Dierenliefde (Ereli)

























Via wadda.be
Dierenliefde (Ereli)
























Via wadda.be
Moedig kleuter (Martine)
Rayshun McDowell, een 5-jarig jongetje uit North-Carolina (VS) heeft een hondsdolle vos overmeesterd, omdat hij zijn broertje wilde beshermen.
wat een schatje !!!!! (Ereli)
Kanaries (Martina1)

Kweek :
Kanaries kunnen uitstekend in kweekkooien binnenshuis voor nageslacht zorgen. Een kweekkooi voor een gemiddelde kanarie heeft een lengte van ongeveer 35 tot 40 centimeter, bij een hoogte en een breedte van 30 centimeter. Zo'n kooi kan gedurende de kweekperiode uitstekend huisvesting bieden aan een koppel. De dieren geven de voorkeur aan een open nestgelegenheid, zoals een korfje, een halfopen nestkastje of een open traliekastje. Het nest wordt gebouwd met onder meer kortgeknipte en gekookte stukjes sisaltouw. Er worden gemiddeld 4 tot 5 eitjes gelegd, die een lichtgroene kleur hebben met donkere spikkeltjes. Het vrouwtje bebroedt de eitjes gedurende 13 tot 14 dagen. De pas uitgekomen jongen krijgen van hu ouders niet alleen zaden te eten, maar ook eivoer. Het is van het grootste belang dat er steeds voldoende goed eivoer aanwezig is, aangezien de jongen beslist dierlijke eiwitten nodig hebben om in leven te blijven. Als de jongen ongeveer 14 dagen zijn vliegen ze uit. Ze kunnen dan nog niet helemaal voor zichzelf zorgen en worden nog enige tijd in afnemende mate door het mannetje gevoerd. Een goed kweekstel dat in goed conditie is, kan meerdere legsels per jaar grootbrengen.
Wouw en gier rukken op naast mus en merel (Ereli)
MAASTRICHT - Mus, spreeuw en merel. Dat zijn de vogels waarmee we in ons land opgegroeid zijn. Maar enkele decennia van milde winters en soms zelfs tropische zomers lijken van de provincie Limburg steeds vaker een pleisterplaats voor exotische vogels te maken.
Olifanten rennen langzaam (Ereli)
| Onderwerp: | olifanten rennen langzaam | ||||||||||
| |
|||||||||||
Ereli en Knudde ![]() | |||||||||||
Eendje en hondje
Ook chimpansees zijn onbaatzuchtig

Hyena's kunnen gewoon op schoot
Honden imiteren gedrag enkel als het hen uitkomt
Mannetjesschildpad legt eieren
chins in huis (Ereli)

Chinchilla's als gezonde en gelukkige huisdieren willen houden, betekent ook zorgen dat je goed geinformeerd bent over de specifieke eigenschappen en verzorging van deze dieren.

Informeer je van te voren over alle mogelijke aspecten. Dit om ongunstige situaties of teleurstellingen te voorkomen.
Er zijn boekjes op de markt over chinchilla's maar het is zeker aan te raden om je grondiger te informeren.
Chinchilla's zijn heerlijk om bezig te zien. Ze zijn erg vriendelijk en nieuwsgierig en kunnen grappige sprongen maken wanneer ze zich uitgelaten voelen.
Ondanks hun bijzonder lieve en vertederende uiterlijk houden echter ze meestal niet echt van knuffelen.
Het tam maken is een geleidelijk proces dat veel geduld vraagt. Chins zijn nu eenmaal prooidieren. Een bruuske beweging en de meeste chins zetten het op een lopen. Eens hun vertrouwen gewonnen, zullen ze wel over je heen lopen of even op je been of schouder komen zitten wanneer je rustig en stil zit.
Chinchilla’s zullen niet snel bijten. Zelfs dan blijft het doorgaans bij een waarschuwingsbeet. Een tamme chinchilla kan jou zijn liefde tonen via zachte beetjes. Deze moet je niet verwarren met bijten uit angst, aggressie of frustratie.
