Let op voor oorhematoom

Als een hond oorpijn heeft, flappert hij automatisch met zijn oren. Als hij dit doet, dan kan hij zijn oor ergens tegenaan stoten. Doordat er een bloeding ontstaat in de oorschelp komt er een enorme bobbel vol bloed op het oor te staan. Dit heet een oorhematoom. Dit moet chirurgisch verwijderd worden. Ook hier is voorkomen beter dan genezen.

Processierups is vlinder geworden

BRUSSEL - De eerste poppen van de eikenprocessierups zijn vlinder geworden. Verleden nacht werden er met behulp van lichtvallen elf exemplaren gevangen, wat aangeeft dat de vliegperiode waarschijnlijk is aangebroken.

Kat adopteert kuikens

Voorbeeld van dierenliefde.

Een kat heeft zeven kuikens geadopteerd. Nimra uit Madaba in Jordanië laat haar moedergevoelens primeren boven haar instinct en ligt nu in haar mand met vier kittens en de kuikens. De gemengde familie stelt het prima, schrijft Timesonline.

Voorbeelden van gemengde dierenfamilies komen wel vaker voor. In 2005 ontfermde een schildpad zich over een nijlpaardje dat bijna omkwam tijdens een tsunami in Kenia. (hln)

O Dierbaar Antwerpen

5 mei tot 30 september 2007

Om het einde van belangrijke werken aan de Leien, de Singel, het Centraal Station en het vernieuwde Astridplein te vieren en de stationsbuurt opnieuw in de bloemetjes te zetten, organiseren de Zoo, de stedelijke en provinciale musea en Antwerpen Open samen een groots evenement met de relatie tussen mens en dier in de stad als centraal thema.

Gedurende vijf maanden kunt u genieten van een rijk gevuld programma met enkele unieke tentoonstellingen, stadswandelingen, concerten, theatervoorstellingen en nog veel meer. Enkele toppers zijn Wonderlycke dieren, een tentoonstelling in het Museum Plantin-Moretus/prentenkabinet. Het Rockoxhuis brengt een tentoonstelling rond dieren in de kinder- en jeugdliteratuur. In de Zoo/Melkerij wordt het Rariteitenkabinet van Jacques Kets, de eerste directeur van de Zoo, gereconstrueerd. Een hele reeks platenatlassen van fauna en flora van de Zoo worden voor het eerst tentoongesteld in de Nottebohmzaal van de Stadsbibliotheek. Daarnaast zullen verscheidene Antwerpse musea, zoals het FotoMuseum en het Etnografisch museum, hun dierenwerken uitlichten in een presentatie.

Campagnebeeld

Groetjes Ereli en Knudde

Waarom willen mensen een huisdier?

Klik op de afbeelding voor een vergroting             1

2

De meest voorkomende redenen zijn:

* gezelschap
* het leggen van sociale contacten
* mooi, leuk en interessant
* status
* tijdverdrijf

Gezelschap
Voor veel mensen is een huisdier een vervanging van een relatie, zoals een partner, kind of familielid. Veel oudere mensen vinden het bijvoorbeeld leuk om in plaats alleen thuis te zitten, een hond als gezelschap te hebben. Meestal een schoothondje, met een grote aanhankelijkheid- en aaibaarheidsfactor.
Het dier dient de behoefte van de mens om te koesteren en lief te hebben en om verveling tegen te gaan.  Het dier vervangt normaal menselijke contact, welke in onze individualistische maatschappij blijkbaar niet meer op te brengen is. Door het dier kwijnen ze niet weg. Maar dan natuurlijk wel een hond die het beste bij hen past en speciaal voor hun behoeften gefokt is.

Het leggen van sociale contacten
Huisdieren vergemakkelijken het leggen van sociaal contact. Mensen maken gemakkelijker een praatje wanneer zij hun aandacht op het dier kunnen richten, wanneer er bijvoorbeeld een stilte valt. Net als bij elke hobby is het leuk om met anderen te praten die dezelfde hobby hebben.

Mooi, leuk en interessant
Men vindt een dier aantrekkelijk. Wat voor dier het ook is, vaak is er een interessante eigenschap aan te wijzen. Vogeltjes die fluiten, honden en katten die speels zijn en die grappig gedrag vertonen of dieren die er apart uitzien.

Status
Een huisdier geeft status. Wanneer een dier er bijvoorbeeld gevaarlijk uitziet, dan straalt dit af op de eigenaar. Veel mensen kiezen (on)bewust een dier dat het beste bij hen past en hun status het meest weerspiegelt.

Tijdverdrijf
Het tegengaan van verveling is ook een belangrijke reden. Een dier vereist aandacht. Dit kan veel zijn, zoals bij een hond, maar ook weinig, bij een vis of een schildpad. Daarnaast kun je er naar kijken. Net als bij mensen is dieren observeren een leuk tijdverdrijf.
Allemaal goede redenen om een huisdier te hebben. Toch zijn er ook mensen die het houden van huisdieren zouden willen ontmoedigen, omdat zij vinden dat de mens niet het recht heeft een dier zich zomaar toe te eigenen. En inderdaad is de mens niet altijd even goed voor het huisdier. Als het huisdier niet meer onderhouden kan worden verkopen we het, brengen het naar het dierenasiel, of laten het los in de vrije natuur. En om er voor te zorgen dat bijvoorbeeld honden of katten zich niet voortplanten, worden ze gesteriliseerd of hun teelballen eraf gehaald. Dit gebeurt ook bij konijnen en cavia's omdat ze anders "stinken".

Nadelen, die zijn er ook.
Een hond bijvoorbeeld kan tien tot vijftien jaar oud worden. Hij bepaalt voor een groot deel je levensindeling.  Uitlaten, opvoeden, spelen, borstelen en knuffelen kost dagelijks veel tijd. Tijdens vakanties moet je huisdier ergens onder worden gebracht en moet iemand voor hem zorgen. Veel huisdieren worden niet oud in vergelijking tot de mens. Wanneer ze dood gaan, kan het verdriet erg ingrijpend zijn. En niet te vergeten de hondenpoep die voor veel overlast zorgt en al jaren in de top drie van nationale ergernissen staat. Het ligt op stoepen, speelveldjes, maar ook op "geschikt" geachte plaatsen zoals bospaden.

Jan Noorman

Ereli en Knudde

Ereli en Knudde

Niettegenstaande de grote informatiestroom die ons aangereikt wordt door verschillende mediums, werd het toch al snel duidelijk dat ik een niet voor de hand liggende vraag had gevonden. Daarom besloot ik zelf even wat speurwerk te verrichten. Hier is dus eindelijk een artikel over een onderwerp waar een mens niet steeds bij stilstaat, just for fun, omdat ik mij toevallig afvroeg hoeveel bijtkracht een mens had in vergelijking met onze huiskat.

Zoogdieren

• Een Nijlpaard van 3 ton heeft meer bijtkracht dan een mannetjes Haai. (geen cijfers gevonden helaas).

Katachtigen

• Wanneer met bij een gezonde mond kattentanden met een meetapparaat de bijtkracht meet dan leest men waarden af tot … (minder dan honden maar ik vond helaas geen exacte cijfers, van zodra gekend zal dit worden aangevuld.)
• De bijtkracht van een halfwassen leeuw gaat tot 420 kg/cm².
• De bijtkracht van een volwassen Afrikaanse leeuw bedraagt 780 Kg/cm².

Wolven, honden en familie

• De bijtkracht van een volwassen Labrador bedraagt tot 143 kg.
• Een volwassen husky van 4 jaar heeft een bijtkracht van ongeveer 700 kg.
• De bijtkracht van een volwassen Herdershond bedraagt 130Kg/cm².
• Een volwassen mastino (hond) heeft een bijtkracht van ongeveer 1000 kg /cm².
• Ook een Rhodesian Ridgeback haalt een bijtkracht van 1000 kilo.
• De bijtkracht van een volwassen Rottweiler 164 kg.
• De wilde wolf heeft een bijkracht tussen de 250Kg/cm² en de 345Kg/cm² voor een wolf van 60 Kg.
• Een bouvier haalt tot 150Kg/cm².
• Een Mechelse herder haalt een bijtkracht van 390 kg/cm2.

Knaagdieren

• De zwarte rat heeft een bijtkracht van ongeveer 500 kg/cm², wat echt fenomenaal is voor zo een klein beest in verhouding gezien.
• Een bever kan tot 80 kg aan bijtkracht ontwikkelen, wat tweemaal zoveel is als een mens.

Mens

• In dien men bij een gezonde mond mensentanden met een meetapparaat de bijtkracht meet dan leest men waarden van 80 tot 110 /cm², dat is meer dan een labrador (grinnik).

Vogels en konsoorten

• Een volwassen Hyacint ARA haalt een bijtkracht van 15 kg/cm².
• Een Ara haalt tot 500 kg.

Vissen en aanverwanten

• De bijtkracht van een twee meter lange witte volwassen haai heeft men afgeklikt op 3 /cm².
• De bijtkracht van een een witte haai van 2 meter bedraagt al 3 ton /cm² (en zeggen dat die beestjes tot 6 meter lang kunnen worden.

Kroko’s

• De uitgestorven fossiele Sarcosuchus of de keizer-vleeskrokodil die leefde ten tijde van het dinosaurustijdperk was niet enkel kolossaal, maar ook heel krachtig en haalde gezien zijn fysiek zeker 8000 kg bijtkracht. (dit exemplaar werd in 2001 in Afrika gevonden.)
• Een Zuid-Afrikaanse krokodil vandaag haalt toch nog een bijtkracht 1200 kg/cm2.
• De Australische zoutwater krokodil overtreft de bijtkracht van een leeuw drie maal, en evenaart, 1250 Kg, dat is bijna drie keer zoveel als een volwassen leeuw.
• Sommige reuzen Krokodillen, halen een bijtkracht van zestien ton.

Slangen

• Een hondskop Boa haalt 180kg per per cm².

Schildpadden

• De bijtkracht van een alligatorschildpad ligt tussen de 450 en de 500 kg/cm².
• De bijtkracht van de Chelydra Serpentina of ook wel de Bijtschildpad genoemd haalt 500 Kg/cm².

Even dit nog

• Natuurlijk gaat het hier wel steeds over gezonde en volwassen dieren, wat niet wil zeggen dat zowel de jonkies als de oudjes, onderschat mogen worden.
• Helaas blijkt dit onderwerp zo moeilijk te zijn om gegevens te verzamelen dat dit artikel wellicht nooit als af zal beschouwd kunnen worden. Van zodra er meer gegevens gevonden worden zullen die hier verder aangevuld worden.
• Mensen die accurate gegevens kennen kunnen die altijd inzenden ter toevoeging van dit artikel,
• Deze cijfers zijn gebaseerd op een niet exacte wetenschap. Niet elk dier (zelfs in zijn soort) is immers gelijk en niet elke kracht kan aanzien worden als de uiterste. Gelieve deze lijst dus te beschouwen als een informatieve richtlijn.
• Er blijkt tevens een documentaire te bestaan over de bijtkracht der beestjes bij National Geographic, doch ik heb hem niet te pakken gekregen.

Links

National Geographic




Groetjes Ereli en Knudde

MIJN HOND IS DOMINANT, OF NIET……

Het begrip dominantie leidt nogal eens tot verwarring. In de gedragstherapie is het woord misschien wel de meest gebruikte term, en bijna zeker de meest verkeerd gebruikte.

Eigenlijk heeft elke hond dominante trekjes in zich. Die dominante trekjes bepalen op een gegeven moment de plaats die de hond inneemt in de rangorde. Dominante trekjes, zeg maar gerust dominantie, worden versterkt door leerervaringen en door alle zwaktemomenten en –signalen die de roedelleden voortdurend afgeven. Alle leden in een groep streven naar een betere, hogere dus dominantere positie. Dit is fundamenteel. Net zo goed dat een rangorde een fundament in elk huishouden is. Honden kunnen namelijk niet zonder, net zo min wij mensen in staat zijn goed te functioneren zonder duidelijkheid in hiërarchie. Rangorde moet namelijk duidelijkheid voor alle leden betekenen. Hoe ziet zo’n rangorde er uit?  Er zijn twee rangordes in een groep: een mannelijke en een vrouwelijke. Beide rangordes verweven naadloos in elkaar tot één geheel. Aan het hoofd staat de rangordeleider en de laatste in de orde is de underdog, ook wel het piespaaltje genoemd. Aan het hoofd van uw honden- & mensenrangorde hoort u te staan. Of uw echtgeno(o)t(e), dat moet u zelf maar ‘uitvechten’. Daarna komen uw eventuele kinderen vanaf de leeftijd van 7 jaar en pas dan de kleintjes en uw hond(en). Waarom de leeftijdsgrens van 7 jaar? Honden beschouwen kinderen tot die leeftijd haast per definitie als ranglagere. Vanaf 7 jaar moet het per individueel per kind en hond bekeken worden. Hun beider eigenschappen zijn dan bepalend voor de plaats die wordt ingenomen in het huishouden.

Vraag: wat bepaalt de rangordeleider? Antwoord: de rangordeleider is de baas, eigenlijk Dè Baas. Hij bepaalt het eten (voerbakprobleem), de jacht (weglopen) , de voortplanting (rijden op mensen) , leidt de verdediging tegen indringers (voordeurbelprobleem) , leidt de migratie (trekken aan de lijn), monopoliseert de partner (“jaloezie”). De dominanten hebben ook de beste rust- en slaapplaatsen (bank, stoel, uw bed) in huis.

Dominantieverhoudingen kunnen per plaats verschillen. Wat in huis geldt, kan in de tuin, op straat, tijdens de training (op de training luistert hij wel, maar thuis……) , in het bos en op andere plaatsen heel anders zijn.

In principe staan de dominantieverhoudingen altijd onder druk vanwege de invloed van alle zwaktemomenten en –signalen. Wat op een gegeven moment zo is, kan later anders zijn. Vooral met dominant aangelegde honden -honden die voortdurend streven naar een zo hoog mogelijke plaats in de rangorde- staan de posities altijd onder druk.

Als er conflicten zijn binnen een rangorde speelt bij de leden alleen het eigen belang. Als bijvoorbeeld de nummer 3 en 4 in de hiërarchie een probleem hebben over hun positie zal een hogere in rang nummer 3 helpen om zo zijn eigen positie te bewaken. Dit is enorm belangrijk voor lezers met twee of meer honden en voor lezers die net een pup hebben aangeschaft. Help dus niet de mindere als er sprake is van schermutselingen door een rangordeprobleem tussen twee honden. Help uw pup niet als hij op normaal hondse wijze gecorrigeerd door de oudere hond; als uw oudere hond uw pup/ jonge hond de grammatica en spelling van de hondentaal leert. Voor de goede orde, schermutselingen zijn anders dan vechtpartijen. Bij schermutselingen vloeit normaliter geen bloed, bij vechtpartijen worden wonden gereten.

Aan dominant gedrag zijn verschillende gedragskenmerken verbonden. Het grootste, meest omvattende gedragskenmerk is de hoge houding: hoog op de poten, hoofd omhoog, staart wordt hoog gedragen, oren naar voren. Een imponerende houding. Als zo’n hond zich agressief gedraagt, dan gaat zijn staart nog hoger, net als de oren, laat hij vaak zijn borstels op de rug zijn en toont hij zijn tanden. Dominant agressieve honden tonen alleen hun tanden en rimpelen de neus, de kiezen mag u niet zien. Zodra u de kiezen kunt zien vertoont de hond  angstig gedrag, de mondhoeken zijn dan naar achteren getrokken.

Dominante honden markeren veel tijdens de wandelingen. Dat markeren, urineren, is louter bedoeld om hun territorium af te bakenen: buurtbewoner-hond, denk er aan, dit is van mij! Teven plassen vaak als reuen, reuen beuren hun poot zo hoog mogelijk op, want hoe hoger je kunt plassen, des te imponerender je bent als hond.

Bij dominante honden is spelen zelden een tijdverdrijf. Trek- en sleurspelletjes worden al snel dominantie bevestigende handelingen, want elke winst helpt mee aan de verbetering van de positie in de groep in het algemeen en tegenover de directe opponent in het bijzonder. Daarom zijn trek- en sleurspelletjes met dominante honden uit den boze.

Resumé: dominantie is een natuurlijke eigenschap, veroorzaakt door de aard van het beestje en aangeleerd gedrag. Dominantie is een onderdeel van de persoonlijkheid, in deze dus niet af te leren. Dominantie is in situaties verschillend en elk individu heeft dominante trekjes. De gulden balans tussen dominantie en onderdanigheid zorgt voor duidelijkheid en harmonie in de groep waarvan mens en hond deel uitmaken. En met onderdanigheid is het onderwerp voor het vervolgartikel genoemd.

© Mark Wibier,

Tinley-gedragstherapeut voor honden.

Wat zijn anaalklieren en hun functie.
Elke kat en hond heeft twee anaalklieren. Deze anaalklieren, één aan elke kant van de anus (zie plaatje), hebben via een klein kanaaltje verbinding met de anus. De beide klieren produceren een vloeistof met een bepaalde geur en deze vloeistof wordt middels de genoemde kanaaltjes toegevoegd aan de ontlasting. Door deze geur is uw kat of hond in staat om zijn/haar territorium af te bakenen.

Waarom zoveel problemen?
Zoals aangegeven zijn de anaalklieren aanwezig om de ontlasting een speciale geur te geven, zodat het dier daarmee zijn/haar territorium af kan bakenen. Tegenwoordig bestaat de diervoeding voor het grootste gedeelte uit plantaardige bestanddelen, in vroegere tijden bestond de voeding echter grotendeels uit vlees en beenderen. De aanwijzingen worden steeds duidelijker dat, door het hedendaagse gewijzigde voedingspatroon van de katten en honden, de hardheid van hun ontlasting te gering wordt. De anaalklieren worden hierdoor niet meer voldoende leeggeperst. In de overvolle anaalklieren ontstaat daardoor niet alleen een ‘druk’, maar de opgehoopte anaalkliervulling gaat ook als het ware gisten en er gaat bacterie groei plaatsvinden, hierdoor kan uiteindelijk een ontsteking ontstaan.
Honden kunnen zelf niet met hun bek bij de anaalklieren komen en hierdoor gaan ze in de omgeving rond de staart likken en bijten, soms tot bloedens toe. Ook het zogenaamde ‘sleetje rijden’ is een poging van de hond om van de irritatie en jeuk af te komen. De hond schuift hierbij met z'n achterste plat over de grond, vaak met de achterpoten omhoog. Katten kunnen daarentegen wel zelf bij hun anaalklieren komen. We zien in de praktijk de aandoening dan ook vaker optreden bij honden dan bij katten.

Symptomen

• met het achterwerk over de grond schuren, ook wel ‘sleetje rijden’ genoemd
• bijten en likken in de omgeving rond de staart
• rond de anus een gevoelig/pijnlijk gebied

Gradaties in de aandoening:

• de anaalklieren worden onvoldoende geleegd en raken overvol
• de anaalklieren zijn ontstoken, hierbij kan geel/ rode pus vrijkomen, zie 1.
• de anaalklier springt open (abcesvorming) en bloedend ontstekingsmateriaal komt naar buiten, zie 2.

• vrijkomen, zie 1.
• de anaalklier springt open (abcesvorming) en bloedend ontstekingsmateriaal komt naar buiten, zie 2.

Wasbeer in opmars in België

De wasbeer is aan een opmars bezig in het zuiden van ons land. Nooit eerder werd het roofdier zo talrijk gespot als vandaag. Het Waalse Gewest werkt aan een actieplan. "Op zich is de wasbeer een discreet en ongevaarlijk dier," klinkt het. "Maar we moeten onderzoeken of hij geen bedreiging vormt voor andere soorten, zoals de bunzing." (belga)

Ereli en Knudde

De ruitijd bij hond/kat

Het verliezen van haren is een volstrekt normaal gebeuren bij alle dieren met haren en pluimen. Het meest spectaculaire voorbeeld is de hermelijn: dit diertje ruit in de lente zijn witte wintervacht uit om een bruine zomervacht te krijgen, die op zijn beurt weer uit valt in de herfst om plaats te ruimen voor een sneeuwwitte vacht.

Onze huisdieren kennen ook die cyclus van winter- en zomervacht, en de periode dat die wisseling plaats grijpt is dus de ruitijd. Het is niet zo dat tussen deze 2 periodes het dier geen haar verliest: elk haar kent zijn cyclus van ontstaan, groeien, afsterven en uitvallen, maar het verlies gebeurt gespreid, terwijl in de ruiperiode dit verlies massaal is.
Normaal begint de lenterui wanneer het enkele weken warm weer is geweest en duurt die een 3 à 4 tal weken, dus meestal in de maanden april-mei-juni. De herfstrui zet zich in wanneer de temperaturen laag worden en het koud blijft: oktober-november-december, ook gedurende 3 à 4 weken.

Bij strikt binnenshuis levende katten reageert de huid minder goed: ze ervaart geen echte temperatuursschommelingen. Zulke katten kennen een sterk verlengde rui, zodat de eigenaar haast een gans jaar door een versterkt haarverlies opmerkt.

Aan de normale rui kan en mag niets gedaan worden: het is een natuurlijk proces, en dat moet men zich realiseren bij de aanschaf van een dier. Denk daar dan ook even aan wanneer u een bepaald ras uitkiest: de poolhonden (Siberische husky, Alaskan Malamute, etc...) verliezen werkelijk pakken haar, een poedel daarentegen niets, rassen die moeten getrimd worden zeer weinig (Schnauzer, Cairn Terrier, Ierse Wolfshond, etc.) , haren van een langharige kat vallen veel meer op en zijn moeilijker te verwijderen dan die van en kortharige kat etc...

Het enige wat u kan (en trouwens moet doen om de huid in conditie te houden) om de rondvliegende haren zoveel mogelijk te beperken, is het dier dagelijks grondig uitborstelen en na de borstelbeurt over het dier wrijven met een vochtige doek.

Losse haren blijven kleven aan de doek en de vacht zelf wordt minder statisch en houdt aldus de haren iets beter bij tot de volgende borstelbeurt.

Het borstelen zorgt er trouwens ook voor dat de rui zelf sneller achter de rug is, geeft een goede massage aan de huid en bij poes: minder haarballen en daaruit volgende problemen. Poes likt immers de vacht schoon en krijgt hierbij al die losse haren binnen. Die haren vormen haarballen in de maag die voor braken zorgen, of voor obstipatie wanneer die ballen in de darm komen.


Abnormaal veel ruien bij kat en hond.

Zo’n verlengde rui kan verschillende oorzaken hebben, gaande van bepaalde tekorten in de voeding tot ectoparasieten, allergie en algemene ziekten met effect op de huid door conditievermindering van het lichaam.

Even een paar frequent voorkomende problemen onder de loep.

• a) tekorten aan onverzadigde vetzuren
  
  Dit is een veel voorkomend tekort en wordt vaak over het hoofd gezien. De huid wordt droger, soms ziet men schilfertjes. De haren zijn ietwat dof en vallen makkelijk uit.
  
  Extra onverzadigde vetzuren moeten aldus verstrekt worden via de voeding. Voor poes gebruikt men meestal een vloeibare olie-achtige oplossing. Poes neemt immers makkelijker vloeistof op dan poeder of capsules.
  
  Voor de hond bestaat eveneens de mogelijkheid van een vloeistof, doch meestal worden capsules, poeder of tabletten gebruikt.
  
  Welk type onverzadigde vetzuren en welke dosering hangt af van patiënt tot patiënt. De keuze wordt bepaald door twee factoren: hoe erg het met de huid gesteld is en welke voeding het dier te eten krijgt.
  
  
• b) tekort aan algemene vitaminen
  
  Dit komt nog zelden voor omdat de meeste honden en katten goede commerciële voeders eten waarin vitaminen en mineralen in correcte hoeveelheden verwerkt zijn. Toch gebeurt het dat een dier een bepaald voeder niet volledig verteert en zodoende de voedingsstoffen onvoldoende of slecht uitgebalanceerd binnenkrijgt. Op lange duur kan dit aanleiding geven tot huid- en vachtproblemen.
  
  Ook bij dieren waarvoor de eigenaar zelf kookt, kunnen tekorten of inbalancen aan bepaalde voedingsstoffen voorkomen. Dit is goed gekend bij de kat. Koken voor de kat is immers een moeilijke opgave: vaak zal poeslief enkel het vlees uit het zorgvuldig samengesteld schoteltje snoepen en groenten/rijst/brood laten liggen. Het spreekt voor zich dat in zulke gevallen vitaminen/mineralen tekorten zullen ontstaan met onder ander effecten op de huid.
  
  De oplossing ligt voor de hand: bij gebruik van een bepaalde commerciële voeding, kan men af en toe afwisselen van merk of een specifiek vitaminenmengsel toedienen, dit in overleg met de dierenarts. De eigenaars die zelf koken moeten zowiezo extra vitaminen/mineralen toedienen.
  
  Vitaminen/mineralenmengsels bestaan onder verschillende vormen: vloeistoffen, poeders of tabletten. Het éne dier neemt makkelijker het poeder op, een ander dier makkelijker tabletten of vloeistof...aan de eigenaars om dit uit te testen.
  
  
• c) ectoparasieten (uitwendige parasieten)
  
  De aanwezigheid van parasieten op de huid, brengt op zijn minst jeuk en irritatie met zich mee, zodat hond en kat overmatig gaan krabben of bijten.
  
  Hierdoor zal het dier als beginsymtoom meer haren verliezen dan normaal. De meest voorkomende parasieten van de huid zijn luizen en vlooien. Luisjes kunnen makkelijk vernietigd worden door het dier te sprayen.
  
  Vlooien worden te lijf gegaan met een vlooienband, vlooiendruppels, -tabletten of injecties. Bij vlooien moet ook in het huis gespoten worden met een vlododende spray omdat vlooien nestjes maken in huis.
  
  Andere huidparasieten zijn de schurftmijten, onder ander de scabiës-mijt en de demodex mijt.
  
  De scabiës-mijt is relatief makkelijk onder controle te krijgen met injecties en lotions. De demodex mijt is veel resistenter en geeft meer problemen bij behandeling.
  
  Beide mijten moeten via microscopisch onderzoek van een huidafkrabsel gediagnostiseerd worden.
  
  Wanneer de huidparasieten gedood worden, verdwijnen de huidklachten, onder ander de overmatige rui, vanzelf.
  
  
• d) allergie
  
  Allergie komt bij onze huisdieren frequent voor. Daar waar een allergische mens meestal reageert met ademhalingsproblemen (niezen, asthmatisch hoesten), uit het allergisch dier de allergie meestal door jeuk.
  
  Het jeukgevoel zorgt ervoor dat hond/kat meer gaat krabben of bijten, en de eerst symptomen zijn dan ook overmatig haarverlies.
  
  De oplossing hiervoor is de oorzaak van de allergie opsporen en daar iets aan doen. Oorzaken zijn bijvoorbeeld: voeding (het eiwit in de voeding); grassen, bomen, huisstof, huidschilfers van mens, hond of kat, enz.. Eens men weet aan wat het dier allergisch is, kan men "desensibiliseren". Dit gebeurt door een serie injecties toe te dienen opdat het lichaam als het ware "immuun" wordt ten opzichte van de allergie-opwekkende stof. Met deze methode geneest men de allergie.
  
  Met medicatie kan men de allergie wel onder controle houden, doch niet genezen. En wat medicatie betreft is er weinig keus: - dieren reageren enkel op cortisone-preparaten. De veelgebruikte antihistaminica bij de mens, hebben zeer weinig effect bij dieren.
  
  
• e) Bacteriën en schimmels<
  
  Huidinfecties (bacterie) of huidschimmels tasten de huid aan met beginsymptomen van overmatig haarverlies. Dit haarverlies wordt veroorzaakt deels door krabben (jeuk) en deels omdat de haarfollikels (de plaats waar het haartje ontspring) aangetast worden door de bacterie of schimmel.
  
  Bacteriële huidinfecties moeten met correcte antibiotica aangepakt worden. Meestal wordt een "cultuur" genomen van de huidbacterie om te zien over welke bacterie het gaat en aan welke antibiotica de bacterie nog gevoelig is.
  
  Schimmeltherapie bestaat uit lotions en in erge gevallen tabletten. Deze tabletten moeten dan wel lange tijd gegeven worden (ongeveer 6 weken) omdat de schimmel anders makkelijk terug opflakkert.
  
  
• f) Hormonale problemen
  
  Er zijn verschillende hormonen die, indien ze in te hoge of te lage mate aanwezig zijn, onder andere huidproblemen veroorzaken. Vanzelfsprekend zijn er tal van andere symptomen die zullen opvallen bij hormoonproblemen doch vaak zal de eigenaar eerst de huidproblemen opmerken.
  
  In het beginstadium zal er bij elk hormoonprobleem overmatig haarverlies voorkomen.
  
  
  • tekort aan vrouwelijke hormonen bij de gecastreerde kater.
    Hoe onlogisch het voor de leek ook kan klinken: een kater produceert in de testikels een bepaalde hoeveelheid vrouwelijke hormonen, naast mannelijke. Bij castratie worden de teelballen in zijn geheel weggenomen. Sommige katers kunnen echter pas na een lange tijd huidproblemen krijgen door het wegvallen van die vrouwelijke hormonen. De oplossing is vrij makkelijk: toedienen van vrouwelijke hormonen in tabletvorm of via een injectie resulteert in een mooie huid. Het nadeel is dat sommige katers er zwaarlijvig van worden.
    
    
  • hormoonproblemen bij de "intacte" reu
    Sommige niet-gecastreerde reuen vertonen soms haaruitval t.h.v. de nek en rug. Dit is weerom een probleem i.v.m. hormoonprocutie in de testikels. Deze keer echter, zal de castratie de oplossing brengen voor het overmatig haarverlies.
    
    
  • Een teveel of een tekort aan vrouwelijke hormonen bij respectievelijk niet-gecastreerde (niet-gesteriliseerde) teven en wel-gecastreerde. Zonder in detail te treden i.v.m. uitleg over het ingewikkelde hormonenspel, kan een teveel aan vrouwelijke hormonen of een tekort, overmatig haarverlies veroorzaken. Het haarverlies is symmetrisch en begint op de flanken. De oplossing ligt voor de hand: bij een tekort worden vrouwelijke hormonen toegediend via injecties of tabletten, bij een teveel wordt de teef gecastreerd, d.w.z. de eierstokken worden verwijderd.
    
    
  • Ziekte van Cushing bij de hond
    In dit geval is de bijnierschors te actief en produceert teveel hormonen (corticosteroidderivaten). Deze ziekte uit zich o.a. door overmatig haarverlies: de huid wordt dun en zacht, en de vacht wordt schraal. Uiteraard zijn er tal van andere symptomen, zoals veel drinken, veel plassen, veel eten, soms manken op de achterpoten, enz. De behandeling is niet zo makkelijk: eerst moet de bijnierschors inactief gemaakt worden met tabletten en daarna moeten levenslang substitutiehormonen toegediend worden, ook onder de vorm van tabletten.
    
    
  • Schildklierproblemen bij de hond
    Meestal gaat het over een schildklier die te weinig hormonen produceert! Het dier verliest abnormaal veel haren op de rug en in de hals/nek. De haren zijn droog en breken makkelijk af. Andere symptomen zijn vetzucht en sloomheid.het dier zoekt warme plaatsen op om te slapen. De behandeling is makkelijk: schildklierhormonen worden in tabletvorm toegediend. Wel moet er geregeld bloedonderzoek gebeuren om de hoeveelheid schildklierhormonen in het bloed te controleren!
    

 

Een hond eet graag dingen die niet voor hem geschikt zijn. Ook planten. Bij de aanschaf van een huisdier moet je wel rekening houden met je plantenkeuze in huis en in je tuin.

Je hond kan na het eten van bepaalde plantenmaterialen vergiftigingsverschijnselen vertonen. Dit kan gewoon wat braken en diarree zijn maar ook erge huidproblemen, zenuwstoornissen of hart- en  longproblemen. Soms met de dood tot gevolg. Bij de ene plant is het sap giftig bij andere de vruchten, zaden, bladeren of bloemen.
Ook is het voor de dierenarts niet gemakkelijk om dit vast te stellen. Als je niet gezien hebt dat je hond planten heeft gegeten, kan het een grote zoektocht worden naar de oorzaak. Soms zal men de oorzaak niet kunnen terugvinden.

Enkele voorbeelden:

1.  Taxus: 8 gram taxusmateriaal per kg hond kan de dood tot gevolg hebben. De hond wordt ziek 2 tot 6 uur na opname. Hij gaat dan braken, diarree hebben, overmatig speekselen, zwijmelen en de lichaamstemperatuur gaat dalen.

2.  Paardekastanje: een hond van 10 kg had tenminste 8 vruchten gegeten en ging in shock. De ziektetekens verschijnen binnen 2 dagen. Soms moeten de vruchten via een operatie verwijderd worden uit de darmen.

3.  Kerstroos: de rode bladeren veroorzaken spijsverteringsklachten: braken, speekselen en diarree, zelden dodelijk.

4.  Narcissus pseudonarcissus: Zowel de bloembol als de bloemen en zelfs het water uit de vaas zijn giftig, 15 gram van de bloembollen is dodelijk. Ziekteverschijnselen een kwartier tot 24 uur na opname.

5.  Dieffenbachia: Deze plant geeft braken, diarree, buikpijn en irritatie van de mondslijmvliezen.

6.  Hulst: Het eten van 2O bessen is dodelijk. Eerst braken, diarree en speekselen.

7.  Maretak: Zenuwstoornissen zoals duizeligheid, incoördinatie en zwakte, worden veroorzaakt na het eten van een 10-tal witte bessen en de bladeren.

8. Cotoneaster geeft milde spijsverteringsklachten

9.  Cannabis: 50 tot 100 mg per kg hond eten van de plant is giftig. Grote pupillen, angst voor licht, zwijmelen en versnelde hartslag. De ziektetekens verschijnen vanaf 1-3 uur na opname en herstel na 24-72 uur na opname.

10.  Azalea/rhododendron geeft zenuwsymptomen 20 min. tot 2 uur na opname van de bladeren of de stengel.

11.  Gerarium geeft zenuwsymptomen en epilepsie.

Bij het inrichten van de tuin kan je toch beter eerst een plantenkenner raadplegen!!

Voorkomen is beter dan genezen!!

Groetjes
Ereli en Knudde

Koninginnen in het strijdperk.

Diep in de negentiende eeuw vonden in de Aostavallei de eerste Batailles de Reines plaats.
Ze zijn intussen deel geworden van de volkscultuur van de streek.
In deze uiterst zachtaardige koninginnenconfrontaties komen koebeesten uit de hele regio in het strijdperk.  Ze komen vredig naar elkaar toe op het grasveld, krabben een poosje met de hoeven, loeien elkaar toe, kruisen de horens en beginnen mekaar te duwen.
De winnares wordt omhangen met de bosquet, bestaande uit gevlochten dennentakken, linten en rode bloemen.
De koninginnen zijn echte krachtpatsers : zo is er Zara - 510 kg  ; Orsetta - 550 kg ; Maurienne  -  795 kg.

Cryptorchisme bij honden Als een van de testikels van uw hond (ouder dan vier maanden) niet zichtbaar en niet voelbaar is dan heeft hij last van cryptorchisme, het niet indalen van een teelbal. Sterilisatie is dan onvermijdelijk om de nefaste gevolgen van de aandoening weg te werken.

17/07/2007
Anne Pensis, dierenarts



Ereli en Knudde