Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

The Shetlands

Zo af en toe maak ik een uitstapje naar de website van enigszins gelijkgezinden. Zo was mijn belangstelling laatst gewekt op de Handwerkbeurs door een stel dames die alles over sokken breien wisten en de mooiste wol en patronen daarvoor bij zich hadden. Zo langzaam begint het bij mij ook weer te kriebelen. Na de minstens 35 paar die ik breide, na de start van mijn leven zonder school, collega’s en pubers, heb ik de laatste 6 jaar geen breipen meer aangeraakt. Maar bij het zien van dit enthousiasme en de prachtige kleuren sokkenwol denk ik er over om weer eens te beginnen. Niesje vroeg een jaar geleden nog eens of ik al weer sokken breide, maar ik moest haar teleurstellen. Het is net of ik er geen tijd meer voor heb. Wie weet… als ik deze zomer op ons bankje bij de wei zit met Storm om me heen en de lammeren in de wei… zit ik misschien wel weer met een sok in wording.
Dit vond ik op Froukjes weblog:
Fair Isle is een eiland dat bij de Shetlandeilanden-groep hoort. Het is het zuidelijkste eiland en is vooral bekend van de breitechniek: rondbreien met meerdere kleuren. Om promotie te maken voor Scotland, waar de eilandengroep bij hoort, hebben deze voor de pony’s prachtige vesten gebreid. Ja, van Schetlandwol natuurlijk. Staan de beestjes er niet warmpjes bij?

Klik op http://www.froukjes.wordpress.com  en je vindt Froukjes weblog en op 11 maart vertelt ze hierover.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Over Storm, één kerstroos en oppassen.

De pups zien hun moeder en dat betekent: eten! Kennen jullie hem al? Die met dat smalle blesje en die mooie witte pootjes... dat is-em!

We konden het niet laten... het duurt nog zolang tot Storm hier is... we moesten gewoon even kijken. We maakten een afspraak en gisteren gingen we op weg naar Dalfsen.
Het bezoek aan de dierenarts hadden ze net achter de rug, de pups in de bench en moeder Lady mee. Ze hadden veel bekijks gehad, maar het belangrijkste was dat de pups allemaal gezond bevonden werden. Ze zijn nu geënt en gechipt. Bovendien waren ze enorm gegroeid, er zit goed leven in. Ze stonden rechtop tegen het gaas wanneer Lady binnen kwam lopen. Maar ze kregen eerst brokjes en daarna werden ze op de kranten aan de rand van de serre losgelaten om hun poepjes te doen. Moeder Lady heeft het zwaar met het stel en vanaf nu worden de voedingen afgebouwd. Corry en haar man genieten van het hele gebeuren maar zullen net als moeder Lady blij zijn als deze drukke periode achter ze ligt. We zullen zeker contact houden.
We zijn nu zo dichtbij Zwolle dat we doorrijden naar Hattem. We kijken even of de beplanting van moeders graf goed gebleven is. De ene witte kerstroos bloeit ondanks de kou en ook de kruipende cotoneasters hebben het volgehouden.
En natuurlijk eindigen we bij Ben en Niesje op de bank en bespreken de tijd dat ze bij ons zullen komen oppassen. Storm zal dan al een half jaar zijn. Ze hoeven zich dan zeker niet te vervelen. Is vier weken niet te lang?, vragen we nog. Nee hoor, helemaal niet, we hebben het de kinderen al gezegd.



1361031-879d32584612c800a6238e39ac25b7fa.JPG

1361031-966039854e62f08acc5fbcfbd8cfd4ef.JPG
Bazin Corry heeft al een goede band met Storm

1361031-85844f1479a25a24c75b78ffa66c195a.JPG
Nu met z'n nieuwe baas
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 18:06 Reageer op dit bericht Stuur door

