Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Uit het leven gegrepen...


Echt gebeurd!

Mijn jongste dochter (nu 26) had als kind steeds de onhebbelijke gewoonte om op blote voetjes door het huis te trippelen.  Wat we ook ondernamen... niets hielp, in een mum van tijd waren de schoenen verdwenen... En als ik zeg verdwenen, dan waren ze ook verdwenen... Ze kwamen werkelijk op de gekste plaatsen te voorschijn... de speelmand, de wc, boodschappentas of de hondenmand... noem maar op!
Zelfs als we gingen wandelen en zij rustig in de kinderwagen zat moesten we altijd een oogje slaan of ze nog haar schoenen droeg.
Op een dag was oma op bezoek, mijn dochter toen een twee jaar oud, trippelde weeral op blote voetjes rond, op een gegeven moment verkondigde mijn schoonmoeder nog enkele boodschappen te willen doen, uiteraard was mijn oudste dochter van 4 onmiddellijk enthousiast om met oma op wandel te gaan. De jongste hoorde haar zus woorden en riep:
'Ikke ook mee...' Oma lachte fijntjes en zei: 'ja natuurlijk mag jij ook mee, maar dan moet je wel eerst je sandaaltjes zoeken...!'
Als een hazewind ging ze er vandoor... ze zocht... en zocht... en oma wachtte... en wachtte!
Tot op een gegeven moment we een hartverscheurend schreien hoorden...
Mijn schoonmoeder en ik vlogen door de hal en zagen daar ons kleintje zitten te midden van een hoop schoenen die ze allemaal uit de schoenkast had gezwierd... met dikke traantjes en een wanhopig gezichtje snikte ze:
' Ikke... snik.... vinne... snik.... mijne 'JAN BALLEN' niet meer!' (sandalen)


Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

11 reacties op dit bericht

eugeen1 december 2006 om 07:28

Leuk

en iedereen zal daar wel een vleugje nostalgie in herkennen , waarschijnlijk is dit ook de reden dat ik mijn voeten nooit meer proper krijg (lol) .
Groetjes Eugeen


eugeen4mx.jpg
wouninne30 november 2006 om 19:37

Blote voetjes

Kinderen hebben wel die eigenschap ... dolgraag op blote voetjes lopen. Wij volwassenen zouden dit misschien ook meer moeten doen. Blijkt gezond te zijn !! Een echt vertederend verhaal Marina. Liefs van Ninne
klaproosje128 november 2006 om 23:35

leuk

die kinderuitspraken, heerlijk soms he. Ik kan er ook zo door vertederd worden ! liefs klaproosje1
ingridstranella28 november 2006 om 19:55

leuk verhaal

Wat een prachtig iets ,die anekdotes uit een kindertijd.Vergeten doen we ze niet.Niet van onszelf en zeker niet van onze kinderen of kleinkinderen.

Groeten, ingrid Lenaerts
Franske28 november 2006 om 15:57

bezoekje uit Zarren

sinterklaas026bc5.gif
Hallo Marina, niet bang zijn, t'is Franske.
Sinterklaas brengt maar volgende week een bezoekje aan je blogje.
Wat doe je er aan als kleine altijd op hun blote voeten lopen. Niets !!!
Verder nog een fijne week en tot nog eens.
thea28 november 2006 om 13:26

Hoi Marina

Leuk hoor dit waar gebeurde verhaal. En ik geloof het dat het echt gebeurd is. Ikzelf heb namelijk een nichtje dat het liefste in haar niksie loopt. Wanneer zij thuis komt uit school kun je vanaf de buitendeur een spoor van kleding volgen tot je haar uiteindelijk heerlijk in haat blootje ergens zoet zie zitten spelen. Groetjes Thea.


Annemiek27 november 2006 om 20:57

Leuk

Wat een leuk en lief verhaaltje en een mooie herrinnering groetjes Annemiek
Marylinn27 november 2006 om 20:14

Mooi verhaal!

Zielig hoor die kindjes op zo'n moment. Mijn dochtertje liep vroeger ook altijd op blote voetjes maar gek genoeg ikzelf ook. Maar gelukkig waren de schoenen nooit weg.
Zie je snel weer hoop ik, groetjes van Marylinn
Els27 november 2006 om 04:32

zomaar

Leuk hoor....hihih
Groetjes vanEls Nobless
diaspora26 november 2006 om 20:58

mooi.

kerima ellouise26 november 2006 om 20:15

hoikes

een lief verhaal waarbij je ogen zacht worden in een liefdevolle glimlach...heerlijk...mooie herinneringen he !
liefs kerima
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

In eenzaamheid



grauw en grijs was de gevel

waarachter eenzaamheid woonde

leeg en koud het pad dat leidde naar ’t stille leven

in een verwarmde achterkamer

stil weggedoken in de grote plooien van haar huid

die als een te grote mantel haar ziel bekleedde

eerde zij, wat haar nog restte

zuinig de herinneringen die zwart-wit

aan muren kleefden

droomloze dagen waarin ze rouwde

om verloren kansen

hoelang haar uur nog van de werkelijkheid

gescheiden was wist zij niet

doch, zachtjes sterven wilde zij

zoals de bloemen deden in haar tuin

elke dag een beetje meer…



Marina Geerinck© Hartendame2

2 reacties Reageer op dit bericht

Haringen en maatjes

 
ze zong als de beste
‘t eeuwige vislied
verhief stembanden
uit volle borst
die ’r balkon lieten deinen
als reddingsboeien
vastgeklonken aan
loerende mannenblikken
zwierige rokken
boven houten klompen
die kletterden op kasseien
gaven fraaie beelden
van draaiende heupen
achter een volgeladen kar
prees ze haringen
tot neusje van de zalm
in haar kielzog kwijlende
jagers die hongerige en
lustige blikken wierpen
onvermoeibaar tot het
avondrood was waren zij
haar allerbeste maatjes...


die katers en kattinnen

 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

6 reacties Reageer op dit bericht

Het zwanenmeer


starend in rimpelloos water
zoekt hij kolken van ‘t verleden
dialoog in gedachten
die dromen ontgrendelen
en vingers laten grijpen naar
randen gekruld van weemoed
tijd ijlt voorbij en laat
schimmen dansen
op planken van ’t verleden

knokige beenderen dragen
zijn dansende ziel waarin
verscholen levenslust herleeft
door vleugelslagen van
witte veren die klinken
als staande ovatie
hij glimlacht en buigt
in herinnering beleeft
'het meer' weer z'n glorietijd
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

3 reacties Reageer op dit bericht

Zwart geld (spreuk)


Zwart geld... geen probleem, het wordt witter dan wit met het witwassend voorstel van de overheid!
'Niet tevreden geld terug' is jammer genoeg niet opgenomen in de akkoordsverklaring!


Marina Geerinck© Hartendame2

1 reactie Reageer op dit bericht

Huwelijk (spreukje)









Voor mijn oudste dochter die op 20 augustus 2005 huwde
©    ©    ©    ©    ©    ©    ©    ©    ©    ©     ©     ©   
Ivoorsatijn omhuld de bruid
een lieve lach, een stralende dag
gelukwensen alom
hoop dat dit levenslang
duren mag!

Marina Geerinck© Hartendame2
3 reacties Reageer op dit bericht

Tijd



onzichtbaar verdwijnend
tussen de kieren van ’t leven
braakt tijd herinneringen
knarsend als oude tandwielen
die huid schaaft en vouwt
draaft hij onverstoorbaar
verder, sporen tekenen
diepe groeven die verhalen
over lief en leed…


Achter elke deur die ik sluit
ligt een hoofdstuk verborgen




Marina Geerinck© Hartendame2

2 reacties Reageer op dit bericht

Wat je diep treft



het voelde alsof ik jou
eerder had gekend
toen zwijgzaamheid
de stilte doorbrak
en jij me droeg
over de obstakels
van 't verleden
waar holle woorden
lege zinnen vulden
die loze verhalen brachten
zonder waarde...
stoffige netten
ontsponnen waarheden
‘laat los’ zei je…
toen kilte de muren afdroop
en als ergernis spleten
van ‘oud zeer’ opvulden
waar gaten van wanhoop
door tijd waren uitgevreten


ik ontwaakte en begreep…
scheuren dicht je niet
met kauwgum
 
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

4 reacties Reageer op dit bericht

Ik huil met de wind



ik huil met de wind

die draagt mijn kreet over nevels heen

jagend doorheen mijn ziel

schreeuwt mijn eenzame ‘ik’

om verloren strijden


 


ik huil met de wind

verzameld leed vertel ik aan de bomen

wiens kale takken treuren om eigen verlies

troosteloos rouw ik met hen mee

ongehoord huil ik met de wind



Marina Geerinck©  Hartendame2



4 reacties Reageer op dit bericht

Kunst (spreuk)


Het is geen kunst een kalme zee te bevaren,

maar wel een kunst om overeind te blijven op woeste golven, terwijl je de storm tracht te bedaren!


Marina Geerinck© Hartendame2


3 reacties Reageer op dit bericht

Rode rozen



rode rozen kleuren blauwe arduin

zacht fluistert de wind zijn melodie

in gedachten hoor ik jouw woorden:

‘herinneringen blijven’

tussen knisperende herfstbladeren

tekent zich mijn naam

 

rode rozen kleuren blauwe arduin

beloftes bijééngespaard door jaren heen

rusten nu in lege handen

had mij lief, zoals ik jou lief had

het ‘vallen’ van de bladeren…

we hadden het wel overleefd

 

rode rozen kleuren blauwe arduin

waaronder nu mijn liefde rust


Marina Geerinck© Hartendame2

1 reactie Reageer op dit bericht

Afscheid




de klok tikte

verloren zinnen naar ’t verleden

toch spraken ogen een andere taal

gouden vonkjes waren weggevreten

waardoor slecht nog bleef; een doffe glans

flakkerend kaarslicht wierp schaduwen

die dansten onverholen hun einde tegemoet

langzaam ledigde de zandloper zichzelf

tijd was beperkt…
in het bleke aanzicht des doods



Marina Geerinck© Hartendame2



2 reacties Reageer op dit bericht

Tranen van een engel



gevangen was het zonlicht

dat schitterde in elke traan

die droefheid openbaarde

woordeloos weerklonk

dat huilen verlichting bracht

 

in de palm van mijn hand

bewaarde ik kristallen parels

voor even geschonken

vertelden ze hun verhaal

ik noem ze niet langer…

 

dauwdruppels



Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten