Bijbels etentje met goede vrienden

Ik zal zeer kort zijn vandaag. Ik wou dit week-end perse eens iets bijbels doen. Ben er in geslaagd. Ik heb me gisteren avond met goede vrienden bij een diner Lazarus gedronken. BOENKEBOENKEBOENKE. Niet opzettelijk maar al etende en pratende. Zeverende zou mijn halvetrouwdinges zeggen. Want zo noemt zij die, diepzinnige, wereldveranderende gesprekken die mannelijke exemplaren van de homo sapiens voeren onder het nuttigen van een voor een Neanderthaler ruim toerijkende hoeveelheid calorieën onder de vorm van voedsel en drank. Maar ik en mijn vrienden zijn gelukkig geen Neanderthalers en hebben dus ruimschoots voldoende aan een veel lagere portie. Dit om te zeggen dat ik nogal behoorlijk boven mijn badwater moet zijn geweest . DOENGEDOENGEDOENG. Want een juffrouw mug die mij gebeten had en van mijn bloed gedronken is volgens mijn vrouw onmiddellijk op de grond gevallen en zo de trap afgesukkeld die ik aan het opsukkelen was. BOENKEDOENGBOENKEDOENG. Die zal haar eieren ook met het theewater mogen weggooien. Maar goed, kunstmatige inseminatie wordt binnekort toch terug betaalt. Maar bij zo een klein ding moet dat prutswerk zijn. Arme peerdepiet (dierenarts voor onze noordelijke vrienden) die daar moet aan beginnen. ZOEMBOENGZOEMBOENGZOEMBOENG Zeg zou er astemblief iemand die scheepsfluit die als air-conditioner moet dienst doen in mijn achterhoofd eens willen stilzetten. Ik denk dat ik een bijna doodservaring heb gehad. Ik trad uit mijn lichaam en zag mij nog net een vijfde pousse-cafeetje achteroverslaan, na een paar aperitiefjes en een onbepaald aantal flessen wijn van alle kleuren en geuren. Hierbij kon ik heel helder "zien" dat mijn echtgenote, die al jaren de regisseur is van ons productiehuis, tegen haar vriendin "zei" : "ZE zullen er morgen WEER SCHOON uit zien ". Want ik dacht nog jaja want Sabine ..dinges.. allez de werk- pardon weervrouw heeft gezegd dat het SCHOON WEER gaat zijn morgen. Toen hoorde ik ook heel mooie zachte klassieke muziek ( harp en fluit denk ik al weet ik dat zo goed niet meer- 't kan ook viool en bombardon geweest zijn - of gewoon "il Divo" ) en bevond ik mij in een tunnel met wanden in een heel mooi lichtblauw zinderende en fluorescerende kleur en aan het einde een verblindend wit licht. Zo mooi , zo mooi en toen ik er naar toe liep. Floep, ineens alle licht uit en duisternis. Maar geen gewoon gewone duisternis maar zo van die diepe zwarte zonder einde en in feite ook geen begin. Duistere duisternis dus. Toen deze morgen het licht zo een beetje terug tot mij doordrong besefte ik niet onmiddellijk wat er aan de hand of beter aan het hoofd was . Mijn eerste gedacht was gelukkig ben ik niet dood. Ik heb gedroomd. Ik heb geen bijna doodservaring gehad. Maar mijn enthousiasme was snel gekoeld want ons bed stampte, bij een stormwind van zeker 34 Beaufort, tegen torenhoge golven op. Plots voelde ik mij zo zeeziek. Koud zweet kabbelde in kleine alpenbeekjes over mijn voorhoofd. Zo groen en zo walgachtig als de groene kikker van de reclame voor Motilium strompelde ik het bed uit en de trap af er niet oplettende dat ik die mug die er bijna gans de nacht over gedaan had om naar boven te klimmen met haar zatte botten en bijna boven was, in mijn niet aflatend enthousiasme voor een soort kruissing tussen een eenden- en vogeltjesdanspas, met eieren en al terug naar beneden kieperde. Dat kunstmatig gepietepeuter kon ze nu ook wel vergeten**. Om dan, met een ongelofelijke krachtinspanning, de keukendeur te bereiken waar een nieuwe bijna bovennatuurlijke ervaring mij te wachten stond. Een zacht oplichtende O.L.Vrouw zat vredig in tegenlicht aan de keukentafel een boterhammetje met zelfgemaakte pruimenconfituur,( het zicht ervan alleen al deed de alkoholwalmen in mijn maag weer naar mijn keel opstijgen ), te smeren. Zij vroeg met een zalige glimlach, die haar gelukzaligheid nog onderlijnde, op de lippen." Zwarte koffie of met melk, sjoe?". Maar een mens is een taai beest en mijn van de alkohol nog nadruppende hersenen konden nog de associatie maken tussen drie bij elkaar horende woorden. Allez twee woorden en een onomatopee (klanknabootsing). Melk... koe... en.... BEUH .. Ik stormde als een lichtvoetige olifant naar het toilet. En de glimlach op de lippen van de H.Maagd, die bij nader inzien mijn echtgenote bleek te zijn , werd breder en breder en breder.....in close-up schermvullend zelfs. De glimlach van de Gioconda van Da Vinci was er klein bier tegen. Klein bier euch !.... BEUH Om de bij dit déjâ vu fenomeen, bij de madams opkomende meewarige glimlach om te toveren in een brede schermvullende glimlach heb ik naast het geluid van "il divo" ook een fotooken van deze, naar mijn gevoel, toch schone jongens bijgevoegd. ( La maison ne récule devant aucun sacrifice pour plaire aux dames). ![]() ** Met excuses van het huis aan Michel... dinges van Gaia. In normale omstandigheden zou ik geen vlieg kwaad doen. Maar een mug is natuurlijk een ander paar vleugels. Normaal mep ik die onmiddellijk dood zonder ze eerst te treiteren zoals hier. |