Een chinchilla die zich bedreigd voelt, kan zich oprichten en een straaltje urine mikken naar de "bedreiging".
Chins kunnen een hoop rommel rond de kooi maken (morsen van pellets, bodembedekking, en droge harde keuteltjes), produceren stof in huis door het zandbad en knagen graag, dus ook aan muren en meubels.
Keutelen doen ze bij wijze van spreken aan de lopende band, dus ook als ze loslopen. De keuteltjes kunnen makkelijk opgeveegd worden. Plassen doen ze steeds braaf op de bodembedekking in de kooi, vaak in een vast hoekje.
Chinchilla's stinken niet. Enkel wanneer de kooi niet wekelijks wordt schoongemaakt, kan je de bodembedekking gaan ruiken.
Ze zijn tegen de avond en 's nachts actief dus het is doorgaans geen goed idee om ze te huisvesten in een slaapkamer. Overdag hebben ze hun rust nodig. Ze zijn stressgevoelig.
Anders dan de meeste andere knaagdieren kunnen chinchilla’s –mits de juiste verzorging- zo’n 15 tot zelfs 20 jaar oud worden.
Chinchilla’s hebben een grote kooi, aangepaste voeding en verzorging nodig. Als prooidier laten zij soms pas laat merken dat er iets scheelt. Er zijn nog niet veel dierenartsen met veel ervaring met chinchilla’s omdat het geen standaard huisdieren zijn zoals katten of honden.
Een chinchilla heeft het gezelschap nodig van een chinchilla maatje. Het zijn sociale dieren die 's avonds en 's nachts actief zijn en ze zijn gewoon veel gelukkiger en aangenamer als ze een maatje van hun eigen soort hebben.
1 of twee chinchilla’s in een kooi betekent evenveel werk wat betreft onderhouden van de kooi, verversen van voeding, water en zandbak en het laten loslopen van de chins.
Het is een onjuiste en weinig diervriendelijke redenering om slechts 1 chin te willen houden omdat je die dan "tammer" zou kunnen maken.
Je kan chinchilla's in een groepje van hetzelfde geslacht samenhouden. Het is een hardnekkig misverstand dat bokjes samen niet kunnen omdat ze zouden vechten. Dit gebeurt doorgaans enkel indien zij vrouwtjes in de buurt ruiken. Wat ook kan is 1 bokje met 1 of meerdere vrouwtjes. In dat geval dien je je goed voor te lichten over de “Do's en Don'ts” in verband met voortplanting. In enkele gevallen kan het lukken om meerdere (gecastreerde) bokjes samen te houden met 1 of meer vrouwtjes.
Zet nooit zomaar twee chinchilla's die mekaar nog niet hebben geaccepteerd samen. Zij kunnen mekaar zwaar verwonden (en doden). Ze dienen eerst gekoppeld te worden.
Griekse landschildpad
| Griekse landschildpad IUCN-status: Gevoelig[1] | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Testudo hermanni Gmelin, 1789 |
De Griekse landschildpad (Testudo hermanni) is een landschildpad uit de familie Testudinidae.
De schildpad wordt 15-20 cm, en is een landschildpad die echter ook wel eens een bad neemt. De soort komt voor in Italië, grote delen van de Balkan, Zuid-Frankrijk (in het gebergte les Maures boven St. Tropez),Spanje, Griekenland inclusief veruit de meeste eilanden, Sardinië en Corsica. Het voedsel bestaat uit bladeren, plantendelen en vruchten, maar ook wel ontlasting, slakken en aas. Zoals veel landschildpadden eet de schildpad geen wortels; niet omdat ze deze niet lusten, het is waarschijnlijk een overlevingstruc om in droge gebieden niet alle planten 'om zeep' te helpen door de wortels op te eten. Het habitat bestaat uit droge, open gebieden zoals savannen en halfwoestijnen. Omdat de soort niet veel eisen stelt aan de leefomgeving, alleseters zijn en zich relatief makkelijk voortplanten, is de Griekse landschildpad populair in terrarei, waardoor veel over de levenswijze bekend is.
