Het herfstseizoen is er weer en de laatste zondag van oktober is het in mijn dorp weer "dierenwijding".  Sint-Hubertus wordt er gevierd met een openluchtmis en een concert van jachthoornblazers brengt sfeer.  Dieren van allerlei pluimage worden er gezegend.  Het is een gezellige bedoening, diertjes onder mekaar.  De pastoor is gul met zijn wijwater én met het gezegend broodje, waarvan ze allemaal lekker smullen... en de baasjes bidden en hopen dat hun diertjes daardoor weeral een jaartje gespaard zullen blijven van ziektes.
Vandaar een artikeltje over het damhert !  'k blijf het een prachtdier vinden.

Het Damhert

Het damhert met zijn deels afgeplatte gewei is een van de bekendste hertensoorten. Vooral ook omdat ze vanwege hun fraaie uiterlijk veel in hertenparkjes gehouden worden. Het damhert is roodgeel tot grijsbruin van kleur met witte vlekken en twee opvallende witte strepen op de romp aan beide zijden van de staart. Bijzonder voor herten is de grote adamsappel van het mannetje. In de winter zijn de dieren donkerder van kleur. Ze leven in groepen van soms meer dan 100 dieren en zijn vooral in de schemering actief.

Leefgebied

Van oorsprong horen damherten thuis in ons land en de rest van Europa. In andere werelddelen komen ze pas voor sinds ze daar zijn ingevoerd. 

Voedsel

Damherten hebben een voorkeur voor gras, ook al is dit van slechte kwaliteit. In gemengde bossen en loofbossen leven zij het liefst, maar ook in duingebieden aarden zij uitstekend. Doordat zij erg makkelijk te houden zijn, zie je damherten nogal eens in hertenparken.

Jongen

De bronst bij damherten begint in de tweede helft van oktober. Een volwassen hert komt ieder jaar terug naar dezelfde plek in het bos waar hij een ondiepe kuil maakt, die hij besprenkelt met urine en waar hij de hinden opwacht. Na de bevruchting verlaten de hinden deze plek weer. Het bronstgeluid van het damhert is hoger en eentoniger dan van een edelhert. Gevechten tussen rivalen zijn niet zo heftig als bij edelherten en er vallen hoogstzelden slachtoffers. De bronstroep van een damhert klinkt als een snurkend gorgelend geluid en dit geluid is niet van verre afstand te horen. De draagtijd duurt ongeveer 229 dagen (32-33 weken), geboorte in juni, soms worden twee kalfjes geboren die worden gezoogd tot in de winter.

Leefwijze

Net als edelherten leven damherten in roedels, toch zijn het meer dagdieren. Hun vluchtafstand is iets korter en hun ogen zijn heel goed ontwikkeld. Hierdoor kijken zij bewust naar vreemde dingen, zij kunnen een stilstaand mens goed herkennen en staan ook bij het oversteken van wegen stil als zij een auto zien aankomen,  wat  vaak fatale gevolgen heeft. Damhert zijn slim en nieuwsgierig. Damherten hebben een duidelijke staart en kunnen met vier poten tegelijk weg springen.
Door zijn aanpassingsvermogen, goede weerstand tegen ziektes en de geringe schade die een damhert in de natuur veroorzaakt neemt de verspreiding door uitzetten toe. Bos met aangrenzende weide en velden zijn ideale leefgebieden voor het damhert. Veel ruimte hebben ze echter niet nodig. Ook kunnen zij zich goed aanpassen aan het gebied of aan veranderingen (damherten in een park. Zij zijn meer overdag te zien en kunnen beter ruiken en kijken dan edelherten.

(WWF)

knuffel Beautyfull Lady

: Devil

TEGENSLAG IS VAAK DE BASIS VOOR VOORUITGANG.

Leuke foto

(HLN)
sorry, vorige foto is ook van HLN

Papegaai als huisgenoot

Sedert eeuwen houdt de mens papegaaien als huisdier. Maar hoe zit dat nu precies met de aanschaf en verzorging van zo'n dier? Wij vroegen het aan dierendokter Rob Lückerath .

Een eerste vraag die zich opdringt: hoe komen we aan een papegaai?

Rob Lückerath: 'Het antwoord is heel simpel: dit is wettelijk bepaald. In 1973 is in Washington de internationale handel in bedreigde dier- en plantensoorten gereglementeerd (CITES). Dat was hard nodig, aangezien de mens nu niet meteen bekendstond vanwege zijn grote bekommernis om in het wild levende dieren. CITES bepaalt dus exact wat mag en wat niet. In principe is het verboden om wilde dieren te bezitten, te verkopen of af te leveren'.

'In België zijn er speciaalzaken, die papegaaien uit eigen kweek verkopen. Daar heb je voldoende keuze. Het bijkomende grote voordeel is dat deze dieren makkelijker handtam zijn te maken.'