Skipper

Het duurt nog wel even maar we zitten al uit te kijken naar de tijd dat onze nieuwe pup Storm zijn intrede zal doen bij ons aan het Schoolpad. We kregen gisteren weer een paar nieuwe foto’s waarbij te zien is dat hij levendig genoeg is. De bench is al te voorschijn gehaald.
Ik had gisteren het schilderij van Skipper afgemaakt, wat een afwisseling met die grote rode. Allebei mooi om te doen. Ik kon het niet laten en we belden Jack om hem Skipper te laten zien. Hij kon zeggen of het precies lijkt. Skipper was een pup uit het eerste nestje van Scott en Kim, maart 1997. Twee jaar geleden overleed Skipper, 13,5 jaar oud, een geweldige hond is hij voor hen geweest. Toen Jack en Margie laatst bij ons waren lieten ze doorschemeren dat ze wel een schilderij van hem zouden willen hebben. Ik kreeg de foto’s en mocht er een geschikte uitzoeken.
Toen was het snel voor elkaar. Zelfs Ellen had er niets aan toe te voegen. Jack kwam, keek, en even dacht ik dat ik een traan zag. Hij was er geweldig blij mee, ik kreeg een dikke pakkerd en ik pakte het meteen maar voor Margie in.
Intussen vertelde Jack over de tijd dat Skipper bij hen kwam. De eerste twee nachten hadden ze zelfs beneden bij hem geslapen, dat was hen door iemand aangeraden. Zoiets had ik nog nooit gehoord. Toen ze de derde nacht dan weer naar boven naar hun eigen bed gingen was Leiden in last. Janken meneertje en steeds maar naar beneden om hem te troosten. Tja…. Jack kreeg een slaaptekort. Toen ze eenmaal gewend waren ging het veel beter en werd de puppiecursus met goed gevolg afgelegd en werd Skipper het lievelingetje van de buurt.
Nee… ze hebben nog geen nieuwe hond, maar ik heb zo het vermoeden dat ze er nu toch over aan het denken zijn.




1359747-7b63e6edcb9dc10df81feb396a05fd3e.jpg
Wim met Kim en Scott in 1994, toen we net aan het Schoolpad woonden.




1359747-e5279e6bb461978ef33a557253b39f74.JPG
Skipper
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Avondje Passage...

Hilde laat zien hoe je rechtop kunt gaan staan.

'Valpreventie’ was het onderwerp, zo werd ons gemaild. Onze Passageavond Zuidbarge Rietlanden in het Hoefijzer zou verzorgd worden door de dames van Sedna en Seniorensport van de Gemeente Emmen. Ik was benieuwd. Ik kreeg wel even wat beelden van die valbrekende toeren die je bij judo wel eens ziet.
Maar na onze opening door Aly en de nodige mededelingen kwamen Hilde van de senioren en Ank van Sedna in actie. Het bleek allemaal wat logischer in elkaar te zitten. Na de uitleg en beelden van onveilige situaties en allerlei nare ongelukken die je kan overkomen gingen we twee aan twee aan de slag. Albertje en ik deden ons best, maar doordat we alle onveilige situaties in onze beide huizen meetelden kwamen wij aan het hoogste aantal nl 18. Wij wonnen daardoor een anti slipmat voor de douche. Wil je weten wat onveilig is en waar je niet zo gauw aan denkt?
- Filter van de afzuigkap schoonmaken
- Geen apparaten standby laten staan
- Bijwerkingen van medicijnen… Albertje leest ze niet want dan voelt ze alles wat er in staat.
- Is er een vluchtweg in huis? Albertje wist er geen. Die kan misschien bij brand nog uit het slaapkamerraam beneden klimmen. Wij slapen boven en hebben zelfs een dik koord met knopen om de beddenpoot zitten die we bij brand uit het raam kunnen gooien en zo ons naar beneden laten zakken. We hebben nl een rieten dak en bij brand is de trap geen optie meer. Het zorgde voor onze buurtjes hier voor enige consternatie.
- Maar er stond ons meer te wachten. Aan onze stabiliteit werd gewerkt. Het was leuk oefenen zo samen. Hilde deed het voor en stimuleerde ons met flair.
Al met al was het een waardevolle avond. Met een lijst met evenwichtsoefeningen en spierversterkende oefeningen konden we naar huis.
Het geeft je toch wat te denken. Terwijl veel vrouwengroepen juist kleiner worden, is die van ons bloeiende en komen er steeds nieuwe leden bij. Er zijn dan ook veel activiteiten om aan mee te doen: een regioavond, een creativiteit expo, een reisje naar Brussel naar de Eurotop, wandelen met Passage, samen meedoen met een workshop bloemschikken bij een van de leden, een verrassingsmiddag, museumbezoek enz. Er wordt meegeleefd met lief en leed en dat is toch ook wat een mens nodig heeft.

p.s Zie je wel m'n schilderijen op de achtergrond? Leuk om ze hier te zien hangen.




