hen en hebben ze het contract opgezegd met een verbrekingsvergoeding van 160 euro + kosten. Zij maken een fout en wij moeten ervoor opdraaien, want na telefonisch contact zijn ze niet op andere gedachten te brengen.

Het rare is wel dat ze aan het incassobureau wel het juiste adres kunnen doorgeven, het staat trouwens juist op ons contract.

Ik vraag me af of dit zomaar allemaal kan, wij moeten toch niet gaan vragen naar facturen? en als er een fout is gemaakt bij hun moeten wij daar dan extra kosten voor betalen?

Wij dan naar de belgacom/proximus winkels in St Niklaas, hier kunnen ze ons niet heklpen omdat ze geen contact met proximus kunnen maken(???) moedwil of wat?

We zullen wel zien wat we nog kunnen doen, ik weet het op dit moment zo niet maar wees gewaarschuwd en ga niet in zee met deze gangsters die hun fouten door een ander laten betalen en zich dan ook nog stug opstellen.

Deze morgen om zeven uur vertrokken in Temse op de kaai. Een mooie blauwe lucht met enkele mooiweer-wolkjes en zon 20°C. Ideaal dus.

Vanuit temse ben ik dan via de dijk naar Tielrode, Elversele en Hamme gereden, daar de Durme over gestoken via de Mira-brug en dan richting driegoten.
Daar heb ik het veer genomen naar Weert en zo terug naar Temse. Eerst was ik nog van plan om via Buitenland, Wintam, Rupelmonde zo naar Temse te rijden maar het werd een beetje warm voor mij.
Onderweg weer enkele foto's genomen.

Op driegoten had ik een beetje pech, door het te snel naar versnelling 1 te schakelen was mijn ketting tussen het tandwiel en het wiel vastgeraakt, en niet meer met de blote hand los te krijgen. Gelukkig waren er bouwvakkers die me een schroevendraaier wilden lenen en waar ik mijn handen mocht wassen in hun keet. Er zijn nog behulpzame mensen.
Wat me steeds opvalt is het vele wielertoeristen-verkeer die overal voorbijzoemen met een gezicht alsof de duivel en zijn moer achter hen aanzitten. Elk zijn pleziertje, maar als ik mij amuseer trek ik toch niet zo'n gezicht.

eindelijk dan toch een beetje tijd gevonden om de foto's van de 'stoom' uitstap van zaterdag te selecteren en online te zetten.

We zijn zaterdag om 11.00u, alle met een beetje vertraging om de eer van het treinverkeer hoog te houden, vertrokken in Puurs op de Seinhuiskaai. De loc van dienst was 'HELENA' uit 1927. Na een ritje van 15 km tot in eerste klasse, kwamen we in Baasrode. Hier kon je de ganse collectie van gerestaureerde en nog op te knappen rijtuigen/treinen zien. Ook de NMBS was aanwezig met twee diesellocomotieven, die momenteel niet meer in dienst zijn op de lijnen.

Hierna zijn we in de tent iets gaan eten en drinken en rond 14.00 u zakten we terg af naar Puurs, ditmaal in een derde klas rijtuig (houten banken ipv velouren zetels)

Een mooie dag, spijtig dat er rond de middag enkele regenbuien het geheel een beetje verstoorden...

Vandaag gans den dag thuisgebleven, er moest een pakketje komen met een nieuwe processor voor mijn computer. Niets gehoord of gezien...wel staat bij het trackingsysteem van GLS dat de chauffeur om 14.00 u is langsgeweest. Niet dus, op dat moment zaten we allen in de living en geen enkel belletje heeft gerinkeld, wij hebben nochtans 2 deurbellen dus moeilijk mag het toch niet zijn om er een van te vinden. Nu hebben ze na een mail en telefoontje beloofd het pakketje morgen te leveren. Ik hoop dat de chauffeur ditmaal ons adres vindt, nochtans in het centrum van Beveren en een vrij grote straat, we zien wel. Dus morgen weer een dag gedwongen thuisblijven. ('t is trouwens niet de eerste keer dat ik met de courrierdiensten van GLS problemen heb van vergeten pakjes, verkeerd geleverd enz.)

Gisteren was het proclamatie zowel in Temse als in St Niklaas. Op de cursus photoshop had ik 88% voor mijn eindwerk over hof ter saksen. De cursus fotografie, met het eindwerk fruit (zie hieronder de citroen) bracht 72,4% op. Dus geslaagd. Spijtig wel dat na 2 jaar samenzitten de beide groepen uit elkaar vallen. Voor de fotoklas gaan we proberen contact te houden met elkaar en af en toe eens een fotouitstapje te maken.

Zaterdag trekken we al naar Puurs, vandaar met de stoomtrein naar Baasrode waar er opendeur is bij het stoommuseum en dan terug naar Puurs met de stoomtrein. Gelegenheid voor foto's te nemen dus, enkel hopen dat het weer een beetje goed blijft.

Gisteren ben ik gaan fietsen in de buurt van Verrebroek-Kieldrecht en Doel. Toen ik in de vroege morgen over de polderwegen reed kwam het liedje 'de stilte van het land' ongemerkt boven.

Zo vroeg in de morgen is het er zalig rijden, de opkomende zon, de ontwakende vogels de uitgestrekte vlakte. Slecht een mens kwam ik tegen, een landbouwer die naar zijn veld reed met de fiets.Het gaf een egvoel van terug te gaan in de tijd, in onze jeugd toen alles er rustiger aan toe ging en er nog tijd was om elke dag van de natuur, de stilte en het land te genieten. Misschien moeten we allemaal eens meer genieten van rustige momenten, terug meer voeling krijgen met de natuur en niet steeds onszelf voorbij trachten te lopen..

de verre heuvels maken
trage bogen aan de einder
en het kopergele koren
blikkert in de zon
langsheen de open velden
door het eeuwig groen der weiden
loopt het oude wagenpad zijn weg
doorheen de mulle grond
en onder in het dal
tussen het groene loof der eiken
ligt het kleine dorp verscholen
als in een oud verhaal
witgekalkte gevels
zoete geuren van jasmijnen
alsof er nooit iets was veranderd
en de tijd had stilgestaan

de dorpstraat ligt verlaten
in de schaduw van de huizen
alleen een trage fietser
maakt krassen in het grint
door de openstaande ramen
komt de geur van de fornuizen
het gefluister van de vrouwen
of het schreien van een kind
en over de bruine velden
trekken traag de brede paarden
langs de flanken van de heuvels
plooien in het warme zand
de boerenlijven buigen
over de verse aarde
alsof de grote meester Breughel
ze daar had neergeplant

En hoog over dit alles
klinkt een zachte melodie
als een teken van de verre overkant
de stilte van het land

hier leeft men met de eenvoud
maar toch als kleine goden
op het ritme der seizoenen
een vredevol bestaan
met regen zon en wind
als trouwe bondgenoten
bewerkt men er de aarde
zoals men eeuwen heeft gedaan
alsof de grenzen tussen heden
en verleden zijn verschoven
alsof er nooit iets was veranderd
en de tijd had stilgestaan

Want hoog over dit alles
klinkt een zachte melodie
als een teken van de verre overkant
de stilte van het land
de stilte van het land

(zjef vanuytsel)

Het is nu een paar dagen redelijk warm en dus ben ik genoodzaakt om me daar een beetje aan aan te passen. Grote inspanningen zijn er dan niet bij, want dan steekt de hoofdpijn en duizeligheid weer de kop op.

Daarom zit ik nu meestal binnen met een ventilator om de temperatuur onder controle te houden. Enkel 's morgens vroeg en s'avonds kom ik eens buiten. Mooi weer is dus niet voor iedereen hetzelfde.

Vorige week ben ik vooral bezig geweest met het maken van de website van HRSHaasdonk. We spelen volgend jaar met twee eerste ploegen, eentje in derde en eentje in vierde provinciale. Ook bij onze jeugdploegen spelen er 4 in provinciale reeksen. Dus een jaar na oprichting draait ons ploeg op volle toeren. Dity seizoen betekent het dat er bijne elke week een eerste ploeg thuis speelt, ik zal nog veel foto's kunnen maken.

Hopelijk dat het in de komende dagen iets frisser wordt of dat ik het beter gewoon raak (hoop doet leven) zodat ik er nog eens op uit kan trekken. Volgend weekend staat waarschijnlijk Baasrode op het programma.

Omdat er geen nieuwe 'wandel' of 'fiets' foto's zijn vandaag nog twee beelden uit mijn eindwerk 'fruit'.Vandaag is de aardbei aan de beurt.