Zondag 12 februari 2012
Archief
Zondag 12 februari 2012
Bij de David Fall

Vrijdag 10 februari 2012
De En Gedi Oase
Daarna dalen we af naar de Dode Zee, de weg waar de vertelling van de Barmhartige Samaritaan over gaat. Het is een enorm hoogteverschil Jeruzalem ligt op 1200 m. boven het zeeniveau en de Dode Zee op 400 m. onder dat zeeniveau. Vroeger stond deze Dode Zee in open verbinding met de Middellandse Zee, maar allang niet meer en doordat het er zo warm is en bijna niet regent wordt het water zo zout als wat. Je ziet de witte randen aan de oevers. We maken onze eerste stop bij een oase in de woestijn En Gedi, dat nu een natuurpark is. We maken een behoorlijke klim naar de David Fall, zien de steenbokken, klipdassen, veel aparte vogels, waaronder de gieren hoog in de lucht, een soort marmot. We redden het met z’n allen om heen en terug hoog naar de David Fall te klimmen.

Genoeg steenbokken onderweg...

Op weg naar de David Fall, een hele klim...


Bij de David Fall

Klipdassen, daar had ik nog nooit van gehoord.....
Genoeg steenbokken onderweg...
Op weg naar de David Fall, een hele klim...
Bij de David Fall
Klipdassen, daar had ik nog nooit van gehoord.....
Vrijdag 10 februari 2012
Afscheid van Bethlehem
’s Avonds zitten we gezellig na het eten nog wat na te praten in de lobby en maken zo wat meer kennis met anderen.
Zaterdag- het is zover, vandaag wordt een lange dag. Eerst nemen we afscheid van Bethlehem. Vanuit het raam hebben we dit uitzicht met de olijfbomen op de voorgrond.


Zaterdag- het is zover, vandaag wordt een lange dag. Eerst nemen we afscheid van Bethlehem. Vanuit het raam hebben we dit uitzicht met de olijfbomen op de voorgrond.
Vrijdag 10 februari 2012
Naar de Klaagmuur
En dan... na onze vrije moment om even te shoppen in de shoek is het zover. We gaan richting Klaagmuur. Het is vrijdag en de Shabat begint bijna. Het is een wekelijks hoogtepunt dat begint met bidden, zingen en dansen.
We moeten wel eerst opnieuw door een detectiepoortje. Wim mag door na z'n pasje van de pacemaker te hebben getoond. Wij dossen ons uit met hoofddoeken en petjes en gaan naar onze afdeling aan de Klaagmuur. De mannen aan hun kant.
Hier zie je de jongeren die dansen en zingen en dat ondanks de koude regen die intussen naar beneden valt.




We moeten wel eerst opnieuw door een detectiepoortje. Wim mag door na z'n pasje van de pacemaker te hebben getoond. Wij dossen ons uit met hoofddoeken en petjes en gaan naar onze afdeling aan de Klaagmuur. De mannen aan hun kant.
Hier zie je de jongeren die dansen en zingen en dat ondanks de koude regen die intussen naar beneden valt.
Vrijdag 10 februari 2012
De Heilige Grafkerk
Via de Via Dolorosa, of in elk geval een flink stuk ervan komen we bij de Heilige Grafkerk waar naar overlevering de kruisiging en begraven van Jezus zou hebben plaatsgevonden. Dit is opnieuw een verzameling van Armenische christenen, Grieks-orthodoxe christenen en de Rooms Katholieken die ieder een deel hebben. Het blijkt dat de moeder van Constantijn de Grote, Helena omstreeks 350 na Chr, deze kerk heeft laten bouwen. Het is vol prachtige mozaieken en schilderijen. En er zijn veel mensen die hier een soort van bedevaart van maken. Er loopt steeds iemand met wierook te zwaaien.
Dit is een onderdeel van een drieluik maar dan geheel van mozaïek: Jezus die net van het kruis is gehaald en waar om getreurd wordt door o.a Maria, Maria Magdalena,Johannes en Petrus.


De beleving is voor veel mensen verschillend. Hier wordt gekust en aangeraakt en zoals hier worden de net gekochte doekjes op de marmeren stenen plaat gewreven waarop Jezus na de kruisafname zou hebben gelegen. Voor mij een totaal vreemd beeld, maar voor de Rooms Katholieken onder ons blijkbaar gewoon.

Dit is een onderdeel van een drieluik maar dan geheel van mozaïek: Jezus die net van het kruis is gehaald en waar om getreurd wordt door o.a Maria, Maria Magdalena,Johannes en Petrus.
De beleving is voor veel mensen verschillend. Hier wordt gekust en aangeraakt en zoals hier worden de net gekochte doekjes op de marmeren stenen plaat gewreven waarop Jezus na de kruisafname zou hebben gelegen. Voor mij een totaal vreemd beeld, maar voor de Rooms Katholieken onder ons blijkbaar gewoon.
Woensdag 8 februari 2012
Op weg naar de Grafkerk
Woensdag 8 februari 2012
De Shoek
Woensdag 8 februari 2012
De Olijfberg
Daarna gaan we naar de Olijfberg van waar we een prachtig uitzicht over de stad hebben. Het is een wonderlijke wereld hier. Voor ons zien we de beide kerkhoven, de Joodse en een voor de Moslims. Op de Joodse wordt net hevig gebeden door 10 mannen in het zwart, Het is ondanks de zon heel koud en het waait heel hard. de hoeden van de orthodoxe Joden vliegen al door de lucht. Patrick legt ons uit wat we allemaal zien van hieraf van Jeruzalem, de Olijfberg waar Jezus zich terugtrok na 'het laatste avondmaal'. Vanmiddag zullen we de plekken bezoeken die zo'n grote rol hebben gespeeld in de laatste week van het leven van Jezus voor de Kruisiging.
Woensdag 8 februari 2012
De Knesseth
Vrijdag- Vandaag is het de dag om Jeruzalem verder te ontdekken. Dankzij alle verhalen en geweldige uitleg van onze gids wordt er veel duidelijk omtrent deze stad waar vele culturen samen moeten leven. De Arabieren, de Joden, de Armeniers en de Christenen wonen in verschillende wijken, hebben hun eigen winkels, maar toch loopt het van de ene wijk naar de andere gewoon in elkaar over.
De Knesseth, waar het democratisch gekozen Parlement zetelt is als eerste aan de beurt. Het gaat er soms heftig aan toe. Zo ook iemand die op zijn gemak een glas water inschonk, ermee naar degene liep die hij op zijn nummer wilde zetten en plensde dat midden in diens gezicht. Maar er is democratie wat in de landen erom heen niet gezegd kan worden.


