Pasen

...
 

PAASVAKANTIE.

...

FIJNE ZONDAG.

IK WENS IEDEREEN EEN FIJNE EN ZONNIGE PAASVAKANTIE!

GENIET ER MET VOLLE TEUGEN VAN WANT MOOIE MOMENTEN MOET JE KOESTEREN.

1 APRIL

Op 1 april houden mensen elkaar voor de gek en dat noemt  men een aprilgrap.
Herkomst van dit gebruik is onduidelijk.
Op 1 april verloor Alva zijn bril, verwijzend naar 1572 toen de watergeuzen den Briel van de spanjaarden overwonnen, is niet de oorsprong.
Ze vieren het over de hele wereld en al ver voor 1572
Sommige vlaamse streken hebben het over verzenderke(n)sdag, de dag dat je iemand nodeloos ergens naar toe stuurt, bijvoorbeeld voor een plententrap.

Rusland heeft dan dag van de dommerik.
In Frankrijk noemen ze het poisson d'avril.
In Italië, België en Frankrijk plakken ze dan een papieren vis op iemands rug en roepen April Vis. 

Engelstalige landen noemen het Fool's Day.
Als je op internet kijkt zijn er heel veel plaatjes over Fool's Day, dus zal men er in amerika wel meer aan doen dan wij in Nederland.

WEERSPREUKEN

Een droge april dat is niet der boeren wil; maar aprilse regen daar is veel aan gelegen.Enkele algemene weerspreuken voor de maand april:

• Als april blaast op de hoorn is het goed voor gras en koorn.
• April heeft zijn gril.
• April koud en nat veel koren in het vat.
• April koud en nat vult zak en vat.
• Een natte April belooft veel vruchten.
• Een natte april dan doet de boer wat hij wil.
• Een natte april dan hebben de boeren hun wil.
• Geeft april veel regen zo brengt hij rijke zegen.
• April warm, mei koel juni nat, vullen de schuur en ook het vat.
• April regen boerenzegen.
• Aprilletjes zoet geeft nog wel eens een witte hoed.
• Maartse wind en aprilse regen beloven voor mei grote zegen.
• Nooit is aprilletje zo zoet of het sneeuwt op de scheper zijn hoed.
• Aprilweer en herengunst, daar is geen staat op te maken (Friese spreuk).
• De heren en aprillen bedriegen wie zij willen.
• Een droge april is niet der boeren wil. Maar aprilse regen daar is hen veel aan gelegen.
• 't Mag vroeg of laat zijn, april wil kwaad zijn.
• In april heldere maneschijn zal de bloesem schadelijk zijn.
• Is april klaar en rein dan zal mei des te wilder zijn.
• Is april mooi dan zal de mei niet deugen.
• Mag het dauwen in april en mei wij zijn in oogst en september blij.
• Regen in april en wind in mei maakt de boerkens blij.
• Valt in april veel nat dan zwemmen de druiven tot in het vat.
• Verschaft in april veel mooie dagen dan pleegt mei de last te dragen.
• Warme aprilregen is een grote zegen.

DE NATUUR ONTWAAKT. DE VOGELTJES BOUWEN NESTJES. HET PRILLE EN JONGE LEVEN ZAL WELDRA OVERAL ONTLUIKEN.

LENTE

...
 

Zomertijd (in België en Limburg ook vaak zomeruur) is de tijd die gedurende de zomermaanden wordt aangehouden door de klok een uur vooruit te zetten, dit wil zeggen de klok een uur voor te laten lopen op de standaardtijd (die in dit verband ook wel wintertijd of winteruur genoemd wordt).

In de zomer komt de zon zo vroeg op dat het al licht is terwijl de meeste mensen nog slapen. Door de klok te verzetten lijkt de zon later op te komen en weer onder te gaan. Hierdoor is het 's morgens langer donker, en blijft het 's avonds juist langer licht. De periode van daglicht komt zo beter overeen met de periode waarin de meeste mensen wakker zijn. De gedachte achter zomertijd is dat men zo zou kunnen bezuinigen op (elektrische) verlichting. Het energiebesparende effect van zomertijd is echter omstreden.

Ongeveer 70 landen verzetten twee keer per jaar de klok. In de Europese Unie loopt de zomertijd van de laatste zondag van maart tot de laatste zondag van oktober.

Oorsprong

In de oudheid werd het dagritme flexibel aangepast aan de lengte van de dag. Zo begon de dag voor de Romeinen bij zonsopgang en eindigde hij bij zonsondergang. Die dag werd verdeeld in twaalf uren, en dus waren de uren in de winter korter dan in de zomer.

Toen de lengte van een uur in de Middeleeuwen werd vastgelegd op zestig minuten ontstond echter een verschil in zonuren tussen de zomer en de winter.

Er is weleens beweerd dat zomertijd voor het eerst voorgesteld werd door Benjamin Franklin en in een anonieme brief aan de redactie van de Journal of Paris. Het artikel was echter als grap bedoeld en bovendien stelde Franklin niet voor om de zomertijd in te voeren, maar dat men in de zomer vroeger moest opstaan en naar bed gaan om te besparen op kaarsen.^[1]

Het eerste serieuze voorstel kwam van de Nieuw-Zeelander George Vernon Hudson in 1895, die de tijd wilde aanpassen aan het ritme van de mens in plaats van omgekeerd. Hij wilde daarom de klok 's zomers twee uur vooruit zetten.

De Engelsman William Willett kwam in zijn Waste of Daylight (Verspilling van daglicht) uit 1907 met eenzelfde voorstel, maar hij was niet bij machte om het van de Britse regering gedaan te krijgen, ondanks steun van een aanzienlijke groep parlementsleden.^[

Zomertijd: dit weekend slapen we één uur minder

Klokkenmakers kijken er niet echt naar uit en met hen vele anderen, maar zaterdagnacht is het opnieuw zover: de klok wordt een uur vooruit gedraaid.

Een nutteloze maatregel voor de ene, de kans om langer van het daglicht te genieten voor de andere: de invoering van de zomertijd heeft altijd voor discussie gezorgd. Tegenstanders merken op dat de ochtendspits in oktober -net voor er opnieuw naar wintertijd wordt overgeschakeld- veel zwaarder is omdat het ‘s ochtends een uur langer donker is, voorstanders zien vooral voordelen in de zomer, wanneer men langer in de tuin kan werken of sporten.

De Vereniging tegen het Zomeruur gewaagt zelfs van een “collectief zelfbedrog” en “de klokkentijd als symbool voor dictatoriale democratie en voor algemene ontregeling”.

Het is intussen 101 jaar geleden dat de zomertijd voor het eerst in de praktijk werd gebracht: het Duitse Keizerrijk voerde die in tijdens de Eerste Wereldoorlog, op 30 april 1916. Dat gebeurde ook in bezet gebied, onder meer België dus. Niet veel later volgden Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. Na de oorlog werd de maatregel weer afgeschaft, maar sporadisch werd die in sommige Europese landen opnieuw ingevoerd. België voerde de maatregel in 1976 opnieuw in, in de nasleep van de oliecrisis. Op dit moment zitten 70 landen in het winter- en zomeruursysteem.

In de nacht van zaterdag 25 op zondag 26 maart 2017 schakelen we weer over. Wie dat graag volgens de regels van de kunst doet, blijft het best wakker tot 02.00 uur, want dan pas mag je officieel de klok een uur vooruit zetten, naar 03.00 uur dus.

DIRK FRIMOUT BIJ ZIJN ONTVANGST IN POPERINGE, ZIJN GEBOORTESTAD.

Dirk Frimout vertrok 25 jaar geleden als eerste Belg naar de ruimte

Op 24 maart 1992, vandaag/vrijdag precies 25 jaar geleden, werd Dirk Frimout aan boord van het Amerikaanse ruimteveer Atlantis de eerste Belg in de ruimte. Hij wentelde 143 keer rond onze planeet, goed voor een missie van 8 dagen 22 uur 9 minuten 28 seconden. Waarnemers hadden het over een "Amerikaans-Belgische vlucht", want nagenoeg de helft van het wetenschappelijk lab Atlas-1 in de vrachtruimte van de shuttle was (co-)Belgisch. Onder de instrumenten was er onder meer een rasterspectrometer die Frimout als wetenschapper van het Belgisch Instituut voor Ruimte-Aëronomie mee had ontwikkeld. Overigens kreeg de West-Vlaamse burggraaf het instrument na een panne tijdens de missie weer aan de praat.

Frimout, geboren te Poperinge op 21 maart 1941, maakte geen deel uit van het astronautenkorps van het Europese Ruimtevaartbureau ESA. Precies door zijn wetenschappelijke bagage bovenop een reeks toevalligheden kon Frimout zijn droom waarmaken. Dat hij alsnog als wetenschappelijk astronaut kon vliegen, was naar zijn zeggen "niet het winnen van een lot in de tombola, maar het resultaat van 25 jaar voorbereiding en hard werken", plus blijven volhouden.

Tot nu toe is geen enkele Belg via de geijkte procedure in de ruimte geraakt. Zo werd bijvoorbeeld Frank De Winne later "heropgevist" nadat hij niet voor de tweede "astronautenklas" van ESA was geselecteerd. Frimout schrijft deze gang van zaken toe aan het feit dat de selectiecriteria voor astronauten bijzonder streng zijn terwijl er zeer veel - valabele - kandidaten zijn. "Het zijn de besten" die uiteindelijk effectief de aarde van bovenaf gaan bekijken, beklemtoont hij. Tegelijk stipt de astronaut aan dat er wel degelijk "subjectieve" elementen (voor een selectie) kunnen meespelen, zoals "ondersteuning door een land".

Dat een geselecteerde astronaut soms lang moet wachten op een vlucht, is dan ook weer geen zeldzaamheid, leerde Frimout uit gesprekken met astronauten. "Je moet volhouden, zelfs bezeten zijn".

]

... .

...
 

...

...