De tuinman schrijft rozen op haar raam.
Zij leest ze niet.
Hij legt de herfst te slapen in een winterbed.
En zal voor haar de lente wakker maken.

Zij ziet hem niet.
Hoe hij voor haar de bomen groeien laat.
Hoe hij de tijd snoeit tot groene dagen.
En het gras voorzichtig voor haar voeten legt.

Zij voelt het niet.
Enkel de woorden van een blauwe rijmelaar
lijken haar poëzie.
Terwijl de tuinman naarstig zijn gedichten spit.

Voor haar.



Uvi


Link naar: De onvoltooid verleden tijd van gemis en verlangen

September strooit het mooiste licht van het jaar
over de ochtend.
De wolken zijn gezwollen. Als de uiers van koeien
die op melken staan.

De zon is barmhartig. Alsof ze al een seizoen
ouder werd. Niet meer dat hitsige van de zomer.
Maar met een warmte vol mededogen.
Ze schuift trager door het huis. De tafel baadt ingetogen.

In het licht. De wind speelt vrolijk met de bomen.

Uvi


Link naar: De onvoltooid verleden tijd van gemis en verlangen

Tussen nu en later

Meeuwen lezen de zee,
de taal van het water.
Schrijven boven het schuimend alfabet
hun signatuur.

Met blauwe wind.
En witte adem.

Ik hoor haar haren
golven op later.
Als we droom en daad
vertalen in avond.

Met witte lakens.
Zeilen tot in haar blauwe haven.

Uvi


Link naar: De onvoltooid verleden tijd van gemis en verlangen

Lectuur van een lichaam

Als ik je schrijf en schep
dan pas besta je echt
het wit van m’n verbeelding
rondom het lichaam van je letters

zo schilder ik je tot vrouw
voluptueus blauw van zinnen
lippen als voorzichtig linnen
uit geweven gemis

dijen van golven
en deinende borsten
ogen en mond
twee clichés in de ochtendstond

ik teken je bestaan
tussen dauw en de wassende maan
schreeuw je een naam
met vleugels van zee en wind

hoe blaas ik leven
in de verf van je beeld
spreek dan toch
en beweeg


Uvi

Link naar: De onvoltooid verleden tijd van gemis en verlangen

Tot waar je weer bij me bent

jij, mijn liefste misverstand

ik lees je
verkeerd en telkens weer
ontkleed ik je zinnen

ontleed ik je voor de zoveelste keer

van ochtend tot avond
van winter naar zomer
en luister naar het zingen

van de weemoed op je lippen

ik vertaal je
ik laat je
ik verlaat je

tot waar je weer bij me bent


Uvi


Link naar: Dagboek van een roerloze reiziger

Bandeloos verlaten



Alles is te veel
maar niets te weinig

hoe kunnen we hier blijven
terwijl we verder gaan

afstand en tijd ondermijnen
en het gemis ontmijnen

want alleen in woorden
kunnen wij bestaan

waar verlangen eindeloos kan stromen
maar nooit voorbijgaat.


Uvi

Dagboek van een roerloze reiziger

Zonder jou

Maar de bomen
houden je vast. Met elk blad.
In hun schaduw

zit ik te dromen.

In elke vlek
gevallen licht
lig jij

op mij te wachten

tot het donker wordt
en de maan
je op de gevels schildert

zonder mij.

Uvi

Link naar: Dagboek van een roerloze reiziger

Vertrouwd en o zo vreemd


Ik filter vandaag
om jou terug te vinden
in gisteren

Brugge en Oostende

de zee, het strand en de sneeuw
en hoe we naar elkaar keken
toen we nog veel later

in mekaar zagen

de veerkracht van de verte
waar het verlangen zou ondergaan
achter een horizon van heimwee

en gemis dat tussen ons lag als we niet samen waren

maar wat overbleef
in de zeef
was oud en vreemd geworden en leek

op wie ik in de spiegel zag en zij was geworden wie ze was.


Uvi

Link naar: Dagboek van een roerloze reiziger

Een soort van blijven



Als een ansichtkaart
zo las ik je
je was de weg verloren


in de woorden van een dichter


verder dan ik dacht
lagen je dromen
uitgewoond achter een deur


en niemand die je nog kon horen


hoe stil je was
hoe luid je ook riep
het waren je ogen


die mij schreven dat het een soort van blijven was.

Uvi

Link naar: Dagboek van een roerloze reiziger

Mijn lief,
jij laat me sterven dus
nu ik door jou vergeten ben

geen ogenblik
geen geur
geen licht gemis

dat mij voor even maar
laat leven

in een streling door je haar
of een aarzeling

van je stem
je lippen

o, regen wil jij dan voor mij wenen
o, wind wil jij huilen in de bomen
o, zee wil jij in twijfel je even terugtrekken

misschien vergis ik mij wel.

Uvi

Link naar: Dagboek van de onvoltooid verleden tijd