Enkele werken die ik ten toon stelde bij de kunstroute ’t Alent neem ik mee naar Keerbergen en wat nieuwe werken. Kleur is wel aanwezig.

Johan is zowat de inspirator en organisator van de biënnale. Hij tekent, schildert, werkt met klei zonder één les gevolgd te hebben. Tekenen geniet zijn voorkeur, schilderen gaat volgens hem moeizamer. Waarschijnlijk ligt hard werken aan de grondslag van zijn productie, want een zuivere lijn teken je niet na een avond oefenen.

Elisabeth beeldhouwt en boetseert. Op zoek naar een vorm die haar past, naar het materiaal dat best aansluit bij haar wereld.

Fier vertelt Lut dat ze autodidact is, nooit les volgde maar alles uit zichzelf ontdekte. Sinds ze kampte met zware lichamelijke problemen leeft ze dubbel intens, genieten is de boodschap. Dat vind je ook op haar boodschap via het internet. Ze durft te experimenteren met verf.

Julia drukt zich uit in keramiek: kleine beelden, figuratief. Ze heeft haar plaats gevonden in de veranda, waardoor haar werk omringd wordt door een rustgevende groene achtergrond.

Chantal volgde een opleiding in keramiek en beeldhouwen en heeft sinds 1998 een eigen atelier waar ze haar eigen ontwerpen uitwerkt en ook les geeft aan anderen. Sinds een jaar is ze gepassioneerd bezig met glasbewerking.

Een trouwe gast in de Biënnale, hij is al voor de tiende keer mede-exposant. Met een prachtig sneeuwzicht in aquarel opent hij zijn hoek. Op een tafel ligt een grote farde waarin tussen plastieken schutbladen, tekeningen en aquarelschilderingen opgeborgen zijn. Bij het doorbladeren word ik getroffen door de trefzekerheid waarmee hij beelden neerzet.

Een trouwe gast in de Biënnale, hij is al voor de tiende keer mede-exposant. Met een prachtig sneeuwzicht in aquarel opent hij zijn hoek. Op een tafel ligt een grote farde waarin tussen plastieken schutbladen, tekeningen en aquarelschilderingen opgeborgen zijn. Bij het doorbladeren word ik getroffen door de trefzekerheid waarmee hij beelden neerzet.