Het schild is erg rond en alleen aan de voorkant iets opstaand. Twee schildplaten vormen het midden van de rug, met daaromheen 8 grotere platen en de schildrand bestaat uit smallere platen. Iedere schildplaat is zwart met een gele vlek, die soms groter kan zijn als het zwarte gedeelte, maar de basiskleur is meestal zwart; hoe ouder de dieren worden hoe sterker de lichtere kleuren vervagen. Jonge dieren hebben meestal ook gele vlekken op de kop, dit zijn overigens schubben.
Griekse landschildpadden maken vooral in de voortplantingstijd grommende en sissende geluiden, net als veel andere landschildpadden. In flesvormige nestkamers leggen de vrouwtjes tot 12 eieren.
Testudo hermanni werd oorspronkelijk onderverdeeld in T. h. hermanni (de oostelijke variant) en T. h. robertmertensi (Frankrijk en Spanje). Na teruggrijpen naar het originele exemplaar dat in een museum was opgeslagen bleek dat het daarbij om een vertegenwoordiger van de westelijke ondersoort ging, die dus als origineel de nieuwe naam T. h. hermanni krijgt. De andere ondersoort werd omgedoopt tot T. h. boettgeri.


Waarom jaagt een torenvalk? Het voor de hand liggende antwoord: Omdat de vogel honger heeft. Niets is minder waar. De meest verspreide roofvogel houdt er een andere taktiek op na.
De ontwikkeling van jonge katten
Een hond erbij?
| Een hond erbij? |
|
|
U heeft een hond en wilt er graag een nieuwe hond bij. Het is belangrijk om een aantal dingen te overwegen bij de aanschaf van een nieuwe hond. U wilt natuurlijk graag een gezellig en ontspannen roedeltje! Dat is niet vanzelfsprekend. Het is goed een aantal dingen in uw overwegingen mee te nemen. Als eerste is het belangrijk om te kijken naar het geslacht van de honden. Uit onderzoeken is gebleken dat een reu/teef combinatie in zeer veel gevallen goed verloopt. Er is immers geen rivaliteit omtrent de voortplanting. Integendeel! Reuen zijn vaak tolerant naar teven, omdat ze graag kans willen maken als potentiële partner wanneer de teef loops wordt. Reu/teefcombinaties kunnen zeer hechte koppels vormen. Twee reuen geeft kans op veel onderling gebekvecht, maar veelal ontbreekt de echte serieuze ondertoon, al valt op te merken dat er rassen zijn waarbij een reu/reu combinatie vragen is om grote problemen. De kans van slagen tussen twee reuen is redelijk te noemen. Twee teven geeft toch een iets ander verhaal. Teven tolereren soms geen andere teven in huis en de gevechten die daaruit voortkomen gaan vaak op leven en dood. Vechtende teven zijn in staat elkaar te doden. Als teven elkaar eenmaal niet mogen is herplaatsing vaak de enige uitweg om een einde te maken aan alle strijd. Ondanks dat twee teven ook enorm goed samen kunnen gaan, is en blijft het een risicovolle keuze.
De reu Conan en de teef Linda uit Kimba kunnen het overduidelijk goed met elkaar vinden! Wat verder meespeelt in het slagen van een combinatie is de leeftijd en natuurlijk de aard van de hond, waarbij het ras van de hond ook meetelt. Strijd komt veelal voort vanuit gelijkheid, dan heb je immers iets uit te vechten. Een gelijke leeftijd is dus onhandig. Vaak zie je honden van gelijke leeftijd op den duur toch problemen krijgen, omdat de rangorde maar niet duidelijk wordt. Een enorm groot leeftijdsverschil is voor de honden zelf wat ongezellig, maar een paar jaar tussen beide honden is op zich aan te raden. Verder is het verstandig om honden bij elkaar te zetten die verschillen in hun neiging tot domineren, zeker bij gelijke geslachten. Twee fanatieke teven is vragen om ellende, terwijl een sullig schattig teefje en een klein regelmiepje best een aardige combinatie kan zijn.
De kennismaking
Een eerste kennismaking kunt u het beste laten plaatsvinden op neutraal terrein, dus terrein wat onbekend is voor beide honden.
U heeft een keuze gemaakt en er komt een nieuwe hond bij. De eerste kennismaking is altijd spannend en om alles zo ontspannen mogelijk te laten verlopen is een ontmoeting op een neutraal terrein aan te raden. Zo kunnen allebei de honden vrijuit kennismaken zonder dat er andere belangen, zoals "dit is mijn boom" mee gaan spelen. Als het eerste contact is gemaakt en het oogt allemaal vriendelijk, dan kunnen de honden samen mee naar huis. Thuis is het belangrijk dat u van te voren alles opruimt waar strijd over kan ontstaan. Goedbedoelde speeltjes of kluifjes kunnen aanleiding zijn voor hevige gevechten en dat schaadt gelijk enorm het vertrouwen. De honden moeten daarvoor eerst goed aan elkaar gewend zijn en er moet duidelijkheid zijn in de rangorde. Het duidelijk worden van de rangorde kan zeker een week of 3 à 4 duren. Het is raadzaam om tot die tijd dus geen spullen neer te leggen waarover de honden kunnen gaan vechten. Het is ook verstandig om de honden in aparte ruimtes eten te geven. Pas als u zicht heeft op het gedrag van de honden naar elkaar toe als er eten in het geding is kunt u daarin zo nodig iets veranderen. Soms is het gewoon verstandig om de honden te blijven scheiden met eten. Ook als de honden kluiven krijgen is het slim om ze te scheiden, zeker in het begin. Ruzie daarover beschadigt alleen maar het vertrouwen. Het ziet er vreselijk schattig uit, maar vanuit dit soort situatie's ontstaan er soms onaangename vechtpartijen. Zeker bij honden, die elkaar nog niet goed kennen, is het slim om dit soort grappen te vermijden. Verder kan er bij zo'n kennismaking nog wel eens een grommetje of grauwtje vallen. Het is toch wel belangrijk dat u zich er echt even buiten houdt. De honden moeten onderling afspraken maken over hoe ze met elkaar omgaan en het is belangrijk dat ze dat samen doen zonder bemoeienis. Anders maakt u het nodeloos ingewikkeld voor ze en dat geeft herrie. Normale sociale honden zijn prima in staat om hun eigen taal te spreken en al lijkt dat soms wat bruut, ze snappen het onderling prima! Bij echt hevig vechten is het natuurlijk wijs om in te grijpen en rijst tevens de vraag of de combinatie van deze twee honden gaat leiden tot een blij samenzijn!
Gelukkig zie je bij een eerste kennismaking toch vaak wel of honden elkaar mogen ja of nee. Honden kunnen echt de dikste vriendjes zijn en dat is echt een genot voor het oog. Honden zijn roedeldieren en sociaal contact is belangrijk voor het welzijn van de hond. Het verdient wat mij betreft echt wel de aanbeveling om bij een tweede hond te kijken naar wat er past bij uw eerste hond en ook te gaan voor de hond waarmee uw eigen hond leuk klikt. Geen groter genot dan twee gelukkige honden!
Dit is opperste hondenpret, dus ook genieten voor de baas!
|
Paard in de takels naar operatiekamer
Vrijdag 15 juni 2007 - ROOSENDAAL - De gelijkenis van paarden met mensen houdt niet op bij het hebben van benen en een hoofd. Bij ziekte of blessures kunnen paarden dezelfde behandeling krijgen als mensen.
48 centimeter groot
| 48 centimeter groot | |
| Auteur: Harm Jagerman | |
| 13-06-2007 (20:08) | |
|
Woensdagavond verscheen een heel wonderlijk bericht op de website van RTV Katwijk . Op de minifokkerij Chavaleh in Rijnsburg is wel een heel bijzondere hengst geboren. De hengst kreeg de veelzeggende naam Calimero. Calimero is een paard van het Appaloosa-ras. Na vier weken is het beestje nog steeds niet groter dan 48 centimeter. Officieel mag Calimero niet eens een ‘echt’ paard genoemd worden. Dat heeft overigens niets met de lengte te maken, maar met zijn afkomst. Voluit is namelijk de duiding voor een dergelijk dier een Appaloosa-pony. De Appaloosa-pony’s zijn al langer bewoners van deze planeet. Zo staan de dieren al op meer dan 20.000 jaar oude rotstekeningen. Volgens de oude Chinezen waren het “Hemelse paarden”. Nadat de westerse wereld in aanraking gekomen was met de gevlekte pony’s werden ze in de achttiende en negentiende eeuw door de Europese edelen als noviteit beschouwt. Iedere zichzelf respecterende edelman moest er een (of liever nog: meer) hebben. De naam verwijst naar een Amerikaans-Indiaanse naam. De paarden werden namelijk gefokt door de Indianen. Het waren vooral de leden van de Nez Percé-stam die de dieren fokten. Met de stam liep het uiteindelijk minder goed af dan de pony’s. De stam overleefde de kolonisatie van het noorden van Amerika niet. Toen de Nez Percé-stam de pony’s fokte, deed men dit zeer doelgericht. De stam stond te boek als de echte paardenkenners. De beste hengsten mochten paren met merries en de anderen werden gecastreerd. Op deze manier waren de stamleden ervan verzekerd dat de ‘slechte’ hengsten niet konden zorgen voor nageslacht. Bovendien werden ze geruild met andere stammen. Als gevolg hiervan groeide het ras uit tot snelle, sterke dieren. De dieren waren bijzonder geliefd omdat ze zich staande hielden op niet vlak terrein. De Nez Percé-stam noemde de pony’s zelf overigens Paulouse. Pas later ontstond de naam Appaloosa. Toen waren de stamleden allang verjaagd of uitgemoord. Alle paarden werden in beslag genomen, omdat dit de trots van de stam was. Hierna was het ras vijftig jaar lang een zeldzaamheid. Pas in 1938 richtte men de Appaloosa Horse Club op, die ervoor zorgde dat het ras niet uitstierf. De naam die men toen bedacht was een verwijzing naar de rivier Palouse. Het ras kenmerkt zich door de vele goede eigenschappen. Zo hebben de dieren een goed uithoudingsvermogen en hebben ze een vriendelijk karakter. Hun gedrongen lichaam, stevige benen en harde hoeven is een prima uitgangspunt voor de taak waarvoor ze oorspronkelijk gefokt werden, namelijk de ritten die de Nez Percé-stamleden maakten om bijvoorbeeld te jagen of de strijd aan te gaan met andere stammen. Normaal gesproken worden de dieren tussen de 142 en 152 centimeter. Dat er in Rijnsburg nu een Appaloosa-pony geboren is die niet groter is dan één meter, dat is uniek. |
Weet wat je doet als je een paard ontmoet
Gepubliceerd op maandag 18 juni 2007 om 08:00
Organisatie: Bureau Verkeershandhaving Openbaar Ministerie
De Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (KNHS) vraagt in een landelijke verkeersveiligheidscampagne aandacht van de weggebruikers voor de veiligheid van paarden en ruiters in het verkeer.
Ruim 400.000 paardensporters rijden geregeld met hun dier op of langs de openbare weg. Volgens de Nederlandse wetgeving zijn ruiters en koetsiers bestuurders, net als bijvoorbeeld automobilisten. Dat betekent dat zij op de openbare weg dezelfde rechten en plichten hebben als alle andere bestuurders. In de campagne staat begrip voor elkaar centraal. De slogan is daarom ‘Weet wat je doet als je een paard ontmoet’.
Tips ‘Weet wat je doet als je een paard ontmoet’

Waar paarden al niet goed voor zijn
|
Waar paarden al niet goed voor zijn |
Dinsdag 19 juni 2007 - LEPELSTRAAT - Last van een burnout? Leerproblemen? Of misschien psychische klachten? Ga eens paard rijden en ervaar hoe rustgevend deze dieren kunnen zijn.