De ontwikkeling van jonge katten

De ontwikkeling van jonge katten
Een hond erbij?
| Een hond erbij? |
|
|
U heeft een hond en wilt er graag een nieuwe hond bij. Het is belangrijk om een aantal dingen te overwegen bij de aanschaf van een nieuwe hond. U wilt natuurlijk graag een gezellig en ontspannen roedeltje! Dat is niet vanzelfsprekend. Het is goed een aantal dingen in uw overwegingen mee te nemen. Als eerste is het belangrijk om te kijken naar het geslacht van de honden. Uit onderzoeken is gebleken dat een reu/teef combinatie in zeer veel gevallen goed verloopt. Er is immers geen rivaliteit omtrent de voortplanting. Integendeel! Reuen zijn vaak tolerant naar teven, omdat ze graag kans willen maken als potentiële partner wanneer de teef loops wordt. Reu/teefcombinaties kunnen zeer hechte koppels vormen. Twee reuen geeft kans op veel onderling gebekvecht, maar veelal ontbreekt de echte serieuze ondertoon, al valt op te merken dat er rassen zijn waarbij een reu/reu combinatie vragen is om grote problemen. De kans van slagen tussen twee reuen is redelijk te noemen. Twee teven geeft toch een iets ander verhaal. Teven tolereren soms geen andere teven in huis en de gevechten die daaruit voortkomen gaan vaak op leven en dood. Vechtende teven zijn in staat elkaar te doden. Als teven elkaar eenmaal niet mogen is herplaatsing vaak de enige uitweg om een einde te maken aan alle strijd. Ondanks dat twee teven ook enorm goed samen kunnen gaan, is en blijft het een risicovolle keuze.
De reu Conan en de teef Linda uit Kimba kunnen het overduidelijk goed met elkaar vinden! Wat verder meespeelt in het slagen van een combinatie is de leeftijd en natuurlijk de aard van de hond, waarbij het ras van de hond ook meetelt. Strijd komt veelal voort vanuit gelijkheid, dan heb je immers iets uit te vechten. Een gelijke leeftijd is dus onhandig. Vaak zie je honden van gelijke leeftijd op den duur toch problemen krijgen, omdat de rangorde maar niet duidelijk wordt. Een enorm groot leeftijdsverschil is voor de honden zelf wat ongezellig, maar een paar jaar tussen beide honden is op zich aan te raden. Verder is het verstandig om honden bij elkaar te zetten die verschillen in hun neiging tot domineren, zeker bij gelijke geslachten. Twee fanatieke teven is vragen om ellende, terwijl een sullig schattig teefje en een klein regelmiepje best een aardige combinatie kan zijn.
De kennismaking
Een eerste kennismaking kunt u het beste laten plaatsvinden op neutraal terrein, dus terrein wat onbekend is voor beide honden.
U heeft een keuze gemaakt en er komt een nieuwe hond bij. De eerste kennismaking is altijd spannend en om alles zo ontspannen mogelijk te laten verlopen is een ontmoeting op een neutraal terrein aan te raden. Zo kunnen allebei de honden vrijuit kennismaken zonder dat er andere belangen, zoals "dit is mijn boom" mee gaan spelen. Als het eerste contact is gemaakt en het oogt allemaal vriendelijk, dan kunnen de honden samen mee naar huis. Thuis is het belangrijk dat u van te voren alles opruimt waar strijd over kan ontstaan. Goedbedoelde speeltjes of kluifjes kunnen aanleiding zijn voor hevige gevechten en dat schaadt gelijk enorm het vertrouwen. De honden moeten daarvoor eerst goed aan elkaar gewend zijn en er moet duidelijkheid zijn in de rangorde. Het duidelijk worden van de rangorde kan zeker een week of 3 à 4 duren. Het is raadzaam om tot die tijd dus geen spullen neer te leggen waarover de honden kunnen gaan vechten. Het is ook verstandig om de honden in aparte ruimtes eten te geven. Pas als u zicht heeft op het gedrag van de honden naar elkaar toe als er eten in het geding is kunt u daarin zo nodig iets veranderen. Soms is het gewoon verstandig om de honden te blijven scheiden met eten. Ook als de honden kluiven krijgen is het slim om ze te scheiden, zeker in het begin. Ruzie daarover beschadigt alleen maar het vertrouwen. Het ziet er vreselijk schattig uit, maar vanuit dit soort situatie's ontstaan er soms onaangename vechtpartijen. Zeker bij honden, die elkaar nog niet goed kennen, is het slim om dit soort grappen te vermijden. Verder kan er bij zo'n kennismaking nog wel eens een grommetje of grauwtje vallen. Het is toch wel belangrijk dat u zich er echt even buiten houdt. De honden moeten onderling afspraken maken over hoe ze met elkaar omgaan en het is belangrijk dat ze dat samen doen zonder bemoeienis. Anders maakt u het nodeloos ingewikkeld voor ze en dat geeft herrie. Normale sociale honden zijn prima in staat om hun eigen taal te spreken en al lijkt dat soms wat bruut, ze snappen het onderling prima! Bij echt hevig vechten is het natuurlijk wijs om in te grijpen en rijst tevens de vraag of de combinatie van deze twee honden gaat leiden tot een blij samenzijn!
Gelukkig zie je bij een eerste kennismaking toch vaak wel of honden elkaar mogen ja of nee. Honden kunnen echt de dikste vriendjes zijn en dat is echt een genot voor het oog. Honden zijn roedeldieren en sociaal contact is belangrijk voor het welzijn van de hond. Het verdient wat mij betreft echt wel de aanbeveling om bij een tweede hond te kijken naar wat er past bij uw eerste hond en ook te gaan voor de hond waarmee uw eigen hond leuk klikt. Geen groter genot dan twee gelukkige honden!
Dit is opperste hondenpret, dus ook genieten voor de baas!
|
Paard in de takels naar operatiekamer
Vrijdag 15 juni 2007 - ROOSENDAAL - De gelijkenis van paarden met mensen houdt niet op bij het hebben van benen en een hoofd. Bij ziekte of blessures kunnen paarden dezelfde behandeling krijgen als mensen.
48 centimeter groot
| 48 centimeter groot | |
| Auteur: Harm Jagerman | |
| 13-06-2007 (20:08) | |
|
Woensdagavond verscheen een heel wonderlijk bericht op de website van RTV Katwijk . Op de minifokkerij Chavaleh in Rijnsburg is wel een heel bijzondere hengst geboren. De hengst kreeg de veelzeggende naam Calimero. Calimero is een paard van het Appaloosa-ras. Na vier weken is het beestje nog steeds niet groter dan 48 centimeter. Officieel mag Calimero niet eens een ‘echt’ paard genoemd worden. Dat heeft overigens niets met de lengte te maken, maar met zijn afkomst. Voluit is namelijk de duiding voor een dergelijk dier een Appaloosa-pony. De Appaloosa-pony’s zijn al langer bewoners van deze planeet. Zo staan de dieren al op meer dan 20.000 jaar oude rotstekeningen. Volgens de oude Chinezen waren het “Hemelse paarden”. Nadat de westerse wereld in aanraking gekomen was met de gevlekte pony’s werden ze in de achttiende en negentiende eeuw door de Europese edelen als noviteit beschouwt. Iedere zichzelf respecterende edelman moest er een (of liever nog: meer) hebben. De naam verwijst naar een Amerikaans-Indiaanse naam. De paarden werden namelijk gefokt door de Indianen. Het waren vooral de leden van de Nez Percé-stam die de dieren fokten. Met de stam liep het uiteindelijk minder goed af dan de pony’s. De stam overleefde de kolonisatie van het noorden van Amerika niet. Toen de Nez Percé-stam de pony’s fokte, deed men dit zeer doelgericht. De stam stond te boek als de echte paardenkenners. De beste hengsten mochten paren met merries en de anderen werden gecastreerd. Op deze manier waren de stamleden ervan verzekerd dat de ‘slechte’ hengsten niet konden zorgen voor nageslacht. Bovendien