GETIJ
Nog ligt de dag open.
Nog gaan wij
naast elkaar
en zeggen namen
als liefkozing en licht.
Zullen wij als rotsen verweren,
als een brekend schip vergaan
of spoelen wij met ons getij
als wrakhout zonder gewicht
als vogels over donker water
voorbij-
Ankie Peypers
IN INKT GEWASSEN
Zij hangt stilte
aan de waslijn.
Gewassen woorden
van wit verdriet.
Ik hoor
haar handen.
Ze dromen
nog van hem.
Hoe hij
kon lievekozen.
Haar beschreef
met blauw.
Nu droogt
de wind de inkt.
Haar papier
is vlekkeloos verloren.
Uvi
VERLANGEN
het is niet
dat ik je zoek
dat ik je wil vinden
als glimp in mijn oogopslag
hoe kan het ook
in een menigte die ik niet ken
in een vreemde stad
maar toch
het is niet
dat ik je noem
dat ik je voel
een vluchtige zoen
een streel door mijn haar
of dat ik mij verbeeld
dat je plotseling voor me staat
ik bedoel
het is dat alles niet
maar toch
is dit wat ik doe
niet zoeken
niet vinden
je onnavolgbaar liefhebben
Dianne Soeters
AFSCHEID
Zul je voorzichtig zijn?
Ik weet wel dat je maar een boodschap doet
hier om de hoek
en dat je niet gekleed bent voor een lange reis.
Je kus is licht,
je blik gerust
en vredig zijn je hand en voet.
Maar achter deze hoek
een werelddeel,
achter dit ogenblik
een zee van tijd.
Zul je voorzichtig zijn?
Adriaan Morriën
Winterlicht
Wanneer Winter ligt
te dromen
van zomeruur
en barrevoetse dagen
harken letters
woorden
als het pasgemaaide gras
tot hoopje.
Wanneer de zin
tot lezen
ons onverhoopt
te pas en te onpas
besluipt
sluiten wij niet uit
dat aan het licht
zal komen
dat het ezelsoren zijn
die ons herinneren
aan waar en wie
we waren
aan wat we
zondermeer
het allesliefst
bewaren.
Hilde De Paepe
wij. hier. nu. Ja.
en ach, misschien zullen er ooit bergen rijzen
valleien splijten tussen ons in, zullen wij
met rookpluimen moeten seinen: weet je nog
daar. toen. wij. toch
maar zolang we niet vergeten dat er een moment
was in ons leven waarop we dachten
dit en voor eeuwig, dit heden is een eden
vinden wij ons wel weer in elkaar
en zal ik denken aan wat je ooit onbewaakt
tegen mij zei, je had het in oude psalmen gelezen
aan u gebonden ben ik vrij
Maud Vanhauwaert
Op een hoopje
Ze herlas
en herlas
het briefgeheim
warmde zich
aan de woorden
als waren ze
het laatste stukje hout
gered van de brandstapel
zo stapel was ze.
Hilde De Paepe
In de plooi
In de plooien
van jouw verhaal
ontvouwt zich
het verlangen
koortsachtig
de woorden op te meten
het onzichtbare te wissen
en te lezen
wat overblijft.
Hilde De Paepe
Eigen foto
De wolken van moeder
Eerst was er niets
zij droeg de stilte in haar armen
en toen zaaide zij woorden
als een veld van klaprozen
langs bermen van geduld
waar wachten
een daad van liefde is
hoe mededogen in haar ogen hangt
als nevel boven weiden
en ik madeliefjes pluk voor moeder
mijn hoedster van vroeger
de wolken voeren mij naar een oud gedicht.
Uvi
Wat anders?
Wat is liefde anders dan
elkaar vertalen
in een sprakeloze taal?
woordenloos zeggen: luister
waterval van gefluister
hoor mij ik hoor je uit
en het ademloos antwoord:
je huid
juichend
zonder geluid.
Ellen Warmond