1358561-396491a2deb3c46c4146de73d7765ec3.JPG

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:43 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zomaar...

Maandag--Zomaar tussendoor een prachtige voorjaarsdag. Net of je energie ineens verhoogd wordt. Vanmorgen een kort bezoekje aan mijn zieke Marokkaanse vriendin, zag er jammergenoeg niet erg goed uit. Vanmiddag samen met Wim met ons groepje al Nordic Walkend naar het Appeltje. We wisten niet eens dat dit bestond. Het bleek een prachtig rond meertje te zijn vlak achter het Zorgcentrum het Heidehiem. Het begon al echt naar het voorjaar te ruiken in het bos. Wim is wat conditie betreft klaar om naar de woensdaggroep te gaan, maar jammer dan… dan heeft hij z’n Zanggroep in Zwartemeer.
Precies om half vier halen we Daan op, want Anja heeft genoeg aan Tim die naar zwemles gaat. Vader Alle haalt hem na zijn werk weer op. En vanavond ging Wim oefenen met de Canthorij, want twee weken achter alkaar hebben ze een optreden. Het hield in dat ik alleen naar een avond Groothuisbezoek ging. Ik zag onderweg nog net een ree het land van onze boer oversteken. Bart en Alize thuis wonen prachtig in een nieuw stukje Bargeroosterveld dat dichtbij het Oosterse bos ligt. Het schilderij dat ik van hun hond Nelson maakte hing op een ereplaats. Er werd veel van gedachten gewisseld en de laatste jaren is er ook in de protestantse kerken veel veranderd, zo ook in de geloofsbeleving. Erg mooi vond ik dan het kleine gedichtje van Hans Andreus:

Of hoe dat heet

Gelukkig dat
het licht bestaat

en dat het met
me doet en praat

en dat ik weet
dat ik er vandaan

kom, van het licht
of hoe dat heet.



1358143-b794addb3639376793fa1cc24699d23f.jpg
En... op deze voorjaarsdag maakt Lotje kennis met de geitjes...



1358143-d5e09c5e61c33bbdfdbae26440cb7c3d.JPG
En is Daan trots op zijn gemaakte ABC puzzel
Intussen is het weer berekoud, maar.... ik voel het... spring is in the air!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 13:23 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Expo

Een behoorlijk aantal van mijn schilderijen hangt in Dorpshuis het Hoefijzer in Zuidbarge. Er hangen wat kleinere in de gang van deze voormalige kleuterschool en 5 grotere in een van de ruimtes waar vergaderingen, cursussen en zangrepetities en toneel gehouden wordt. Het wordt geheel gerund door vrijwilligers.
Van half januari en februari moesten de schilderijen uit delaatste ruimte even opgehaald i.v.m. het oefenen voor en het uitvoeren van een toneelvoorstelling van de plaatselijke toneelvereniging. Maar nauwelijks was dat achter de rug of er werd gevraagd om de wand weer te vullen. Ik doe het graag want je krijgt er zo toch wat bekendheid door.
Wim kent het klappen van de zweep en helpt trouw met het ophangen. De expositie blijft nog tot eind juni.

Van links naar rechts: Toscane, gezicht op de Summer Isles, de malle jan, Paarden en het Kerkje van Oldenzijl.

En die tweede foto? Gewoon eens wat anders...


1356955-f604160a663d63d45fbb550ff5de8a78.jpg

1356955-0ea2d2b5658dd12198925185447aff1c.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 18:17 Reageer op dit bericht Stuur door

Oud?

De vier van de Boomgaard.

Geachte mevrouw,
Volgens onze gegevens dient uw rijbewijs met nummer 4329732104 vóór 26 augustus 2013 vernieuwd te worden bij de afdeling Burgerzaken/ Publiekzaken van uw gemeente…
Dat je daarvoor een recente pasfoto moet inleveren en je oude rijbewijs lijkt nog normaal, maar dat je daarvoor een beslissing van het CBR nodig hebt dat je ‘rijgeschikt’ bent, verandert iets. Ik besef ineens dat ik tot de categorie ouderen ga behoren die de weg gaan bevolken. ‘Zeker weer zon bejaarde’, hoor ik al een mede weggebruiker zeggen. Of ‘kiek daor he’j weer zon zundagsrieër’. En ’Dat dach ik al… ok nog een vrouw achter ’t stuur’. Allemaal kreten die mijn echtgenoot bezigt..... en meer. Soms denk ik dat hij z’n roeping is misgelopen. Hij wilde ooit rijinstructeur worden en heeft dat ook een blauwe maandag gedaan in z’n vrije tijd tot hij z’n antislipcursus, een trainingspak en een nieuw horloge had verdiend. Toen besloot hij om de Hogere Constructeurscursus, ook wel de Stork HTS genoemd, te gaan volgen en had hij geen tijd meer voor het rijles geven. Toch blijft hij hoogst geïnteresseerd in alle mankementen aan auto’s èn rijgedrag van de chauffeurs. Je snapt natuurlijk dat "Blik op de weg' één van zijn favoriete programma's is.
Nu moet ik eerst naar de huisarts om me door te laten lichten voor ik het felbegeerde papiertje… sorry kaartje, kan krijgen. Ik ben de eerste van de vier Egginks van de Boomgaard die de 70 nadert en ik kan je vertellen dat het een raar gevoel is. Ben ik nu echt oud?



1355182-01e0bd84061b1ebb5e24d4e8edd210b6.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:29 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Geduld....

De pups in Dalfsen doen het goed. Ze zijn al aan de brokjes, vertelt hun bazin Corrie. En ze vinden het heerlijk.
Of ik Storm wel kon herkennen. vroeg ze. Nou.. ik weet zeker dat het de rechtse helemaal vooraan is bij het diner!
Nog even geduld!



1353959-d681f6ae1bd072ef2126e2338c2b6d34.JPG


1353959-84060814541762f97760f99d63ebed26.JPG

En na de brokjes wordt er flink geslapen.
Storm heeft een lekker plekje gevonden en ligt met z'n kopje op de schouder van z'n zusje die er breeduit bij ligt. Uitgeteld!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:38 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Lotje

Lotje, het Drentse flessenlam dat ik naar buurvrouw Anja had gebracht, bleek de stiff lamb disease te hebben en kon niet meer staan of lopen. Dokter Harrie wist raad en met een spuit in het nekvel en eentje mee voor over vier dagen gingen we weer naar Anja. Precies na 5 dagen was het zover. Ik kreeg deze foto toegestuurd 'van Lotje':
Kijk Hetty, ik kan weer lopen!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 11:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Over stambomen en Amanda...

Charlie en Leone Eggink met dochter Charlette, kleindochter Amanda l. en Jacob, de zoon van Leroy.

In iedere familie is er wel eentje, iemand die bezig is om de familiegeheimen te bewaren of de stamboom van zijn of haar familie op te stellen. Een zoon van nichtje Josien, Harry Bruger doet het voor zijn familie, de Middelkoops en de Egginks. Joop Groot Nuelend is bezig met de familiefoto’s en ik vind het leuk om herinneringen op te halen.
Maar ook bij onze Amerikaanse familie, de nazaten van oom Herman Eggink, is er eentje die in de familie stamboom gedoken is. Vorige week benaderde Amanda Sadler me om volledige namen, geboorte- huwelijk- en sterfdata bij elkaar te krijgen van de familie Eggink op de Boskamp. Ik wist niet alles, wel heb ik de volledige namen en geboortedata van de 10 kinderen Eggink uit het trouwboekje van opa en opoe Eggink, maar voor meer benaderde ik Ineke Sigger, Erna Bloemendaal en Dinie Voortman. Dat schoot op. Voor tante Mies heeft Erna tante Jantje nog benaderd.
Dus… Amanda, je hebt je Nederlandse familie bezig gehouden. Succes met je stamboom!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:23 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten