Archief

Een Antwerpse wandelaar ziet een persoon gehurkt zitten aan de oever van de Schelde 
Hij merkt op dat die gast met zijn rechterhand water uit de Schelde aan het scheppen is en er dan gulzig van drinkt. 
'Hé manneke,' roept de wandelaar 'ge meugt van dat water niet drinken!!!
Het is stark vervuild zulle! Het is giftig. Ge gaat er van staarreven!!'
Traag veert de gehurkte persoon recht, draait zich om en zegt tegen de wandelaar: 'Ikke Marokkaan. Ikke u niet goed begrijpe'.
Antwoordt de Antwerpenaar: 'DA GE MEE OE TWEE HANDEN MOET DRINKEN !!!'

JE SCHADUW

Nu je weg bent
en ik wacht
roer ik snaren in mijn hart
uw beeld ter ere

Wat was mijn zeggen
tot ik je vond
je haren streelde

Mijn lief
dat in mij waart
mijn trappen daalt
mijn treden klimt
mij kakent

Ik kijk in vlammen
offer wijn
je schaduw danst op muren
oranje in mijn schemer

Ik hoor je lach
ik voel je zijn
en warm mij aan de muren

                                                                  © Nest Martens

                  Lieg nooit tegen je vrouw
Een man belt naar huis van zijn werk en zegt: Lieverd, ik ben 
uitgenodigd om mee te gaan vissen in Schotland met mijn baas 
met een stel van zijn vrienden. We gaan een week weg zijn.
Dit is een goede gelegenheid om te proberen promotie te maken, 
dus zou jij zo lief willen zijn om een tas in te pakken met voldoende 
kleding voor een volle week?
Leg je ook meteen even mijn hengel en visbox klaar?
We gaan meteen vanuit kantoor, dus ik rijd dan snel even langs om 
alles op te halen.
Oh, en vergeet niet mijn nieuwe blauwe zijden pyjama in te pakken.
Vroulief denkt dat aan dit verhaal toch wel een luchtje zit, 
maar een goede echtgenote als ze is, doet ze precies wat haar man 
gevraagd heeft.
Aan het eind van de week komt haar man weer thuis.
Een beetje moe maar verder ziet hij er goed uit.
Zijn vrouw verwelkomt hem en vraagt: Heb je veel vis gevangen?
Ja, heel veel zalm, enkele snoeken en ook veel grote baarzen. 
Maar waarom had je eigenlijk mijn nieuwe pyjama niet ingepakt?
Maar dat heb ik wel gedaan

                                 Hij zit in je visbox

                         TANDEM                          

Beste vrienden voor het leven
                                                                        
                                                                  ©    Geboetseerd door Nest     Martens    

ZOEKTOCHT NAAR GELUK
 
     Het onvermogen
     het geluk te vinden in de eenvoudige dingen
©Auteur "Nest Martens"

                                              WENS AAN GOD

   Een diepgelovig man is bij zijn dagelijkse wandeling aan het
   bidden tot God.
   Bij het slot van elk gebed vraagt de vrome man aan God opdat
   hij een wens zou mogen doen. Na vele gebeden breekt plots
   het wolkendek open en verschijnt  God omgeven door een fel licht.
   "Beste man" zegt God "U bent mij steeds trouw gebleven en
   altijd mijn beste dienaar geweest daarom zal uw wens dan ook in
   vervulling gaan. Wat wenst u ?"
   De man, nog lijkbleek van de schrik zegt met bevende stem.
   "Ik zou graag Amerika eens zien maar heb zo een grote vliegangst
   dat ik niet in een vliegtuig durf te stappen.
   Daarom Heer God is mijn wens dat U een brug zou bouwen over de
   Oceaan van hier tot Amerika zodat ik met de auto dit land kan
   bezoeken." "Beste man, dat is wel een grootse wens die u daar hebt,
   en hebt u wel al eens nagedacht wat voor een enorm werk dat zal zijn,
   met al die peilers in die diepe Oceaan. Een iets eenvoudiger wens
   zou mij wel beter uitkomen."
   De man denkt een poosje na en  zegt "Wel ja 'k heb een eenvoudige
   vraag. Zou U Heer God mij de kennis willen geven om het vrouwelijk
   wezen te doorgronden."
   "Hmm" zegt God. "Hoe moet die brug zijn, twee of viervak?"  

Korte Vlucht

Ik sta op hoge piek
een verre adelaar
maar vlieg niet
Ik strek mijn armen
maar spring niet

Ik ben een valse vogel
ontstegen
even vrij

Maar
ik zal
weer mijn wambuis dragen
mijn kuras
mijn sandalen

Naamloos in het leger
meegaan met het vaandel
Zo wil men het
zo doet
de kleine adelaar

Ik zal naakt zijn
met een vrouw
vergeten wie ik ben
een korte roes
en weer marcheren

Ik zal naakt zijn
in mijn graf
Geen adelaar
geen vaandel
geen vrouw met wie ik vecht

Stilte kust mij
en niemand weent om mij 
                                    © Nest Martens

Bij een weekendtrip met de trein, Brussel - Parijs, stapt een
niet onaardige dame op en zet zich in de zetel naast mij.

Ik vraag heel beleefd aan haar of ze bij het raam wil zitten.

        'Nee, nu niet ik ben met verlof.'