Berichten van 1 januari 2018 tot 31 december 2018

Het leven is als een treinreis. Mensen stappen op en mensen stappen af. Er zijn haltes met een gelukkig weerzien en haltes met een droevig afscheid. Als je ervan uit gaat dat de levenstrein blijft staan en wacht tot jij klaar bent om op te stappen, dan heb je een grote kans dat je de trein straks gemist hebt. Want de trein des levens rijdt gewoon door.

Als we geboren worden stappen we op de trein en ontmoeten onze ouders. En we denken dat ze de hele reis bij ons zullen blijven. De realiteit is echter anders. Ze stappen uit op een station. Ze laten ons achter in de trein, zonder hun gezelschap, liefde en genegenheid. Maar er stappen andere mensen in. Mensen die tijdens de verdere reis voor ons heel belangrijk zullen zijn. Het zijn onze broers en zussen, onze vrienden en al de andere mensen die van ons houden.

Voor sommigen is de reis een leuke uitstap. Voor anderen is het een vervelende reis met zware bagage.

Sommigen laten na het uitstappen een grote leegte achter. Herinneringen zijn alles wat ons rest.

Anderen stappen in en onmiddellijk weer uit en geven ons enkel de tijd om hen slechts vluchtig te kennen. Soms zijn we verrast dat bepaalde medereizigers waarvan we houden in een ander rijtuig gaan zitten en ons verder alleen laten reizen. Natuurlijk houdt niemand ons tegen om hen in het andere rijtuig te gaan opzoeken. Soms kunnen we als we hen teruggevonden hebben niet meer naast hen gaan zitten, als die plaats al is ingenomen. Dat is niet erg, zo is de reis nu eenmaal: vol dromen en verrassingen, vol ontmoetingen en afscheid nemen, mee- en tegenvallers.

Soms zal je het gevoel hebben dat je in een sneltrein zit, soms het gevoel dat je in een boemeltreintje zit. En dat is prima! Alles heeft z’n eigen tijd en z’n specifieke doelen.

Soms mag je even uitrusten en soms krijg je “de volle laag”, maar dat betekent dat je deelneemt aan het leven en wie deelneemt aan het leven, zal ook veel beleven! .

Sommigen komen in ons leven binnen en gaan gewoon voorbij, anderen blijven hangen en laten voetsporen na die we nooit meer wissen .

Wat mezelf betreft wanneer ik de grote trein verlaat - er is geen terugreis - dan zal ik inderdaad droevig zijn maar aan de andere kant zal ik tevreden zijn omdat ik weet dat ik mijn best gedaan heb om een zo goed mogelijke reisgezel te zijn . Maar ik hoop dat ik nog een tijdje mag bollen...

Aan allen die in mijn trein zitten zeg ik:

Lieve , trouwe bezoekers ik voel me een beetje schuldig dat ik jullie in de kou liet staan de laatste tijd niettegenstaande sommigen hier dagelijks aankloppen .Mea culpa ,alhoewel... echt mijn schuld is het niet maar het is hier de laatste weken door omstandigheden zo druk geweest dat ik echt geen tijd of zin had om 's avonds nog mijn blogronde te doen. Maar dat jullie toch langskwamen dat is altijd een opstekertje en doet deugd daarom bedankt! Normaal zou het hier over een goeie week moeten rustiger worden al mag je natuurlijk de beer niet verkopen voor hij geschoten is..

Dit gezegd zijnde weten jullie dat ik wel nog leef, dat jullie allemaal een dikke knuffel krijgen en dat ik probeer om zodra het kan weer een tegenbezoekje te brengen.

Aan al mijn trouwe bezoekers.

Vind je het vreselijk om op te staan als het nog pikdonker is en wil je graag ’s avonds nog een wandelingetje maken in het daglicht? Wie de donkere dagen beu is, is niet alleen. Maar er is goed nieuws, want vanaf vandaag worden de dagen langer!

Even wat uitleg!

Eerst moeten we De winterwende meemaken: de kortste dag van het jaar. De datum waarop het noordelijk halfrond het verst van de zon af staat gekanteld, de winterzonnewende of het winterpunt, valt elk jaar op 21 december (in sommigen jaren 22 december) dus vandaag. Het mag dan ook geen verrassing heten dat uitgerekend de dagen voor Kerstmis, die exact rond de winterzonnewende vallen, het donkerst van allemaal zijn. De zon komt deze dagen pas rond 8:45 uur ’s morgens op en gaat al rond 16:30 uur ’s middags onder. Bovendien staat de zon midden op de dag met een hellingshoek slechts 15° bijzonder laag aan de horizon. Daardoor doet het ook overdag schemerachtig aan.

Vanaf 22 december beginnen de dagen weer langer te worden! 21 december was de kortste dag van het jaar en die ligt nu helemaal achter ons. Eindelijk!

Vanaf vandaag wordt het ’s ochtends vroeger licht en ’s avonds later donker. De winterwende, zoals dat heet, luidt ook de astronomische winter in.

Voilà nooit te oud om iets bij te leren, zeg ik dan . Een fijn weekend mensen!

Nu Kerst aan het naderen is, verandert per dag de aanblik van de huizen en de straten. Zowel binnen als buiten worden steeds meer gevels, bomen, vensters, potten, planten en voordeuren voorzien van kleine betoverende lichtjes die dapper de steeds vroeger invallende donkerte weerstaan.

Kerstverlichting noemen we het in dit van oorsprong christelijk – georiënteerde land. Maar de traditie om juist in deze tijd van het jaar het licht te vieren is veel ouder dan de kerst-traditie zelf.

Lang voordat de christenen besloten om het kerstfeest ( of moet ik nu winterfeest zeggen? Neen ik houd het bij ons traditioneel Kerstfeest!) in het midden van de winter te vieren, verjaagden de Germanen al rond 21 december het boze en begroetten het licht .Natuurlijk werd dat gevierd op de dagen dat het hier, in onze contreien het donkerst was.

Daarbij aansluitend, kozen in de 4de eeuw na Christus keizer Constantijn de Grote plus de „bevrijde bisschoppen” ervoor om de geboorte van Jezus in deze periode te programmeren. Hij werd immers door hen gezien als het licht van de wereld en eind december was toch al een feestperiode met bijhorende werkvrije dagen (toen al!).

Omringd door felverlichte bomen en huizen en een stralende Kerstboom hier naast mij kan ik jullie alleen maar zeggen geniet van deze laatste dagen van het jaar!

Je kunt er de vinger niet opleggen maar iets zit je dwars. Je hebt niks te klagen, alles loopt zoals het moet lopen maar toch stoort iets je. Je staat op in de morgen, begint aan je bezigheden en je hebt er gewoon geen zin in. Alles staat je tegen. Normaal ben je opgewekt, nu ben je vervelend. Je zit niet lekker in je vel en bent snel geïrriteerd. Eigenlijk zou je het liefst een potje gaan janken en je verstoppen onder de dekens tot het rotte gevoel weer voorbij is.

Herken jij dit? Heb jij ook van die dagen zoals hierboven beschreven? Dan ben je DOWN zoals de Engelsen zo plastisch zeggen. Letterlijk betekent het down " beneden" dus je humeur is "beneden" peil. Het is een beroerd gevoel, dat weten we wel. Maar waarom kan dit je zo plotsklaps overvallen terwijl er geen echte aanleiding voor is?

Je leest vaak dat downheid de voorloper is van depressiviteit. Maar wat als je nu zeker weet dat je niet depressief bent, waarom dan toch af en toe die downheid, dat gevoel dat soms komt opzetten en weer verdwijnt. Bijna elk mens heeft hier wel eens last van. Hoewel sommige het beschrijven als een chagrijnig gevoel, komt het op hetzelfde neer. Het verschil zit hierin; meestal weet je exact wat jou chagrijnig maakt maar weet je niet wat jou down maakt. Meestal trekt dat gevoel vanzelf weer weg. Dan relativeer je alle zaken weer naar normale proporties.

De periode vlak voor de kerst is de meest donkere periode van het hele jaar. De ochtend begint laat, de avond vroeg en zelfs midden op de dag is het vaak nog schemerachtig. In de volksmond wordt er vaak gesproken over de ‘donkere dagen voor kerst’. Dan vraag ik me af hoe het kan dat exact nu de meest duistere periode van het jaar plaatsvindt? Leve google!

Het is allemaal te koppelen aan de stand van de zon ten opzichte van de aarde. Om dit te kunnen begrijpen is een stukje astronomie vereist. De aarde staat niet geheel ‘recht’ in relatie tot de zon. In werkelijkheid vertoont de aardas een afwijking van 23,5° met haar baan om de zon. Gedurende de omloop van de aarde blijft de scheefstand in dezelfde richting hetzelfde. Als gevolg hiervan helt gedurende het ene half jaar het noordelijk halfrond meer richting de zon, waardoor dit deel langduriger beschenen wordt. Het andere half jaar helt het zuidelijk halfrond sterker richting de zon en wordt deze helft meer beschenen. Dit alles heeft effect op de hoeveelheid zonlicht en temperatuur.

In onze winter staat het noordelijk halfrond het verst van de zon afgebogen waardoor de hoeveelheid zonneschijn hier minder is. De dagen zijn kort: ’s morgens wordt het laat licht en ’s avonds vroeg donker. Ook is de hellingshoek van de zon ten opzichte van het aardoppervlak klein, waardoor er sprake is van een lage concentratie zonne-energie per vierkante meter. Al deze factoren leiden ertoe dat het oppervlak van het noordelijk halfrond maar in zeer geringe mate wordt opgewarmd. De temperaturen zijn daarom laag.

In de zomer zijn de rollen omgedraaid. Dan staat het noordelijk halfrond het meest naar de zon toe gebogen. Het ontvangt veel licht, de dagen zijn lang en de hellingshoek van de zon is groter (de zonnestralen vallen ‘rechter’ op de aarde). Daardoor kan het aardoppervlak veel sterker verhit worden en zijn de temperaturen op het noordelijk halfrond hoog. Maar er is nog iets. Voor onze beleving van het weer buiten is het niet zozeer de totale daglengte die ertoe doet, maar vooral hoe vaak de zon achter het wolkendek vandaan komt en dus zichtbaar is. De weerinstituten KMI en KNMI meten daarom maandelijks de zonuren: het aantal uren waarop de zon als zodanig te zien is. Over een periode van 30 jaar worden deze cijfers per maand verwerkt tot gemiddelden. Het zal je niet verbazen dat december als somberste maand uit de bus komt: gemiddeld over de Benelux noteren we slechts 45 zonuren in de decembermaand, het laagste van alle maanden.

Voilà dat hebben we ook weer geleerd!

Sinterklaas is voorbij, tijd om hier ten huize Natoken de Kerstboom te zetten. Eigenlijk begin ik er wat tegenop te zien, al dat werk voor zo'n 14 dagen à 3 weken maar de kleinkinderen vinden het nog altijd top dus zal ook dit jaar onze kunstboom op zijn plaatsje flikkeren. 

Nooit zou hier een nepkerstboom in huis komen, dat had ik mezelf gezworen. Geen Kerst zonder echte spar in huis. Al was het in december het bleef altijd een hele karwei : boom halen waar amper nog een kluit aan hangt, auto vol met aarde en takkenresten, aarde en grote pot aanslepen op het terras, boom in pot, terras bezemen, boom verslepen tot in de living, meubels verzetten, boom proberen rechtop te zetten, stofzuigen… Boom valt om, opnieuw beginnen. Om nog maar niet te spreken van de afbraak na Nieuwjaar. Degenen die beweren dat ze zo een den tot het volgende jaar kunnen overhouden zijn minderheden. We hadden er ooit bijna één die aanstalten maakte om te overleven. Hij heeft het slechts enkele maanden volgehouden daar in de kippenren met al die mest.

Maar op zekere dag - lang geleden - trok ik naar een groot supercentrum en daar stond hij dan een reuze exemplaar van meer dan 2 meter. Ik draaide er omheen, keurde hem, twijfelde en liep weer weg. Ik ben niet zo voor onechte dingen. Ik moest de volgende dag weer in de buurt zijn. Hij stond er nog. Ik nam hem mee, op goed geluk. Ik zette hem de volgende dag op als verrassing voor mijn slaapgenoot als hij thuis kwam van het werk! Grappig hoe je zo’n takken aan een met naalden bedekte plastic hoofdstam bevestigt. In elk ijzeren gaatje van de stam past precies een tak met een zelfde kleurlabeltje. Er ontbrak niets, de boom was compleet. Mijn kinderen zullen het verschil niet eens merken dacht ik toen. Ik wel natuurlijk, maar ik ben sterk in het relativeren: die boom behoeft namelijk geen water en is in een mum van tijd opgezet ( euh laat die mum toch maar valen ) en verliest geen enkele naald. Je kan naar believen takken ombuigen en die met vijftig tegelijk naar de zolder brengen zonder dat ze ooit bruin zullen worden.

De moraal van het verhaal is dat een kerstboom binnenshuis voor mij niet meer kan geassocieerd worden met de levende bomen die in onze tuin staan. Dat kost- en dierbare plantgoed hoeven we niet meer te rooien voor een luttele drie weken van gezelligheid. Hoe kon ik het vroeger over mijn hart krijgen om toe te zien hoe gezonde sparren verbrand worden na het Kerstgebeuren of erger nog dat ze in de fleur van hun leven werden gekettingzaagd? Kortom: ik heb de levende planten lief en daarom staat hier elk jaar onze kunstboom. Voilà.

Voor onze jeugd is die erge examenperiode weer daar. Voor de leerkrachten wachten weer stapels verbeteringen maar soms, heel soms zitten er toch prachtige examenpareltjes bij

NEDERLANDS (1 tso):

- De trappen van vergelijking : De positief, de comparatief en de aperitief.

- Uit een opstel: Stappend door het landschap naderde de kerktoren.

- Een zelfstandig journalist is een taxfree-journalist. ENGELS (3 aso):

- Verklaar : 'workaholic'. Verslaafd aan werken en alcohol.

- Vertaal : 'Een vleermuis.' a floddermouse -

Vertaal : 'Een mooie vrouw.' A bediful woman.

- Uit een opstel : He shot three times and now he is dad.

A person who doesn't eat meat, is a vegetable.

FRANS ( 3 aso):

- Vertaal : 'Duitsland was de vijand'. La Germaine était la viande -

- Traduisez : 'Ce soir c'est la finale de la coupe du monde'. Vanavond is het de finale van... de haarsnit van het volk. -

- Vertaal : 'Een woordenboek'. Un prisma -

- Vertaal : 'Nou en of !!' Maintenant et ou !!

GESCHIEDENIS (5+6 lj):

- Wat is Bouillon? -De stad van de bouillonblokjes.

- Beschrijf de reisroute van Christoffel Columbus in 1492. -Via het Suez-kanaal.

- Wat deed Clovis om de Alemannen te overwinnen? -Vechten.

- De steden ontstonden doordat er mensen in de steden gingen wonen.

- Vroeger leefden de mensen van armoe.

GODSDIENST (zelfde graadsklas)

- Noem een paar vreemde godsdiensten. -De bamboes en de honda's.

- Verklaar de naam van de stad Babylon.- Daar is een belangrijke baby geboren

- Waarom kwamen de eerste missionarissen vooral uit Ierland?- Omdat ze er daar te veel hadden.

BIOLOGIE (1 aso):

- Tijdens de ovatie is de vrouw vruchtbaar.

- Een betovergrootvader is een bedlegerige overgrootvader die zich in een terminale fase bevindt.

- Geef een symptoom van zware brandwonden.- Assen.

- Sinds wanneer kan de mens rechtop lopen?- Een jaar na de geboorte. -

'Padden hebben een uitwendige bevruchting'. Wat betekent dat?- Als ze kinderen hebben, smijten ze de mannen buiten!!.

- Wanneer is een meisje geslachtsrijp?- Wanneer ze vruchten kan geven.

Ik weet niet of de schimmel van de Sint pastinaak lust maar ik heb wel de grootste uit de tuin gekozen . Hopelijk is het paard niet te kieskeurig want gaaf is de pastinaak niet maar wel onbespoten.

Of er nu morgenvroeg iets anders in mijn schoentje zal liggen dat vertel ik julllie wel

Op een morgen doet een pastoor de deur van zijn kerk open en vindt daar ...... een dode ezel. Hij weet niet goed wat te doen en belt dan maar de burgemeester met het verzoek om het dier te laten weghalen.

'Los uw problemen zelf op', zegt de burgemeester, die feitelijk een gloeiende hekel aan de pastoor heeft. 'Per slot van rekening is het uw taak de doden te begraven !'

'Daarom bel ik u juist op', zegt de pastoor.

'Volgens het reglement moet ik eerst de familie raadplegen !'

Hij komt…hij komt de lieve, goede Sint..

Toen ik onlangs mijn boodschappen deed, stond ik daar plots in een lange file. Ik dacht eerst nog dat de saucissen of de gluhwein in reclame stonden, maar het viel mij op hoeveel kinderen er in die file stonden. Toen ik even boven hun hoofden uitkeek, zag ik de ware reden van hun bezoek. De Sint is weer in het land!

Ik haastte mij naar huis om rap een brief te schrijven met al mijn wensen tot ik eraan dacht dat ik verleden jaar ook één geschreven had en er geen antwoord op gekregen heb. Toen ik in mijn archieven ging kijken, was het niet alleen verleden jaar dat hij mij vergeten was, maar al meer dan 65j dat hij hier niet meer door de schouw “ nederdaalde”.

Daar lagen ze allemaal naast elkaar, mijn brieven met veel vlijt geschreven. Al mijn wensen in schoonschrift zodat de Sint ze met zijn gewone bril zou kunnen lezen. Maar nee…ik kreeg ze allemaal terug en paste jaar na jaar mijn wensen aan. De eerste brieven durf ik zelfs niet meer te versturen uit vrees dat de Sint en zijn Pieten hun lach niet zouden kunnen inhouden. Ja, wie vraagt er nu nog een houten blokkendoos of een zak met knikkers ( ja zo eentje was ik) of zo’n oude plastic pop zonder haar ( dat stond er blijkbaar toch niet lang op! )

Sommige van mijn wensen behoren al tot het antieke speelgoed en worden duur aangekocht om als decoratie op één of ander meubilair te belanden en het met een strenge wijzende vinger te verdedigen tegen de grijpgrage handjes van kinderen die het speelgoed met ongeloof aankijken.Soms stel ik mij de vraag of er nog wel brieven geschreven worden naar de Sint, of zou de jeugd tegenwoordig een mailtje sturen met een digitale foto van een schoen met een virtuele wortel of raap erin?

Ja, waar is de tijd dat peter op het veld een schone raap uitzocht voor de schimmel van de Sint, de ezels van de pieten kregen dan weer een paar wortels die normaal gezien voor de hutsepot bestemd waren. Alles werd netjes met de schoongeschreven brief in mijn stinkende schoenen gelegd en raar maar waar, ’s anderdaags was alles verdwenen.

Ik kon naar het schijnt heel braaf zijn in de periode van Sinterklaas en dat zal de Sint ook wel gelezen hebben in zijn groot Sintenboek. De nacht van 5 op 6 december kroop ik altijd wreed nerveus in mijn bed en lag ik aandachtig te luisteren of ik de Sint of zijn Pieten niet op ons dak hoorde stappen. Ik hield ook het dak van de buren in het oog want de oude man zou zich maar eens moeten vergissen. 6 december was de dag waar ik haastig de trap naar beneden liep op zoek naar mijn schoen. Het speelgoed lag op de grond zoals de Pieten het altijd leggen omdat ze geen tijd hebben om alles schoon te schikken. Op tafel lagen snoep , mandarijntjes en rode appeltjes en het leken vaak dezelfde als deze die ons ma twee dagen eerder had gekocht. Varkentjes en fruit in marsepein en een grote zak “nick-nackjes” lagen naast de chocoladen Klaasfiguurtjes. De Sint wist wel hoe hij de kinderen kon bekoren in die tijd en wist vooral hoe eenvoudige dingen te "etaleren" zodat het meer zou lijken. Een paar boeken maakten het lijstje altijd compleet.

Als ik nu naar het lijstje van de kinderen kijk, dan was een kinderhand vroeger vlug gevuld. De jeugd groeit en blijkbaar zijn ook hun schoenen gegroeid want in mijn tijd had de Sint zelfs niet de moeite gedaan om een computer in de schoenen te krijgen.

De Sint moet mee met zijn tijd en door ons modernisme evolueert ook de jeugd. Het is soms moeilijk om de waarde van de Sint terug te vinden in onze maatschappij waar de heilige man verdrongen wordt door het commerciële, om nog maar te zwijgen dat hij elk jaar vroeger moet opboksen tegen de Kerstman. Ja, dat is nog zo een fenomeen die zijn slee elk jaar vroeger komt parkeren.

Ik herinner mij nog hoeveel waarde de Sint had en hoe ze me thuis konden manipuleren om via hem mijn gedrag te bepalen. Maar, ik groeide en door de jaren verdween stilletjes het geloof in de heilige man.

Awel, jullie gaan mij misschien niet geloven, maar sinds de dag dat ik met stoere uitspraken tegenover mijn vrienden vertelde dat de Sint iemand van onze familie was en dat het toch geen echte was zoals in de boekjes is hij ook niet meer geweest.

Ik werd steeds ouder maar probeerde het geloof in de Sint nog terug te winnen door mijn schoenen te zetten maar ze bleven leeg. De Sint was vertrokken en mijn kinderjaren waren voorbij.

Maar dit jaar zal het anders zijn, ik zal het van alle daken roepen dat de Sint en Zwarte Piet wel bestaan! Och…voor mij hoeft hij de schoen niet meer te vullen, daarvoor heb ik teveel jaren overgeslagen. Laat hem maar langsgaan bij de kinderen die straks hun schoentje vullen en van wie de oogjes nog blinken omdat een gewone raap en wortel nog wat waarde in hun leven kunnen brengen.

Onlangs werd mij de vraag gesteld wat er zou gebeuren als het water van de zee 1m stijgt. Awel ,ik heb er eens zitten over nadenken - geen doomdenken - maar gewoon de voor en - nadelen bekeken.

We gaan zover niet meer moeten rijden om aan zee te geraken!!

We kunnen dan veel dichter schelpkes rapen! En diegenen die op “den dijk” wonen, moeten niet meer op de pier gaan staan om te vissen, maar kunnen dat van op hun balkon doen!

In plaats van je boot in de haven te leggen, kan je hem in je garage binnenvaren!

In plaats van in een hondendrol te trappen, kan je dan op een kwal trappen!

De kusttram wordt dan afgeschaft en je krijgt dan de roeitram.

De nadelen zijn,

dat de vis duurder gaat worden omdat die zal vermoeid zijn van die ene meter verder te zwemmen! De garnaalvissers gaan met hun paard van op het eerste verdiep naar beneden moeten duiken!

Ze gaan de duinen moeten verschuiven!

Ze gaan in monokini lopen in Brugge en dat gaat wreed veel accidenten geven .

Maar kom, laat ons nu eens keer serieus zijn!!! We zijn hier bezig over 1 meter!!!! Als het nu vloed is komt het water toch meer dan 1 meter omhoog en dan hebt ge nog zeker 50 meter tot aan de dijk!! Dus moet het eerst al 50 meter naar omhoog komen eer we gevaar lopen en dat is dan toch maar om de vier uur, want de rest trekt dan weer met eb naar Engeland .

Pffff en nu moet ik bekomen van dat nadenken!!

Lieve Kitiara,

Als ik van al de foto’s die ik van jou heb een fotoboek zou maken, kreeg dat de titel: Het meisje met de duizend gezichten. De mensen die ik het zou laten zien, zouden het bijna niet geloven, maar ik kan ze verzekeren dat het steeds om hetzelfde meisje gaat. Hoe je kijkt, is op elke foto weer anders. Bovendien zie je soms ook alleen maar je achterhoofd, omdat je dan he-le-maal geen zin hebt om op de foto te gaan.

Ik verbaas me soms over al die verschillende gezichtsuitdrukkingen: lief, wijs, uitdagend, kinderlijk, quasi volwassen, ernstig, vrolijk, schattig, speels, verlegen, boos, verdrietig, dromerig, vrouwelijk, vermaakt, grappig, uitbundig, ingekeerd, geïnteresseerd, nukkig, innemend, doortastend, stoer. En dit dan nog weer op heel veel verschillende manieren. Zo kom ik makkelijk aan de duizend gezichten van mijn kleindochter.

Vandaag moet ik denken aan die dag 11 jaar geleden dat je werd geboren. Een klein, piepklein meisje. Het eerste wat ik van je zag, was je kleine kopje met de leuke haartjes. Al heel snel liet je zien wie je was: een lief, klein, innemend hummeltje met een grote eigen wil. Je bent nog steeds lief en innemend, niet meer zo klein, maar jouw eigen wil kan niemand ontgaan. Je bent een meisje dat telkens weer verrast en verbaast. 

Daarom op vandaag een heel dikke kus en een gelukkige verjaardag Kitiara of Kitty zoals we soms plagend zeggen!

 Waar is de tijd dat ik op een stoel stond om het raam te wassen en er nadien ook weer af sprong. Nu neem ik een trapladdertje... Ik liep de trappen op met twee treden tegelijk en ik gleed langs de trapleuning naar beneden, nu gebruik ik elke trede en de trapleuning als steun... Een dag felle inspanningen gedaan , de andere dag wat rustig aan...

 
Dat trammeke 7 stappen doet me toch iets en vooral beseffen dat ik nu de oude generatie ben. Dat is ouder worden ... en ook zal er geen enkele man nog een fluitconcert geven als ik langsloop  en vermits ik ook geen fluitketel in huis heb, hoor ik helemaal niets meer fluiten ! Of het zouden mijn oren moeten zijn die door een dag shoppen in een druk shoppingcenter zelf aan het fluiten gaan.

Neen, mijn voetballershart bloedt niet - er zijn ergere dingen in de wereld - maar ik ben wel vreselijk ontgoocheld in de prestatie van onze Rode Duivels gisterenavond tegen Zwitserland. Een pijnlijke rammeling was het, 5 - 2 verliezen in een wedstrijd die een mooi einde had kunnen breien aan 2018. Geen eindtoernooi van de Nations League voor hen!

We dachten dat zo'n nederlaag ons niet meer kon overkomen... Verkeerd gedacht. De reden? Het ontbreken van toppers zoals Lukaku, Dembele, De Bruyne, Fellani enz, arrogantie of nonchalance van onze mannen die dachten dat ze na een 2- 0 voorsprong Zwitserland een poepje zouden laten ruiken, een collectieve offday, of verkeerde keuzes van de coach? Wie zal het zeggen! Ik vermoed een beetje van alles Geen final four dus voor ons in de Nations League, dan maar supporteren voor onze noorderburen zeker die na een stunt tegen Frankrijk vanavond aan een punt tegen Duitsland genoeg hebben om zich bij de beste vier landen van de Nations League te plaatsen.

Gisteren werd de Sint op verschillende plaatsen met veel tamtam verwelkomd. De kinderen genoten en sommige kriticasters moesten die Zwarte Pieten kwestie er weer bij halen Toen ik een mail met volgende teks in mijn mailbox vond , dacht ik ... laten we maar gezellig verder kritiek voeren. Hier gaan we:

Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan....

Het woord "zie" kan als uiterst kwetsend worden ervaren door slechtzienden en dient dus vervangen te worden door "ervaar" of iets dergelijks. Daarnaast is het onacceptabel om het over Spanje te hebben voor de Catalanen, dus daar moet een oplossing voor worden gezocht, net als voor het fenomeen "stoomboot" want iedereen weet dat deze zeer belastend is voor het milieu.

Hij brengt ons Sint Nikolaas, ik zie hem al staan...

Het "hij" van de stoomboot is onmiskenbaar genderspecifiek en dient vervangen te worden. Nu goed, die milieu-onvriendelijke boot moest toch al weg, beter dus vervangen door "milieuvriendelijk genderneutraal voertuig"? "Sint Nikolaas" is een uiting van een Christelijke traditie en als bijgevolg ongewenst.

Hoe huppelt het paardje het dek op en neer... Dieren horen in de vrije natuur en zijn er niet om trucjes te doen (huppelen) en al helemaal niet op eerder genoemde boot. Een exces dat men vroeger ook wel zag in dierentuinen en circussen. Past niet meer in 2018. Helaas.

Hoe waaien de wimpels al heen en al weer...

Mag in principe nog wel, al suggereert het een continu wisselende windrichting (milieu effect of veroorzaakt door de vervuilende gassen van de stoomboot?). Hier dienen een milieu-effectrapportage en een risicoanalyse voor opgemaakt te worden. Tot de gevolgen bekend zijn, voorlopig geen wimpels. Ook omdat de niet nader genoemde kleur van de wimpels weleens voor verkeerde beeldvorming zou kunnen zorgen.

Zijn knecht staat te lachen en roept ons reeds toe...

Knecht is denigrerend en suggereert een arbeidsongelijkheid die onacceptabel is. Het zogenaamde lachen (zonder humoristische context) kan als een teken van verminderde intelligentie worden uitgelegd. Het zogenaamde "roepen" is door slechthorenden niet of nauwelijks waar te nemen en hierdoor onnodig kwetsend. Dit dient vervangen te worden door een passend alternatief.

Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe...

Door zoet aan lekkers te koppelen, ontstaat een onjuist beeld. Het is juist zoetigheid (lees suikers) die voor obesitas en hart- en vaatziekten zorgt. Door uitgerekend het woord "zoet" te verwarren met "lief" of "braaf" ontstaat een verkeerd beeld. Voorstel: A: wie zoet eet, krijgt obesitas (waarschuwend) of B: wie braaf is, krijgt een wortel (beloning). (p.s.: eerder werd "snoeptomaatje" voorgesteld maar de koppeling tussen snoep (slecht) en tomaat (goed) is ongewenst in deze)...

Oh lieve Sint Nikolaas, kom ook eens bij mij...

Absoluut uitgesloten! De koppeling van een katholieke heilige en het woord "komen" roept bijzonder ongemakkelijke beelden op van seksueel misbruik in de breedste zin des woords en is daarom "no go"!

En rijd dan niet stilletjes ons huisje voorbij...

Het woord "huisje" doet onrecht aan mensen die in een flat of appartement wonen. "Ons Huisje" is in deze context (vaak) onbewust bedoeld als eigen bezit en dus onnodig grievend voor huurders. En dan mag men zich al gelukkig prijzen geen krakers tegen te komen, aangezien zij overal 'Ons Huisje' weten te vinden ...

Lieve blogvrienden. Jullie denken misschien dat ik niet meer wil langskomen of afhaak maar niets is minder waar. Sennet heeft weer kuren. Ik kan overal reageren en ook de reactie verzenden maar op de blogs waar ik de code moet invullen om die reactie te versturen zoals bij Ani, Myette, Rebacca en nog velen verschijnt mijn reactie niet ( al is ze verzonden)  op ander blogs zonder code staat de reactie er wel. Heeft er nog iemand hetzelfde probleem?

Ik heb contact opgenomen met onze grote blogsteun Redpoppy, hopelijk kan zij helpen en is  dit euvel snel opgelost. Sorry voor diegenen die niets van mij horen!

Hier is een tekst die ik prachtig vind en die mij ontroert, daarom wil ik die delen met jullie . De auteur is onbekend.

Prachtig toch of niet?

Pakkend getuigenis van Steve Jobs, medeoprichter en topman van Apple, tevens pionier van de computerindustrie ...

De laatste woorden van Steve Jobs: Hij stierf als miljardair op 56 jarige leeftijd aan alvleesklierkanker. Hier zijn z’n laatste woorden op het ziekbed:

"Ik bereikte het toppunt van succes in de zakenwereld, in andermans ogen is mijn leven een toonbeeld van succes. Afgezien van mijn werk heb ik echter weinig vreugde. Uiteindelijk is rijkdom slechts een feit van het leven waar ik aan gewend ben. Op dit moment, liggend op het ziekbed en herinnerend aan mijn hele leven, realiseer ik me dat alle erkenning en rijkdom waar ik zo trots op was, verbleekt en wordt zinloos in het gezicht van een dreigende dood.

U kunt iemand in dienst nemen om de auto voor u te laten rijden, geld voor u verdienen, maar u kunt niet iemand hebben die de ziekte voor u kan verdragen.

Er kunnen materiële dingen verloren worden gevonden. Maar er is één ding dat nooit kan worden gevonden als het verloren is - "Leven".

Wanneer iemand de operatiekamer binnengaat, zal hij beseffen dat er één boek is dat hij nog moet lezen - "Boek van gezond leven".

In welke fase van het leven we nu zijn, met de tijd, zullen we de dag tegemoet zien wanneer het doek naar beneden valt.

Treasure Love voor je familie, liefde voor je partner, liefde voor je vrienden ...

Trakteer jezelf goed. Koester anderen.

Naarmate we ouder worden, en dus wijzer, realiseren we ons langzaam dat het dragen van een horloge van $ 300 of $ 30 - ze vertellen beiden dezelfde tijd ...

Of we nu een portemonnee / handtas van $ 300 of $ 30 meenemen - de hoeveelheid geld binnenin is hetzelfde;

Of we nu een auto van $ 150.000 of een auto van $ 30.000 rijden, de weg en afstand zijn hetzelfde en we komen op dezelfde bestemming aan.

Of we nu een fles van $ 300 of $ 10 wijn drinken - de kater is hetzelfde;

Of het huis waarin we wonen 300 of 3000 vierkante meter is - eenzaamheid is hetzelfde.

Je zult je realiseren dat je ware innerlijke geluk niet uit de materiële dingen van deze wereld komt. Of je nu als eerste class vliegt of economy class, als het vliegtuig neerstort, ga je evengoed ...

Daarom .. Ik hoop dat je realiseert, wanneer je maatjes, vrienden en oude vrienden, broers en zussen hebt, met wie je chat, lacht met, praat met, liedjes zingt met, praat over noord-zuid-oost-west of de hemel en aarde, .... Dat is echt geluk !!

Vijf onmiskenbare feiten van het leven:

1. Onderwijs uw kinderen niet om rijk te zijn. Leer ze om gelukkig te zijn. Dus wanneer ze opgroeien, zullen ze de waarde van dingen kennen, en niet de prijs.

2. Best bekroonde woorden in Londen ... "Eet uw voedsel als uw medicijnen, anders moet u medicijnen eten als uw voedsel."

3. Degene die van je houdt, zal je nooit voor een ander opgeven, want zelfs als er 100 redenen zijn om op te geven, zal hij of zij een reden vinden om het vast te houden.

4. Er is een groot verschil tussen een mens en mens zijn. Slechts enkelen begrijpen het echt.

5. Je wordt bemind als je geboren wordt. Je zult bemind worden als je sterft. Daartussen moet je het doen!

LET OP: als je gewoon snel wilt lopen, loop dan alleen! Maar als je ver wilt lopen, loop dan samen!

Zes beste artsen ter wereld

1 Zonlicht

2 Rust

3. Oefening

4. Dieet

5. Zelfvertrouwen en

6. Vrienden

Onderhoud ze in alle levensfasen en geniet van een gezond leven.

Die gedachte vond ik de moeite waard om te posten omdat de laatste dagen alles in de media en het gewone leven in het teken van de dood staat!

Het was hier even stil want we hebben een drukke week achter de rug. Ik vrees zelfs dat het tot eind december eerder druk dan rustig zal zijn hier. Maar wat me vooral bijblijft van de voorbije week is dat een lieve blogvriendin haar dochter verloren heeft . Het kruipt in de kleren als je zoiets verneemt temeer omdat onze dochter even oud is als die van mijn vriendin en dat is even slikken als je denkt welk impact zoiets heeft!

Dinsdag nemen samen met ons groepje afscheid van dat jong leven en ook om onze vriendin te steunen..Het laat je even stilstaan bij leven en dood en hoe bepalend die twee elementen zijn in ons leven…

Vandaag is het 10 jaar geleden dat ma ons verliet. Ik heb vrede met haar dood. Maar soms overvalt me nog steeds het gemis. Ik zou zo graag even nog wat vragen of vertellen. Zo graag nog even terug naar vroeger. Nog even kind zijn. Maar dat zit er niet meer in......

Ma, soms heb ik die gedachte: stop nu maar eens met dat dood zijn, ik ben er klaar mee. Kom gewoon koffie drinken, dan kletsen we bij. Maar zo werkt het niet!

Daarom voor jou speciaal op vandaag….

Volgens de temperaturen van de voorbije weken zou men er niet bij stilstaan dat het morgen Allerheiligen is al voelt het momenteel toch stukken kouder aan.

Het is voor velen terug sleuren met chrysanten en andere bloemstukken tot aan de grafzerk van de geliefden. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, want op verschillende kerkhoven zijn er veel grafstenen verdwenen omdat de “ligtijd” verstreken is of omdat men parkeerruimte nodig heeft. Ja, als zelfs de dood aan het uitsterven is dan kunnen de chrysanten weldra de koppen laten hangen.

Ik ben geen kerkhofbezoeker voor mij is het niet zinvol om 1 keer per jaar tussen de dood te lopen. Het is niet omdat je niet bij een graf staat dat dierbaren vergeten worden, ze staan gewoon in je hart gegrift. Ik vraag me zelfs af hoe velen dat kerkhofritueel op Allerheilige volgen gewoon voor het oog of de commentaar van “ de mensen”? Voor anderen daarentegen is het een zeer zinvol moment en daar heb ik ook alle respect voor!

Ik kom nog uit de tijd dat men de overledene thuis hield en dat voor de deur een grote zwarte rouwdoek werd gehangen met naast de deur een zwarte stok met bovenaan een zilveren kruis. De pastoor kwam zelfs te voet met de monstrans in zijn handen en de misdienaren met het wijwatervat en kwispel de zieke de laatste sakramenten toedienen en wij knielden langs de straat als hij voorbijkwam . De kist werd vaak gedragen, of vervoerd met paard en kar. Zo ging dat op de West Vlaamse buiten.

Nadien deed de wagen zijn intrede en kon de rouwstoet achter de uitlaten lopen. Men wou mee evolueren en de laatste jaren vind ik dat de handel rond een overlijden meer en meer het verdriet overstelpt. Ook de dood is aan het modernisme onderworpen. Zo heeft men nu de keuze uit honderden verschillende kisten en uit verschillende vervoermiddelen. Namen worden in de duurste marmer gehouwen en zelfs de koffietafels gaan meer en meer op recepties lijken. Ja, er wordt op geen Euro gekeken voor onze geliefde, hoewel ik met de vraag blijf zitten, of de dood van een arme dan toch anders is dan deze van een rijke?

Mensen dragen soms hun rijkdom mee in de rouwstoet maar éénmaal begraven, liggen rijk en arm naast elkaar . Ja, je zal maar als arme sterven en met Allerheiligen de blikken voelen die gericht zijn op meer luxueuze zerken. Rijkdom springt nu éénmaal in het oog en zo lopen we vaak het verdriet van minderbedeelden voorbij.

Met Allerheiligen gaat men de stenen nog eens poetsen met spons en water, zodat de dood terug wat kan blinken daar waar de arme het onkruid trekt en even de aarde harkt. Maar voor de dood is iedereen gelijk. Dat is voor mij ook een voordeel van cremeren rijk of arm…hun as wordt altijd gedragen door dezelfde wind, de dood kent geen verschil.

Aan het winteruur zijn we snel aangepast al was ik de eerste morgen wel op mijn normaal uur wakker geworden maar zo kon ik nog een uurtje blijven liggen. Dat komt goed uit want het is nu wel wennen aan die eerste koudeprik! Vandaag waait er een kille NO wind en bij amper 6 gr C voelt dat koud aan. Onze Afrikaanse broeders zouden zeggen " The wind bites in my legs " zoals een steward van één van de vroegere collega's van mijn man ooit zei toen hij in de winter mee op verlof kwam naar België.

Tegen het einde van de week beloven ze terug zachter weer ... een beetje pech dus voor onze schoolgangers die juist nu van een week vakantie profiteren. Voor de rest van dit front geen speciaal nieuws te melden! Geniet van deze laatste week van oktober

We zijn terug overgeschakeld naar het winteruur en naar het schijnt mag je dan een uurtje langer slapen. Ja dat zal wel! Ik heb die uitvinders van het winter -of zomeruur nooit begrepen. We moeten onze wekker van 3u naar 2u zetten en dan stel ik mij de vraag waarom juist in het midden van de nacht? Ik overloop even in gedachten de nacht!

Daar gaan we:

Toen ik gisteren ben gaan slapen heb ik dus mijn wekker gezet om zeker wakker te zijn om 3u. Als ik ’s nachts moet opstaan slaap ik altijd heel nerveus en dan duurt het soms lang eer ik in slaap val. Maar bon, rond één uur moet ik dan toch in slaap gevallen zijn en voor ik de kans had het menu van mijn dromen te raadplegen ging daar om 3u de wekker af. Ik draaide de wijzer van mijne wekker van 3u naar 2u en ik zat even te denken in mijn bed hoe het nu juist zat. Ja, ik had tussen 2 en 3 al geslapen en nu ik de wekker had verzet stond hij terug op 2u. In feite lag ik daar nu met een uur waar ik niets kon mee doen want ik had het uur op zich al meegemaakt en met het terugdraaien van de wijzer was ik een uur terug in de tijd gekeerd.

Toen ik het licht terug had uitgedaan vielen mij plots de fluorescerende wijzers van mijn polshorloge op die nog steeds op 3u stonden.Ja wadde, ik moest niet alleen mijne wekker verzetten maar ook al de rest! Mijn polshorloge verzetten is een werk op zich en dat nam even tijd in beslag. Maar ik moest ook nog eens mijn sloffen aantrekken want er was nog werk.

In de keuken was het de muurklok gelukkig geen koekoeksklok want stel je voor dan moet je die koekoek wakker maken om hem te vertellen dat hij een uur moet achteruitvliegen om straks terug 3u te koekoeken terwijl hij dat juist had gedaan. Ppfff eer die vogel dat verstaan heeft !

Gelukkig passen de gsm, de radio, de tv en de computer zich zelf aan anders ben je midden in de nacht een uur bezig. Ja, waarschijnlijk is het daarom dat een mens langer mag slapen, omdat hij gewoon een uur bezig is met alles te verzetten midden in de nacht.

Nee, voor mij hoeft het niet en als ze mij komen vertellen dat we met een uur terug te keren in de tijd geld besparen moeten ze mij eens uitleggen hoe want daar waar ik anders gewoon de nacht in het donker doorbreng met mijn ogen toe heb ik nu alle lichten moeten aansteken om overal het uur te verzetten en dus zal de factuur wel op tijd in de bus vallen.

Ja, ik loop er al een ganse morgen nerveus van en dus ga ik mij nu maar even op de zetel leggen om de tijd in te halen die ik verloren heb met de tijd te verzetten.

Euh ….. dat was gewoon fantaseren hoor mannekes. Ik heb lekker geslapen en de meeste klokken hebben zichzelf aangepast maar eerlijk? Voor mij mogen ze overschakelen naar één tijd maar ja daar begint de miserie opnieuw welke tijd, zomertijd of wintertijd?

Even terugdraaien naar dat herfstgevoel ... stel je voor het is half één ’s middags. Het regent. Ik zit thuis door ’t raam naar buiten te staren, door de regendruppels heen omhoog. De wolken verschuiven razendsnel van vorm en kleur, maar toch lijkt het één en dezelfde grijsblauwe, koude massa. Dit is de tijd dat de natuur met geweld laat zien dat zij nog steeds de baas is, door middel van stormen en opkomende vorst. De regen houdt nu al een aantal dagen aan en het ziet er niet naar uit dat het weer beter wordt. Eigenlijk heb ik zin om te gaan wandelen... straks als de regen stopt dan waag ik me er aan. Nu is het vanaf mijn huis maar ongeveer drie minuten stappen lopen naar de rand van het bos.

In het bos is direct alles anders. Het is een andere, magische wereld. De enorme bomen langs de kant van het weggetje waar ik wandel zijn als pilaren die het hemeldak lijken te dragen. Hun bladeren, gebrand door het sombere herfstlicht, geuren naar het aroma van het bos.Door het vochtige weer is het een beetje mistig in het bos, zodat de paar zonnestralen die sterk genoeg zijn om door te breken en het bos warm kleuren, goed te zien zijn. Als ik naar boven kijk, zie ik vallende bladeren. Net vlinders, vind ik. Ik vang er een, het is een scharlaken rood blad en leg houd het tegen mijn oor. Ik ben er heilig van overtuigd dat bladeren heel wat te vertellen hebben op de weg naar beneden. Ze zijn gevoed door de levenssappen van de aarde en hebben hun hele leven met de wind geleefd, die overal komt.

Ik luister, maar hoor niets. Laatst zag ik een programma waarin er toch echt iemand met bomen praatte. Zouden ze gewoon niet willen praten tegen mij? Ik zie het al helemaal voor me, bladeren met een individuele bewustzijn en een collectieve arbeidsovereenkomst om te voorkomen dat jan en alleman zomaar hun verhalen kunnen beluisteren. Ik schud mijn hoofd, ik ben volgens mij al te lang in de koude namiddag aan het wandelen.

“Sukkel!”, hoor ik mijn gezicht tegen mezelf zeggen. Ik begin terug te verlangen naar mijn droge living en een lekkere kop warme koffie. Ik probeer nog een paar herfstvlinders te pakken maar als ik me omdraai om naar huis te lopen, lijkt het net of ik iemand hoor lachen. Niet zo’n lekkere, gezellige lach maar een beetje geniepige lach, meer gegrinnik. Ik kijk om, maar zie of hoor niemand. Nee, ik heb het me verbeeld trouwens de bomen willen toch niet met me praten ....ik ben blijkbaar geen bomenfluisteraar!

Zo wordt het weer binnenkort!

Vandaag is onze zoon jarig. Wat vliegt de tijd, hij was zo klein toen hij geboren werd 46 j geleden.Toen ging onze droom in vervulling - weliswaar 3 weken vroeger dan gepland - hij was pas op 14 nov verwacht! Mijn schoonouders hadden speciaal een reis naar Venezuela gepland tegen die tijd om hun eerste kleinzoon te zien maar dat manneke stuurde alle plannen in de war en was al 3 weken oud toen ze eraan kwamen om toch een heerlijke 6 weken samen met ons van hun kleinzoon te genieten! Had hij zijn tijd uitgedaan zoals voorzien dan zou hij nu op dezelfde dag jarig geweest zijn als zijn tweelingdochters. Ik vrees dat hij wilde weten wie hem daar elke dag in zijn slaapje stoorde door tegen hem te praten …of hij koos voor de vrijheid en het ontdekken van de wijde wereld, een trekje dat hij nog steeds heeft.

Gelukkige verjaardag zoon!

We hebben een paar nederlandse vienden en ik moet vaak glimlachen als ik namen van hun landgenoten hoor! Sorry voor onze Nederlandse vrienden maar soms vraag ik me af hoe sommigen in 's hemels naam aan hun familienaam komen! Vindingrijk en origineel zijn ze vaak wel!

Hoe ontstaan namen eigenlijk? En wie bepaalt dat iets goed is en iets anders niet?

Neem nu de namen van bewoners van landen.

Er zijn een aantal landen die eindigen op land: Nederland, Zwitserland, IJsland, Griekenland, Schotland, Engeland en Ierland, om er een paar te noemen. Nu zou je denken dat de namen van de inwoners op dezelfde wijze vervoegd worden. Maar dat is niet zo.

Bijvoorbeeld: Nederland: Nederlander- Nederlandse,

IJsland: IJslander- IJslandse.

Maar Griekenland: Griek en Griekse,

Finland: Fin en Finse,

Schotland: Schot en Schotse,

Ierland: Ier en Ierse.

Maar bij Rusland is het: Rus en Russin.

Bij Engeland: Engelsman en Engelse.

Neem nu ook Frankrijk: Fransman- Française. Waarom niet Fransvrouw? 

Wanneer zou dit ontstaan zijn en vanwaar deze verschillen?

Ik heb geen idee.

Zo zijn er ook verschillen tussen onze provincies en vast ook bij de andere landen ter wereld.

Voilà stof tot nadenken als je niet meer weet wat gedaan!

Elke morgen wordt de krant hier mooi gedeeld.. sport en puzzelbladzijden voor mij, al de rest voor mijn slaapgenoot… ik neem dat gewoonlijk later wel onder de loep en wat ik vandaag onder die fameuze loep zag, deed me weer fronsen..

Een brasserie aan de kust verbiedt kinderen in de zaak! Het label “ kinderen niet toegelaten” in de cinema dat kennen we maar dat een brasserie nu ook die jongsten weert dat zorgt voor heel wat controverse….

Studente serveert koekjes met as van grootvader er in…Het meisje zou haar klasgenoten huisgemaakte koekjes geserveerd hebben met een luguber ingrediënt erin nl de as van haar gecremeerde grootvader.. Modern kannibalisme noem ik dat!

Na de Chinese muur , de Chinese brug…Terwijl in ons landeke het aanleggen van een ring rond een stad of dorp decennia aansleept, slagen ze er in China in om in 10 j de langste zeebrug ter wereld te bouwen.. de brug is 55 km lang en om schepen doorgang te geven, bestaat de constructie ook voor een deel uit een tunnel.. een huzarenstukje waar onze politici nog niet kunnen van dromen!

Voor jan en februari is er blijkbaar nog veel werk aan de winkel om voldoende stroom te vinden voor ons landeke…Gaan we terug naar de Leuvense stoof en de kaars?

Vanaf 2019 zal een brief er maximum 3 dagen over doen om aan te komen! Wie dat sneller wil zal een prior-postzegel moeten plakken die dan een stuk duurder is dan een gewone….Dus je zal je verjaardagskaartje goed moeten plannen in de toekomst.

Horror in Amerikaanse en Russische scholen…. Wat gaat er door het hoofd van sommige jongeren de dag van vandaag? En NEEN het heeft niets te maken met de gewelddadige games en spelletjes waar ons nageslacht al van kinds af aan mee geconfronteerd wordt…ik moet daar toch nog eens goed over nadenken!!

Moet ik nog verder gaan.. of gewoon terugkeren naar de sport! Tsja daar is het echter ook allemaal kommer en kwel … neen geef me maar de kruiswoordraadsels, de woordzoekers en de suduku’s…heerlijk ontspannend.

 We wonen hier in een bosrijke buurt en wandelaars met hun hond zijn schering en inslag. De tijden dat men een hond had om te helpen is vervlogen tijd. Het kleine salonhondje is ondertussen uitgegroeid tot een volwassen Deense dog die uit de zetel puilt of de Yorkschire die de voeten warmt.

De hond weerspiegelt vaak het imago van het baasje, maar het baasje is vaak in zijn dierenliefde de betekenis van het woord “baasje “ vergeten. Soms denk ik dat het baasje de hond is en dat de hond het baasje vervangt.

Toen we gisteren ( mijn half bedde en ik ) rustig zaten te genieten samen met nog een koppel van een nazomerse dag op de bank van een prieeltje aan de rand van het bos keken we ook naar de voorbijgangers en hun huisdier. Wat dacht je van de hond die aan de lange leiband liep en tot aan onze bank kwam om gewoon zijn poot op te heffen tegen de bank zodat de urine bijna op de broek van onze gezel spoot tot het baasje aan de leiband trok en de hond wat dichter haalde met de sussende woordjes van “wat doe je nu” ? Je kon zo zien dat hij met moeite een lach onderdrukte en hij een gezicht had in de aard van “ dit heeft toch iets leuks en het zou passen in een programma van  verborgen camera”! “Het slachtoffer” keek gewoon met boze blik terwijl hij de hond waarschijnlijk een stamp tegen zijn klokkenspel wilde geven. Wij hielden ons voor één keer koest zoals ook een hond zou moeten aangeleerd zijn.

Natuurlijk zijn alle honden de braafste en zijn alle baasjes de beste maar een hond aan de leiband houden is nog niet door iedereen begrepen. Je moet maar eens in het najaar naar onze Belgische kust gaan en je ziet nog steeds dat de “Bruine dolfijn” af en toe zijn intrede doet, maar in feite is het niet meer dan de zoveelste str..t die tussen de schelpen. Och…we kunnen ons ongenoegen eens uiten en de zaken van op afstand bekijken. In feite is het zoals vele zaken, iedereen betekent voor zijn huisdier wat hij wil en het huisdier is voor velen het perfecte huisdier als men de ogen sluit voor wat niet kan.

Moet men nu de baasjes gaan opvoeden om de hond uit te laten? Nee hoor, want ik ken er verschillenden die naar school gaan om te leren. Ik bedoel dan wel de hondenschool hé maar dat haalt blijkbaar niet veel uit als het op de mentaliteit van de mens aankomt. Ja, stel je voor dat ik iets zou willen zeggen, dan zou ik ook terug naar ’t school moeten om te weten tegen wie ik iets zou moeten zeggen. Tegen de hond? Tegen het baasje? Tegen de twee? Och…ik heb door de jaren heen geleerd te relativeren en te filosoferen .

Onlangs kreeg ik zelfs te horen dat het trappen in een hondenstront geluk brengt op financieel gebied. Wel ik heb deze morgen staan springen in een str..t aan de zijkant van de weg voor ik mijn lottoformulier heb binnen gedaan. Ik hoop maar juist dat hij groot genoeg was, want anders zal ik het baasje eens moeten aanpakken om te vragen of zijn hond geen grotere drol kan achterlaten op de berm want mijn financiële toekomst hangt er toch maar vanaf hé.

Spinnen en ik... geen match en dan heb ik het niet over het werkwoord spinnen maar de "lieve" beestjes.

Waar komen die spinnen in het najaar toch zo plotseling vandaan? Opeens zitten ze overal in de tuin. En het gekke is, dat ze ook meteen zo groot zijn!

Bij elke ronde die ik door de tuin maak, kom ik in aanraking met spinnenwebben. Ze kleven in mijn haar en op mijn armen. Als je er op let, zie je heel veel verschillende soorten spinnenwebben. Sommige zijn heel dicht geweven. Een spin kan ik daar niet in ontdekken. Maar er zijn ook klassieke webben in de tuin, met de kruisspin in het midden. Wanneer ik voor de zoveelste keer een web beschadig, heb ik wel een beetje medelijden met de spin die telkens weer opnieuw een web moet maken.

Medelijden met spinnen…. Nou, dat is wel tot op zekere hoogte. Zodra de spinnen in huis zitten komt er een heel ander aspect van mijn karakter tevoorschijn. In de tuin mogen spinnen dan veilig zijn, maar niet in huis! Ik heb namelijk de volgende afspraak: op alle spinnen in huis mag ik jacht maken. De spinnen zijn niet onder de indruk van deze afspraak. Er zijn spinnen in de douche, de gang, in de keuken, achter de gordijnen. Ik mep en ik moord er op los, maar er komt geen einde aan de spinnen. Het lijkt wel of ze reïncarneren.

Spinnen, het is een heilloze strijd. Of zou ik minder tijd in de tuin moeten doorbrengen en meer tijd aan het huishouden moeten besteden?

Mocht iemand nog twijfelen, ik ben altijd klaar om te helpen of een oplossing voor te stellen...

Omdat ik vermoed dat alle politici teveel naar Boney M en hun song "Ma baker" luisteren waar het ook om geld draait  ".. give me all your money",  besloot ik het voor mezelf simpel te maken dan ben ik tenminste zeker waar mijn spaarcenten naar toe gegaan zijn . Ik stem voor ...

Voor de echte supporters van ons Belgisch voetbal is wat er nu gebeurt de zoveelste kaakslag!

Woensdagochtend vonden verspreid over het hele land 44 huiszoekingen plaats, dat bevestigt het federaal parket.

Exact de helft van de 16 eersteklassers kreeg bezoek van speurders: Club Brugge, Anderlecht, Standard, RC Genk, AA Gent, KV Oostende, KV Kortrijk en Lokeren, net als tweedeklasser KV Mechelen. Daarbij werden naar verluidt vooral dossiers over transfers meegenomen, alle clubs laten weten “hun volledige medewerking aan het onderzoek te verlenen”. Nu maar hopen dat mijn club met propere handen uit die onderzoeken komt!

De webwinkel Bol.com maakt van het voetbalschandaal gretig gebruik om met een rake marketingboodschap stevig te scoren. Bij een foto van wasmiddel Robijn plaatste Bol.com op z’n Facebook-pagina een niet mis te verstane maar tegelijk heerlijke boodschap. “Voordelig wit wassen. Om na een match je shirt te fixen, bijvoorbeeld.” Een weldoordachte verwijzing naar de witwaspraktijken waar verscheidene Belgische voetbalfiguren mogelijk in betrokken zijn.

We leven in een land waar vrije meningsuiting kan en mag, gelukig maar ,daarom dat ik even mijn onverbloemde mening geef!

Trump Ja, ooit werd er gelachen met Donald Trump. Een soort clown, dachten we. Een paljas, lachten we. Een curiosum, verwachtten we. Nooit wordt hij de officiële kandidaat van de Amerikaanse Republikeinen, hij haalt het nooit. President Trump, alleen al het idee... Vandaag lachen we niet meer.

Op zijn best is het een wat merkwaardige clown en een wat grove meneer. En op zijn slechtst is het iemand die niet alleen het aanzien van Amerika schaadt maar daardoor ook de betrouwbaarheid en de slagkracht van het Westen ondergraaft.

Kinderen houden het meest van het circusnummer dat eigenlijk bedoeld is om ze af te leiden. Als de clown opkomt, hebben ze nog nergens anders oog voor. Ze hebben amper in de gaten wat er op de achtergrond wordt veranderd. Olifanten kunnen plaatsmaken voor trapezewerkers. Leeuwen worden vervangen door vuurvreters. Maar de kinderen zien alleen de clown in de schijnwerpers. Wat Donald Trump ten beste geeft is zo’n circusnummer. Vanaf zijn aantreden als president heeft hij de Amerikaanse regelgeving overhoop gehaald. De laatste dagen verscheen hij weer in alle kranten en op alle omroepen omdat hij de zeer besproken kandidaat Kavanaugh steunde.

Gisteren kreegTrump weer zijn zin: Kavanaugh treedt toe tot Hooggerechtshof. Nog nooit is de kandidatuur van een lid van het Hooggerechtshof zo omstreden geweest. Tot de beslissende stemming toe bleven Democraten en vrouwenactivisten bij de Senaat protesteren tegen de benoeming van Kavanaugh. Op de trappen van het Capitool, het parlement, arresteerde de politie betogers die niet achter de dranghekken wilden blijven. ,,Dit is een duidelijk signaal aan alle vrouwen in Amerika’’, aldus de Democratische senator Patty Murray. ,,De Republikeinen zeggen nu dat jullie stem er niet toe doet. Jullie ervaringen, jullie trauma’s, pijn, woede, dat doet er allemaal niet toe. Hun boodschap is: We hoeven er niet naar te luisteren. We hoeven er ons niet druk over te maken. Ga zitten en houd je mond.’’

Het gaat uiteindelijk om de vraag hoe boos moeten de vrouwen worden voor er naar hen geluisterd wordt!

Arme States .... Geen rook zonder vuur , zeg ik dan ...

Eens trekt het circus weer verder. Wat blijft er dan achter?

'Moet' je ook nog even dit of dat? Breng je het grootste gedeelte van de dag door in je hoofd, binnen de muren van je eigen gedachten? Heb je het gevoel dat wat je ook doet, het nooit goed genoeg is? Je bent niet de enige.

Probeer maar eens een afspraak te maken met vrienden, familie , zelfs met je eigen kinderen… Dan komt de agenda boven en hoor je enkel … wij hebben het zo druk. Dan vraag ik me soms af hoe deden onze ouders en grootouders dat ,zelfs met een “ kroostrijk” gezin? Tsja… heel simpel ze hadden die sociale media druk niet want hoe ziet het leven er vandaag de dag voor werkende mensen uit?

E-mail checken tijdens het ontbijt, ploeterend de dag door, altijd achter de feiten aan rennen, onophoudelijk onderbroken worden, al telefonerend thuiskomen, kinderen geïrriteerd het bed in werken, mail checken, te weinig rust om recreatief te lezen, te weinig tijd om een vriend te zien, te weinig zin om te sporten, half uurtje op Facebook, een glas wijn, nog een glas wijn, een rusteloze nacht en de volgende dag begint het opnieuw: de eerste blik gaat naar de telefoon op het nachtkastje. Met als resultaat het knagende gevoel tekort te schieten ten opzichte van partner, kinderen, vrienden, familie, de echte carrièredoelen, de eigen gezondheid, de eigen idealen. Dat “proberen” wij als senioren anders te doen al zijn we ook al een beetje van dezelfde microbe gebeten!

( diegenen die ooit Hamlet bestudeerd hebben ,weten waar ik hier de mostard haalde  )

En hier stop ik want voor wie moet ik spreken?

Ze beloven allemaal weer heel veel, zijn allemaal weer de besten, gooien weer met drek naar mekaar , “To roddel or not to roddel “ that’s the question en daaruit moeten we dan kiezen!

Neen, politiek is not  my piece of cake.

Mijn blogje bestaat sinds zaterdag al 11 jaar en dat was zelfs mij ontgaan tot een attente bezoekster ( Rebecca) me erop wees.. Waar vliegt de tijd... .

Ooit ben ik aan het bloggen gegaan omwille van een buurvrouw die hier actief was en zo bepaalde mensen leerde kennen die intussen vriendinnen geworden zijn. Het leek me wel wat om regelmatig mijn bedenkingen en hersenkronkels neer te pennen en zo probeerde ik het ook! Intussen heb ook ik hier mensen leren kennen die me heel dierbaar geworden zijn en die ik zou missen mocht ik stoppen. Zij houden me hier aan het lijntje hahaha...

Als ik even door mijn blog scroll dan lees ik veel zin en onzin veel waarheden en ook vaak emoties... Wat een uitlaatklepje is dat hier geworden!

Je hebt het vanochtend waarschijnlijk ook gevoeld toen je buiten kwam: we hebben een koude nacht achter de rug. Voor het eerst is hier de temperatuur onder het vriespunt gedaald. Op neushoogte zal dat een geflirt geweest zijn met het nulpunt maar alles er onder heeft het geweten…

Dat geeft ’s morgens wel mooie foto’s van een licht bevroren gazon en stoelen die staan te “ dampen” in de eerste opkomende zonnestralen…Dat is dan de charme van de herfst…

De verkiezingen zijn in aantocht. Ik vind dat altijd erg vervelend  want meestal komen de verkiezingen op momenten waar ik weinig inspiratie heb .

Allé, op zondag 14 oktober is het zover dan mogen we weer ons potlood scherpen en onze gom in onze zak steken om ons daar een ogenblik te gaan bezinnen tussen drie schotten en een gordijn. Och neen, die manier van stemmen is al een tijdje passé nu mag het we met de computer.

Het is een dag waar de mensen elkaar nog eens ontmoeten ,sommigen in diepe bedenkingen en anderen met de glimlach. En als je dan vraagt voor wie ze gestemd hebben dan zeggen ze meestal “voor de goeie”. Ja, als iedereen voor de “goeie” stemt, dan moet er toch maar één partij zijn, want ze stemmen blijkbaar allemaal voor dezelfde. Maar nee, er moet  een beetje ambiance bij zijn en daarom maken ze meer dan één partij hé. ’t Is ook best om de spanning er een beetje in te houden, want als je de uitslag al op voorhand weet, is het plezier er ook van af.

De afgelopen weken deden alle partijen al goed hun best om het allemaal aan de gewone mens uitgelegd te krijgen. Het is splitsen, kartelvormen en kleuren mengen om nog maar te zwijgen over het programma van de partijen. Je kan kiezen voor links of voor rechts en zeker weten dat er ook nog een partij rechtdoor is. Jongens toch , als je van politiek geen choco gegeten hebt, dan is dat niet simpel. Opgelet, ze doen allemaal wreed hun best om het ons rond de verkiezingen duidelijk te maken hé. Je mag hen zelfs helpen door vragen te beantwoorden. Een voorbeeld: Bent u tevreden over de lokale politie?

Ik vrees dat diegenen die al eens geflitst geweest zijn daar waarschijnlijk geen ja op zullen antwoorden.

Nog zo'n vraag :  moeten er meer zitbanken komen in het dorp? Euh…hier in het bos staat een mooi prieeltje met zitbanken - spiksplinternieuwe - maar wat er zou moeten komen, is meer volk om er op te zitten.

Pas op, ik vind het wel goed dat de mening van de gewone burger eens gevraagd wordt. Het is tenslotte hij die moet gaan kiezen en die kiezers zijn in feite zoals de politiekers je hebt daar verschillende soorten tussen.

Neem nu eens deze die tegen hun goesting gaan stemmen, die zijn meestal op twee minuten uit dat hokje juist de tijd om even in de neus te peuteren en weer naar buiten te stappen. Dan hebt je nog de kiezer die zelf op de lijst staat, die is ook maar een minuut binnen, want meestal weet hij voor wie hij zal stemmen. Je hebt ook de kiezer die voor een partij of voor een programma gekomen is en met die hebben ze ook niet teveel werk. Maar dan hebt ge van die charels, die 4 of 6  jaar tijd gehad hebben om na te denken, maar die het de dag zelf vergeten zijn voor wie ze moeten stemmen en dat kan wat langer duren.

Och…het is zoals met alles, we kunnen er eens mee lachen hé. Vroeger kwamen ze voor hun partij nog eens aan uw deur en kreeg je een sleutelhanger of een potlood met de naam van de kandidaat of de partij op om u te herinneren voor wie ge moest stemmen. Vandaag plakken ze gewoon hun foto of hun naam op een bord en zetten die overal neer of ze gooien een foto gewoon in je brievenbus ook al staat er duidelijk op " geen reclame"!!

Ja ja, ’t is niet simpel om den dag van vandaag in de politiek te stappen! Weet je wat ik denk, voor men de verkiezingen wint, moet men eerst de kiezer winnen. Volgens mij kan dat door zaken naar voor te brengen die de kiezer aanbelangen en deze te verwoorden in volkstaal. Geef ons geen gekibbel, maar een programma op maat. Voor de kiezer is het niet de plaats van de politieker die telt, maar wel de plaats die de kiezer zelf krijgt in zijn dorp of stad. 

Ik ben benieuwd wie er nu weer de touwtjes in handen krijgt?

Even ernstig vandaag..

De mens heeft tienduizenden jaren geleefd volgens het ritme van de zon. Niemand die zich daar druk in maakte omdat de tijdsmeting van oudsher op de natuur afgestemd was.

Een dag omdat de aarde ongeveer in die 24 uur een omwenteling om zijn eigen as maakt en de afwisseling van dag en nacht geeft, precies om de tijdsmeting meer op de natuur en dus ook het lichaam af te stemmen.

Een jaar omdat de Aarde dan een omwenteling rond de zon gemaakt heeft en dan heb je de afwisseling van de seizoenen binnen die periode.

Toen werd het zomeruur/ winteruur ingevoerd. Ik kan het mij niet meer herinneren maar waarschijnlijk was er toen ook commotie rond die invoering. Nu er sprake is van afschaffing wordt het gros van de bevolking al op voorhand ziek/depressief/ongemakkelijk... want uitstekende dokters en specialisten weten hoe we ons gaan voelen of gedragen bij een situatie die niks anders is dan de normale gang van zaken. En diegenen die de toestand voor de invoering gekend hebben: ik vraag mij af hoe jullie het überhaupt overleefd hebben, zo zonder die omschakeling tussen zomer- en wintertijd? Of misschien stonden jullie voor de invoering hard te roepen: "wij willen wintertijd en zomertijd want zoals het nu is kan het niet verder. De ene periode te vroeg licht 's morgens en de andere periode te vroeg donker 's avonds, daar kan mijn bioritme niet mee om."

Gaat jouw bioritme zich veel beter voelen bij zomertijd en wintertijd ? Prima, schaf het af, maar ja, dan komt het andere gezanik weer, moet het nu permanent zomer- of permanent winteruur zijn?

Ik geloof niet veel van het dodelijke effect van winter- of zomeruur, wel van het constante gezeur erover.

Mensen willen de hoogte bergen beklimmen, de verste landen bezoeken, de diepste zeeën doorkruisen, want dan zijn ze stoer. Ze passen zich aan aan de vreemdste voedingsgewoontes in de raarste landen, ze switchen moeiteloos tussen AZERTY, QWERTY, ... Maar als de klok een uurtje verder moet of terug moet dan krimpen ze in elkaar...

Als morgen zou blijken dat we beter 's nachts leven om de opwarming van de aarde tegen te gaan, moeten we daar dan ook in meegaan?

Men heeft dit witchen ingevoerd met een nobel doel, namelijk energiebesparing. Ondertussen blijkt al lang dat het niet werkt en dat de kosten veel groter zijn dan de baten, op alle vlakken. Alleen ontbreekt zoals zo vaak de politieke moed om dit recht te zetten.

Wat mij betreft, als we terugketen naar zomer- of wintertijd heel het jaar door, dan lijkt het meest logische mij, dat ze terugkeren naar die tijd die van toepassing was vóórdat ze winter/zomertijd ingevoerd hebben. Geen idee of dat nu winter- of zomertijd was.

Dit is dus echt hetgeen ‘Europa’ momenteel van wakker ligt...Mannekes toch, verstaan ze nu echt niks?

Regelmatig horen we van kennissen of vrienden dat ze hun laatste adem uitgeblazen hebben zoals vorige week nog en dan zit ik te denken dat ik ook in de periode van het aftellen zit al sta ik er niet te lang bij stil... Het leven is nog te mooi om het met donkere gedachten te verpesten! Maar ik blijf een realist!

De vraag is dan vaak of ik voor cremeren kies of om begraven te worden. Een mogelijkheid zou ook kunnen zijn dat ik mij laat invriezen maar nadat ik inlichtingen had genomen, kreeg ik van O 'Cool en van den Aldi geen toestemming. Nee, ik kreeg geen laatste rustplaats tussen de diepvrieskiekens en dus kon ik deze wijze alvast schrappen. Ik hoor nu al een diepe zucht van opluchting bij het nageslacht!!!

Ik kan ook kiezen om begraven te worden. Mensen hoeven daarvoor niet voor mij stil te staan aan het graf maar wel zou ik ze graag iets geven om over na te denken tijdens hun leven als ze voor de dood staan. Het liefst zou ik een tekst op de grafsteen laten zetten of er een draaiboek leggen waar ieder zijn levenservaring in kwijt kan. Allé ik zou toch iets speciaals willen. Maar echte kerkhofgangers zijn onze nakomelingen niet en ik vind het altijd zielig als ik voorbij een zerk komt die groen uitslaat omdat niemand er zich om bekommert en zonder bloemen er triestig en verlaten bijligt alsof diegene die daar ligt nooit bestaan heeft...

Neen, om de achterblijvers de moeite te besparen of ze me nu op de brandstapel moeten leggen of aan de pieren geven, heb ik nu al duidelijk gemaakt dat voor mij crematie de meest milieu vriedenlijke manier is - al kan ik niet zo goed tegen grote hitte -  en laat me dan maar waaien gejaagd door de wind!!

Als wij, al een tijdje vijftigplussers (zoals ze ons nu noemen, niet meer senioren of ouderlingen), de leeftijd van 100 jaar willen bereiken, moeten wij sterker in ons schoenen staan dan ooit, want:

Als de jeugd moe is, is ze aan vakantie toe.

Als wij moe zijn, zegt men "ze takelen af".

Als de jeugd bezwaren maakt, heeft zij een uitgesproken mening.

Als wij bezwaren maken, hebben we het niet begrepen.

Als de jeugd iets vergeet, hoor je hen zeggen "ik heb het waanzinnig druk" gehad.

Als wij iets vergeten, zegt men "dat is de ouderdom, of Alzheimer".

Maar wij ouderen zijn overlevers kijk maar naar de veranderingen die wij hebben meegemaakt, meebeleefd én overleefd:

Wij werden geboren vóór dat er sprake was van televisie, diepvries, flitscamera's, creditcards, computers, afwasmachines, microgolfovens, inductieplaten, droogkasten en stoomstrijkijzers.

Wij trouwden eerst en woonden dàn samen zonder kennis van zaken en zonder ondervinding (allez, dat was bij mij toch het geval).

Wij werden geboren vóór er huismannen waren of deeltijdse banen, kinderdagverblijven, groepstherapieën, samenlevingscontracten of generatiepacten.

Wij hadden nooit gehoord van jongens met piercings, van bom-moeders en van H5N1.( variant van vogelpest virus).

Wij waren er al vóór de E40, de B747 jumbo, de shuttle , de TGV........

Wij gebruikten alleen ons geheugen met hersencellen, nu hebben ze daarvoor nog RAM en ROM en geheugens met Harde Schijven vol Mega- en Gigabytes.

Toen betekende "Made in Japan” rommel.

Een i-POT(D) was bij ons een stoofpotje om een ei in te koken.

Wij dansten op 45 en 33 toeren platen, nu heeft men Cd’s, DVD's , MP3's......

Konijnen en ook andere zoogdieren aten nog selder, nu beschikken wij voor hetzelfde effect over Viagra en Vibrators.

Aids was het Engels woord voor helpers.

Een relatie met iemand hebben, had te doen met zaken en niet met een bed.

Wij zaten nog buiten op de stoep met buren te praten, nu gebruiken ze SMS, Twitter, Whatsapp enz om elkaar iets te vertellen, zo mogelijk met een webcamera.

Wij hadden nog een kodakske met zwart-wit film, nu nemen ze kleurenfoto's met een GSM die ze dan versturen met Bluetooth of ze gebruiken een Blackberry Pda of nog ingewikkelder.

Het muziekpostje met koptelefoon is nu een homestudio met surround klank geworden.

De facteur bracht nog te voet de krant op zondag en de gratis gazet met de uitslag van de Ronde van Vlaanderen werd uit een vliegtuig van Het Volk naar beneden gesmeten.Nu krijgt men 's zondags de krant op de PC of tablet of GSM.

Wij wisten niet wat geld uit de muur halen was noch brood , drank , snoepjes enz uit de automaat.

Wij hadden een afspraak met ons lief, nu is dat een "dating" met een "babe".

Als je nu iemand naar de maan wenst, kan het zijn dat hij er echt naar toe gaat.

Wij noemden het nieuws op de radio nog "het gesproken dagblad", nu slaat men ons om de oren met digitale radio DAB en HDTV.

De kleur "roze" had enkel met baby's te maken en "homo" betekende 'mens'.

Wij waren nog bij de scouts of bij de Chiro en jongens moesten bij den troep.Nu moet de jeugd zich afreageren als hooligan bij voetbalmatchen of andere sportevenementen of door een joint op te steken.

Wij zijn de laatste generatie waarbij men een man moest hebben om baby's te krijgen.

Wij keken vroeger op een landkaart of zelfs op een kompas om de weg te zoeken, nu gebruiken ze een GPS.

Maar beste blogvrienden  wij zijn ook al die toer op gegaan .

Wij sturen ook nog weinig brieven met de post, maar gaan e-mailenof SMSsen en met onze GSM luisteren we naar muziek, nemen we foto's en we kunnen er zelfs mee telefoneren .

Wij zullen ons nog maar eens aanpassen zeker? Zo slecht is het nu toch niet hé?

Ik hou van dwaze humor en omdat ik niets anders te vertellen heb, deel ik een paar mopjes met jullie om de dag goed te starten.

Er loopt een dom blondje langs de rivier haar hondje uit te laten. Op een gegeven moment ziet ze aan de andere kant een vriendin lopen en roept haar.

De vriendin heeft wel even tijd voor een praatje en vraagt aan het domme blondje:

"Hoe kom ik aan de overkant". Waarop het domme blondje zegt:

"De overkant??? Daar ben je toch al?".

Och arme je zal maar blond zijn!!

Oefening baart kunst

- "Dag mijnheer Vetters, u hoest vanmorgen al veel gemakkelijker, nietwaar?" zegt de verpleegster tegen de patiënt.

-"Dat zou ik geloven!"antwoordt hij," ik heb de hele nacht geoefend ook!"

 Engels leren.

Joske vraagt aan zijn vader waarom hij eigenlijk Engels moet leren.

"Maar jongen, de halve wereld spreekt toch Engels!", antwoordt zijn vader.

Waarop Joske verbaasd reageert: "Is dat dan nog niet voldoende?

Misschien komen ze bij jullie langs maar hier heb ik die zo vaak besproken bezige wezentjes - ook kabouters genoemd - nog nooit gezien.

Vandaag ben ik dan maar zelf weer in gang geschoten want de bloementuin ligt er echt abominabel slecht bij. Na een paar regenbuien schoot het onkruid uit alsof het zijn schade moest inhalen. Mijn knie is nog steeds niet zoals het moet, blijkbaar zit in met en lichte ontsteking op de plaats van de ingreep en daardoor verwaarloosde ik mijn tuin een beetje. Ik heb dan maar al mijn moed bijeengeraapt en ben er vandaag in gevlogen. Nu zit ik hier met een grimas de kniezende knie te verwensen want er wacht nog heel wat werk binnen en buiten. Maar ligt het nu aan de lange hete zomer die een mens lui maakte of aan mezelf ... ik weet het echt niet maar overal zie ik karweitjes die dringend moeten gedaan worden maar de schwung is er niet dus als jullie de kaboutertjes tegen komen ,zend ze maar naar hier.

Adem teruggevonden en mond terug in de juiste stand na mijn rabarberbarbarabarbarbarenbaardenbarbierbarbecue ( slik en diep ademhalen )..... logje, dan kunnen we weer verder.

Even serieus nu ...

Dit artikel gelezen en wilde het toch even posten want we staan er niet voldoende bij stil dat 12u al lang voorbij is!

Het noordpoolgebied warmt twee tot vier keer sneller op dan de rest van de aarde en dat kan rechtstreekse gevolgen hebben voor het weer bij ons. Dat blijkt nog maar eens uit een nieuwe wetenschappelijke studie. Door die opwarming zullen wij meer weersextremen krijgen. Warme dagen worden hittedagen, die dan hittegolven veroorzaken. Regendagen worden dagen van extreme regen, die dan overstromingen veroorzaken.

De poolgebieden zijn bijzonder gevoelig voor klimaatverandering. Volgens schattingen warmt het noordpoolgebied zo twee tot vier keer sneller op dan de rest van de aarde. En dat kan dan weer rechtstreekse gevolgen hebben voor het weer in ons land. Met maar liefst twee achtereenvolgende hittegolven was dat ook de voorbije zomerperiode al duidelijk.

Oorzaak van de eerder uitzonderlijke zomer was een tragere straalstroom, een (gewoonlijk) zeer sterke wind die op grote hoogte van ongeveer tien kilometer waait. De vertraging van die straalstroom is een gevolg van de opwarming van de noordpool, die met zijn grote temperatuurverschil warme zuiderse winden afkoelt en weer naar de afzender stuurt, waarna ze opwarmen en weer richting noordpool gaan. Maar als de noordpool alsmaar warmer wordt, wordt de ‘motor’ die de straalstroom aandrijft ook alsmaar zwakker. Een zwakkere motor betekent minder snelheid. En een minder krachtige straalstroom kan drukgebieden moeilijker verplaatsen en verliest de kracht om het weer te veranderen. Grote lussen warme - of koude - lucht blijven zo als het ware ‘geparkeerd’ staan boven een bepaalde regio.

Dat heeft grote gevolgen voor de gematigde zones in China, Rusland, de Verenigde Staten, Europa en dus ook in België.

De wereld kleurde deze zomer rood Foto: Universiteit van Maine

Concreet zal dat ervoor zorgen dat we steeds meer met extremen te maken zullen krijgen. Tijdens onze zomers zal het weer vaak vast komen te zitten. De onderzoekers waarschuwen voor lange droogtes, met waterschaarste en een nog hoger risico op bosbranden. Maar ze waarschuwen evengoed voor overstromingen. Warme dagen worden nog warmer. Droge dagen worden nog droger. Regen wordt een overstroming.

Wanneer schieten de wereldleiders eindelijk wakker en dan bedoel ik iedereen!!!