Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >

Arm Vlaanderen ?

Ik las op de polls van het Nieuwsblad het volgende: dat  zowat 73% van de Vlamingen het goed vinden dat het Vlaams Blok een meldpunt voor criminele feiten op een eigen site gaat installeren en dat ongeveer eenzelfde percent 66 %  akkoord gaat met het feit dat een private persoon het recht in handen neemt. Daarentgen zijn 85 % het er eens mee om de parkeerboetes niet meer te betalen vermits ze rechtsongeldig zouden zijn ( men is bouter op in Internet dan in werkelijkheid en doet zich stoerder voor dan men in werkelijkheid is - want de betalingen gaan onverminderd door) . Verder las ik nog een merkwaardig feit dat ongeveer  55 % van deze Vlamingen ertegen is  om Waalse werklozen in Vlaanderen te werk te stellen.

Ik hoop maar dat deze steekproeven niet representatief zijn want :

Ik maakte mij de bedenking moet ik dan die 85 % gaan aangeven bij deze site ? Uiteraard niet want het gaat hier om een pekelzonde en geen echte criminaliteit maar toch waar trek je de grens ! Bij 10 of 12 cm grond vooralleer je het wapen in de hand neemt en de buurman omknalt ? Blijkbaar zijn al deze brave huisvaders en huismoeders zich niet bewust van het feit dat systematisch verklikken van wat dan ook  bij private, zij het politieke, instanties aanleiding geeft tot situaties zoals deze ons wel bekend zijn uit de geschiedenis van Derde Rijk. Verklikken, het recht in eigen handen nemen het zijn allemaal verschijnselen die er op wijzen hoezeer de democratische principes bij ons uitgehold zijn. In de huidige omstandigheden kan verklikken misschien wel een gemeenschapslievende ( of gewestlievende bij gebrek aan vaderlanslievende misschien ?)  bezigheid zijn. Maar niemand zegt dat wanneer een partij als het V.B. ooit aan de macht zou komen de grenzen van de criminaliteit niet zouden worden verlegd.  De partij is immers niet aan haar proefstuk bezig en heeft reeds eerder een verkliklijn voor onrechtmatig in dit land verblijvende vreemdelingen voorgesteld. Bovendien ligt het er vingerdik op dat deze partij vooral de criminaliteit bedreven door vreemdelingen aan de kaak zou stellen en wie garandeert dat de meldingen niet gemanipuleerd worden  ?
 
Onwaarschijnlijk ? Zo onwaarschijnlijk als het Derde Rijk met Gestapo en SS- Totenkopf eenheden ? Moesten die 73 % reeds eerder in aanraking gekomen zijn met zware criminaliteit dan zou je het nog kunnen begrijpen maar dat kan  niet.

Indien men met criminaliteit te maken heeft dan hoeft dit aan geen enkele "private" en zeker niet "politieke" instantie gemeld te worden maar aan de daarvoor aangewezen en democratisch voorziene kanalen met name de politie en rijkswacht. Indien men ontevreden is over hun werking en het rechtsapparat moet er onder die 73% toch voldoende kandidaten te vinden zijn om hieraan  via een democratische verkiezing een mouw te passen. Maar daarvoor zijn die mensen te passief en dat waren de Duitser in de jaren 1930 en omstreken ook.

De scheiding tussen de wetgevende en de uitvoerende en rechterlijke macht is een van de hoekstenen van de democratie. Bovendien breek ik een lans om niet langer het "cordon sanitaire" aan te houden want dan doen wij aan een Amerikaanse vorm van democratie namelijk alleen die democratie (of pseudodemocratie en zelfs dictatuur) te steunen die ons past. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat het VB bij een actieve deelname aan de politiek zichzelf wel zal ontmaskeren en snel zal uit elkaar vallen en/of aan populariteit zal inboeten zoals trouwens in Oostenrijk het geval is geweest. Maar gezien bovenstaande uitslagen moet ik mijn mening hierover misschien herzien. Zijn wij over de grens van de tolerantie heen is de tijd voor de pogroms tegen X, Y of Z gekomen?

Het is immers onmogelijk vast te houden aan democratie en er twee versies van op na te houden. Eén voor de theorie en eentje voor de praktijk.   

Op de vraag over de werkloze Walen dient genuanceerder geantwoord want de vraag was nogal misleidend gesteld. Men vroeg of men akkoord was met het aanhalen van Waalse werlozen ondanks het feit dat er in Vlaanderen nog voldoende werklozen waren. Er werd niet gezegd dat die Walen functies zouden invullen waarvoor in Vlaanderen geen kandidaten konden worden gevonden wat de bedoeling van de minister is.  Maar toch is het antwoord van 55% van de bevolking ( indien de test representatief zou zijn, typerend voor een zekere mentaliteitsverandering . Wordt Vlaanderen  dusdanig xenofoob ( afkeer voor vreemdelingen) dat ook Walen blijkbaar reeds  tot de vreemdelingen worden gerekend ? 

Je kan aanhalen dat het alleen de "grote bekken" zijn die hun kwebbel opzetten bij dergelijke polls en dat de "zwijgende meerderheid " anders reageert. Maar uit ervaring blijkt dat de zwijgende meerderheid meestal zwijgt als de " ongenuanceerden" hun kwebbel roeren. 

 
Ik ben nu bepaald geen linkse jongen, integendeel  maar al deze naar extreem rechts riekende stellingen doen mij toch een beetje huiveren. En jullie ?  

                     
Geschreven door Ernst-Georg om 21:53 Reageer op dit bericht

20 reacties op dit bericht

maw112 april 2010 om 17:54

hff

gghj
Bbdd15 juli 2009 om 17:03

09255555555

Kondara
Tanver12 maart 2009 om 04:16

Sex

Net
inzo8123 januari 2009 om 02:12

c

al
hercule poireau13 februari 2008 om 21:29

merde alors !

Zetten we de zaken eens even op een rijtje ...

Wanneer u kennis heeft van strafbare feiten, bent u gehouden het gerecht hierover in te lichten.
U kan dit doen via de politie of rechtstreeks aan de Procureur des Konings.
Doet u dat niet, dan beschermt u eigenlijk de mogelijke dader en bent u dus, in zekere zin, medeplichtig.

Ik zeg wel mogelijke dader ... want men is nog steeds onschuldig tot bewijs van het tegendeel ... en men is ook pas schuldig wanneer men wordt veroordeeld.

Het is altijd mogelijk de anonimiteit te vragen, maar dat dient dan wel vooraf te worden geacteerd en toegestaan door de onderzoeksrechter.
Tot daar de theorie ... maar dit in de praktijk brengen is ietsjes moeilijker.

Over gewelddaden zal iedereen ongeveer het wel eens zijn dat men dit dient te melden ... ook al zijn er een deel die dermate bibberen en beven dat ze uit puur eigenbelang zullen zwijgen.

Hoe meer de we de ladder afdalen, hoe moeilijker het wordt ...
Wat voor de één ontoelaatbaar lijkt, is voor de andere perfect normaal.
Bovendien, wat in het ene gerechtelijk arrondissement een prioriteit is, is het in een ander niet ... en dus afhankelijk van waar de feiten zich voordien zal er een gevolg worden gegeven, of niet.
Dat is het beslissingsrecht van de magistraat en er is inderdaad een scheiding der machten.

Privé klik-lijnen zijn per definitie verboden want totaal onwettig.
Ze overtreden de wet op de bescherming van het privé leven, de wet op de verwerking van persoonsgegevens en het Europees Verdrag der Rechten van de Mens.
De vraag stelt zich dus eigenlijk niet.

Het recht in eigen handen nemen is per definitie ook verboden en dus stelt deze vraag zich eigenlijk ook niet.
Het enige wat men kan inroepen is de wettelijke zelfverdediging, en zelfs daarover is het laatste woord nog niet gezegd ...

Tenslotte is er nog uw vraag over het fameuze 'cordon sanitaire', de strontkoord in het vlaams.
Het feit dat een partij, of meerdere partijen, besluiten om duidelijk te stellen dat zij met een andere partij, in casu het Vlaams Belang, geen verantwoordelijkheid willen opnemen is een democratisch recht.

Anderzijds staat het iedereen vrij een partij op te richten, zolang deze geen stellingen inneemt die onwettelijk zijn, en, het staat iedereen vrij te stemmen voor de partij van zijn/haar keuze.

De verkozenen kunnen hun argumenten laten gelden in de parlementen of de plaatselijke besturen. En dat doen ze ook, inclusief het Vlaams Belang.
Alleen, om er een beslissing door te krijgen, is er nog altijd een meerderheid vereist ... en als men in de oppositie zit wordt dat moeilijk.

Dat is nu eenmaal democratie.

Strikt genomen heb ik dus geen bezwaar tegen de strontkoord, maar hoe meer men er aan trekt, hoe meer men er zijn handen aan vuil maakt ...

Sjoeke13 februari 2008 om 01:48

...

Klik lijn ben ik tegen! we zijn allemaal mensen, maar ik ben niet tegen het vb. ze hebben op veel punten gelijk vinden wij! Mijn man heeft de dagen afgeteld voor zijn pensioen als politie-inspecteur! Gewoon niet te doen meer de laatste 10jaren, een gevangene is sneller vrij, dan de dossiers zijn afgewerkt bij politie .. Angstaanvallen bij vele agenten levenslang! Een crimeneel feit aangeven is beter van niet ..al vind ik dit voor mijn karakter heel cru, en moet op mijn tanden bijten ..maar tis beter niet te doen in Belgie ! De walen och ja seg als die willen werken in vlaanderen mag dit van mij ..maar liefst niet op den dop, of op het ocmw, want schijnt dat dit tegenwoordig ook werken is ? groetjes Sj
huismusje/troubadoerke12 februari 2008 om 15:27

@ Jan

U haalt even Bart De Bie aan.
Ik kan u zeggen dat ik de kleine Bart heel goed heb gekend, net als trouwens het ganse huishouden De Bie.
Bart zijn zus Sabine was een schoolvriendinnetje van mijn dochter en dagelijks kind aan huis.
Het huishouden werd met ijzeren vuist geleid door de vader die beroepsmilitair was, en zijn regime werd met angst belijd door de gezinsleden.
Ik schrik niet van waar Bart nu voor staat, de appel valt immers niet ver van de boom.
Of zou het zo zijn dat de kleine schriele en bange jongen van toen, zich nu manifesteerd?
Let wel beste meneer Jan, ik heb noch sympathie voor het V.B. noch voor Bart De Bie, maar men moet kunnen relativeren.
En als er voor moordenaars, kinderverkrachters en pedofielen hun lamentabele jeugd als verzachtende omstandigheid wordt ingeroepen, dat geldt dit zeker ook voor B.D.B.
Bojako12 februari 2008 om 11:02

@Affodil

Héél juist! Maar toen ik dit twintig jaar geleden bij de spectaculaire opkomst en overwinningen van het VB openlijk durfde te zeggen beet iedereen in mijn naaste omgeving bijna mijn neus af.
De 'wijzen' van toen dragen de schuld dat de partij zich nu overal veilig en wel vastgenesteld heeft en niet meer in Antwerpen Stad, maar in alle omliggende gemeenten zoals Zoersel, Brasschaat enz. waar slechts af en toe een sporadische migrant passeert en er geen integratie problemen zijn!
affodil12 februari 2008 om 08:14

***

Het cordon sanitaire is de grootste stommiteit geweest die we de laatste jaren in de politiek hebben meegemaakt. Eén deelname aan het bestuur was genoeg geweest om ook de onmacht het VB duidelijk ten toon te spreiden. Hun dagen zouden allang geteld zijn. Nu wentelen ze zich in hun slachtofferrol als een varken in zijn eigen uitwerpselen.

In sce is ons rechtssysteem heel goed. De uitvoering daarentegen laat te wensen over. Dààr ligt een grote taak, niet in het ondergraven ervan door het recht in eigen handen te nemen.
Lieve12 februari 2008 om 01:47

Kaas... of het gebrek eraan...

Ik heb van politiek weinig kaas gegeten, dus kan ik geen goed onderbouwd standpunt innemen…
Of het cordon sanitaire ondemocratisch is? Ik heb daar mijn twijfels over. Zoveel jaren geleden werd er afgesproken dat geen enkele Vlaamse partij met VB bestuursakkoorden of politieke afspraken zou maken. Concreet betekende dit dat niemand met VB wou regeren. Het feit op zich is niet ondemocratisch, dunkt mij. Indien het VB een absolute meerderheid zou behalen, is er van het cordon sanitaire immers geen sprake. 20 tot 25% kiezers die voor VB stemmen, betekent nog steeds dat er 75 tot 80% NIET voor stemmen…
Momenteel worden er vóór de verkiezingen ook afspraken tussen verschillende partijen gemaakt, wat leidt tot kartelvorming. (… en nu laatst tot problemen bij het vormen van een regering… kom maar eens overeen als de meningen zo ver uit elkaar liggen!)
In totalitaire regimes krijgen andere partijen geen bestaansrecht en worden ze niet enkel mond-dood gemaakt maar ook geïntimiteerd en geëlimineerd… Dat is het tegengestelde van democratie…

Of het cordon sanitaire een wijze maatregel was, is een ander paar mouwen. Het heeft soms een averechts effect, kiezen voor de underdog bijvoorbeeld…

Wat het tweede punt betreft: klikken. Eikes, bwakkes, yek, bah! Ik vrees dat dit wel eens heel subjectief zou kunnen wezen… Een misdrijf melden aan officiële instanties, vind ik dan weer burgerplicht. Maar hier ook: waar ligt de grens? Naar mijn gevoel waar flagrant mensenrechten overschreden worden, en dan heb ik het niet over door een rood licht rijden, zwartwerk, illegaal ergens verblijven, een lawaaierige buur…
Ik vind trouwens toch dat we af en toe een foutje mogen maken, dat is menselijk, zonder dat we daar meteen zwaar moeten worden voor afgestraft… De vraag is natuurlijk, waar ligt de grens? … Ik heb ook het gevoel dat we minder tolerant worden, ik ook… ik zaag meer dan vroeger…

Het recht in eigen hand nemen, dan… Tot waar zou dit kunnen leiden? Tot oververhitte reacties, zo veel is zeker. In een conflict brengt een derde neutrale partij dikwijls soelaas, evenwicht, perspectief…
Daar heb ik dus een heel duidelijke mening over: NEE.

Ik zeg het nog maar eens, van politiek heb ik geen kaas gegeten, ik reageer dus vanuit mijn gevoel…
Jan12 februari 2008 om 01:01

't is om bang van te worden

al een geluk dat ik niet erg bang ben aangelegd maar wat het belang betreft zou die zwijgende meerderheid eens even zijn geschiedenisboeken eens van onder 't stof moeten halen en eens eventjes GOED de periode '35-'40 nalezen. Maar ja achteraf een "Wir haben es nicht gewusst" is wel héél makkelijk.
Wat wanneer één van die "zwijgende meerderheid" eens een kleine misstap zet 'in 't stad" en te schande staat voor het ganse world wide web ?
Misschien zien we binnenkort de escapades van Bart De Bie wel op 't net,
maar laat me toe daar aan te twijfelen...
venus11 februari 2008 om 22:26

***

Gaan we nu terug naar vroege Middeleeuwse toestanden waar men zonder proces veroordeeld wordt en waardoor veel onschuldige mensen de strop kregen. Misschien moet het rechtssysteem wat aangepast worden door strenger op te treden bij bepaalde criminaliteiten, en ik weet dat het recht soms krom is, maar het recht in eigen handen nemen kan niet door de beugel.

Een cordon sanitair vormen is en blijft ondemocratisch. Dat ze bij VB soms te hard van stapel lopen met sommige uitspraken is een feit, maar blaffende honden bijten niet. Toch blijf ik de mening toegedaan dat ze er als tegenpartij moeten zijn voor het evenwicht te behouden, zoniet spreekt men hier binnen honderd jaar Arabisch als voertaal en mag geen enkele vrouw nog de straat op zonder burka.

Dat de Walen moeite doen om naar Vlaanderen te komen werken (en daarbij onze taal leren) zouden wij moeten toejuichen. Ik weet uit goede bron dat veel firma's een groot gebrek hebben aan geschoold personeel en men ze zelfs in buitenland gaat ronselen omdat ze in Vlaanderen niet te vinden zijn.
Bo11 februari 2008 om 22:22

..

Mijn jongste broer is ex-rijkswachter, nu bij de federale politie. De verhalen die hij vertelt zijn onwaarschijnlijk surreëel. Hij telt nu, net zoals een ontmoedigde soldaat, de dagen en uren af tot zijn pensioen. Het kan niet snel genoeg meer gaan, zo gedesillusioneerd is hij.
Wat betreft uw concrete vragen: ik ben altijd volledig tegen het cordon geweest: ken uw vijand en jaag hem niet onder de grond, zo weet je tenminste wat hij denkt.
Wat betreft de kliklijn: pfttt... zelfs als je hier officieel iets gaat aangeven bij de politie wordt het gewoon geseponeerd en haalt men onmachtig zijn schouders op, ik zeg dit ook gebaseerd op persoonlijke ondervinding.
wat de uitspraak van het Hof van beroep betreft: ook daar zie je al de miserabele onderlinge tegenstrijdigheid bij het gerecht. Het ene Hof zegt zus en het andere zo, zelfs bij vrouwe justitia is rechtlijnigheid zoek.
huismusje/troubadoerke11 februari 2008 om 19:50

@Affodil

Neen, ik ga niet akkoord.
Anoniem een crimineel feit doorgeven kan enkel als je een openbare telefooncel gebruikt.
Wanneer je met je eigen gsm of toestel belt kent men je naam en adres.
Big Brother is geen sprookje.
Wanneer je getuige bent van een criminaliteit ben je verplicht om naar de rechtbank te komen wanneer men je oproept.
Jouw naam staat dan lang en breed in het dossier van de dader.
Geloof me Affodil, ik spreek uit eigen ervaring.

Nu wat betreft de onmacht van de politie, daar moet ik je gelijk in geven.
Zij zijn een speelbal der machten.
Maar als je voor die functie kiest weet je ook wat je te wachten staat.
Dat de meeste er moedeloos van worden kan ik begrijpen, maar dat wil nog niet zeggen dat ze lankmoedig mogen zijn.
En die lankmoedigheid hebben wij de laatste maanden ook aan den lijve ondervonden.
Het V.B. teert op de angst van de mensen, een angst die toch niet helemaal ongegrond is in onze probleemwijken.
Moest de regering die angst serieus nemen, het V.B. had geen schijn van kans.
Want hun kiezers zijn veelal mensen die reeds een oorlog hebben meegemaakt, of de nasleep ervan.
Zegt toch genoeg, niet!?

affodil11 februari 2008 om 19:17

Je kan ...

... een feit melden zonder dat je identiteit bekend gemaakt wordt. En als je een misdrijf ziet gebeuren (vooral als er onmiddellijk gevaar is voor een mens) ben je verplícht de hulpdiensten te bellen. Doe je het niet en komt men er achter kan je vervolgd worden wegens het weigeren van hulp aan een persoon in nood.

Overigens is de politie altijd en overal pispaal van dienst, terwijl het in eerste instantie het gerecht is dat niet volgt. Ik werk regelmatig samen met de politie en geloof me, die mensen zijn ook gefrustreerd door de onwil van de rechtbanken om dóór te gaan. Stel je maar eens voor hoeveel voldoening je uit je job haalt (die toch ook niet altijd zonder gevaar is!) als je zo'n herrieschopper lachend je raam ziet passeren (aan de buitenkant) terwijl jij nog de pv zit te typen. En dat allemaal voor een wedde die toch ook niet echt luxueus is...
Daar hoor ik het VB geen afdoend antwoord op geven met hun kliklijnen en oog-om-oogtoestanden. Die laatste zijn alleen goed om hun eigen vechtersbaasjes uit de bak te houden...
huismusje/troubadoerke11 februari 2008 om 16:19

*

Een kliklijn, NEEN.
De bevoegde instanties inlichten, JA.
Ik zal niet aarzelen wanneer ik criminaliteit zie gebeuren om de politie te waarschuwen?
Maar in mijn achterhoofd hou ik wel enkele bedenkingen zoals daar zijn: Wat gaat de politie werkelijk ondernemen? Hoelang worden de onverlaten vastgehouden om na enkele uren weer vrij te mogen rondlopen.
Kunnen ze lekker wraak nemen, want uw naam en adres wordt bekend gemaakt in het dossier, dan van de dader echter wordt beschermd.
En dat is wat het V.B. dus aanklaagd en als alternatief hun kliklijn opend.

Zwartwerk daarentegen raakt mijn koude kleren niet en zou ik dus nooit gaan aangeven.
Het is trouwens een nationale Belgische sport.
Die poetsvrouw of klusjesman die enkele centen bijverdiend kan toch nooit op tegen de grote fraudeurs die hier in ons apenlandje blijkbaar vrij spel genieten.


Het Cordon Sanitaire vind ik verwerpelijk en heeft niets met democratie te maken.
Het is niet omdat je iemand monddood maakt dat hij niets te vertellen heeft.
Het is niet omdat je de andere kant uitkijkt dat het probleem niet bestaat.
En ik weet dat heel veel mensen in de probleemwijken zich angstig en onderdrukt voelen.
Of ze allen voor het V.B. kiezen weet ik niet, maar wat is hún alternatief?
Ollie Ernst11 februari 2008 om 15:42

Natuurlijk

ben ik het volledig eens met Daniel Finkelstein ( al klinkt de naam niet bepaald Christelijk). De sharia hier over mijn lijlk zou ik zo zeggen. De Abk van Canterbury zijn Canterbury tale vind ik bepaald niet geslaagd. Maar dat was de vraag niet. Ik had graag uw mening geweten over drie zaken. Wat vindt u van een kliklijst en van het feit dat men het recht in eigen handen zou kunnen nemen en vindt u het "cordon sanitaire" democratisch zeker nu door een uitspraak van het Hof van beroep van Antwerpen is gebleken dat men sympathieën mag hebben voor "verkeerde zaken"( als eufemisme voor terrorisme) zolang men ze maar niet uitvoert. De eerste twee en het laatste staan lijnrecht tegenover elkaar maar hebben volgens mij toch te maken met bepaalde aspecten van de democratie
affodil11 februari 2008 om 13:28

Het is niet...

... omdat een partij schijnbaar de juiste vragen stelt, dat ze er de juiste antwoorden op geeft.
Bojako11 februari 2008 om 11:13

jakkes

Ik kan niet anders dan het met Huismusje eens zijn. Wanneer één miljoen kiezers roepen dat er naar hun gevoel iets fundamenteel fout zit dan moeten de gematige partijen daar naar luisteren en dit niet klakkeloos afschepen. Zo drijven ze gematige kiezers in de armen van een zweeppartij om toch aandacht te krijgen voor problemen die wel degelijk bestaan maar ontkend worden. Eén man lijkt dit begrepen te hebben en dat is JMDD. Negationisme is ook niet correct en wekt heel veel wrevel op bij mensen die in probleem buurten wonen.
Binnenkort krijgen we hier ook nog zo'n idioot zoals de Aartsbisschop van Canterbury met zijn stellingname over de Sharia.
Zelfs een krant zoals The Times durft het om die man gek te verklaren. Dat zou ik hier eens willen horen. Hier zou je de columnist voor een rascist uitgescholden worden. Ter info zet ik hier de column van de Times. Ik ga het hier niet vertalen. Als ik tijd heb schrijf ik er zelf over op mijn blog.
Ik zet het maar als voorbeeld van wat wij in een grootstad als Antwerpen misschien ook ooit zullen voorhebben!



The Archbishop of Canterbury is often hard to follow - by which I mean hard to comprehend. But when a sentence peeks through the fog and makes itself understood, I frequently find I disagree with him.

Not long ago I attended a lecture by him about freedom of expression and when asked to describe it later I said: "It was too obscure for me to know when to heckle."

I do not have the same difficulty with today's extraordinary remarks about Sharia law.

He has just told the BBC that the adoption of certain parts of Sharia law is "unavoidable". He believes that if we do not adopt it, there will be a tension between the cultural customs of parts of the community and the requirements of the state.

Well, first of all this adoption is not unavoidable in the literal sense - we can avoid it by not doing it.

What makes this country a liberal, peaceable democracy is that we all live under the same laws, we are equal citizens before the law.

As I argued in my column yesterday , this is a Christian country, even if (unbelievably) the Archbishop himself wishes it were not so. Everyone is entitled to worship any religion or none but this under British law and with due respect for the way that British traditions hold in public space.

Fortunately these traditions include remarkable tolerance for others, a welcome and interest in the practice of others and great generosity of spirit. But such values are not abstract one, conjured out of nowhere. They are rooted in this country's history and practice as a Christian nation.

There are any number of places in the world where people can live under Sharia law. This isn't one of them.

Nor should it be. 

http://timesonline.typepad.com/comment/2008/02/the-archbishop.html

 

 

huismusje/troubadoerke10 februari 2008 om 22:09

*

'k Ga per uitzondering eens heel kort zijn zie.
Het V.B. zou geen poot hebben om op te staan, als de regering niet ziende blind was.
De lange versie schrijf ik wel eens op m'n eigen blog.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Voor Emma

Voor Emma

Je oogjes zijn als bergkristal
Jouw willetje van graniet
jij kent zovele woorden
die ken ik nog niet
wel twintig voor een kusje
zeker wel honderd voor verdriet
en honderduizend voor een gulle lach
en wel een miljoen voor plezier
en opa leert nu brabbeltaal
misschien heeft hij die nog nodig hier

Geschreven door Ernst-Georg om 09:04 7 reacties Reageer op dit bericht

Een ietsje minder slapeloze nacht

Kasteeltuin op bezoek bij een vlinder

Op dit uur is de vijver half gesloten
een columbarium van rozen
kijkt nors tegen de druipsteen van de maan aan
Stalagtietende klimop worstelt ernstig met 
donkerblauwe regenbogen die alleen maar 's nachts
ten voete uit  gedeeltelijk bestaan
Een kikker baart zich vloeibare zorgen
waarvan de dril aan een reigerpoot verklijft
Een ernstige baron kust zijn evenoude secretaris 
terwijl in het tuinhuis van zijn dromen 
een eeuwenoude schop van kou verstijft  


Verplicht wanhoopsschieten op Valentijn 

Een ziekenzorgdag voor verplichte harten
schreeuwt de liposuctie van hun dromen uit
Borsten gevuld met honing van dragon en kervel,
gebotteld in driesterrenrestaurants 
en tepelsvol ongemeend vriendelijke vriendelijkheid
Bonbonières uitgeloogd met weer opnieuw overtuigde  wensen
en ijdeltuiten die alleen speelgoedmeisjes
en dwarsgestreepte zebras in coma nog overtuigen
Ruikers gedoopt in kalende talenten
waarvan de ruïnes reeds jarenlang worden gesloopt
Fossiele zuchten en ijlende restanten
van mishandelde kussen omzwachteld met bidsprinkhaandeeg 
tot een tempura van gebroken geluk-stamcellen
Gevierd tussen de fresco's van al te vurige gerechten 
en kruiden waarvan men de hoekige angels al te lang verzweeg
maar ook een prachtverzameling van zich verzoenende organen
waartussen nog de eerlijkheid van menige godin vleeskleurig bleef
Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Bever (Vlaams Brabant)

Venster met uit- en inzicht op een platgeslepen akker

Als ik hier naar buiten kijk 
ruik ik het sap in de bomen trillen
mijn aardrijkskunde treft hier enkel aarde aan
met aangeboren ruikers als tochtige tatoeages
en een aaskever die zich in een zwaluwnest
op de afgrond van een bries
voor vliegend hert laat doorgaan
een ster begeeft zich angstvallig naar de hemel
alsof een maan hier nooit heeft bestaan
eist zij alle aandacht van een dikkop op
die met zijn voelhoorntjes een plasje heeft gevonden
om te paren met het licht als een stijve zwarte asperge
een killig kiemend maar
verstrekkend
vergezicht
in prikkelend ondergoed

Bever, slapeloze nacht van 01.02.2008
Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Omdat het vandaag gedichten dag is

Schreef ik er gisteren twee. Welk draagt jouw voorkeur weg ?


Asielcentrum X

 

Het cynisme verlustigt zich aan

de in polistyreen

gefiguurzaagde schaduwen

van enkele eenvoudige morele keuzes

over een paar aangespoelde gringo’s

die lusteloos langzaam

en doelloos door

de straat sloffen

 

Vroeger liet men ze paardenstront

in kruiwagens  scheppen

maar nu is er  voor  onbemiddelden

zelfs geen residu

van een paard meer

laat staan een warm geurende

platgetreden paardendrol

Stuntman mus is er aan uitgestorven

 

Getaande huid, intense ogen

waarin men leest

hoe je valt

voor een lelijke vrouw

zonder oprisping van geweld

Zweet parelt zonder ambitie

over hun voorhoofd

 

Harde mannen die tijd

in stilte doden  

door Pepsi Cola en

televisie reclame

overspoeld

Alleen hun hoofddoek

kan hen nog redden

*****

dodenmaal

 

De reuk van licht geschroeid vlees

uit een vacuüm  vagevuur ontsnapt

Een selder
- steel afgekapt-

lookpoeder, foelie, komijn een gladde aal

poseren samen voor dit  avondmaal

Op het meer van een romige soep

vaart een vetring als een kleine sloep

De oven bakt zich een gestoofd konijn

waarvan de oren en de staart verdwenen zijn

Het zoutvat en een iris op de tafel

staren verongelijkt naar het wafel-

ijzer dat als een open schelp

gevuld met dooiers, room, melk en honing

dampt van eerlijke heerlijkheid

De gelukzaligheid van

de maaltijd

& 

Boven deze gedekte dis

wordt getwist over de erfenis



en omdat musje er meer wil hier komen ze dan

Cultuurschok van een tuinman

 

Perfect egaal gegoten bloemen

Strakke blik van de gelijnde nerven

Als letters in het blad

De planmatige vertaling

door de baanbrekers

die stampers al altijd zijn

voor het stuifmeel

De draagkracht van een blinde tuinmuur

De interne organisatie van ervaren varens

Alles leek in evenwicht

Met de strakke welving

Van haar uitverkoren bloes

Met het warme minimalisme

van haar babbelzucht


Dromen, bewegingen, ruimten

 

Hoe blind moet je zijn

Om te schrijven

In het eenzame donker

Van het licht

Om de blik te drinken

Uit je aangezicht

Hoe blind moet je zijn

Om  je schaduw te voelen

En het komende gaan

Tussen twee liefdes

Twee zeldzame kussen

En de durende vlakte ertussen



Plekken vol verleden

 

In al je slaapvertrekken

Dwaal ik schuldig

Als afwezigen

Al ben ik nooit weggegaan

In al je namen

Lees ik mijn eenzaamheid

De moegevochten herinneringen

De poëzie van vraagtekens

Opvliegend van natuur

Met een brutale bek

Als een traag orgasme

Op je blote borsten

Kleeft mijn adem

Als ik terugkeer

Opengevouwen zuigeling

In uitbundig snikken

Jij mijn ongeschonden

Met je vlinderogen


Wonen in stilte van nachtblauw

 

En

het ergste is

Dat de deur steeds weer opengaat

Geen speld tussen jou

En mij toelaat

En de vruchtbare grond

Waar ik niet woon

En nog steeds verblijf

Wringt zich tussen

de herinnering

Lijf aan lijf

En

Ik hoor en ik zie

Maar weet nog steeds niet

Berokken  ik  jou, haar  of mij

Het meeste verdriet




LANCELOET, DEN RIDDER LICHTMATROES

 

Lanceloet van Denemarken

’t kon ook Zweden zyn

wou nog wel eens en bloemekyn

in sinen warande parken

Ie en reed  juste d’rom

Met harnas, peerd en grote trom

In ’t grote bos een weggelken alom

Zo doolde ie langs veler weghen

En  kwamme ie daar een toverkolle tegen

“Ik bidde U scoonyt” zyd’ ie verlegen

Enne ook zo vlieend* als ie konde

“Ick* wetetwel het is een sonde

Maar

Waar

vinde ik hier in dezen gaard

een blommekyn nog wel gespaard

’t wese een blonde of een roste

maar ‘kwil er ene koste wat koste

En zekerlick ene seere soete

waarvan ik myn nu derven moete

waarvore ik van minne sterf

en mich die griese haren met Looreaal*  en verf

Wys et mi . Gezegend zult ge wezen

Van Gottottinderewigheid

Sin name zy geprezen “

Toen sie dat hoorde was’t wuf verblyd

Ik sal oe lère vangottotindereewigehyd

Dachte die kolle vermalledyd

“Wel here” heeft dat wuf gezyd

“Tussen joen en mi en ons

gezegd ende nog wel gezwegen

Joen komt z’ hier igenlick overalle tegen”

Joen vraagt joen af hoedat bestond

sie veranderde sich terselfder stond

Metteen al in een leckker jong gezellich wuf

Lanceloet bedacht :”is’t bluf

Of hekserie tensal mi al gelicke wezen

E wuf is e wuf toch voor den dezen

Comt gi mare met u scone lif

Want gie en bevalt mi wel en stif

Eens  op min edel ros gesprongen

Dan zullen wi int bos eens ping gaan pongen” 

En ridder Lanceloet van Denemarken

Of ’t kan ook Zweden zijn geweest

Nog hemme of sin edel peerdebeest

Geen mens geen beeste geen plante heeft hen sindsdien

Van sin leven nog teruggezien.

Ie was nie dood en ie bleef ook nie leven

Maar ie  hielde niemeer op  metter van katoen te geven

Vangottotindereeuwighyd

Was hie daartoe vermalledyd

 

*Vlieend =vlijënd. De ¨dubbele punt bestond toen nog niet.

* “ Het aanhalingsteken was wel al uitgevonden !

*”Loreaal want gie zyde het waart” was toen een veel gehoorde spreuk  in verband met haarkleuring



Voilà chère amie Mus ik hoop dat er nu " de quoi vous plaire " inzit en ge moogt nu nog eens kiezen.

Geschreven door Ernst-Georg om 15:23 15 reacties Reageer op dit bericht

..






Ach, vergeet het weer




Nog nooit zo droog
Als deze zomer

Lichtekooien
Op het strand neergestreken
aanbidden de zon

De boeren aanbidden de regen
Die niet komt

zoals het orgasme

Maar regen valt niet te " faken"
 
                                                                                                                                                    



Geschreven door Ernst-Georg om 16:01 2 reacties Reageer op dit bericht

verdriet ?






Mijn lievelingsverdriet

Ik wentel mij
in net iets te drammerige dromen
over de langzame schade
die jij bij mij
hebt aangericht

"Ik" grijpt gretig
naar het medelijden
dat lenigt
en toch tot niets verplicht

Ik wandel langs
de droeve oevers
van een wereld
zonder jouw aangezicht

net zolang tot de pijn
de pijn
verlicht

                                                                  
Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 17 reacties Reageer op dit bericht

uit de oude doos

Because I love You

 

Onzichtbaar oog

Tijd-

Loos naar het raam

Gericht

Dat zich strekt

En buigt

Haar glanzend

Op de borst gespiegeld

Getemperde wrong

Der lenden

Waar geen navel staart

Dwingt

De blik

Het stille midden

Gespannen ree-

Vacht uitgespaard

In het heidens bekken

Te aanbidden

Dat ze aarzelend

Het hoofd bewoog

Heel even

Leek je er on-

Zeker van overtuigd

Strakke afwezigheid

Van het zwart gelaat

Dijen in kalmte

Van rots gevangen

Nodigen

Tot dansen uit

Nooit

Had ze naar leven

Meer verlangen

Je houdt van haar

Marmerzwarte

Huid

Je houdt van haar

Zwart marmeren

Bruid

 

Geschreven door Ernst-Georg om 12:40 4 reacties Reageer op dit bericht

Fabelachtige Vingervlugheid


Op zijn vijfde leerde hij spelen
Op zijn achtste ontdekt door een talentenjacht
De virtuositeit kwam op zijn tiende
De groten der aarde op zijn twaalfde

Op zijn dertiende zijn puberteit
Toen ging het mis
Niemand heeft zich ooit afgevraagd waarom
.

Geschreven door Ernst-Georg om 13:20 7 reacties Reageer op dit bericht

Fabelachtige Vingervlugheid


Op zijn vijfde leerde hij spelen
Op zijn achtste ontdekt door een talentenjacht
De virtuositeit kwam op zijn tiende
De groten der aarde op zijn twaalfde

Op zijn dertiende zijn puberteit
Toen ging het mis
Niemand heeft zich ooit afgevraagd waarom
.

Geschreven door Ernst-Georg om 13:20 1 reactie Reageer op dit bericht

Een gelukkige associatie


In de schaduw van het gewaad
schaamt haar schaamhaar
zich als een gewatteerd jasje
in het neutraal licht van de zomer
voor die mentaal zo uitvergrote navel
die monumentaal gefotografeerd
als een hoogmoedig maar karig landschap
haar beminnelijke egocentriciteit fascineert

Deze schaamte
een geëngageerde
maar niet moraliserende prestatie
Een bijna-kwinkslag
zonder uitschuivers
Een zeldzaamheid dezer dagen

Want dit afgetakeld navelbouwsel
gemanipuleerd met restauratie technieken
kan zelfs nog aan haar meest ingehouden
en evenwichtig beheerst genieten
uitgelokt door de concerterende onderbuur
niet rieken

17-01-2008

Geschreven door Ernst-Georg om 17:11 21 reacties Reageer op dit bericht

blikverruiming

blikverruiming

 

De horizon nadert

hier kan niemand

ons herkennen

wanneer het gesprek een dubieuze wending neemt

je slappe lach zich ernstig met mijn blik  vereent

wordt het bewustzijn afgeschaft

terwijl je hardop leest

dansen mijn  reikende vingers om je hals

je borsten, vlezig

en wit als satijn

liggen wakker

en betrouwbaar in de hand

tussen ons ademt de zee

in een onverbrekelijk

maar onverbiddelijk

verbond

Geschreven door Ernst-Georg om 21:51 19 reacties Reageer op dit bericht

Vermits..

Er hier Spaans sprekenden op bezoek komen heb ik dan maar een gedichtje in het Spaans geschreven maar veiligheidshalve toch van een vertaling voorzien  om de andere bezoekers niet af te schrikken.

.

Tarquinada de la muerte

Porque la muerte non tembla
Avanza,
a su alrededor su facha
Montada sin estribos en potra
Cubierta de setas
Sus muslos sorprendidos
Muequeandos como
Espadas sazonadas
Con el vivo pimiento
De su tronco desnudo
Como ramos de rosas
El almidon de su alma
e su enagua
Invade el rezo

Que nunca diré

Bajo la tela
Desnudeces

El sangre oxida

Me dicho tienes huir
Me dicho no hay tu tia
Me dicho que era mozuela
Ma no quise enamorarme

Verkrachting van de dood

Omdat de dood niet beeft
Naderde ze
Met rondom haar - haar reuk
Gezeten zonder stijgbeugels
op een jonge merrie
Bedekt met zwammen
Haar verraste dijen
Grimassen makend als
Rijpe degens
Met de sterke peper
Van haar naakte borst
Als takken van rozen
Dringt het stijfsel van haar ziel
En haar onderrok
Binnen in het gebed

Dat ik nooit zal uitspreken

Onder de stof
Naakte lichaamsdelen

Het bloed oxydeert

Men zegt me gij moet vluchten
Men zegt mij maak je geen illusies
Men zegt mij dat zij ongehuwd is
Maar ik slaag er niet in verliefd te worden

Geschreven door Ernst-Georg om 15:03 13 reacties Reageer op dit bericht

het gedicht van don pedro

 

ik schonk je

mijn uniform en een zoon

je was veeleisend

ik schonk je

een olijfboom

en huis met platanen

je eiste meer

ik schonk je

paarden

 een koets en een gezelschapsdame

nog was je niet verzadigd

ik schonk je

 de aarde, de zon, de maan

je was onvoldaan

ik schonk je

 mijn leven

nog  was je niet tevreden

ik schonk je

dit gedicht

ik schonk je

alles dus



(tevreden nu?)

 

Geschreven door Ernst-Georg om 00:49 4 reacties Reageer op dit bericht

wind en water

 

comfortabel in mijn bad gezeten

maakte ik wat kringen in het schuim

heerlijk warm

was het water

ik kneep mij even

in de arm

want het water

ik zou het zweren

kon perfect jouw streling

imiteren


een vlokje schuim

bleef even
kleven

op het topje van mijn duim

ik blies het weg

want schuim mist

de geest van het water

maar het zweeft

wel adequater

Geschreven door Ernst-Georg om 00:24 8 reacties Reageer op dit bericht

Burchtstraat Nr 1, vijf hoog



de blik die de stad mij biedt

een brug

een boom

een klein verdriet

die mij toestaan

de blik te verliezen

ik die niet kan kiezen

blijven of weggaan

wat kan mij hier

in ‘s hemelsnaam nog binden

tenzij de wind

over mijn gelaat

vervuld van herinnering

tenzij de zon

die ondergaat

met de herrinering

tenzij de straat

waar ik voortdurend terugkeer

met de herinnering

waarin tijd stilstaat

tenzij de herinnering

waaruit de herinnering bestaat

Geschreven door Ernst-Georg om 02:48 2 reacties Reageer op dit bericht

 







onregelmatig traject

poëzie
is oorlog
tegen woord
en beeld

het heeft deze nacht niet veel gescheeld
of ik schreef weer
gedichten

maar de dichter
in mij
is heengegaan
toen jij met HEM vertrok
mij achterliet
met één pantoffel
en één ouwe sok
om te bewaren
als symbool

voor halve paren


.

 

Geschreven door Ernst-Georg om 23:37 Reageer op dit bericht


Maar met die schildpad werd het ook weer niets hoor. Opa had veel liever het sprookje over dat heel mooie meisje vertelt vooral omdat hij daar een knappe ontknoping had voor bedacht met een poolreiziger die haardvuurachtige verhalen schreef voor de radio op zondagavond voor de zevende nacht.. en verliefd werd. op een...

Maar het mocht niet van Oma ....en oma's wil is grondwet hier ten huize. Grondwet die zelfs niet bij eenparigheid van stemmen kan worden veranderd. Al is eenparigheid een wat wazig begrip met een lichte seksuele bijklank, die niet thuishoort in sprookjes en waarvan we dus kunnen afzien in de overdrachtelijke en in de letterlijke betekenis van het woord. Maar goed blijven we bij de feiten.

Dus toch maar een schildpad in plaats van een mooie griet met keitoffe tieten. Een Griekse schildpad kon natuurlijk niet want de buren zijn Turks en opa wil geen ruzie met de buren. Dan maar een waterschildpad daar kon niemand ook maar iets op aanmerken tenzij een vuurvreter maar die hebben we niet in de familie. Maar met de schildpad ging het verhaal zo traag vooruit, zo tergend traag.... dat grootvader vroeg aan zijn kleinzoon of hij nog geen ander diertje kende die in het verhaaltje kon meespelen.

Mijn kleinzoon keek me even met van die grote bolle ogen aan, stomverbaasd over het feit dat hij mee de regie van het sprookje mocht voeren. Anderzijds zat hij er ook een beetje  mee verveeld. Want mijn zoon en schoondochter wonen met hun kroost op het platteland en daar zie je tegenwoordig niet zo heel veel soorten dieren meer die geschikt zijn voor sprookjes. Ja, een koe, een paard, een schaap en een kip maar dan heb je het wel gehad. Het is pas in de stad dat je een grote verscheidenheid aan dieren kunt vinden: slangen, alligators, zeeratten, witte muizen, bosuilen, kangoeroes, wasberen, goud-, koud-, en warm watervissen alle soorten hondjes en de meest vreemdsoortige katten. Iedereen heeft wel wat in huis of heeft er net eentje buitengezet. Want in de stad zijn de dieren minder honkvast dan op het platteland.

Je kan een dier in de stad gewoon buitenzetten als je er genoeg van hebt. Dat doe je dan niet in de stad zelf maar in "het platteland van de stad" namelijk een park of een ander soort bosschagie of braak terrein. Er is altijd wel een of andere dame of diervriendelijke genootschap die zich over het lot van het dier zal ontfermen.

Zoiets vind je op het platteland niet. Gesteld dat een boer van zijn koe af wil en ze aan een boom vastbindt en daar achterlaat. Het zal niet in het hoofd van een van zijn collega boeren opkomen om dat dier los te knopen en mee naar huis te nemen en Clara te herdopen in Jozefien en er een met haar naam in het leder gegrifte halsband woor te kopen. Dat doet een boer gewoon niet. Zelfs niet als een voorbijkomend lid van diervriendelijke vereniging  een plaatje om de hals van de koe heeft gehangen met " Rescue Me". Meer kan die dierenvriend ook niet doen want wie heeft er nu als dierenvriend uit de stad,( want alle leden van diervriendelijke verenigingen  wonen in de stad waar ze niet bang hoeven te zijn voor de wolven uit het bos) -, wie heeft er nu in de stad bij hem thuis plaats voor een koe. Alleen de diepvries is groot genoeg om zo een dier te huisvesten maar daar krijgt het stijve poten van en dat kan ook niet de bedoeling zijn want dan kan die koe niet meer stappen. En in de stad is het nu juist  de bedoeling dat je je positie op de maatschappelijke ladder aangeeft door met een bizar huisdier te gaan wandelen. Hoe meer bizar hoe hoger op de ladder. Dus een koe in de diepvries (althans in de stad ) is maar niets en heeft geen elementair nut. Een koe in de diepvries op het platte land daarentegen heeft al jaren haar alimentair nut bewezen.

Neen, een gezonde boer neemt de koe die een ander heeft buitengezet niet mee. Daarvoor heeft hij te veel gezond boerenverstand. Als die koe buitenstaat met bovendien een uitnodigend bordje "Rescue Me" aan de horens, mag je er donder op zeggen dat dit geen koe is om bij de horens te vatten. Daar is vast iets mis mee ! De gekke koeienziekte, mond en klauwzeer of myxomatose !!. Neen bij zo een geval houdt de gemiddelde verstandige boer zich van den domme., Toegegeven dat sommigen daar soms heel weinig moeite mee hebben maar toch; dit is gezonde boerenargwaan! Neen voor zo een stomme streken moet je in de stad zijn. Dit maar om te zeggen dat mijn kleinzoon, omdat hij op het platteland woont, het moeilijk had om een dier te bedenken dat enige nuttige rol van betekenis zou kunnen spelen in een sprookje met een eerder domme trage schildpad als hoofdpersonage.

Dit laatste getuigt natuurlijk van enige vooringenomenheid mijnentwege betreffende de intelligentie van schildpadden. Maar ik kan het ook niet verhelpen dat die trage geschelpte in de voortgang van het sprookje zodanig op mijn systeem begint te werken dat ik er aardig begin over na te denken om voor die schildpad een vlammende Porsche te kopen, nog voor men de prijs van die Porsche uit de berekeningen van de spilindex gaat lichten. Feit dat ik trouwens ten zeerste betreur. Want wat is een index zonder de aankoopprijs van een Porsche, die hoe dan ook tot de dagelijkse gebruiksvoorwerpen behoort van het klootjesvolk. Het lijkt mij zoiets als een krantenwinkel zonder lottoformulieren om een Porsche te winnen.

Tussen haakjes krantenwinkels zijn ook niet meer wat ze waren. Wat vond je vroeger in een krantenwinkel? Kranten, juist ja! En nu? CD's, pantoffels, handboeien, condooms, zweepjes, graszaad, tulpenbollen, ertsen en mineralen, mini-Titanic's en wat men al niet bij een krant of tijdschrift krijgt tegenwoordig. Zomaar gratis tegen verminderde prijs. Volgende maand bij de Nederlandse editie van National Geographics een authetiek stuk poolijs om te bewijzen hoe snel het smelt met de klimaatsverandering. Maar goed ter sprookje nu...

Na enig gedraai met het puntje van zijn tong rond de orthodontische ijzerwinkel die zijn snij- en hoektanden siert als vervangmiddel voor een tongpiercing, klaarden zijn staalblauwe ogen op( die heeft hij volgens oma van mijn zoon , maar ik heb mijn zoon eens van dichtbij bekkeken en die heeft zijn ogen nog)  en sprak hij vastberaden: " een slak, opa, ik wil een slak in het verhaal".

Ik trachtte nog de desastreuse gevolgen van deze keuze voor de snelheid van de voortgang het verhaal te beperken door enthousiast uit te roepen "Maar natuurlijk een slak, een zeeslak !"

Maar de kleinzoon had het zo niet begrepen en was het met deze wending in het verhaal niet eens Nu ik hem tot hulpregisseur bevordert had wenste hij die functie op te nemen want onder het motto " van wie gelooft nu nog in sprookjes" zou hij met een goed bestuurde regie, al zijn schoolkameraadjes er van  overtuigen dat een grote sprookjeshervorming niet alleen nodig was voor de sprookjeswereld maar ook noodzakelijk voor het voortbestaan ervan. In het bijzonder dan conservatieve sprookjesconservatrice Evita Parbleu, die een congenitale aandoening heeft van haar halswervels zodat ze haar hoofd alleen maar in een horizontale richting kan bewegen en waar mijn kleinzoon een driekoningen boontje voor heeft.

" Neen, opa" sprak mijn kleinzoon met een zeker tremolo in zijn stem die mij herinnerde aan mijn eigen stem tijdens de maandelijkse voordrachten die we als assistent moesten geven: over de drukveranderingen in de slokdarm van de Nieuw-Zeelandse Buidelrat bij het toedienen van E25638 via een catheter in de Schemerzone - voordrachten waarmee wij dachten het lot van de mensheid gevoelig te zullen veranderen in de goede zin maar die bij nader inzien later alleen maar schadelijk bleken te zijn voor het lot van een aantal Nieuw-Zeelandse Buidelratten en hun kunne. Maar ik dwaal alweer af.

-" Neen opa een huisjesslak met keitoffe tieten " sprak mijn kleinzoon op een toon die geen tegenspraak dulde zelfs al was het de Minister van Buitenlandse Zaken die tegen hem zou spreken. Ik denk trouwens niet dat de Minister van Buitenlandse zaken iets heeft tegen keitoffe tieten, maar misschien wel tegen huisjesslakken. Maar je weet maar nooit met Minsiers van Buitenlandse Zaken. Die van Binnenlandse Zaken dat is een heel ander verhaal natuurlijk maar we dwalen opnieuw af. Ter sproke...

-"Nu de bouwgrond zo duur is geworden zullen we in ONS "-[ ja, ik had vrijwillig een stuk van de regie uit handen gegeven en de jonge wolf die mijn kleinzoon is, met een begeerte eigen aan iemand die een sport hoger wil op de maatschappelijke en economische ladder -onder het motto vroeg begonnen is eerst boven -sprak al over ONS sprookje]; nu de bouwgrond zo duur is geworden heeft de huisjeslak een voorbeeldfunctie. Daar moest ik hem in bijtreden wat niet zo moeilijk was want zo hoog zat hij nu ook nog niet op die ladder.

- "En  ja ,opa we laten deze slak verliefd worden op Sneeuwwitje net nadat de prins de appel uit haar keel heeft gehaald met een ferm gedraaide tongzoen."zei de kleinzoon, terwijl hij opnieuw een sport hoger stapte.

-Ik zag niet onmiddellijk in hoe Sneewwitje zou reageren op de liefdesverkaringen van een huisjesslak ook al had die keitoffe tieten want volgens mijn bescheiden maar deskundige mening had Sneeuwitje ook al keitoffe tieten cup C of D maar mijn kleinzoon ging stokstijf op een stoel staan boog heel gewichtig naar voor en terug en declameerde toen uit volle borst: "Sneeuwwitje the Sequel" een sprookje voor adolescenten en gevorderden door Opa Milo." Wat een woordenschat die jongen toch heeft zeg. Toen ik nog adolescent was wist ik nog niet eens dat ik zoiets was, laat staan dat ik het kon uitspreken of schrijven. Toen sprong hij gezwind van de stoel en met een stralende glimlach richtte hij zich tot mij: "Jouw beurt Opa"

"Wel, euh, euh... nog niet zo lang geleden, euh... bijna zojuist... om niet te zeggen nu ...en niet te ver van hier, eerder vlakbij...om de hoek... waren er eens een uiterst intelligente schildpad en een huisjesslak met kei.... juist ja... .

 

Geschreven door Ernst-Georg om 01:33 10 reacties Reageer op dit bericht

Sprookjes .. ...

"Er was eens in en land hier heel, heel ver vandaan een man. Een ridder of een baron maar het kan ook een zwerver geweest zijn of een landloper maar het was een man, geen vrouw.

Daarmee wil ik geen waarde oordeel vellen over edelvrouwen of zwerversvrouwen en het is ver van mijn bedoeling om een vergelijking te maken tussen zwerver- of edelvrouwen en zwerver- of edelmannen. Ik bedoel dus maar alleen en zonder verdere bijbedoelingen: dat hij van de mannelijke kunne was.
 
Hij of in dit geval dus zij had ook een vrouw kunnen zijn. Dat zou aan het verhaal niets veranderen; integendeel misschien zelfs. Maar gezien de anatomische omstandigheden was hij nu eenmaal geen vrouw maar een doodeenvoudige man.

Het was een man. Een doodgewone, doordeweekse man van dertien in een dozijn. Je zou haast kunnen zeggen, voor hen die van wiskundige precisie houden : het was een vrouw -2 + 3, als je verstaat wat ik bedoel. Boven 2 onder 3. 

Maar zelfs dergelijke vergelijkingen zijn niet van vooroordelen gespeend. Want het eindseltutaat of in dit geval het verschil is + 1 is en dus positief. Daar  waar het in feite objectief, volgens de huidige geldende maatschappelijke maatstaven, nul of neutraal dient te zijn.

Ja, hedendaagse sprookjes dienen nu eenmaal op deze manier te beginnen want anders worden ze algauw als seksistisch pamflet naar de vuilbak verwezen. Er was dus een, ik zeg het nogmaals, zonder seksistische bijbedoeling, een man.

