Inne...6 jaar..

dit is mijn geboortekaartje

en hier...
dicht bij mijn lieve mama
voel ik mij het veiligst...

liggen mijn haartjes goed in de plooi?

lieve groet
Cécile

Zo lang verwacht...
iedereen van de familie
keek enorm uit naar mijn geboorte
en kijk
hier ben ik dan...
ik ben het zusje van Wout
die zo fier is als een gieter




mijn naam is
LOTTE
ik zag het levenslicht op 12-01-2012
mijn gewicht : 4k095gr
en ben 54 cm groot


Jan en Liesje
proficiat lieve schatten met dit nieuwe leven!



Jij, lieve kleine mens

Jij was jouw ouders grootste wens

Nu jij dan geboren bent

In een wereld jou nog onbekend

Hoef jij je nergens zorgen over te maken

Zij zullen altijd over je waken

In hun armen zal jij veilig zijn

Wees maar niet bang, jij mensje klein

Elk uur van de dag of nacht

Word je met liefde groot gebracht

Lieve kleine Lotte,
welkom in ons hart

jouw opa en oma...
  

En deze lieve 3 Koningen,
kwamen gisteravond aan onze deur hun liedje zingen...
schattig he

lieve groet
Cécile

Sta eens stil, bij al die mensen,

die we nooit of nimmer meer,

Zalige Kerst en  Nieuwjaar wensen,

want ze zijn bij ons niet meer

Sta eens stil, al was het maar even

bij het ouderlijk verdriet,

Waar het verlies van een leven

een diepe wonde achterliet

Sta eens stil, gedenk hen even,

Denk niet: het is voorbij…gedaan!

Al is het nog zo lang geleden,

Stil verdriet…het blijft bestaan!

©  Eddy Mondelaers

lieve zoon, lieve Geert*
38 jaar geleden mochten
wij jou verwelkomen als ons kerstkindje
een wolk van een baby
blonde haartjes
4kg500 en 53 cm groot

Vandaag is ons hart vol verdriet
en houden wij ons vast aan alle
mooie herinneringen
die jij bij ons achterliet

Mijn jongen
Gelukkige verjaardag,
waar je ook bent.

jouw mama

Lieve Blogvrienden,

Kerstmis ! 
Dezer dagen versturen de meeste mensen hun wensen naar 
familieleden en vrienden.
We wensen elkaar het allerbeste, heel veel geluk,
een uitstekende gezondheid.

Zo heeft iedereen zijn eigen kerstwensen.
Ikzelf hecht geen belang aan grote dingen,
maar aan eenvoud, echte vriendschap,
vertrouwen, blijheid in het hart, mijn man,
kinderen en kleinkinderen
én alle mensen rondom mij gelukkig zien
en natuurlijk
vooral voor iedereen een uitstekende gezondheid !

Het kan je zo'n zalig gevoel geven om...iemand die je lang niet meer gezien hebt, terug te ontmoeten
een onverwachte telefoon,
 een lief woord in je gastenboek
een bezoekje aan iemand brengen en ontdekken
dat die persoon daar reuzeblij mee is...
ontroert te worden bij het horen van een prachtig lied 
en 
vrienden te hebben, ook al loop je elkaars deur niet plat,
toch steeds weer op mekaar kunt rekenen...
dat zijn de zegeningen die je elke dag weer zo blij kunnen maken.

 

Ik wens jullie ook nog graag :
 
Een warm hart voor al de mensen
die dagelijks in uw nabijheid leven.
helpende handen, die bijstaan waar het nodig is.
zoekende ogen, die de nood van de ander zien.
troostende woorden, die het hart van anderen verwarmen
kortom...wees een "warm mens" in deze kille tijd,
waar het iedereen te doen is om zijn eigen "ik".

eigen tekst  © Klaproosje1



Kerst, het feest van vrede en het licht,
de geboorte van Het Kind.
Voor ons is het ook een tijd van verdriet,
want net in deze tijd, zovele jaren geleden,
waren wij vol verlangen, wachtend
op ONS KERSTKIND.
Geert*, onze 1ste zoon
werd geboren op 28 december

Geert* overleed, 20 jaar later, eind november
dus net voor de Kerstperiode.
Kerst zal voor ons nooit meer hetzelfde zijn.
Wij komen met al onze kinderen en kleinkinderen samen,
maar het gemis om onze zoon die er niet meer is,
en de plaats die open blijft aan tafel...
laat voor altijd een diepe wonde na in ons hart.

Aan zovele gezinnen waar met deze feestdagen
een geliefde ontbreekt aan de feesttafel,
wens ik veel kracht en warmte
om die moeilijke periode te overbruggen.


aan Iedereen een Zalig Kerstfeest
Cécile

In deze adventstijd

Wordt ons diepste verlangen

Elkaar veel liefde schenken.

Zonder enige krenterigheid delen we

Met wie heel veel moet missen

En zeker nooit de blijdschap kent

Met een attentie

Zijn liefste mens te bedenken.

Medelevend luisteren we aandachtig

Naar het harde verhaal

Van wie onnoemlijk veel zorgen heeft

En zich steeds alleen moet redden.

In elke taak, in elke ontmoeting

Leggen we het beste van ons hart

En het elkaar veel liefde schenken

Blijft niet zomaar een vrome droom.

Naar Valeer Deschacht.

May their light always shine

Children we remember
though missing from our sight
in honor and remembrance
we light candles in the night...

We will not forget
and every year in deep December
on Earth we will light candles
as we remember

©Jacqueline Brown




Opdat hun licht voor altijd zal stralen,
ontsteken ouders, familieleden en vrienden
van overleden kinderen,
om 19u00 een kaars, en zetten die voor het raam.

Dit gebeurt ieder jaar weer op de 2de zondag van december
en dit over de hele wereld, vandaar de naam
"Worldwide Candle Lighting"

De gedachte erachter is om in de donkere dagen
voor Kerstmis,
waarin zoveel kaarsen ontstoken worden voor
de gezelligheid en voor de sfeer,
ook een kaars te ontsteken voor
een kind dat er niet meer is.

Zo worden de kaarsen in de ene na de
andere tijdzone telkens een uur na
elkaar aangestoken, zodat een golf van
licht de hele wereld overspoelt.


Wij steken een kaarsje aan voor onze zoon Geert*,
en voor elk kind dat nu in één of ander
gezin zo erg gemist wordt.
Mogen alle ouders, door deze actie,
 heel veel troost en steun vinden.

Doe jij ook mee ?

9 december 2009 - 9 december 2011

Wout is 2 jaar

dag heerlijk ventje
altijd blijgezind
dag lieve kapoen
met de guitige ogen

dag lieve Woutje
met jouw lieve lach
kleur jij elke dag
voor iedereen in je omgeving

dag  lieve kleine kapoen
jij krijgt van opa en oma
een hele dikke zoen

Proficiat met jouw 2de verjaardag
en...
straks zijn we met
gans de familie samen voor JOUW feestje

jouw opa en oma

Het heeft veel té lang geduurd, maar EINDELIJK zijn we er weer!

Dit is het nadeel van geen draadloos internet te hebben, waardoor je geen contact meer hebt met je vrienden van de blogs,
 maar zoals je ziet...aan alles komt een einde...

De verbouwingen zijn nog niet helemaal gedaan, maar...het einde komt stilaan in zicht. Het zal nog wel een week of 2 à 3 tanden bijten zijn. Maar zolang als het al geduurd heeft, zal het niet meer zijn...

De laatste dagen hebben we heel wat spullen uit "hun verpakking" gehaald; alles netjes gemaakt en terug...althans in 1 ruimte, hun plaatske gegeven...

Vandaag wil ik al die blogvrienden, die hier regelmatig een bezoekje en berichtje kwamen brengen, uit de grond van mijn hart bedanken.

Het doet heel veel plezier, te weten dat mensen aan je denken, dit ondanks het feit dat ikzelf geen bezoekjes kon doen. Het is en was immers niet de bedoeling dat ik, toen ik online kon komen via de pc bij de kinderen of familie, uren voor de pc zou doorbrengen.

Dankjewel voor jullie vriendschap en geduld...en tot...op jullie blogje

lieve groet

Cécile

deze tekst vond ik in mijn mailbox en wou hem graag met ieder onder jullie delen.

ZUSSEN


Op een dag zat een jonge vrouw bij haar moeder thee te drinken.
Ze spraken over het leven, het huwelijk, over de verantwoordelijkheden in het leven en de verplichtingen die volwassenheid met zich meebrengt.
De moeder roerde in de thee en zei bedachtzaam tegen haar dochter:
Vergeet je zusters niet.
Ze worden steeds belangrijker naarmate je ouder wordt.
Hoeveel je ook van je man houdt, hoeveel je ook van de
kinderen die je misschien zult krijgen zult houden,
je zult altijd je zusters nodig hebben.
Denk eraan zo af en toe met ze mee te gaan en
dingen met ze te doen.
En onthoud dat "zusters" alle vrouwen betekent.
Je vriendinnen, je dochters, je collega's en al je vrouwelijke familieleden.
Je hebt vrouwen nodig.
Zo is het met vrouwen.
Wat een grappig advies, dacht de jonge vrouw.
Ik ben een pasgetrouwde vrouw.
Mijn man en het gezin dat we zullen stichten zal zeker alles zijn dat ik nodig heb om mijn leven waardevol te maken.
Toch luisterde ze naar haar moeder.
Ze hield contact met haar zusters
en maakte ieder jaar meer vriendinnen.
Naarmate de tijd verstreek,
 kwam ze er langzamerhand achter dat haar moeder wist waar ze het over had.
Als door de tijd en het leven veranderingen en mysteries in een vrouw groeien zijn "zusters" de steunpilaren in haar leven.
De tijd verstrijkt
Het leven gebeurt
Afstand scheidt
Kinderen groeien op
Liefde groeit en vergaat
Geliefden overlijden
Harten breken
Ouders sterven
Loopbanen eindigen
Maar ...... zusters zijn er, tijd en afstand maken niet uit.
Een vriendin is altijd binnen bereik als je haar nodig hebt.
En als je alleen door dat eenzame dal moet gaan,
zullen vrouwen in je leven aan de rand staan om je aan te moedigen, voor je te bidden, ten gunste van je tussenbeiden te komen en je aan het eind met open armen te ontvangen.
Soms lappen ze regels aan hun laars en lopen ze naast je. Of komen ze om je eruit te tillen.
Vriendinnen, dochters, kleindochters, schoondochters, zusters, schoonzusters, moeders, grootmoeders, tantes, nichten en buurvrouwen, allemaal zegenen ze je leven.
De wereld zou niet hetzelfde zijn zonder deze verbondenheid tussen vrouwen.
Toen we dit "avontuur", genaamd vrouw-zijn begonnen,
hadden we geen idee van de ongelooflijke vreugde en verdriet dat ons te wachten zou staan.
Noch wisten we hoe we elkaar nodig zouden hebben en nog steeds nodig hebben.


p.s. geef nu toe, wat zouden we zonder elkaar zijn in deze wereld?
hele lieve groet aan iedereen

Cécile

We zijn nog steeds bij liefdevolle familie tijdens de verbouwingswerken
en alles zit thuis nog wel eventjes afgesloten onder plasticfolie.
 Zo zit ook mijn pc veilig voor het stof opgeborgen.
De werken vorderen goed en de onder-aannemers volgen elkaar goed op, maar het is nog wel wat geduld hebben eer alles in orde gaat zijn.
 Rome en Parijs zijn nu immers ook niet op 1 dag gebouwd.

Af en toe heb ik de kans om bij de kinderen of familie mijn mailtjes te komen lezen en hier even te komen piepen,maar je begrijpt dat ik van de situatie geen misbruik wil maken om uren voor de pc door te brengen. Nog eventjes geduld dus, maar vergeten doe ik jullie niet!

Hele lieve groet en dankjewel aan de lieve trouwe blogvrienden.
Cécile