werden ze geruild met andere stammen. Als gevolg hiervan groeide het ras uit tot snelle, sterke dieren. De dieren waren bijzonder geliefd omdat ze zich staande hielden op niet vlak terrein. De Nez Percé-stam noemde de pony’s zelf overigens Paulouse. Pas later ontstond de naam Appaloosa. Toen waren de stamleden allang verjaagd of uitgemoord. Alle paarden werden in beslag genomen, omdat dit de trots van de stam was. Hierna was het ras vijftig jaar lang een zeldzaamheid. Pas in 1938 richtte men de Appaloosa Horse Club op, die ervoor zorgde dat het ras niet uitstierf. De naam die men toen bedacht was een verwijzing naar de rivier Palouse. Het ras kenmerkt zich door de vele goede eigenschappen. Zo hebben de dieren een goed uithoudingsvermogen en hebben ze een vriendelijk karakter. Hun gedrongen lichaam, stevige benen en harde hoeven is een prima uitgangspunt voor de taak waarvoor ze oorspronkelijk gefokt werden, namelijk de ritten die de Nez Percé-stamleden maakten om bijvoorbeeld te jagen of de strijd aan te gaan met andere stammen. Normaal gesproken worden de dieren tussen de 142 en 152 centimeter. Dat er in Rijnsburg nu een Appaloosa-pony geboren is die niet groter is dan één meter, dat is uniek. |
Weet wat je doet als je een paard ontmoet
Gepubliceerd op maandag 18 juni 2007 om 08:00
Organisatie: Bureau Verkeershandhaving Openbaar Ministerie
De Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (KNHS) vraagt in een landelijke verkeersveiligheidscampagne aandacht van de weggebruikers voor de veiligheid van paarden en ruiters in het verkeer.
Ruim 400.000 paardensporters rijden geregeld met hun dier op of langs de openbare weg. Volgens de Nederlandse wetgeving zijn ruiters en koetsiers bestuurders, net als bijvoorbeeld automobilisten. Dat betekent dat zij op de openbare weg dezelfde rechten en plichten hebben als alle andere bestuurders. In de campagne staat begrip voor elkaar centraal. De slogan is daarom ‘Weet wat je doet als je een paard ontmoet’.
Tips ‘Weet wat je doet als je een paard ontmoet’

Waar paarden al niet goed voor zijn
|
Waar paarden al niet goed voor zijn |
Dinsdag 19 juni 2007 - LEPELSTRAAT - Last van een burnout? Leerproblemen? Of misschien psychische klachten? Ga eens paard rijden en ervaar hoe rustgevend deze dieren kunnen zijn.
Leuke dierenweetjes (Ereli)
Datum: 19-03-2007 | Infoteur: Salu | Rubriek: Dier en natuur / Diversen
Pps vale gieren
Pps over de vale gieren die hier in Belgie geland zijn, gekregen van ons medeseniorennetlid Marcel, klik op het plaatje !
Leuke dierenfoto's (Ereli)







Ereli en Knudde
Vissen, konijnen, spinnen, slangen, wat zijn de risico's?
|
Andere |
||||||||
19/06/2007 | ||||||||
Honden en katten: let op de zon! (Ereli)
|
Gezondheid Huisdieren |
||||||||
19/06/2007 | ||||||||
Het is een pitvis! (Ereli)
Het Essense vissenmysterie heeft niet lang standgehouden. Bijna honderd reacties van visliefhebbers bereikten ons, en allemaal waren ze formeel: de nobele onbekende vis is een pitvis.
De kenners zijn formeel over deze vreemde vogel vis, waarvan vissers zich afvroegen welke soort het was : "Het is het mannetje van de pitvis (Callionymus lyra)", zegt bijvoorbeeld lezer Frank Peeters. "Geen twijfel mogelijk: de driehoekige kop en de voor de mannetjes kenmerkende lengte tot 30cm, lange rugstekel en karakteristieke blauwe tekening op de kop. Het verbaast me dat niemand van de vissers in café De Meeuw deze soort kent. Misschien wordt hij niet vaak gevangen omdat het een uitgesproken bodembewoner is. Hij staat in de meeste mariene veldgidsen en de meeste duikers kennen hem uit de Oosterschelde en Noordzee."
Een andere lezer geeft nog meer uitleg: "De vis leeft boven zand- en modderbodems op 10 tot 430 meter diepte en komt onder meer voor in de Atlantische Oceaan en in het Middellandse-Zeegebied. Vooral in het late voorjaar ziet men ze veel voor de kust van Nederland. Het dier wordt 25 tot 30 cm lang en heeft een afgeplatte buik. De ogen bevinden zich boven op de kop. Bij mannetjes is de voorste rugvin sterk verlengd."
De Callionymus lyra is in 1758 voor het eerst beschreven door Linnaeus. En jammer genoeg voor Marc en zijn collega's is hij niet eetbaar.
Het web van de pitvis:
Op Wikipedia
In de soortenbank
Fishbase
Dit was de mysterieuze vis:
GVA
Ereli en Knudde
Metamorfose bij amfibieen (Ereli)
| ||
Hoe bestuiven dieren planten ? (Ereli)
| ||
Cartoontjes (Ereli)


Ereli en Knudde
Mooie foto uil (Ereli)
|
foto uil |

Ereli en Knudde
Gier (Ereli)
Gier | ||
|
Echt mooi zijn ze in ieder geval niet. Ze hebben een kale kop en nek! Het zijn roofvogels. | |
|
||
| Ze eten dode dieren. Dat is vies, zeg je. Maar door dode dieren op te eten voorkomen ze ziektes. Gieren zijn afval en kadaver opruimers. Dat is een heel nuttige taak. Als dode dieren in de natuur zouden blijven liggen, zouden allerlei ziektes zich verspreiden. Die ziektes kunnen de gezonde dieren ziek maken. | ![]() | |
| Een monniksgier is een grote donkergekleurde gier met een enorme snavel. Om zijn nek heeft hij een dikke, donkere veren kraag. Met zijn haaksnavel pikt de monniksgier het vel van de koe door. Dan kan de aasgier ook eten, maar de monniksgieren zijn het grootst en het sterkst. Zij maken de koe open en pikken de lekkerste hapjes weg. Van de koe blijven alleen nog afgekloven botten over. | Als er ergens een dood dier ligt, dan heeft een aasgier die als eerste ontdekt. Maar zijn snavel is niet sterk genoeg om het taaie vel door te bijten. Hij moet wachten tot een monniksgier bij het dode dier landt. | |
![]() | ||
| ||
![]() |
Er zijn Amerikaanse gieren en de gieren die in Europa, Azië en Afrika leven.
De Amerikaanse gieren kunnen ruiken, de andere gieren kunnen dat niet. | |
Het gaat niet zo goed met de gieren. Ze eten dode dieren, maar er zijn steeds minder kuddes. Daarom eten ze afval van de mensen. Maar in veel landen worden de mensen steeds netter. Daarom kunnen ze ook daar steeds minder eten vinden. |
Een condorvrouwtje legt pas eieren als ze 6 jaar oud is. Ze legt maar 1 ei per jaar en soms slaat ze een jaartje over.
| |
![]() |
||
Langs de noordzijde van het Rijksmonument gebouw 'De Volharding' is de prachtige, roofvogelvolière te bewonderen die in de zomer van 2003 geopend werd. Bij de opening vloog de aasgier meteen de volle 70 meter naar het andere uiteinde van het ruime verblijf.
![]() |
| Vale gier |
![]() |
| Aasgier |
De vale gieren lijken er wel een beetje de baas: hadden ze zich eerst twee hoge boomstompen toegeëigend, nu zitten ze regelmatig op de kunstrotsen rechts waar ze - bijvoorbeeld na een regenbui- hun vleugels breed uitstrekken. De eksters hebben inmiddels het verblijf - en de voerplaats! - ook ontdekt. De volière, 70 meter lang, bestaat uit een reusachtig stalen net dat gedrapeerd is over staanders. Via een onderdoorgang kunnen de bezoekers onder de gieren doorlopen. Bij het ontwerp van deze volière heeft architect Karel Fibbe een lichte en luchtige constructie ontworpen die recht doet aan het bijzondere monument.
Het verblijf is met bomen, rotsplateaus, richels en kloven ingericht als broedgebied voor de monniksgieren, vale gieren en aasgieren. Artis hoopt op deze wijze een grotere bijdrage te kunnen leveren aan het soortbehoud van de gieren.
![]() |
| Monniksgier |
Ereli en Knudde
De zin van kwispelstaarten (Ereli)
De zin van kwispelstaarten
Het is een goed teken als een hond met zijn staart kwispelt. Maar volgens een Italiaans onderzoeksteam zit het genuanceerder in elkaar dan dat. Een hond kwispelt naar rechts als hij iets of iemand bekends ziet, zoals zijn baasje. Als de staart naar links beweegt, ontwaart de hond doorgaans iets dat hij liever niet wil zien.
Bij het zien van een kat, is er amper gekwispel, maar toch nog naar rechts. Bij een vervaarlijke Mechelse scheper kwispelt een hond naar links.
26/03/2007 © Copyright De Standaard
Honden kwispelen niet zomaar
Dat het een goed teken is wanneer honden met hun staart kwispelen, is algemeen bekend. Maar volgens de Sunday Telegraph is daarbij vooral belangrijk in welke richting de staart zich bij het kwispelen beweegt. Een hond kwispelt naar rechts als hij iets of iemand bekends ziet, zoals zijn baasje. Als de staart naar links beweegt, ontwaart de hond doorgaans iets dat hij liever niet wil zien.
30 honden onderzocht
Professor Giorgio Vallortigara van de universiteit in het Italiaanse Triëste en twee collega's van de universiteit van Bari onderzochten dertig honden - reuen en teefjes - van verschillende rassen die allemaal gehoorzaamheidslessen hadden gevolgd. Ze confronteerden elke hond met de baas, met een onbekend mens, met een Mechelse scheper en met een kat. In elk van die gevallen werden de reacties vastgelegd op video.
Links of rechts
Wanneer een mens binnenkwam, ging de staart onveranderlijk naar rechts, hoewel de onbekende iets minder gekwispel veroorzaakte dan de eigenaar. Bij het zien van de kat bewoog de staart nauwelijks nog, maar nog altijd in rechtse richting. De grote, gevaarlijk uitziende scheper daarentegen leidde tot staartbewegingen naar links.
Hersenhelft
Volgens de onderzoekers onderstrepen hun bevindingen de verschillen tussen de linker- en de rechterhersenhelft, want ook bij mensen worden sterke bewegingen in de linkerhersenhelft, die de rechterkant van het lichaam beheerst, geassocieerd met een zonnig karakter. Ze zijn er dan ook van overtuigd dat de ontdekking kan helpen bij het peilen naar de gemoedstoestand van een dier.
Subtiel
Maar als leek is het onmogelijk om te zien hoe honden op iemands aanwezigheid reageren. De staartbewegingen zijn zo subtiel dat er videobeelden nodig zijn om ze vast te stellen.
25/03/2007 ©Copyright Het Laatste Nieuws
Ereli en Knudde
bijkolibrie (Ereli)
| Wetenschappelijk | Mellisuga helenae |
| Engels | bee hummingbird |
| Verspreiding | Cuba |
| Voedsel | nectar, insecten |
| Lengte | 5 - 6 cm |
| Gewicht | tot 2 gram |
| Status | thans niet bedreigd |
Dit is de kleinste vogel ter wereld. Het mannetje is nog kleiner dan het vrouwtje: hij weegt nauwelijks meer dan anderhalve gram en lijkt vliegend meer op een insect dan op een vogel. Het vrouwtje is iets zwaarder (tot 2 gram) en heeft niet de fraaie metaalachtig glanzende kop. Ze legt eitjes kleiner dan een erwt.
Ons Jefke (Simone1)