Of laat het ons algebraïsch uitdrukken - dan kan men er zeker geen bijbedoelingen achter zoeken -: gegeven is : " a = man". En gegeven blijft gegeven zou mijn kleinzoon zeggen. Begrijp mij niet verkeerd het zou evengoed mijn kleindochter kunnen zijn die dit gezegd heeft. Het zou aan de inhoud van het verhaal weinig of niets veranderen.

Maar het was dus niet mijn kleindochter maar mijn kleinzoon. Dat hij van mannelijke kunne is doet hier niets ter zake. Voor hem wel natuurlijk want mijn kleinzoon wil onder geen beding een meisje zijn maar voor het verhaal op zich verandert het natuurlijk niets, helemaal niets.

Ik hoor u al zeggen dat mijn kleinzoon slecht opgevoed is omdat hij geen meisje wil zijn. Dat wij hem hadden moeten bijbrengen dat er geen enkel verschil is in maatschappelijke waarde tussen een meisje en een jongen. Dat het dus helemaal niet uitmaakt of hij nu een jongen of een meisje is.

Meer zelfs dat wij de waarheid misschien een klein beetje geweld hadden moeten aandoen en hem voorhouden dat hij misschien beter toch een meisje geweest was omdat hij dan samen met de andere meisjes zou kunnen spelen op familiefeestjes. Iets wat hij nu pertinent weigert. Ook al is hij de enige jongen in de familie, op zijn klein broertje na.

Maar die is nog geen twee en telt dus in de maatschappelijke rangorde niet mee. Althans niet volgens mijn kleinzoon en kleindochters. Hij is lief en dient om mee te spelen en zelfs te vertroetelen maar op de maatschappelijke ladder is deze jongste kleinzoon als het op rangorde aankomt van geen tel. Hij komt helemaal onderaan de ladder.

Dat heeft op zich niets te maken met het feit dat een een jongetje is hoor. Neen zijn tweelingzusje telt op diezelfde ladder ook niet mee. Dus daar zit het al goed..

Aan hen, die dus denken dat ik mijn kleinzoon niet de evenwaardigheid van de geslachten heb uitgelegd, wens ik te zeggen: we hebben het geprobeerd. Gisteren nog heb ik hem met hand en tand uitgelegd dat de bloemetjes volledig evenwaardig zijn aan de bijtjes en omgekeerd.

Mijn kleinzoon keek me diep in de ogen en zweeg een paar ogenblikken en trok een heel ernstig gezicht.

Ondertussen dacht ik aan al de argumenten die in mijn tijd voor het grijpen lagen om te verantwoorden waarom je als jongen geen meisje wilde zijn. Een meisje kon geen gendarme worden, geen soldaat, geen pompier, geen voetbalist, geen gevechtspiloot en tal van die andere op de hoogste maatschappelijke ladder gequoteerde beroepen , die buiten het bereik van de meisjes lagen. Want de maatschappelijke ladder was toen nog een ladder en geen dansvloer.

Maar helaas ( alweer seksistisch ; helaas dient dus vervangen te worden door :"gelukkig maar ") al deze realiteiten zijn ondertussn achterhaald. Binnenkort kent de strijdmacht nog alleen maar vrouwen . En dan wordt het pas oorlog wou ik denken.

Maar ik wist vrijwel onmiddellijk dat ik verkeerd bezig was. Dat is pas een seksistische uitlating ;dacht ik. Dat wou ik nu juist per se vermijden.

Gelukkig kan mijn kleinzoon nog geen gedachten lezen of van die sterke voorgevoelens hebben zoals sommige vrouwen dat kunnen want het is een mannetje. Alweer seksistisch dacht ik. 

Zou het dan toch waar zijn dat mijn generatie opgegroeid is met ...dat het verankerd ligt in onze genen die ondertussen uit schaamte snel gemuteerd zijn. ? Ik voelde althans diep met de jongen mee want ook ik zou nooit een meisje willen geweest zijn toen ik zo oud was als hij.
 
Nu echter, nu de kinderen van huis zijn en de kleinkinderen op bezoek komen en ik door de feministische beweging bewerkt ben en de voordelen van "het nieuwe man zijn" volledig heb ervaren ligt dat enigzins anders maar vroeger zou ik nooit een meisje willen geweeest zijn. Nooit ! Zeker weten !  Ik schaam mij daar diep over omdat ik nu als volwassen nieuwe man besef  hoe verkeerd dit was.

Maar als kind ? Ik dacht : al goed zeg , als hij geen meisje wil zijn wat zou dat ? Dat is toch zijn , -zij het weliswaar volgens ons volwassenen verkeerde,- mening, maar voor hem maakt het niets uit. Hij is per slot van rekening toch maar een jongen.

Toen opende mijn kleinzoon plots de eerder verbeten gesloten mond.

-" Zonder te willen seksistisch zijn opa", zei hij.

Ik wist op zijn ouderdom nog geen eens wat seks was laat staan dat ik wist wat seksistisch was ! Vuile manieren ja dat kende ik.  Dat vuile manieren ook manieren zijn zou ik pas veel later ontdekken. Ik schreef op de universiteit nog steeds seks met een x ( sex naar analogie met six, van de Sixtijnse kapel weetje wel  )

"Nee opa, ik wil geen meisje zijn omdat ik dan misschien kindjes moet kopen".
 
Voilà zie; de kinderen van tegenwoordig zijn veel beter voorgelicht dan wij in onze tijd. Zij kennen ten minste het verschil tussen een jongen en een meisje. Zij moeten later alleen nog maar leren dat er geen verschil is. Dus net het omgekeerde als in onze tijd. Maar de kleinzoon onderbrak mijn gedachtengang.

" Want opa ik zou met die centjes liever een mooie auto kopen voor mij en mijn vrouw".

Mijn kleinzoon is dus niet van enig aan egoïsme gepaard altruïsme gespeend maar de proef op de som van het verschil was toch niet wat ik er van verwacht had. Over vrouwen zal ik hem toch nog het een en het ander moeten bijbrengen, dacht ik. Zoals het voor een opa hoort zou ik het hem eens via een sprookje duidelijk maken zie. Ik zou eens de verschillen opsommen.

"Er was eens in een land hier heel ver vandaan een dame. Een hele mooie dame... Een ongelooflijk mooie dame ... Ze was zo ongelooflijk mooi dat ....Mijn kleinzoon zat aan mijn lippen gekluisterd en luisterde aandachtig.... maar toen riep mijn kleindochter.

-"Oma, mama .. opa zit hier tegen onze Gert-Jan weer seksistische verhaaltjes over sexy-madammen te vertellen. "

-"Ach , zei oma, met een diepe zucht...laat hem.. het haalt toch niets uit en daarbij kind zolang de mannen alleen maar over mooie vrouwen praten doen ze niets verkeerd."

-"Neen," voegde mijn schoondochter er geniepig en met een veelzeggende blik naar mijn zoon, die met een van de twee, in de maatschappelijke rangorde nog niets betekenende, kinderen aan het spelen was, aan toe:" Ze doen dan helemaal niets meer. Alleen maar zeveren ..."

"Janneman jongen",mompelde ik geërgerd, "er was in een ver, heel ver land een engel.. Je weet engelen hebben geen geslacht... "

-"Als ze geen geslacht hebben zijn het toch meisjes" .. zei mijn kleinzoon...".want meisjes hebben ook geen pietje."
 
-"Meisjes, meisjes "riep de tweejarige kleinzoon, die nog te jong is om in de maatschappelijke rangorde mee te tellen... "meisjes "... en zoals zijn ogen fonkelden leek hij het over iets heel heerlijks te hebben...

Wie ben ik om een kind, zonder maatschappelijke rangorde en dus per definitie spontaan, tegen te spreken....

Ik herbegon. "Kindjes er was dus in een heel, heel ver land een hele mooie schildpad.... "

 

Geschreven door Ernst-Georg om 23:28 9 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten