Een onzichtbare levenslijn
Van Daele
levenslijn
(figuurlijk) lijn die iemands leven in zijn loop volgt
Een week geleden maakte ik mijn laatste blog aan. Wat vliegt de tijd. Gelukkig waren het prettige situaties die me van het toetsenbord weghielden.
Het begon met een julimaand vol regen, wat had ik de smoor in. Daarbij kwam 20 augustus dichter, dan zou ik 70 jaar worden. Van dat vooruitzicht werd ik ook niet vrolijker.’t Was net of op die dag mijn actieve leven zou opgedoekt worden. Rationeel wist ik wel dat voor en na 20 augustus geen grote veranderingen zouden optreden, maar zeventig schrok me wel af, dan word je niet oud, dan ben je het.
Ik stortte me op spelen met lijnen, waarvan verslag in de vorige blogs. Ondertussen kwam de laatste tentoonstelling van Kumbe in Herselt tot stand, deed Corinne me beseffen dat ik toch nog wel een atelier wou (bedankt Corinne), ondanks dat ik mezelf als ‘te oud daarvoor’ bestempelde … dook de zon over de horizon en kwamen plots de verjaardagsfeesten in zicht.
Laat ons zeggen om in het talenspel van ‘lijnen’ te blijven: een onzichtbare levenslijn leidde me naar ‘zeventig geworden’ en er een goed gevoel aan overhouden.
Volgende dagen maak ik geef ik er verslag van.
