Archief

Ons arrangement hier was niet duur maar we spenderen nogal wat aan de overtochten met de veerboot. Toen we hier naartoe reden dacht ik nog dat Kestert aan de linkerkant van de Rijn lag maar toen ik de kaart eens goed bekeek bleek het juist aan de andere kant. Wanneer we dus naar onze favoriete plekjes willen moeten we de pont nemen of… omrijden via Koblenz of zoals gisteren via Mainz. Vandaag werd het dus gewoon de pont en we laten Ben en Niesje alle mooie plekjes zien die we kennen. Via Utzenhain naar Emmelshausen en daar vieren we vast het 42 jarig standhouden van Ben en Niesje met cappuccino en gebak. Dan is Badenhard aan de beurt en terwijl we ons rondje langs het huisje maken zien we een oudere dame aankomen. Wim zet de auto netjes aan de kant en ziet dan dat het Frau Steeg is. Ze is stomverbaasd. Ich hab’gerade an euch gedacht’, zegt ze. Er zijn een paar huizen hier aan de Ferienstrecke verkocht aan Nederlanders en ze bedacht ineens dat ze ons dit jaar nog niet gezien had. En ziet ineens Wim uitstappen. Ze stapt bij ons in en even later legt Gerhard Steeg zijn gereedschap neer in de varkensstal om mee naar binnen te gaan om ons weerzien te feiern. We brengen een aangenaam uurtje door met koffie èn wijn en zijn weer helemaal op de hoogte van het wel en wee van de familie waar we nu precies 40 jaar regelmatig contact mee hebben. We hebben het natuurlijk nog over de tijd dat de jongens bij hen over de vloer kwamen in de stal en dat Mark zelfs bij ze had “Kaffee getrunken’. Ooit hadden we uit de grap nog geopperd dat we er wel eentje konden omruilen. Zij hadden vier dochters en wij drie zonen. Ach… nu zijn ze 81 en 78 jaar en zien er nog fit uit. Arbeiten macht jung, zegt Gerhard. Maar hij had ook liever gehad dat hij een flinke schoonzoon in z’n bedrijf had gekregen.




Aan de koffie... en een glaasje wijn bij de fam. Steeg in Badenhard




Frau Elfriede Steeg, een schat van een vrouw...

Het eerste wat ik dacht toen ik deze schattige foto van Nola en Vander zag was: tulips! Het ziet er toch uit als een nieuwe Nederlandse klederdracht! Het is Halloween en daar wordt in Amerika een heel feest van gemaakt. Kinderen gaan langs de deuren om vooral mensen te laten schrikken.
Toen ik die tulpen op het jurkje zag was ik er eigenlijk zeker van dat oma Luella in de weer was geweest. En dat was ook zo, maar niet voor het jurkje van Nola. Dat had Nancy al eerder ergens opgeduikeld. Maar de muts heeft Luella wel gemaakt, zo schreef ze. De klompjes die ze draagt zijn van Nancy geweest die ze ooit van opa Herman en oma Netty kreeg. Vander ziet er natuurlijk als een stoere knul uit.
Ooit naaide tante Hanna een Hollandse outfit voor Berdena. Naaien was haar specialiteit, heb ik me laten vertellen. Een buurmeisje was net zo oud als Berdena en diende als voorbeeld.

In het fotoboekje van tante Hanna dat ik ooit van Dinie Voortman kreeg zat ook deze foto die was opgestuurd om te laten zien hoe ons nichtje Berdena als een Amerikaans meisje ook Nederlandse roots heeft.

Maar eerst werd er in Nederland een voorbeeld gezocht... dat ongeveer even oud was als Berdena...  Geen idee wiens buurmeisje dit is!