Leef lang en schoon.

Vandaag hebben de wolken de kuststreek ook verlaten en stond het zonnetje er reeds van deze morgen te pronken aan de hemel, maar spijtig genoeg konden we deze morgen niet buiten.  Zoals ik gisteren reeds gemeld had zijn Anita en ik reeds aan de opkuis begonnen, want ons verlof eindigd zaterdag.

Alleen al met de ruiten vooraan en het gekleurd glaswerk van de balustrade was er heel wat tijd mee gemoeid maar met de zon vooraan was het heerlijk werken en een heel verschil nadien toen ik achteraan de ruiten moest doen.  Daar komt de zon nooit en de achterkant der gebouwen van de zeedijk staan maar op een korte afstand van de onze. De slaapkamers zijn altijd heel donker bij gebrek aan zonlicht.

Na de middag ben ik niet vergeten te telefoneren naar Kenjiro onze kleinzoon die vandaag jarig is.  Hij werdt vandaag dertien jaar en is daarmee reeds een jonge kerel.  Natuurlijk zijn we na het middag eten buiten geweest om onze beentjes eens te strekken en nadien eens een lekkere donkere Leffe te gaan drinken.  Dat had ik natuurlijk wel verdient en Anita ook overigens want die heeft overal reeds het stof afgedaan.

Alleen vrijdag de vloeren nog dweilen en dan is het appartement alweer in de staat waarin wij het hebben aangetroffen en meer moet dat niet zijn.  Deze morgen rond half acht wilde ik de computer opstarten om naar de uitzendingen van Minerva te luisteren via internet.  Maar helaas geen internet te krijgen, steeds de vermelding" kan de webside niet vinden".  Dan maar getelefoneerd naar Citymesh de leverancier van internet hier aan de kust en daar kregen we de melding dat er een panne was aan de verbindingpost boven het casino van Blankenberge en dat het wel even kon duren.

Dan maar een vrije zender op de radio gezocht, waarvan de muziek goed was en ook gevonden.  Ik dacht dat het radio Koksheide was, in elk geval de muziek mocht er wel zijn.

Toen we gisteren namiddag vanuit Blankenberge huiswaarts keerden, zijn we even onze koelkast tafelmodel gaan bestellen. Zoals ik al in een vorige posting meldde was de onze vorige week gesneuveld en toen we die zaterdag thuis kwamen brandde alleen het lampje nog maar de thermostaat deed het niet meer.

Het kiezen van een nieuwe was vlug geklonken en dinsdag 3 november wordt ze al geleverd. Dat had al vlugger gekund maar ja volgende week zijn we nog niet thuis. Dan vlug naar huis want gisteren avond moesten we om acht uur in zaal forum zijn voor een optreden van Gunther Neefs. Het voorprogramma werd gedaan door de Schotense Strangers, een groep waar ik nog nooit van gehoord had. Voor alles is er een eerste keer.

De zaal was volledig uitverkocht, kan ook moeilijk anders, rekening houdend met de bekendheid van Gunther Neefs. Enfin kort samengevat het was een mooie avond, zelfs het voorprogramma was redelijk goed. Al hoe wel het toch gewaagd is om een carrière op te bouwen met het oeuvre van de legendarische Antwerpse Strangers.

In elk geval ik vond ze niet slecht en afkeuren is altijd gemakkelijk. Rond half twaalf waren we weer thuis en nog een lekker bakje koffie voor het slapen gaan en nog wat nakaarten. Voor aleer in bed te gaan eerst de wekker een uurtje teruggedraaid, van zomertijd naar wintertijd. Want als ik dat niet deed was de kans groot dat ik een uur te vroeg uit bed zou zijn en dat is voor niets nodig.

Deze morgen terug m’n programma gemaakt, want nu m’n stembanden terug normaal zijn moet ik hedenavond m’n uitzending bij radio Minerva gaan doen. Hopelijk krijg ik niet teveel negatieve reacties, maar dat denk ik niet. Tot later want ik ga er mee stoppen, geen inspiratie meer dat komt zeker met die wintertijd.

Amaai wat een zielig triestig ontwaken deze morgen, de straten kletsnat en bij het licht worden een donkere zwaar bewolkte hemel.  Echt het weer om zonder bezwaren voor het weekeinde naar huis te rijden en dan hopen dat we maandagavond het ideale weer kunnen mee terug brengen naar de kust.

Het wordt onze laatste week hier aan zee, maar ja aan alles komt een einde en aan een worst zijn er zelfs twee einden.  Deze namiddag vertrekken we omstreeks drie uur naar Antwerpen, want we moeten nog bij Van den Borre een nieuwe koelkast gaan bestellen.  Vorige week zaterdag toen we thuis kwamen voor het weekeinde bleek onze koelkast het begeven te hebben.

Gelukkig lag er niet veel bederfelijke voeding in en bleef de schade beperkt tot het minimum.  Als we ze vandaag bestellen dan is de kans groot dat ze begin november zeker geleverd kan worden, als ons verlof teneinde is.  Want zonder koeling is niet meer van deze tijd, hoe deden ze dat dan vroeger toen er nog geen ijskasten bestonden of enkel de begoeden klasse die het zich permiteren konden.

Niet te veel over nadenken, anders krijg ik nog hoofdpijn.  Laat het nadenken maar aan die grote koppen in Brussel, die worden er goed voor betaald.  Ik wens jullie nog een prettig weekeinde en niet te veel mopperen op het weer.  Tot morgen alweer als onze herder het ons beliefd en zeker veel plezier op ons Seniorennet en den blog.

Ik dacht gisterenavond dat ik met een nachtje slapen er wel terug bovenop zou zijn gekomen, maar niets is minder waar in tegendeel. Deze morgen voelde ik me nog beroerder, ik heb er nog keelpijn bij gekregen en de hoest zit vast. Dat word morgen dokter gaan en medicijnen laten voorschrijven. We hebben nog veertien dagen verlof te doen en hoop dat ik niet nog enkele dagen er van moet binnen blijven.

Voor m’n uitzendingen op Minerva heb ik ook forfait moeten geven zowel voor vandaag als voor de uitzending van morgenavond. De luisteraars zullen niet weten wat er staat te gebeuren, want zo dikwijls is dat nog niet voorgevallen. Maar niemand is immuun voor ziektes, maar met verstopte luchtwegen en een rauwe stem dat is niet te doen.

Inentingen tegen griep wil nog niet zeggen dat ge geen verkoudheid kunt krijgen, gelukkig gebeurt het niet veel bij mij. In elk geval morgenavond rond zes uur zou ik toch graag op weg zijn naar de kust. Eens ik bij de dokter geweest ben en al eens van m’n medicijnen heb ingenomen moet me dat toch lukken.

Deze namiddag nog een oude film gezien met Doris Day in de hoofdrol, dat waren vroeger toch mooie filmen en dat doet goed dat je er nog eens terug kunt van genieten. Ik bedoel niet dat er nu geen goede acteurs meer zijn, verre van, maar tegenwoordig zijn de films vol geweld scènes en liters bloed moet er bloeien. Enfin ik heb er van genoten en nog eens goed mee kunnen lachen, al was dat soms wat moeilijk met die verkoudheid.

We zijn voor het weekeinde weer thuis, enfin eigenlijk is het voor zondag en maandag dat we huiswaarts zijn gekeerd. Deze morgen ben ik met Anita nog een korte wandeling gaan maken, maar oh wee wat was het nog veel wind aan de kunst en het was daarbij nog tamelijk koud ook. We hebben er niet veel van terecht gebracht en uiteindelijk zaten we vlug in de kroeg.

Eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat ik me niet al te best voel, een kleine verkoudheid speelt me parten en de adem wil niet goed mee. Ik hoop er vlug bovenop te zijn en straks voor het slapen gaan een warme thee met een Sedergine opgelost in wat water en dan diep onder het dekens een beetje zweten.

Zo lang het de Mexicaanse griep maar niet is, voor de rest komen we er wel door, ben er nog ene van net voor de tweede wereldoorlog. Mijn grootmoeder zaliger zij altijd tegen me als ik eens ziek was per toeval: jullie kinderen van uit de mobilisatie zijn gedriegt in plaats van genaaid. Voor een kind was dit wel een moeilijke uitdrukking, maar later als je er aan terug denkt begrijp je die uitdrukking beter.

Ik denk dat ik maar eens vroeg ga slapen, want het gaat me toch niet zo goed af, dan kun je het maar beter voor bekeken houden. Morgen nog een fijne zondag en voor de inwoners van Antwerpen ook een goede volksraadpleging voor of tegen de Lange Wapper.

Ik moet toegeven deze week was niet van de slechtste, gisteren was het zonnig met wat bewolking en tijdens onze strandwandeling van de ene pier naar de andere was er wel wat wind.  Voor we aan de wandeling begonnen was ik nog eerst naar de krantenwinkel geweest.  Toen ik terug was heb ik m'n dikke trui uitgetrokken want ik vond het te warm.  Anita maakte nog bezwaar en dacht dat ik er spijt van zou krijgen als we op het strand waren.  Maar dat was niet het geval, in het eerste gedeelte van de wandeling hadden we wind op kop, maar tijdens het terug keren was het zalig en het gekabbel van de golven geeft zoiets rustgevend.

In de vroege uurtjes van deze ochtend moest ik er even uit om te drinken en van de gelegenheid maakte ik gebruik om te controleren of de weervoorspellers gelijk zouden hebben.  Inderdaad deze ochtend om half zes was het aan het regen zoals ze gezegd hadden, toch knappe bollen onze weermannen (vrouwen) en de wind was toegenomen.  Dat bemerkte ik aan masten van de boten in de jachthaven.

Ik ben dan maar niet opgebleven en lekker terug in het warme bed gestapt bij ons Anita en twee uur een half later ben ik terug opgestaan en kort daarop was ons Anita er ook.  Na de slaap uit onze ogen gewassen te hebben, beslisten we om deze voormiddag in het appartement te blijven en van de gelegenheid gebruik maken om eventjes te boel op te kuisen en dat moet op gebeuren.

Als je bezig bent dan vliegt die tijd toch geweldig, want nadat Anita het stof had afgedaan en ik met de stofzuiger had rondgereden.  Want je kan het toch moeilijk een hele maand niets uitrichten op een gehuurt appartement, was het ondertussen al ruim over twaalf uur en stilaan etenstijd.

Na de maaltijd maakten we ons klaar om een korte wandeling te doen en ditmaal bleven we beneden de zeedijk. Want ondertussen was de wind wat aangewakkerd en telkens je een straat passeerde die naar de dijk toe liep, moest je je toch schrap zetten.  Maar de zon kwam er af en toe even door de wolken heen kijken en dat maakt veel goed.

Uiteindelijk zijn we op de koning Leopold drie plein terecht gekomen en Anita moest nog wat uit het Kruidvat hebben en ik ben m'n proton gaan bij laden en tevens wat geld tanken uit de automaat.  Want geld in de portefeuille geraakt toch eens op en dan moet er vers geld gevonden worden en dat is net het zelfde wat onze regering ook moet doen, maar die gaan dan in conclaaf in Hertoginnedal.

Nog even iets gaan drinken in de cafétaria van de statie en dan terug naar het appartement aan de jachthaven en we waren misschien een kwartiertje binnen toen er een regenbui plaats vond.  Je moet maar voor het geluk geboren zijn, onze tweede week verlof zit er bijna op.  Morgenavond vertrekken we weer voor twee dagen naar huis.