Hoe oud wordt een papegaai eigenlijk?

'Een papegaai wordt heel erg oud en kan de mens zelfs overleven. Bij de aanschaf van een papegaai moet je dan ook goed beseffen dat je er je hele leven lang aan vastzit. De leeftijd verschilt een beetje per soort, maar 50jaar is het gemiddelde. De agaporniden zijn 'dwergpapegaaien' en leven relatief kort, namelijk zo'n jaar of 20.'

Vraagt het dier een speciale verzorging? Die bek ziet er anders best gevaarlijk uit en die klauwen liegen er ook niet om.

'Om lange nagels te voorkomen, moeten de stokken in de kooi goed zijn. Dat betekent: van een verschillende diameter. Eventueel helpt het om de stokken met heel fijn schuurpapier te bekleden of ovale stokken te pakken. Ook de snavel moet kunnen afslijten. Een papegaai die te weinig takken, noten of andere slijtende producten krijgt, zal zijn bek niet voldoende afslijten. De snavel groeit dan door, het dier kan niet meer goed eten en zelfs verhongeren.'

Stel dat het noodzakelijk is om de nagels te knippen en de bek te verzorgen. Kunnen we dat zelf?

'De nagels zelf knippen is goed te doen, maar je mag wel niet over één nacht ijs gaan. Vraag je dierenarts om het eens voor te doen en doe het hierna eens zelf onder supervisie. Allereerst moet de papegaai goed gefixeerd zijn. Je pakt een stevige oude doek. Deze doe je om het diertje heen, kordaat maar met zachtheid. Dan pak je met de vrije hand de kop van achter vast en houd met vingers de onderkant van de bek vast. Onthoud echter: een papegaai is een schrikschijterd... letterlijk. Gebruik een stevige nageltang -een goede draadtang is ook bruikbaar- want de nagels kunnen heel erg hard zijn. Knip steeds kleine beetjes af om te voorkomen dat je in het 'leven' knipt.'

'De bek is een heel ander verhaal. Het knippen van de snavel is werk voor de vakman: in de snavel zitten bloedvaatjes die niet geraakt mogen worden. Het probleem is dat deze niet van de buitenkant af te zien zijn. Blijf er dus af.'

www.patrimoniumdiensten.be/interfdanl/burgers/cites/index.htm .

Laten wij op deze speciale dag  even stilstaan bij de ersntig bedreigde diersoorten.
Onderstaand enkele voorbeelden, doch het zijn er honderden.






Iberische Lynx



Atlantische steur


Mediterrane monniksrob





Westekijke Laaglandgorilla


Zwarte Neushoorn



Dama gazelle


Kleine Geelkuifkaketoe



Sumatraanse Orang-oetan



Geeloorparkiet


Geelborstcapucijnaap

Ivoorsnavelspecht



Kauderni

PIEPEKE MUIS  BOUWDE EEN HUIS,
MET HONDERDDUIZEND GANGEN.
DAAR ZOU EEN KAT DIE HONGER HAD,
NOOIT MUISJES KOMEN VANGEN!!!!

Poes Minet

Zeg poes Minet, jij lacht maar weer,

wat is er, bromt de teddiebeer. 

Mauw, wéét jij niet waarom ik lach? 

Het is vandaag toch dierendag!

Ik mag op tafel zitten spinnen, 

straks wip ik bij de slager binnen

en daar bestel ik bij de baas 

een dikke biefstuk van de haas.

En als mij iemand weg wil jagen, 

dan moeten ze dat mij eerst vragen. 

En dan denk ik er over na 

of ik ook werklijk ga.

                De teddiebeer bromt: wat denk jíj? 

Hoor ik er ook een beetje bij? 

Denk jij dat ik op dierendag 

net zoals jullie alles mag?

Ik wou zo graag de deur eens uit, 

de wind eens voelen langs mijn snuit. 

Dan maakte ik alle beren los 

om te gaan dansen in het bos.

We rollebolden op ons rug 

en kwamen pas heel laat terug. 

Dat gaat niet hoor, mauwt poes Minet: 

het staat niet in de dierenwet.

Ik hoor erbij, zoals je ziet, 

maar teddiebeertjes? Nee, die niet!

Langs teddiebeer zijn wollen snuit 

rollen de tranen op zijn bloesje: 

wat poes voorspeld had, dat kwam uit. 

Maar hij bromt dapper: wacht maar, poesje!... 

Je zult eens zien, wat of ík mag

op teddieberendag

(Mies Bouhuys)

De grote hond en de kleine kat     

Een grote hond en een kleine kat,
Die zaten op de kamermat;
En de hond, die zei: Zeg, scheelt jou wat?
Scheer je weg!

En de kat, die zei: Jij bent een hond,
En ik een kat, niet zonder grond;
Hou jij dus nou jouw grote mond:
Scheer je weg!

Scheer je weg: waf, waf! Scheer je weg: sis, sis ­
Scheer je weg: die is raak! Scheer je weg: die 's nie mis!
Waf waf! sis sis! woef woef! mauw mauw!
En een houw en een beet en een blaf en een grauw:
En de grote hond en de kleine kat,
Die vlogen van de kamermat,
En de keuken in: Zeg, scheelt jullie wat?

En hij trapte op een teen,
En zij beet in een been
Van de meid, die riep: ga je heen! O mijn been!
Scheer je weg!

En de grote hond en de kleine kat,
Die zaten weer samen op de kamermat,
En ze lachten en praatten: 'och hemeltje, wat
Trapte ik op haar teen!'
'En beet ik in haar been!'
''t Is gek, maar zo'n mens krijgt ook altijd wat!'

Albert Verwey   

                                   

Woef, woef, woef, woef

Loopt daar misschien een boef?
Woef, woef, woef en nog een keer
Wat is er, heb je ergens zeer?

De hond die loopt naar zijn mand
Wat is er toch aan de hand?
We begonnen juist te eten
Daarna wil ik alles weten

Na het eten kom ik snel
Het hondje snapt het wel
En...oh, wat ligt daar!
Kijk, kijk,.kijk maar

De hond heeft 3 puppies
Ze liggen nog onder de smurrie
Voorzichtig pak ik er een
Ik streel ze een voor een

Maar nu moet ik weg
Wat jammer, wat een pech
De hond heeft in zijn mand een plaats gevonden
En haar warme lichaam er rond gewonden

Dat had ik nooit gedacht
Wie had dat juist vandaag verwacht
Ze verlangt zo naar haar kinderen
Dat mag je zeker haar niet verhinderen

Ze hoeft het niet uit te leggen
Maar ze wil het me toch zeggen
Woef, woef, ja je bent lief en zacht
Kom, ik geef je nog een aai op je vacht


(Auteur onbekend)

Twee slangen
Twee slangen komen elkaar tegen in het moeras. De ene slang zegt tegen de andere: "Ik hoop dat ik niet giftig ben". Vraagt de andere: "Waarom?" Zegt die ene weer: "Omdat ik net in mijn tong heb gebeten!"

Kikker en Duizendpoot
Een kikker en een duizendpoot hebben afgesproken in een restaurant. De kikker zit al een uur te wachten, als de duizendpoot eindelijk binnen komt. Vermoeid zegt 'ie: "Sorry dat ik zo laat ben, maar er hing een bordje voor de deur waarop stond: voeten vegen."

Olifant in de tram
Een olifant stapt in de tram en laat zijn kaartje aan de conducteur zien. Die zegt: "Dit is nu echt de eerste keer dat ik een olifant op de tram heb!" "Kijk maar goed," antwoordt de olifant, "dit is namelijk meteen de laatste keer, want morgen is mijn brommer weer gerepareerd."

Kolibries

Slakken

Twee slakken waren al sinds jaren

op weg van Groningen naar Haren.

Tenslotte kwam geheel ontdaan,

de oudste bij het eindpunt aan.

Hij slikte en sprak diep bewogen:

'Mijn broer is uit de bocht gevlogen".

____________________________

Twee kleine slakjes,

Hielden van elkaar.

Ze gingen samen trouwen,

Toen werden ze een paar.

Ze hebben toen hun huisjes,

op elkaar gezet.

Nu wonen ze gezellig,

Samen in een flat!

Voor deze dieren op 4 oktober geen dierendag

In Turkije sterven dagelijks honden door onwetendheid, onachtzaamheid en onverschilligheid.

Stichting ActieZwerfhonden probeert hier iets aan te doen. Geld, maar vooral ook publiciteit heeft zij nodig om haar werk te kunnen doen.

ActieZwerfhonden geeft om een dierenleven; u toch ook?

Help ons helpen!

Met vriendelijke groeten,

Namens Stichting ActieZwerfhonden
Linda Taal

Website: www.actiezwerfhonden.nl

AZH
DN 28/09/2007

Het mezennestje

Guido Gezelle

                                                                                                             

Een mezennestje is uitgebroken,

dat, in de wulgentronk gedoken,

met vijftien eikes blonk,

ze zitten in de boom te spelen,

tak-op,tak-af,tak-uit,tak-in,tak-om,

met velen,

en 'k lach mij, 'k lach mij, '

k lach mij bijkans krom.

Het mezenmoêrtje komt getrouwig,

komt op de lauwe noen, al blauwig

en geluwachtig groen,

het brengt hun dit en dat,om te azen,

tak-om, tak-op,tak-af,tak-uit,tak-in,

ze razen,en kruipen,

vlug, het mezennestje in.

Het  mezenvaârtje zit de loveren

verduiken 't voor 't gestraal, te toveren,

al in de mezentaal,

daar vliegen ze, al med'een, te zamen,

Tak-om, tak-op, tak-af, tak-in, tak-uit,

en,amen het mezennestje

is weêrom ijle en uit.

Snokken aan leiband beschadigt nekwervels van hond

Zweeds onderzoek wijst uit dat meer dan zes op de tien honden rugproblemen hebben. Een van de oorzaken is dat de viervoeters hun leven lang mee 'gerukt' worden aan hun halsband. 'Baasjes denken dat hun hond luistert na een ruk, maar eigenlijk vermijdt hij gewoon een pijnlijk gevoel', meent hondentrainster Katrien Lismont.

Stel je even voor: je staat als kleine hond te midden van een menigte en ziet alleen benen, schoenen en wielen van winkel- en kinderwagens. Met moeite kan je omhoogkijken en plots verlangt men dat je van richting verandert. Dat merk je door een duidelijk signaal van de leiband die vast hangt aan je halsband. Elke ruk daaraan knijpt je keel dicht en doet pijn aan je strottenhoofd.

Om de pijn te stoppen en opnieuw lucht te kunnen happen, kan je niets anders doen dan volgen, hoewel je niet weet waarheen. Je moet alleen hopen en erop vertrouwen dat het wezen aan de andere kant van de leiband weet wat goed voor je is.

Met deze confronterende beschrijving wil hondentrainer Katrien Lismont (49) baasjes laten stilstaan bij hoe honden alledaagse situaties beleven. Dat honden een halsband dragen, is in mensenogen zo'n evidentie dat we niet meer stilstaan bij de gevolgen ervan. 'We denken dat onze hond luistert na een ruk aan de leiband, maar eigenlijk vermijdt hij gewoon een pijnlijk en onaangenaam gevoel', meent Lismont. 'Honden met een halsband ervaren op dat moment een enorme druk op de hals.'

Stijve nek

'Net zoals bij mensen wordt de hondenhals recht gehouden door wervels, die even fijn in elkaar zitten als bij ons. Wie al eens een stijve nek heeft gehad, wéét hoe kwetsbaar men zich dan voelt. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat hondenfysiotherapeuten dagelijks geconfronteerd worden met de gevolgen van het snokken aan de leiband. Halswervels worden verschoven of eenvoudig weg uit elkaar gerukt. De hond ontwikkelt een compenserende houding die extra spanning op het hele gestel teweegbrengt. Dat komt vele honden op latere leeftijd duur te staan: verlammingen, rugklachten...'

Anders Hallgren, een bekende Zweedse psycholoog en hondentrainer, onderzocht 400 honden en stelde vast dat ongeveer 63 procent problemen in de rug had. Van deze problemen situeerde 27 procent zich ter hoogte van de nekwervels. De overgrote meerderheid van deze honden (91 procent) bleek blootgesteld aan een training met rukken aan de leiband. Hallgren beschrijft dat niet alleen de nekwervels beschadigd worden, maar ook de nek- en halsspieren en het strottenhoofd.

Meeslepen of meenemen

'Daarom is het beter de hond een tuig of harnas om te doen', vindt Lismont. 'Dat zit gedeeltelijk rond zijn schouders en voor zijn borst. Op die manier voelt de hond de richting die wordt aangegeven vanuit zijn torso en niet alleen aan zijn hals. De adem wordt niet langer afgesneden en het doet geen pijn meer aan zijn uiterst kwetsbare keel. Zo voelt het dier zich wat zachter behandeld en wordt hij meer meegenomen in plaats van meegesleept .'

Hoewel harnastuigjes meer en meer opkomen, loopt België op dat vlak nog achter. 'Zo'n tuig heeft nochtans alleen voordelen: de hond trekt automatisch minder aan de lijn en je hebt meerdere mogelijkheden om de leiband aan het tuigje te bevestigen.'

Maar zelfs met een harnas blijft het opletten: wanneer een hond met een bepaalde snelheid in de lijn stormt, is de impact op het gestel enorm. Nooit de volle lengte van de lijn gebruiken, is de boodschap.(Nieuwsblad)

mijn beste vriend

de vriendschap van een hond
is vriendschap voor het leven
voor een ander niet te zien
hoeveel een hond kan geven
want ben je ééns verdrietig
dan kijkt hij je aan
alsof hij zeggen wil
ik zal altijd naast je staan
en als je dan weer vrolijk bent
dan slaat hij met zijn staart
en blaft alsof hij zeggen wil
dat hebben we weer geklaart
zo'n vriendschap is een wonder
een wonder om te beleven
zo'n viendschap kan geen mens
geen mens kan zoiets geven

(onbekend)