Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

Vrijdag 9 juni 2006

Zijn tussendoortje



zij was niets meer

dan een simpel “graantje”

dat hij meepikken wou

en achteloos verrobberde

tussen de kiezen van zijn

welbespraakte mond

 

zij was het tussendoortje

dat hij smakelijk genoot
ter afwisseling van zijn
dagelijkse kost, het “ding”

die sleur verbrak en hem door

zijn midlifecrisis helpen moest

 

zij was het domme gansje

dat gulzig zijn beloftes dronk

die als zoete wijn over zijn lippen

druppelde tot ze besefte dat

een “tussendoortje” geen

volledige maaltijd vervangen kon


Marina Geerinck© Hartendame2


Reageer op dit bericht
Zondag 4 juni 2006

Mijn tranen



onzichtbaar voor het heden

doorweekten ze ooit

de zachte bodem van mijn hart

waar zoutkristallen gaten vrat

in de goedheid van mijn bestaan

 

onbegrepen droeg ‘k droefheid

om gestapelde schuld van hen

wiens meedogenloosheid trots

hun vaandels sierden

 

het tij zal keren meer dan ooit

want langzaam baant zich een weg

bezaait met waarheden

die in de stilte van mijn eenzaamheid

tranenparels weer zal laten vloeien


Marina Geerinck© Hartendame2


3 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 2 juni 2006

Reis naar de overkant



haar handen streelden
getaande huid
plukte hoop uit elke vouw

die een glimlach evenaart

zij kust zijn tranen

proeft herinneringen

waarin levenslust verdwaalt

afscheid door poriën geademd

tart de tijd

die overwint als blikken

een laatste maal elkaar ontmoeten

geen reis voor twee…

haar plaats was nog niet gereserveerd

 

 wat zij ‘nu’ niet begreep…

dat komen en gaan
tot het leven behoorde
    

Marina Geerinck© Hartendame2

 

3 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 31 mei 2006

Vlindertjes (grapje)


Opa was op wandel met kleinzoon toen opeens een wit vlindertje voorbij vloog

‘Kijk zegt opa’ die zijn kleinzoontje wat van de natuur wilde bijbrengen, ‘dit is een vlindertje; een koolwitje’

Even later vliegt er een geel vlindertje voorbij hun neus en opa zegt wederom:

‘dit is een citroenvlindertje’

Opeens ziet het kleine ventje een blauwachtig soort vlindertje en kijkt vragend zijn opa aan, maar deze wist waarachtig niet de naam van dit vliegend wezentje en deed er dus maar veiligheidshalve het zwijgen over.

Thuisgekomen holde het ventje regelrecht naar de keuken en zei:

‘oma wil je nou wat weten? Ik heb een vliegende witte kool gezien, daarna een vliegende citroen en daarnet nog een vliegende pruim!


Marina Geerinck© Hartendame2
1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 31 mei 2006

Aandacht (afor)

Aandacht hebben voor nood van de medemens, levert je geen fortuin op maar...
siert je wel in je menszijn!

Marina Geerinck© Hartendame2


Reageer op dit bericht
Zondag 28 mei 2006

Wijsheid



maak geen omwegen, zei je

hoeken en kanten vermijden

slingeren in bochten is gevaarlijk

 

de weg is niet altijd recht, zei ik

haarspelden en kleerscheuren…

levensstruikelingen gebeuren toch

 

volg niet klakkeloos de kudde, zei je

en kijk uit voor diepe waters

een roze bril beperkt het zicht

 

duisternis werkt misleidend, zei ik

je wijsheid brengt me licht

tot ’t einder van mijn levensdagen



Marina Geerinck© Hartendame2
1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 27 mei 2006

Oma zijn is fijn!

ik ben het nog niet maar kan me voorstellen dat het heel leuk moet zijn


leeg was ’t glas dat dorst had gelaafd

waar geur van appelbloesems kleefde

gemarmerd blauw staarde naar ‘t geluk

van jonge benen die luidkeels joelden

hier zat een droom die werkelijkheid werd

 

kleine handen bewaarden zanderig de toekomst

ze streelden huid geschaafd aan tijd

’t hoofd vleide zich tegen ‘r moederlijke borst

waar levensgeluk een zingend hart bezorgde

kinderen van haar kinderen


Marina Geerinck© Hartendame2

1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 25 mei 2006

Waar ben je...



droefheid tekent de dagen

die eindeloos glijden

zonder zicht naar toekomst

kleurloos draait de wereld

onverschillig de zon of maan

 

onbeantwoord blijven vragen

die geloof ondragelijk snijden

tot splinters van eeuwige hoop

achter blauw en wolken

zul jij wachten om verder te gaan

 

want gestolen werd de tijd op aarde

van jou en hen
in wiens harten je nu verder leeft



Marina Geerinck© Hartendame2


2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 22 mei 2006

Lentekriebels



als een pas ontloken bloem
reikhalzend naar de eerste zonnestralen
een dier dat uit z'n winterslaap ontwaakt
de zwangere lucht ervaren
waarin kindergekweel weerkaatst
snuivend een dosis heerlijke geuren
terwijl het bloed steeds sneller
de aders doorstroomt
ontelbare kleuren
een wereld waarvan je droomt
...
ik noem het lentekriebels


Marina Geerinck© Hartendame

1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 14 mei 2006

Begrijp-me-nietjes



ze plukte een rode roos

die gedroogd door tijd

knisperend herinneringen bewaarde

toen ooit ver-geet-me-nietjes als

kattebelletjes nog welig bloeiden

 

stilzwijgendheid bracht nu klaprozen

wiens gebogen hoofden droefheid

tekenden op oud behang

ze proefde wat hij zeggen wou

bloemen waren hun codetaal

 

alleen… begrijp-me-nietjes

waren nergens te koop



Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 mei 2006

In een andere wereld...

(autistisch)


eindeloos is de blik
die negeert s’werelds onbegrip
onordelijke gedachten
doorstromen ’t brein

ritmisch vingerdraaien
op onhoorbare tonen
schrille keelgeluiden
doorbreken stilte

anonimiteit treedt buiten oevers
kinderlijke naïviteit stapt
uit haar kleren, gewaarborgd
is nu de aandacht…


Marina© Hartendame2



1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 7 mei 2006

ijzerhard
ijzerhard is een plant en werd in de oudheden aanzien als heilig kruid dat bij verzoening en zuiveringsoffers de altaren sierden en de hoofden kroonden van personen die erbij betrokken waren



gebeeldhouwd door onbegrip
is ‘t gehavend hart dat schuilt
onder een rusteloos deken
gerafeld door wantrouwen
vertoont het franjes van ’t verleden

zielennat laat wortels groeien
van ‘ijzerhard’ gevlochten tot krans
zal ’t heilig kruid kronen het hoofd
fier gedragen vervaagt innerlijk leed
en knipoogt de toekomst tegemoet


Marina Geerinck© Hartendame
 
1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 6 mei 2006

Dakloos



zonder omkijken naar…
verliet zij haar huis
en trok de wijde wereld in
een pandjeskraker gokte fout
had buiten de waard gerekend
toen een huisjesmelker zich
wilde verrijken op zijn rug
één misstap verbrijzelde
haar hele 'hebben en houden'


het leven van een
huisjesslak is niet alles
 

Marina Geerinck© Hartendame2


1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 4 mei 2006

Gesprek tussen twee kinderen over België (verhaaltje)


De oudste zucht, terwijl ze de jongste al voor de derde maal uitlegt dat België, het kleinste land is.
De jongste houdt standvastig vol dat Groot Hertogdom Luxemburg kleiner is en dus is dat voor haar het kleinste land.
Dat is een Hertogdom! Geen land, klinkt het wederom verontwaardigd uit de mond van de grootste.
De jongste gaat aan de tafel zitten en kruist de armen, nee ze is niet akkoord!
Hoe weet de ander dat luxemburg een Hertogdom is en geen land en waarom is België dan een land en geen Hertogdom?
Daar weet de oudste onmiddellijk een antwoord op: 'Hertogdom luxemburg slimmeke! Het zegt het zelf hé? Hertogdom...'
Nee, de jongste is niet tevree met die uitleg, 'als België een land is waarom zeggen ze dan niet Belgenland?'
Nederland en Duitsland ja, dat zijn landen! vindt ze.
'Waarom moet jij zo dom zijn???' klinkt het op een gegeven ogenblik door de oudste die zich in een hoek gedreven voelt.
Ze diepte uit haar boekentas een Atlas tevoorschijn en legde deze open op de wereldkaart.
'Toon eens waar België ligt?' 
De jongste speurde de kaart nauwgezet af en drukte haar neus tegen de bladzijdes aan, om toch maar te vinden wat de oudste opdroeg.
Na een tijdje klonk het teleurgesteld: 'Ik vind het niet.'
De oudste lachte triomfantelijk en verklaarde: 'Tuurlijk niet, dat land is zo klein dat je het er niet eens ziet opstaan!'
Hiermee haar slag thuisgehaald te hebben sloeg ze de Atlas weer dicht.
Waarop de jongste zei: 'Nu ga ik nooit meer naar school, de juf vertelt toch alleen maar leugens!'


Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 3 mei 2006

Tante Lot


 
onuitgenodigd glipte ze
door elke kier
binnen zonder bellen
negeerde het ongenoegen
dat ze bracht
nestelde zich ongevraagd
en sloeg onverwachts toe
het deerde haar niet
zij kende geen slaaploze nachten
jij wel
onvoorspelbaar
al dachten velen haar te
kunnen doorgronden
ze hield stand zonder meer
haar naam was niet voor
niets… lot!

Marina Geerinck© Hartendame2



2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 28 april 2006

Tijd (spreuk)


tijd zal ons leren
wie we zijn
zal ons brengen
waar we moeten wezen
al glipt hij als zand
door onze vingers...
tijd moet er zijn
zodat we kunnen leren!

Marina Geerinck© Hartendame2

 

Reageer op dit bericht
Donderdag 27 april 2006

Leeftijd (verhaaltje)


Leeftijd... in de werkelijke zin van het woord onbelangrijk want men is zo jong of oud als men zichzelf voelt. Toch is men vaak nieuwsgierig naar iemands leeftijd, al was het maar om te kunnen vergelijken. Vrouwen hebben daar meestal een handje van weg... het schaamterood stijgt me naar de wangen, ben tenslotte ook een vrouw.
Hoe vaak gebeurd het niet dat men iemand ontmoet met wie je nog school hebt gelopen en je verbaasd denkt... tsjonge wat is die oud geworden!!
Geef toe, voorzichtig pols je dan even bij je begeleider... heb ik ook zoveel rimpels, zie ik er ook zo oud uit of... zou je nu zeggen dat die van hetzelfde geboortejaar is??
Net als de meeste vrouwen, ga ook ik de strijd aan tegen de tijd en mag ik me gelukkig prijzen dat mijn leeftijd me niet op 't lijf is geschreven maar, weet ook... op een dag is er geen ontkomen meer aan, ik citeer hier een zin uit één van mijn dichten:
'HEB JE OOIT AL GEZIEN RIMPELOOS SATIJN, OP EEN HONDERDJARIG BALDAKIJN...'
(titel: Tol van 't leven)

Eigenlijk speelt leeftijd geen rol, want in werkelijkheid is iedere mens veel ouder dan zijn 'aardse' leeftijd. Als ik dan denk aan al de levens die ik hier voor al heb gehad, ben ik toch blij dat ik iedere keer een nieuw omhulsel krijg voor mijn ziel want... het zou anders echt geen zicht zijn, eerlijk? Denk dat ik alle spiegels uit mijn huis zou bannen dan!



Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten