Berichten van 1 januari 2014 tot 31 december 2014

Regelmatig vallen mensen zomaar over hun eigen voeten, ze glijden uit of ze struikelen over iets je kan het zo gek niet bedenken en breken daardoor soms een arm of een been. Het kan gebeuren, het is menselijk.

Zelf ben ik geen liefhebber van valpartijtjes zeker niet als het over mezelf gaat. Als de situatie zich voordoet, zal ik er alles aan doen om recht te blijven vooral als er toeschouwers in de buurt zijn. Dat de poging om staande te blijven een gekker zicht is dan meteen op de grond te donderen, daar denk ik dan niet aan. De bewegingen die ik dan maak vooral met mijn armen...ik kan me voorstellen hoe het er uit ziet .

Gisterenmorgen was het zover, ik viel in de prijzen toen ik in een buurtwinkeltje wilde binnengaan. Ik zette één voet op de dorpel en voelde meteen hoe mijn knie vooruit schoof. Die miserabele gladde sandalen ook! Ondanks de ellendige situatie zag ik direct de klanten en de winkelier waardoor mijn armen onmiddellijk in de verdediging gingen en de gekende spastische bewegingen maakten in een poging om niet languit in het deurgat te gaan liggen. Net toen ik de grond zag naderen kon ik met één hand de deur grijpen waardoor ik half gebogen de winkel in strompelde. Oef...niet gevallen. De aanwezigen stonden mij geschrokken aan te kijken en om mijn eer te redden zei ik gewoon:

"Ziezo, zo ben ik snel binnen."

De winkelier grijnsde terwijl hij lachend vroeg of er misschien veel wind was? "Neen," antwoordde ik, "het komt door door uw dorpel."

"Die ligt hier nochtans al heel lang was zijn repliek."

Een beleefde manier om te zeggen dat het mijn eigen schuld was .

Terwijl ik mijn beurt afwachtte, voelde ik dat mijn pols ietwat stug was ondertussen is er niets meer van te voelen. Waarschijnlijk van de snelle slag met mijn hand toen ik de deur vastgreep. Ik stond te denken dat ik alsnog een breuk had kunnen oplopen, eigenlijk had ik best geluk gehad.

"Wat is het voor u?", hoorde ik de winkelier vragen. In al mijn overpeinzingen had ik niet gezien dat ik aan de beurt was en zijn vraag overrompelde mij.

"Een klein groot bruin brood," antwoordde ik.

"Mevrouw," zei de man met een ernstig gezicht terwijl ik zag dat hij ieder moment in lachen kon uitbarsten, "het is precies uw dagje niet vandaag."

Vol medelijden met mezelf schudde ik met mijn hoofd van neen en vroeg een klein bruin brood. Het was pas toen ik thuis was dat het mij inviel dat ik eigenlijk een stokbrood nodig had. Neen ,het was mijn dagje niet.....

Recept voor elke dag ....Niet gemakkelijk maar als je het blijft proberen dan lukt het wel

Dit recept is goedgekeurd , door het Ministerie van "GEESTELIJKE VOLKSGEZONDHEID " met de aanbeveling het dagelijks te gebruiken , wegens zijn hoge voedingswaarde .

Het wordt hier even uitblazen en bekomen van een superleuk en geslaagd weekend. Dochter en schoonzoon worden beiden 40 j dit jaar en zijn deze maand ook 15 j getrouwd en daarom planden ze een poolparty ...Dat is durven in ons Belgiekske waar het weer nooit voorspelbaar is maar kom ze hadden de goden met zich.. Stel je voor dat dit vandaag zou gepland zijn!

Nu nat werden we zaterdag hoe dan ook. Wie dacht via een zijpoortje droog binnen te geraken kwam van een natte reis terug want iedereen werd verwelkomd met een tuinsproe!er waar je door moest... De sfeer zat er meteen in en bij een natje en een droogje voor de inwendige mens ging de lol crecendo omhoog! Deze oma heeft het zelfs gedurfd om een mojito te drinken...al is alcohol niet direct mijn ding! Het feestje liep uit tot laat in de avond om voor de geïnteresseerden te eindigen in een sfeervol bubbelbad met de nodige bubbels (letterlijk) en lichtjes...

Gisteren waren dan de 4 van de zoon hier want mama en papa zouden in hun " oude dag" de sfeer in Tomorrowand opsnuiven. We brachten de kids terug naar huis om hen in hun eigen bedje te laten uitslapen want na een week talenkamp en dan de party  op zaterdag waar de animatie voor de kids tiptop was , vielen die bijna om van de vaak en vandaag start hun sportkamp! 

Wij oudjes hebben dan maar met één oog open en het ander op half tien bij hen thuis gewacht tot hun fuivers thuiskwamen ...Tegen dat wij dan in onze bivak lagen was het al een stukje nacht ,daarom dat ik pas nu tijd vind voor een logje. Het wordt pas vandaag rustig ten huize Natoken Vifke!

Voor iedereen een toffe week en die regen mag al stoppen . Hier viel in 24 u al 48l water!!!

Van mensen die nooit wat geven, daar krijg ik wat van.

De gynaecoloog gaf aan zijn hoogzwangere patiënte volledige persvrijheid.

Toen ik de prijs van de sla zag, kreeg ik een krop in de keel.

De cursus lassen voor beginners is afgelast.

Bij de slankheidsclub zijn 3 nieuwe leden aangekomen. Maar er zijn er ook 3 afgevallen.

Een paar maanden na de amputatie van zijn been, steekt deze man reeds op eigen houtje de straat over.

De situatie van de dakloze analfabeten is niet om over naar huis te schrijven.

Een van de twee drielingen vierde op de vijfde van de zesde maand zijn zevende verjaardag.

Als je niet buiten roken kunt, ga dan maar buiten roken.

Hij wacht op een levertransplantatie, maar de levertijd is wel 8 maanden.

Edelachtbare, als u wilt dat ik rechtsta, zal ik mij daarbij neerleggen.

Wat doen weekdieren in het weekend?

Bestaan er wegwerpboemerangs?

Het grote aantal werkongevallen in de houtzagerij wordt veel te gemakkelijk door de vingers gezien.

Bij de geboorte van hun eerste kind worden man en vrouw op slag ouder.

Roken: het blijft een teer onderwerp.

Als ik kijk naar onze twee prachtige kinderen, besef ik dat we geluk hebben. Met vallen en opstaan hebben wij elkaar opgevoed. Ik hen als mijn kinderen… zij mij als hun moeder. Ik heb veel van hen geleerd, stond daar ook open voor. En zij… zij op hun beurt hebben veel van mij geleerd. Hebben geleerd dat emoties niet verkeerd zijn, dat houden van uitgesproken mag worden, dat je goed bent zoals je bent, dat je respect voor anderen en andermans mening moet hebben maar ook dat je met respect voor je zelf en je eigen mening mag opkomen…..

Betekent dit nu dat ik achterover mag gaan hangen en denken dat mijn werk gedaan is nu ze 42 en 40 zijn? Nee dat denk ik niet. Een moeder ben je vanaf het moment van bevruchting en eindigt met je dood. Dankbaar ben ik wel dat wij het tot hier met elkaar gered hebben, want soms is er niets voor nodig om je kind af te zien glijden naar de groep jongeren die schreeuwen om iemand die hun grenzen vastlegt, omdat zij het zelf niet kunnen…

Maar het meest dankbaar ben ik voor de kleinkinderen die ze ons schonken...die voor zoveel drukte zorgen als ze hier zijn maar die we ook missen zodra ze weg zijn...gelukkig zijn daar dan de vakanties om wat schade in te halen

In mijn mailbox krijg ik met de regelmaat van een klok tips door om gezond te leven .. Ik krijg daar stilaan mijn bedenkingen bij.

Even kijken...

Ons gewicht moet heel dicht bij een door doktoren of wetenschapper uitgedacht gemiddelde liggen anders zijn we ongezond.

We moeten daarbij gemiddeld zoveel uur per week sporten en we moeten ons aan de schijf van vijf houden met ons eten, dan krijgen we binnen wat we gemiddeld binnen moeten krijgen.

Er is uitgedacht hoeveel we gemiddeld moeten slapen, mogen zitten en moeten bewegen.

Bloeddruk moet ook vooral binnen de uitgerekende en vastgestelde waarden blijven, anders moet er afgevallen, gesport of pillen worden geslikt. Bloeddruk mag eigenlijk geen paar streepjes afwijken van wat ze gemiddeld vinden, want dan kijkt men al bezorgd. Een hartaanval of beroerte ligt al op de loer.

Ze kunnen tegenwoordig precies vertellen wat je gemiddelde levensverwachting is als je gezond of ongezond gegeten hebt en daarbij wel of niet gerookt en alcohol gedronken hebt.

Dan hebben ze ook weer andere gemiddelden als je veel of weinig gesport hebt en veel of weinig stress ondervonden hebt.

Maar is het niet vaak zo: gebruik je gezond verstand en luister naar je lichaam en als het nodig is naar de dokter. Want geen mens is hetzelfde. We zijn geen eenheidsworsten.

Het vasthouden aan die heilige gemiddelden maakt ons vaak ontevreden daarom zeg ik op mijn manier :

Wereldwijd reageert men nog steeds vol afschuw en met ongeloof op de ramp met vlucht MH17 van Malaysia Airlines donderdag ll Met 193 Nederlandse slachtoffers is niet alleen Nederland maar de hele wereld geschokt. Het is een zinloze en verschrikkelijke catastrofe . Er is zeker een behoefte om de zo breed gevoelde pijn te benoemen, om aan te geven dat een land zich in het hart geraakt voelt. 193. Het is een getal met vele gezichten, vele dieptrieste verhalen, van rouw in vele variaties. Deze ramp, deze aanslag, raakt ons allemaal Belgen Australiërs , Nederlanders en zoveel meer … Als je meevoelt met de slachtoffers .. laat het weten

En dan bedoel ik de stilte hier ten huize van Natoken na een week van jong geweld. Het was een toffe week met onze 6 schatten , ze zijn om te stelen ieder op zijn / haar manier maar ... ik draai niet om de pot, het is stilaan een vermoeiende bezighouding! Ik heb een schat van een slaapgenoot die altijd bezig is ,iedereen helpt waar hij kan en die zijn nakomelingen dolgraag ziet. Ze weten perfect bij wie ze moeten zijn als er iets kapot is want.. opa kan alles maken maar ... diezelfde opa heeft het niet echt in de genen om hen echt bezig te houden. Daarom dat deze oma na een week even moet bij tanken, gewoon even alleen wil zijn met haar gedachten want die snatertjes staan geen seconde stil en willen respons en ook dat kan vermoeiend zijn! Komt daarbij dat ik iets extra wil koken zoals hun lievelingsgerechtjes en hun dessertjes.. ik wil er even op uit trekken met de fiets s om hen te leren genieten van de stilte van het bos en van het groen en het leven dat tussen de struiken leeft... Ik moest af en toe eens tussenkomen als het er te levendig aan toe ging, meespelen als er eentje uit de boot viel , voor doktertje spelen als een wondje voor pijn zorgde en intussen zien dat onze eigen huishouding bleef draaien, dat de boodschappen gedaan werden, dat het huis geen te grote chaos werd dat..

Och stop Natoken en geef toe dat je niettegenstaande alles genoten hebt en je al die drukte zal missen als ze eenmaal groter zijn. Dus ga nu slapen en droom maar verder van je schatten want morgen zijn het volwassenen en ben jij misschien diegene die oppas nodig heeft!! Ook geen gedachte om vrolijk van te worden dus zal ik me maar focussen op de gezellige drukte van de voorbije week ...

Het was niet de bedoeling om gisteren al de oplossing mee te geven met de rebus maar doordat het hier druk is met de kids is oma soms wat verstrooid! 

Maar er waren toch nog een paar die het zelf gevonden hebben 

Oplossing:

pi

stoel -e= stol

pet - p = et

pistolet

Bij gebrek aan tijd laat ik jullie werken Wat is dat?

Mij niet verwensen hé en zeker niet gaan lopen...

T bedankt voor de lieve wensen die hij hier kon lezen op zijn verjaardag 

-Drinken halveert je leven, maar je ziet dubbel zoveel!

-Het leven is als een neus. Je moet eruit halen wat erin zit.

-Het is leuker om te vrijen onder werktijd, dan werken in je vrije tijd.“

-Verkering is net een boek, spannend, opwindend en zo weer uit.

-Unix? Wij ook niks.

-Ik loop in de natuur en als ik de wolken na tuur denk ik: 'we krijgen een nat uur.'

-Crematorium: Als je je niet laat kisten komt alles in kannen en kruiken.-

-Als je niet rookt sterf je ook, alleen wat rijker.

-Waarom zou je een goed mens zijn, in de gevangenis is alles gratis -

Kamikaze piloten dragen een helm omdat...?

-De mens is het domste dier wat er is een dure sateliet naar mars sturen om dingen over een plek te weten waar we nooit zullen komen.

-Vroeger was ik een twijfelaar, daar ben ik nu niet meer zo zeker van...

-Ik weet dat werken niet schadelijk is. Maar ik neem liever geen risico's.

-Kijk in de spiegel en zoek de zeven fouten.

Vandaag is mijn schat jarig. Hij stapt ook op het laatste wagonneke van tram zes . Met de vier van de zoon hier wordt een drukke maar gezellig dag en als het weer meezit dan doen we samen wel iets!

Voor jou T een dikke kus en proficiat met je  verjaardag.

Als zelfs de tour de France een stukje van Flanders Fields - het decor van éen van de meest verwoestende conflicten uit de geschiedenis- in zijn ritten opneemt dan wil dat wat zeggen en daarom sta ik ook even stil bij wat zich daar 100j geleden afspeelde. De beelden van die duizenden kruisjes netjes naast elkaar met enkel een bloemetje als waardering, daar word je stil van, het grijpt je naar de keel. Al die levens, in rijen naast elkaar gevochten, in rijen naast elkaar gesneuveld en nu in rijen naast elkaar begraven. Wat een zinloos verlies en toch.. helemaal zinoos is het niet want aan hen die daar al een eeuw liggen danken we ons leven.

Daarom het lied van Willem Vermandere dat ze deze week als afsluiter bij Vive le vélo speelden... ontroerend mooi!

Terwijl ik hier in een vorig logje vertelde van de rariteiten in mijn tuin door de regenval “sakkeren “ sommige blogvriendinnen dat de regen hun plannetje om te gaan shoppen letterlijk in het water deed vallen. Kijk zie dat is nu eens iets waar ik geen last van heb. Het is voor mij eerder een marteling als je me meeneemt op kroegen of -winkeltocht. Ik heb daar echt zelden behoefte aan. Ik moet daar niet aan denken. Urenlang tutten in een winkel vind ik horror.
Met een vriendin een middagje door de stad lopen vind ik wel leuk, maar niet zozeer voor de kleren.
Ik hoor andere vrouwen vaak over 'lekker shoppen' praten. Ben ik nu echt zo apart?
Soms vraag ik me af of ze bij het samenstellen van mijn persoontje niet bepaalde typische eigenschappen opzettelijk weggelaten hebben ? Eerlijk? Ik luister nog liever naar de klaagzang van mijn tuin die door de regen overrompeld wordt door onkruid dat je hoort en ziet groeien dan te moeten gaan winkelshoppen..

Julllie horen dat klagen niet hé maar ik wel zelfs tot achter mijn pceeke …Mijn bloemen roepen moord en brand omdat dat verdomd slingergroen hen bijna versmacht! Jaja ,ik zal nog maar eens in gang schieten zodat mijn bloemen weer in alle glans en glorie kunnen stralen…………….

En voor diegenen die het niet kunnen laten… shop meteen voor mij!

Ik had dit logje gisteren al geplaats maar er even weer afgehaald omdat mijn sporthart even stoom moest aflaten! Maar nu is het logje terug!

Hier staat in de voormiddag de radio altijd aan kwestie van het wat levendig te houden terwijl ik klus. Maar moeten ze ons dan ook elke dag om de haverklap met de tune..“ Radio twee de zomer is van jou” om de oren slaan terwijl het hier al een paar dagen regent? Galgenhumor noem ik dat! Meer nog .. die radiolui hebben lef om zomaar een x keer per dag te zeggen dat de zomer van ons is. Willen ze een schuldige zoeken voor de regen en het tegenvallend weer? Moest die zomer van mij zijn dan zouden we ’s nachts een verkwikkend buitje krijgen en overdag zon en een staalblauwe hemel. ..Maar de zomer is niet van mij maar van deze hierboven en niettegenstaande Hij zijn werk al eeuwen geleden gedaan heeft, denkt Hij nog steeds dat Hij ons af en toe eraan moet herinneren dat het hier beneden geen paradijs maar een tranendal is maar moet dat dan zo letterlijk?

Je gelooft het nooit maar ik zag vanmorgen een regenworm boven piepen en tot mijn ontzetting droeg dat ding een regenkapje… En neen Vifke ik was op dat moment mijn gedachten niet kwijt ! Blijkbaar is het ondergronds ook " genen vetten". En mijn buurman die al jaren klaagt van eksterogen en vaak op blote voeten loopt om die dingen wat ruimte te geven, geloofde zijn ogen niet toen hij zag dat zijn eksterogen ruitenwissers voor hadden…Tsonge tsjonge waar gaan we naar toe? Ik weet het, er staat veel op zijn kop in de wereld de dag van vandaag maar zoiets…Ne jamais vu…

En zeggen dat ik met mijn nieuwe e-bike terug fietsambities kreeg! Ik had al gedacht dat de zon zich wel heel erg bereidwillig toonde in de afgelopen maanden, alsof ook zij echt wilde dat ik mijn fietsambities waar zou maken. Maar nu ik wat kilometers in de benen heb, is zij duidelijk van mening dat een extra uitdaging er nog wel bij kan. Ik probeerde met de dapperste glimlach de regen te overwinnen. Maar nu piep ik al anders en beginnen allerlei vreemde uitvluchten vorm te krijgen in mijn hoofd zo in de zin van :dat ik dat mijn Beauty toch niet kan aandoen ( en dan heb ik het over mijn  e-bike voor diegenen die aan iets anders dachten!!) je moet dat ding erna schoonmaken als je door modderplassen rijdt. Of dat het toch ook niet ongevaarlijk is. Maar je hoort mij nog niet sakkeren hoor de natuur had regen nodig zolang het maar geen 40 dagen regent.

Waarom ik naar die 40 verwijs… ja ik heb ooit eens - in een ver verleden - een verhaal gehoord waarin het 40 dagen regende en hoe alleen een paar enkelingen in een ark overleefden. Ik houd in ieder geval de duifjes in de gaten en zolang ze terug komen met een takje in hun bekje is er nog hoop! Je weet niet waarover ik het hier heb? Tsja… dan heb je de verhalen van de nonnekes gemist!!

Ik had reeds een ander logje geplaatst maar dit moet even wijken ….

Heb je gisterenavond ook de match Brazilië- Duitsland gezien? 1-7 !

Dat Brazilië sterspeler Neymar zou missen in de halve finale tegen Duitsland, was vooraf voorspeld. Maar dat Duitsland de vloer zou aanvegen met het gastland, dat verwachtte niemand. De Mannschaft had alleszins geen medelijden en vernederde 'La Seleçao' met waanzinnige 1-7-cijfers, Al na een halfuur voetballen stond het maar liefst 0-5! 'Duitsland speelde hogeschoolvoetbal, terwijl Brazilië onder aanvoering van die twee treurwilgen centraal vanachter, onvoorstelbaar slecht voor de dag kwam', zei de flamboyante Nederlander Jan Mulder in de nabespreking van de wedstrijd. Wat hoor ik die man graag bezig!!

Brazilië huilde van schaamt en verdriet. De wedstrijd was pure afgang, vernedering , ellende , verdriet , woede, ontgoocheling , frustratie, een bom van emoties die zich ontlaadden na een wedstrijd die nooit een wedstrijd was…Het spel van de Duitsers was subliem, perfect en de Brazilianen die liepen erbij en keken ernaar…Als zich dat maar niet vertaalt in oproeringen buiten het stadium?

De doorsnee Braziliaan is al niet tevreden met het kostenplaatje dat het WK met zich meebrengt terwijl er geen geld is voor dringende maatschappelijke aanpassing maar de successen van de Brazilaanse ploeg waren tot op vandaag een pleister op de wonde maar na die nederlaag zou de etterbuil wel eens kunnen  ontploffen. De Brazilianen zijn boos en verdrietig .Het land dat al weken geel blauw gekleurd is , rouwt ,Duitsland jubelt…

Ik kijk al uit naar de krant deze morgen en naar de wedstrijd Nederland- Argentinië vanavond. Voor één keer supporter ik voor onze noorderburen en hoop dat ze die Argentijnen die onze Duivels eruit wipten van hetzelfde laken een broek geven!

Hoe iets doodgewoons een logje kan worden...

Weten jullie ook hoe moeilijk het soms is om een pak gemalen koffie te openen zonder dat er korrels naast het  pak vallen? En het vreemde aan de zaak is, wie hier in huis heeft het steeds aan haar been om een pak koffie te openen? Inderdaad, ik...

Vanmiddag was het weer van dat. Koffieblik leeg, zin in een kop koffie? Ja hoor.. dan maar een nieuw pak openen. Het zweet begon uit mijn poriën te gutsen, mijn handen trilden bij het idee... Wat een pak koffie toch niet kan doen hé. Ok, ik nam een huishoudschaar uit de keukenlade, een pakje koffie uit de kast en daar ging ik dan.

Fase 1: leverde geen problemen op, het verwijderen van de verpakking is kinderspel.

Fase 2: was een stuk delicater. Het openknippen van de vacuümverpakking is geen lachertje. Voor je het weet zijn een aantal koffiekorrels ontsnapt. Maar ook deze fase leverde geen problemen op, geen korreltje dat erin slaagde om vervelend te doen. Prachtig dacht ik bij mezelf. Ik zal het toch nog leren.

Fase 3: het okselzweet begon in straaltjes naast mijn zijden naar beneden te lopen. The final test... Volledig geconcentreerd met mijn focus op het pak en het blik, iedere beweging gecontroleerd... tot mijn handen opeens weer een zenuwtrek vertoonden die niet in het plaatje pasten. En ja hoor, een gigantische berg koffie naast het blik. O jee, zie je wel? Ik zal het nooit leren. Met het koffieschepje de koffieberg gereduceerd tot een minihoopje, maar hoe zal ik dat aanpakken om die restjes koffiekorrels te verwijderen zonder dat die op de keukenvloer belanden, want dat zou betekenen dat ik de keukenvloer zou moeten dweilen? Ah, neen hé, niet met mij hoor! Dit was een crisissituatie, dus, even gaan zitten aan de keukentafel  zonder kop koffie... en de ADS methode toegepast.

ADS?? Wel ja, analyse, doelstelling en strategie - methode. Een vereiste voor een situatie als dit.

Analyse: de koffiekorrels liggen naast het blik.

Doelstelling: de koffiekorrels verwijderen zonder dat die op de keukenvloer belanden.

Strategie: misschien stoffer en blik? Neen, er kunnen nog korrels ontsnappen. En de korrels met de vaatdoek naar de pompbak vegen? Neen, de vaatdoek is dan heel erg vuil èn verstoppinggevaar voor de pompbak... Eummm, wat zijn de opties dan nog??

Na mijn hersenen langdurig te hebben gepijnigd, vond ik DE oplossing!!! De stofzuiger!!! Wat is dat toch een schitterend apparaat. Het zuigt in een oogwenk alle stofjes, vuiltjes èn koffiekorrels weg. Ik was zodanig in mijn schik dat ook de keukentafel werd gezogen en de stoelen en .... En ondertussen een lachstuip van hier naar ginder, zo erg dat ik aan het gezicht van mijn liefste zag dat hij zich vragen ging stellen bij mijn geestelijke gezondheid.

Ondertussen is de stuip al over hoor èn zijn er een aantal elementaire huishoudelijke taakjes verricht mèt de stofzuiger. Wat moet het vroeger toch moeilijk zijn geweest zonder, ik kan het me gewoon niet voorstellen... Stofzuigergroeten,

Het regent na een periode van relatieve droogte en dat beetje water is welkom voor de tuin en de natuur!Ze hadden hierboven blijkbaar geen goed oog in de afloop voor onze Duivels en weenden al op voorhand! Maar toch een dikke proficiat aan onze jongens. Dit terzijde!

Wat zouden we zijn op deze aarde zonder water en lucht of anders gezegd zuurstof? Heb je daar ooit al eens bij stilgestaan?

We weten allemaal dat God 6 dagen nodig had voor zijn scheppingswerk en dat hij op zondag rustte maar is dat wel zo?

Ik geloof het niet. Ik verdenk hem ervan dat hij die dag niet echt gerust heeft. Op die 'zevende dag keek hij even rond zich heen en was verbaasd dat er niettegenstaande alles toch nog zoveel leegte was in zijn paradijs. Twee dikke tranen kwamen in Zijn ogen en Hij nam ze beide op, één links, één rechts en keek ernaar. Tussen duim en wijsvinger nam Hij die tranen en ...'ha', dacht hij, 'twee O!!' en zo ontstond H 2 O= water!!'

Verderop waren Adam en Eva bellen aan 't blazen want het was zondag en niemand werkte. Twee heel mooie grote blaasbollen vol kleurenglinsteringen dansten voorbij. Hé', dacht God toen hij die ballen zag 'O 2 !!" En zo ontstond zuurstofgas een belangrijk bestanddeel van lucht.

Toen was zijn schepping volledig! Geloof me maar want ik was er bij, stiekem als een oeratoompje!!

Ik had het niet beter kunnen doen: een dag voorbehouden enkel en alleen voor mezelf.

Vandaag. Zomerweer was het. Al van 's morgens had ik door dat het een meevaller op dat gebied zou worden en ik zat er recht op. Een normaal mens zou dan eens een stapje in de wereld zetten liefst met de fiets op zo'n mooie dag, ergens naartoe gaan en relaxen, genieten van de vrije tijd....ik ben niet normaal. Ik heb gewerkt alsof het voor een baas was maar ik vond het zo plezant, niet te geloven. De godganse dag ben ik in de tuin bezig geweest zodat die  er weer een stuk netter uitzag

Tussen die bedrijvigheden door de wasmachine twee keer haar werk laten doen, twee keer de was buiten gehangen en terug binnengehaald toen ze droog was en de strijk....die is voor morgen of overmorgen. Een mens moet niet overdrijven .

Een middagmaal ineen geflanst en buiten opgegeten. Iets later buiten koffie gedronken met een koekje. 

Eén keer naar het containerpark gereden met  brol uit het tuinhuis en ik weet nu al dat ik morgen als een houten klaas zal rondlopen. Dat voel ik nu al, ik ben gekraakt en gebroken. De zon gaf mij een energieboost waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt maar....een beetje rustiger aan was misschien beter geweest maar eens ik bezig ben weet ik van geen ophouden. Soms vergeet ik dat ik geen twintig meer ben en mijn lijf denkt er ook maar aan als het te laat is . Maar die mooie, vruchtbare dag pakt niemand mij meer af. De tuin ziet er terug uit als een tuin in plaats van als een wildernis, een plezier om naar buiten te kijken nu. Als een voldaan mens zal ik heel waarschijnlijk een goede nachtrust tegemoet gaan. Constant bezig zijn in open lucht werkt heilzaam wat de slaap betreft. Of het morgen nog zo heilzaam zal zijn als het tijd is om op te staan....ik zal daar nu nog niet aan denken maar ik kan me voorstellen dat het zal spokken en kraken..

De maand juli is vernoemd naar Gaius Julius Ceasar. Deze Romeinse politicus, generaal en schrijver werd in het jaar 100 voor Christus geboren. In de maand juli, waarschijnlijk de 12e of de 13e. In 44 voor Christus besloot deze machtige man zijn geboortemaand naar zichzelf te vernoemen. Daarvoor werd deze maand ‘Quintilis’ genoemd, wat vijfde betekent. Dat lijkt misschien raar, maar omdat het jaar toen in maart begon was het toch echt de vijfde maand.

De meer Germaanse, alternatieve naam voor de maand juli is ‘hooimaand’ omdat in deze periode van oudsher het hooien plaatsvindt.

Weerspreuken Juli

Is in juli de morgen rood, ’s avonds verkeert het weer in nood.

Wil het in juni niet heten, zal men in augustus zweten.

Is juli heet en droog, dan houdt de winter een kwaad betoog.

Juli broeierige daagen, wordt gevolgd door donderslagen.

Regent het op St. Margriet (20 juli), krijgen we zes weken een natte tied.

Prijkt in juli hete gloed, dan zijn in het najaar de vruchten goed.

Wisselen in juli regen en zonneschijn, het zal het naaste jaar voor de boeren kermis zijn.

Is juli goed voor de bijen goed, boer kan dan maar hebben goede moed.

Brengt juli een hete gloed, zo gedijt september goed.

Is de eerste juli regenachtig, gans de maand is twijfelachtig.

Juli zonnebrand, wenst de man op het land.

Juli helder en klaar, heet altijd een goed jaar. 

Blaast juli hard op de donderhoorn, dan doet dat geen kwaad aan het rijpen van de koren.

Als we de weermannen of- vrouw mogen geloven dan staan ons een paar zomerse dagen en zwoele nachten te wachten . Mogen we nu ten volle genieten van de eerste warme zomerdagen of laten we dat  vergallen door de alarmerende berichten over de relatie tussen zon en huidkanker?

Ik blij ervan overtuigd dat de zon meer goeds dan kwaads voor ons in petto heeft en dat wij een natuurlijke behoefte aan zonlicht hebben..Is het niet zo dat onze huid zich aanpast aan de klimatologische omstandigheden waarin we leven? Vandaar dat wij in het noorden een blanke huid hebben en dat die huid steeds maar donkerder wordt naarmate we naar het zuiden schuiven.

Toch is het zo dat wij noorderlingen, die bovendien ook al veel meer binnenshuis werken dan onze voorouders, op een andere manier met de zon moeten omgaan dan vb de Italianen. Ik geloof dat als je je zonder overdrijving en met de juiste maatregelen tegen zonnebrand geregeld aan zonlicht blootstelt dat dat gezondheidsvoordelen zal opleveren zoals de nodige hoeveelheid vitamine D.

We leven in onze moderne tijd steeds minder volgens natuurlijke ritmes, we stellen ons overdag veel minder bloot aan zonlicht en ’s avonds blijven we veel langer wakker bij het kunstlicht van televisie en computerschermen. Daarom geloof ik dat het nodig is dat je overdag voldoende dag- en zonlicht krijgt. Natuurlijk is de zon bij ons veel minder fel dan in pakweg Zuid Europa daarom moeten we er ook anders mee omgaan. Met lichtbanktherapie heeft men al bewezen dat bij depressies en ook bij de ziekte van Parkinson voldoende licht van nut kan zijn. Waarom zouden we dan niet profiteren van het echte zonnelicht als we dat zomaar cadeau krijgen? Met een goeie crème besherm je je tegen verbranding al is die crème geen vrijgeleide om urenlang te liggen bakken . Neen het komt er op aan al naar gelang je huidtype en de omstandigheden op een verstandige manier met de zon om te gaan en één en ander geleidelijk op te bouwen. En dan zal de zon je niet enkel laten genieten maar ook je algemene gezondheid ten goede komen. Als we op een gezonde manier van de zon genieten moet dat toch een aanrader zijn? Dus beste bezoekers .. geniet met mate (n) van de komende zomerse dagen!

Een blanco blad, een blanco geest en toch een overvolle agenda bij het begin van de vakantie.. wat moet ik ermee? Voor menigeen is de zoektocht naar een ideale vakantiebestemming waarschijnlijk al weer even achter de rug, want vroeg boeken levert zo her en der nogal wat voordeel op. Nochtans hebben we geen reisplannen, die houden we voor een koudere periode in het jaar. Nu kan ik me perfect gelukkig en relaxed voelen thuis zelfs met de vele BBQ’s die hier weer gepland zijn. Dit is stilaan een ritueel geworden dat zich jaarlijks herhaalt . Of het een hete zomer wordt, moet nog blijken, maar het wordt alleszins weer een lange zomer. En wie geen zomerreis heeft gepland, , hoeft niet te wanhopen. De komende maanden zijn er overal evenementen genoeg om er iets tofs van te maken. Voor onze oudste kleinzoon zit de lagere school er op en zet hij in september de eerste stappen naar de grote school. Toen hij vrijdag opbelde met de schoolresultaten , klonk hij eerder verdrietig.. nochtans waren zijn punten ok! Toen ik hem naar de reden vroeg , zei hij dat hij een beetje geweend had omdat hij afscheid moest nemen van zijn vrienden en de meesten in september niet meer zou terug zien. Zo is onze prille tiener die zich vaak stoer wil voordoen maar toch een klein hartje heeft. Het vertedert deze oma en ik zou hem willen beschermen tegen dat kleine verdriet maar ook dat is groot worden en je kan hen het best dat verdriet laten tonen en een plaats geven … een afsluitende les na een geslaagde tijd op de lagere school….Nu waren ze de oudsten maar straks weer de jongsten. Hoe zal dat gaan? Kunnen ze dit wel aan? Zoveel vragen bij het afsluiten van 6 jaar onbezorgd leven. Daarom voor onze grote schat…

Een blondje moet rijexamen doen. - Wees maar niet bang, zegt haar vriendin -ook een blondje- Het zal wel lukken, ik zal vanavond eens bellen om te horen hoe het gegaan is. 's Avonds belt ze haar vrioendin op die snikkend vertelt dat ze niet geslaagd is. - Hoe kan dat nu? Je hebt zoveel geoefend. Vertel! - Ik was nog maar net de weg opgereden of ik kwam aan een rond rotonde en daar stondeen bord met 30. Ik heb dus 30 toertjes op de rotonde gereden en toen zei de examinator dat ik niet geslaagd was en ik terug mocht rijdennaar het examencentrum. Ik weet echt niet wat ik verkeerd gedaan heb! Haar vriendin denkt even na en zegt dan troostend: - Maak je maar geen zorgen het kan geen zware fout geweest zijn. Je zal waarschijnlijk een rondje te veel of te weinig geteld hebben...

Voor allen die hier voorbijkomen...

Maandag met vrienden Blankenberge onveilig gemaakt. Gelukkig kozen we de beste dag want normaal stond ons uitje voor vandaag donderdag gepland maar we veranderden zomaar en zie.. sinds dinsdag zitten we hier met kleinzoon 2 die ziek is, enkel koorts en voorlopig nog geen reden gevonden van waar die koorts komt. Het ventje heeft geen geluk want zo te zien zal hij de ganse week moeten uitzieken bij oma en mist hij de plezantste dagen van het schooljaar met sportdag en schoolreis en spelletjes want de toetsen zijn gedaan!

Maar ik wilde het over maandag hebben..

Terwijl onze vrienden op de dijk flaneerden , verkozen mijn ventje en ik de waterrand. Ik vind het zalig om zo pootje badend langs de waterlijn te lopen. Het was ontzettend druk op het strand want blijkbaar hadden veel scholen dezelfde dag uitgekozen voor een schoolreis. Nochtans.. zo veilig was het strand nu niet . Ik heb het nog nooit gezien maar het was echt een pest van aangespoelde kwallen. Bij elke zeegolf bleven er een groot getal achter  en zo was het uitkijken geblazen om niet op zo’n glibberding te stappen met alle gevolgen van dien. Hopelijk is die kwallenplaag voorbij tegen de tijd dat de vakantiegangers naar zee trekken….Nu zit het weer eens mee en dan heb je dat…

Waar komen die” beestjes “ vandaan vraag je je af? Even gaan googlen..

Volwassen kwallen overleven normaal gezien de winter niet’, legt marien bioloog Karl Van Ginderdeuren uit. ‘Maar omdat het zacht bleef, zal dat dit jaar wel het geval zijn geweest, waardoor ze zijn blijven groeien. Dat is waarschijnlijk de verklaring voor hun grootte.’ ‘In een koude winter sterven de volwassen kwallen en blijven alleen de poliepen, die ontstaan uit kwalleneitjes, in leven. Pas aan het einde van de lente groeien daar weer nieuwe kwallen uit, waardoor ze ‘s zomers doorgaans veel kleiner zijn’, Maar door het zachte weer van de voorbije maanden is de kwallenpopulatie groot.

Gelukkig drogen die engerd snel uit als ze op het strand liggen zodat ze niet lang de kwelduivels van de badgasten zijn….en kunnen de vakantiegangers genieten van een zalig zeeweertje deze zomer!

Ik had gezworen nooit nog in een boot te stappen, het verleden heeft mij 2 keer bij de lurven gehad, dus geen derde keer! De eerste keer was de overtocht naar Engeland toen ik zo’n 20 was en ik was zo ziek als een hond. De tweede keer was in Florida 1998 toen we een tocht deden in een glass bottom boot .. Daar kon je niet ziek in worden werd me gezegd.. Tarara en nougabollen ,dees biebie hier hing meer met het hoofd over boord dan ze kon genieten van de schoonheid onder haar… Dus concludeerde ik dat mijn evenwichtsstelsel zich verzette tegen boottochten en ik nooit een goeie matroos zou worden.. Dat toekomstplan heb ik dan ook geschrapt .

Maar dochter lief en onze schoonzoon hebben daar een totaal andere mening over en nu hun boot eindelijk vaar-klaar is, vroegen ze ons zondag mee op een tochtje met de boot niet op de zee maar binnenvaart .. Ik heb hen gevraagd of ik de boot mocht onderkotsen want dat dit een voorwaarde was om op hun voorstel in te gaan… Dat bleek geen goed idee te zijn.

“Neem een reispilletje vooraf” kreeg ik als goede raad mee..alsof ik hier zomaar een hele apotheek in huis heb. Maar mijn nieuwsgierigheid om hun aanwinst Fistandantilus te zien ( what’s in a name?) overtrof mijn vrees om ziek te worden en dus waagde deze oma zich aan een tochtje. Opa die geniet van zoiets met volle teugen en stond vooraan naast de “ captain” de wind te trotseren… Hij opperde zelfs dat hij weer zin kreeg in waterskiën waar deze oma terug haar bedenkingen bij had want dat is van 1970 geleden dat hij dat nog deed ..al was hij er echt goed in…

Wat ik nooit gedacht had, is toch gebeurd.. ik heb genoten, ben niet ziek geweest en zie een tweede “vaartje” wel zitten.. Onze “ captain” trok wel af en toe het gas handle eens goed open tot groot jolijt van de kids , de opa’s en stiekem ook van mij… Tiens heb ik mijn roeping dan toch gemist?

 En dan krijg je een paar deugdoende reacties en ben je terug verzoend met de situatie want het zijn juist die paar welgemeende reacties die een mens hier nog bezig houden. Die virtuele vriendschap daar trek ik me dan maar aan op om hier toch nog regelmatig iets te posten want het contact met sommige mensen wil ik niet kwijt.. het lijkt wel alsof er ergens een "bekende onbekende" of omgekeerd een snaar geraakt heeft en snaren moeten bespeeld worden hé?

Op bepaalde momenten in je leven heb je het zo druk dat je amper behoefte hebt aan sociale contacten, je leven lijkt voldoende gevuld en ingevuld maar soms komt een moment dat al die drukte en dat geloop en dat bezig zijn niet meer volstaat, zelfs even teveel wordt...Je wil leven zoals je zelf verkiest en niet geleefd worden. En inderdaad Pazke leven is evolueren maar ik geloof nog steeds dat mensen  mensen nodig die gelijk gevooisd zijn met wie je kan praten en bij wie je je ei kwijt kan zoals Meeuwke zegt. Het gevoel dat er gelijkgestemden je pad kruisen  en een spoor achter laten....dat houdt me bezig en boeit me. Ik ben nooit een " einzelganger" geweest en wil het in " mijn oude dag" ook niet worden.Al heb ik hier genoeg drukte rondom mij, toch voelt het goed aan dat ook mensen van buiten onze familiekring een plaats innemen op mijn levenspad...Ik denk dan maar ..een mens wordt ouder, de jeugd gaat zijn gang en moet vooruit, je kan/mag hun leven niet opeisen en wie zit er nu  beter op de juiste golflengte dan zij die bijna hetzelfde parcours achter de rug hebben dan jijzelf?

Ik veroordeel ook niemand die het even elders gaat zoeken of gaat verpozen maar dat sluit niet uit dat ik bepaalden hier mis! Ken je nog dat lied: "People , people who need people .. are the luckiest people in the world..." Oeps dat ben ik ten voeten uit.. en dat blootgeven van mezelf... dat herhaal ik niet vaak hoor .

Van natuur ben ik een vasthouder, geen hip hopper, wat ik heb koester ik. Al die jaren buitenland waar we steeds opnieuw moesten beginnen hebben me geleerd dat contact houden ook een serieus werkwoord is dat enkel een  waarde heeft als het langs twee kanten beoefend wordt....Spijtig dat niet iedereen er zo over denkt.

Ach, soms ben ik een denker en een prater. Rare combinatie zeg je? Toch niet wie me kent weet dat het zo is . Niet dat ik me hier zomaar "ten kijke stel" maar zo af en toe kan/kon ik mijn ei hier kwijt en geeft /gaf jullie reactie stof om dat ei uit te broeden of te laten vallen. Maar ja... volhouden is nog zo'n werkwoord dat rekbaar en interpreteerbaar is...

Soit ... ik zal hier nog maar niet vertrekken en doe mijn best om jullie -die me een goed gevoel geven door een reactie te plaatsen - niet te vergeten want weet je wat we zongen toen we jong waren?

"En as we dwood zin  groeit er gras op onze buk, gras op onze buk, gras op onze buk...." en als je wil dat dat gras verzorgd wordt dan moet je hier en nu voor de tuiniers zorgen.....

Terwijl in ons groepje de éne na de andere afhaakte , bleef ik maar dapper verder bloggen in de hoop ze toch terug over de streep te trekken temeer omdat ik er ook later dan de meesten mee begonnen ben maar het wordt echt een triestige bedoening in bloggenland. Ligt het nu aan de zomer die voor de deur staat of aan FB waar iedereen naar toe vlucht of gewoon aan het feit dat we ouder worden, ik weet het niet maar het bloggen is niet meer wat het was. Je kan hier natuurlijk altijd nog je ei kwijt maar een ei dat zomaar in het "ijle" gelegd wordt , gaat stuk en wat dan meestal volgt zijn " windeieren" of in dit geval hier gewoon wat geklets ... Ja ik denk dat we allemaal een dagje ouder worden en luier en meer en meer op onszelf terugvallen ...Spijtig maar so be it!

Ik zal me dus maar focussen op de Rode Duivels te beginnen bij morgen en hopelijk laten die ons nu ook niet in de steek  of het wordt een " Nationaal drama"!! En gelukkig is er ook nog een bomvol programma voor de komende weken met BBq en bezoekers hier dus .. vervelen zullen we ons niet doen!

En voor de sympathisanten .. Duimen omhoog morgen vanaf 18 u!!

Twee zestigers praten met elkaar over ouder worden.

Zegt karel:

" Het probleem bij vrouwen is dat ze weigeren te aanvaarden dat ze ouder worden. Ze gebruiken allerlei trucjes om het te verbergen."

"Dat klopt," zegt Ben, " maar ik ken een middel om hen te ontmaskeren. Als je wil weten of je vrouw hardhorig wordt, ga dan op 10 meter van haar vandaan zitten en stel een vraag. Als ze niet antwoordt ga dan op 5 meter staan en stel de vraag opnieuw, dan op 2m en ten slotte op 1 meter afstand."

Van zodra hij thuiskomt, neemt Karel de proef op de som. Terwijl vrouwlief in de tuin de was ophangt, gaat hij op een tiental meter van haar zitten en vraagt:

"Schat, wat eten we vanmiddag?"

Geen antwoord. Hij gaat wat dichter zitten en stelt de vraag opnieuw.

" Schat, wat eten we vanmiddag? "

Geen antwoord. Hij komt nog wat dichterbij en vraagt:

"Schat, wat eten we vanmiddag?"

Nog geen antwoord. Karel begrijpt er niets van, gaat naast zijn vrouw staan en roept:

" Schat, wat eten we vanmiddag?"

Zijn vrouw keert zich om, kijkt hem geërgerd aan en antwoordt:

" Voor de vierde keer: kip met friet!"

De Rode Duivels zijn hun WK gestart met een 2-1 zege tegen Algerije. De spelers van bondscoach Marc Wilmots begonnen slapjes en kwamen zelfs op achterstand na een domme strafschopfout, maar invallers Fellaini en Mertens bezorgden ons land toch een eerste zege in groep G.

Het kostte bloed, zweet en tranen, maar België heeft Algerije met 2-1 geklopt. Zenuwen, zenuwen en nog eens zenuwen. Dat zagen we vooral in de eerste helft. Maar de inbreng van lefgozer Dries Mertens en de coole Divock Origi veranderden dat, en na de gelijkmaker van Fellaini stonden de Duivels op. En zo kwamen de Rode Duivels van de hel in de hemel. Eén goede pass en de wereld zag er helemaal anders uit.

Tot daar het korte verslag van een wedstrijd die zeker nog lang tot in de late uurtjes een weerklank zal gehad hebben op verschillende plaatsen in ons land. Ik vrees dat de profs vandaag meer buizen zullen afleveren dan normaal het geval is en de werkgevers zullen misschien best even door de vingers zien als sommige weknemers er nogal belabberd bij lopen!

Sommigen gaan totaal mee in de gekte en het delirium anderen verklaren de eersten dan weer knettergek maar het is een feit dat ons Belgiekske momenteel als één blok achter de ploeg staat en dat op zich is ook een hele prestatie! Voor mij mag het zegegevoel nog een tijdje doorgaan..

Vandaag om 18u Belgische tijd is het eindelijk van dat .. onze Rode  Duivels starten dan aan hun WK campagne! Als ze die " hollanders" willen nadoen dan zullen ze meer dan hun beste beentje mogen voorzetten! In ieder geval .. ik ben er klaar voor en nu maar hopen dat al die heisa van de voorbije maanden geen " fata morgana" was... Verder zijn we hier weer fit en goed ,allé zo fit en zo goed als een senior kan zijn

De kleinkinderen zijn aan hun laatste toetsjes van het schooljaar bezig om daarna te kunnen genieten van een lange en hopelijk zomerse vakantie. Zo te horen zitten de agenda's van onze kroost en telgen weer bomvol en is het echt passen en zoeken om een gaatje te vinden om de komende maanden eens samen te genieten van een natje en een droogje hier...

Gelukkig hebben we zelf ook nog heel wat op stapel staan zodat juli en augustus niet saai zullen verlopen.. Hoe  we het doen , weet ik ook niet maar die twee maanden zijn meestal heel druk voor ons en dan gaan we niet eens op vakantie . Maar ik kijk er nu  al naar uit . Ik vind het zalig om vrienden en familie te ontvangen in de zomermaanden, alleen nog even Sint Pieter bellen om mooi weer te bestellen....dus de lijn niet bezet houden hé zodat ik hem kan bereiken!!

Ambtenaar: Iemand, die voor elke oplossing een probleem heeft.

Debat: Een verhit gesprek, waarbij twee mensen tegen elkaar praten en naar zichzelf luisteren.

Held: Een waaghals, die geluk heeft gehad.

Magistraal: Toevoeging aan flauwe soep van drie meter afstand.

Spijker: Stukje metaal om op te mikken voordat men de hamer op de duim laat neerkomen.

Scheidsrechter: Iemand die de kost verdient met gefluit dat grotendeels afkomstig is van het publiek.

Baai: watermassa omringd door restaurants en hotels.

Zijn jullie er klaar voor? Heb je de sjaal al om de nek, de Fellanipruik op, de vlag in de hand en de trompet aan de lippen?

Heb je al een plan bedacht om je huisgenoten op één lijn te krijgen of hoe je ze kan overtuigen dat het WK het programma is dat ze absoluut niet kunnen /mogen missen?

Is je stem “ getuned” , je keel er klaar voor om af en toe uit te halen?

Staat de zetel in de juiste stand om languit te genieten van de komende wedstrijden?

Heb je de buren verwittigd dat er af en toe wel eens geluidsoverlast kan zijn op onverwachte uren de volgende weken?

Ben jij ook eentje dat wacht op het fluitje dat de voetbalgekte vanavond op gang fluit?

Moet er nog een laatste klus afgewerkt worden?

Haast je dan want vanavond begint het en na 2 afwezigheden zijn we er eindelijk weer bij en zullen de huiselijke werkjes een maand lang op een laag pitje staan. Ik weet het, België wordt geen wereldkampioen maar hopen op een rol van betekenis is toch een gezonde ambitie niet? De eerste ronde moeten we zeker overleven, de tweede ronde zou mooi zijn en alles vanaf de kwartfinales is een succes.. Iedereen die de Rode Duivels in het hart draagt hoopt dat het nooit geziene enthousiasme zich vertaalt in het concretiseren van de hoge verwachtingen.

Ik zal in ieder geval kijken naar de matchen van onze Duivels en hoop dat het er veel mogen zijn. Kleinzoon 2 heeft dezelfde microbe en zit met de pruik op in duiveltjes tenue te supporteren vanop de eerste rij! Ik hoop dat het ventje lang mag genieten!

Hoe dan ook, de wereld zal er de komende weken niet anders uitzien. Een oplossing voor de problemen in Israël en Syrië zal er niet komen. Over Oekraïne zullen we nog langer dan die 32 dagen praten en in ons land is het afwachten of we in die tijd al een federale regering zullen hebben! Maar dat neemt niet weg dat ik me voeg bij die velen om vreugde en verdriet, passie en ontgoocheling , geluk en leed te delen. Dat komt in Brazilië en op dat groene veld weer allemaal zo dicht bij elkaar te liggen ….Geen gebrek aan gespreksstof de komende weken zowel voor zowel voor-als tegenstanders.

Voor mij mag de bal beginnen rollen en het feest beginnen want een winnaar moet er ook nu weer zijn en al zal het niet ons landeke zijn, toch mogen we hopen en duimen op een goed tornooi voor onze Duivels.

De hype is intussen gaan liggen en pas nu heb ik de film gezien. We hadden die een tijdje geleden opgenomen van VTM  en vermits de progamaa's in de zomer toch niet echt boeioend zijn, keken we gisteren naar "The broken circle breakdown".

Het verhaal van de film is ongemeen hard. Als ouder je kind moeten begraven is een bijzondere kwelling, die perfect wordt weergegeven door hoofdrolspelers Veerle Baetens en Johan Heldenbergh. Dit is voor allebei wellicht de beste acteerprestatie ooit: ze slagen er in om het dagelijkse gevecht met gevoelens van verdriet, en de daarbij horende relationele problemen fantastisch over te brengen op de kijker.
The Broken Circle Breakdown boeide me vanaf de eerste tot de laatste seconde . Sommige scènes drukken je letterlijk achterover in je zetel en laten je verweesd en leeg achter al is er ook voldoende afwisselingen ook ruimte voor een glimlach of een spitsvondig gevonden grapje.
Voor mij viel er slechts één scène uit de toon valt nl die waarin Didier voor een bomvolle concertzaal plotseling naar de microfoon grijpt en tot afgrijzen van Elise (en van onszelf) losbarst in een compleet overbodige en veel te nadrukkelijke monoloog over stamceltherapie.
Maar samengevat ik heb geen één minuut het gevoel hebt dat iemand met overdreven geweld mijn gevoelens zit te bespelen .
Het had een melige film kunnen zijn, of de zoveelste film over zieke kinderen die om je tranen vragen. Maar dankzij Felix van Groeningen, Johan Heldenbergh en Veerle Baetens is "The broken circle breakdown "niets van dit alles maar wel een hartverscheurende, goede film die je snoeihard treft tot je ontredderd achterblijft!

Daarom hype of geen hype kijken als je kan en hou maar een paar cleanexkes ...

Ik ben eindelijk weer boven water geraakt. Verdorie die rotbeesten hadden me behoorlijk te pakken maar zoals ik al elders gezegd heb.. onkruid vergaat niet tenzij men het doodspuit en dat was geen optie!!

Wat mij vooral erboven hielp? Veel flessen en pillen en siroopjes maar vooral een vleugje humor vandaar...

Bij thuiskomst reed ik per ongeluk een verkeerde oprit in en ramde ik een boom die daar bij mij niet staat. Intussen is het loopgips van mijn rechterarm verwijderd.

Uw computer heeft mij een kind toebedeeld. Maar ik heb helemaal geen kind, en al helemaal niet van uw computer.

In Uw schrijven van 26.6 over de nieuwe eigen bijdrage heeft u mij allervriendelijkst tot mejuffrouw bevorderd, wat echter in samenhang met mijn voornaam, Henk, helaas aanleiding tot pijnlijke vermoedens kan geven.

In eerste instantie heb ik tegen de politie gezegd dat ik niet gewond was, maar toen ik mijn hoed afzette bemerkte ik de schedelbreuk.

De getuigen van de aanrijding zijn tegen de achterkant aangeniet. Laat u het mij a.u.b. weten indien u deze brief niet heeft ontvangen.

Ik heb geen levensverzekering nodig. Ik zou graag willen dat iedereen echt treurig is als ik eenmaal sterf.

Ik wil mijn kind niet laten inenten. Mijn vriendin heeft haar kind ook laten inenten en daarna is het uit het raam gevallen.

Meteen na de dood van mijn man ben ik weduwe geworden.

Ik heb een paar weken geleden een toiletborstel gekocht. Op zich een leuke uitvinding, maar ik ben toch maar weer overgeschakeld op toiletpapier. Toen had ik dit nog niet gelezen….

Eerst de oplossing van de rebus die door onze Roze gevonden werd. Proficiat!!

 zee meer min = zeemeermin zo simpel als je het zo ziet staan!!

Voor de rest niets te vertellen tenzij jullie mijn chagrijnig gedoe willen aanhoren want die verkoudheid en pollenallergie spelen me nog steeds parten dus .. gooi ik het over een andere boeg.

Een boer is met zijn knecht op het land als hij tot aan zijn enkels in de blubber zakt. "Ga mijn laarzen halen", zegt de boer.

Als de knecht bij de boerderij is, komt hij de twee bloedmooie dochters van de boer tegen.

"He, wat doe jij nou hier", vragen de meiden.

"Ik mag van de boer met jullie allebei naar bed," zegt hij.

"Daar geloven we niks van", zeggen de meiden.

"Oh nee? Wacht maar dan vraag ik het hem", zegt de knecht.

En hij roept keihard naar de boer op het land:

"Moest ik er nou 1 pakken of 2?"

Boer schreeuwt terug : "Allebei natuurlijk! "

Een doordenkertje... voor de volhouders! Rustgevende foto in ieder geval....

Juni: Iunius. Genoemd naar de godin Juno de beschermgodin van de vrouw, het huwelijk en de geboorte.

Juni wordt ook de rozenmaand genoemd.

De Oud Nederlandse naam van deze maand is echter Zomermaand of weimaand.

In juni begint de zomer en heeft men tegelijk met Sint Jan de langste dag en de kortste nacht

Een paar weerspreuken over juni

Komt weer in juni de donder kraken

Dan doet de boer goede zaken

Juni rustig en warm

Dan maakt ze de boeren niet arm

Komt zonneschijn daarbij,

Dan maakt ze de boer en stadslui blij

Niet te koel

Niet te zwoel

Niet te nat

En niet te droog

Dan dan vult juni de schuren hoog

Niets gaat boven het  gevoel van 's morgensvroeg in pyjama even tussen de bloemen te lopen ongestoord en hier en daar een verwelkte bloem of een takje onkruid te verwijderen... Dan loopt mij hart over van een gevoel dat ik heb telkens als ik door mijn bloementuin wandel.. rust, verwondering, dankbaarheid en zoveel meer waar ik niet direct een naam kan op plakken...

Maar vandaag trokken mijn twee struiken aronskelken hier dicht tegen het terras mijn aandacht. Het eerste wat me te binnen schoot bij de aanblik van die pracht was ‘cool’.

Prachtig gevormde kelken rijzen sereen en onverstoorbaar op uit zacht groene lancetvormige bladen. Neen, deze plant is geen showgirl met franje, maar een zelfverzekerde stijlvolle dame die aan alle kanten charme uitstraalt en dan denk ik dat een aronskelk regelrecht uit een sprookje zou kunnen komen. Uit de grote bol ontwikkelt zich een grote plant met een spectaculaire bloem.  Een echt in het oog springende plant die op haar plaats is in elke tuin.

De aronskelk wordt ook wel een grafbloem genoemd omdat ze veel verwerkt wordt  in kransen.

Persoonlijk vind ik het een mooie, lieflijke en statige bloem. De karakteristieke witte bloemen van de aronskelk verschijnen in de periode juni-juli en staan op lange stelen. De hoogte van de witte aronskelk bedraagt tussen de 120 en 150 cm.

Dit jaar dragen mijn twee struiken samen 87 bloemen…een schoonheid waar ik elke dag met ver(be)wondering naar sta te kijken!.. Tot daar mijn kennis over de plant. Als je meer over die of andere planten wil weten dan moet je bij blogmaatje Jeske gaan kijken ( link staat links op mijn blog) niemand die meer over planten en bloemen weet dan zij!

Bij mij vind je eerder de “ poëtische” benadering van die pracht .. dat is meer mijn ding. Wat zouden we zijn zonder die prachtige natuur vraag ik me dan ook af en hoop dat onze nazaten daar over 50 jaar ook nog zo over denken….

Een andere keer heb ik het over de rozen in mijn tuin, die staan nu ook overal in volle pracht te bloeien en te geuren. Als ik dan 's morgens nog voor ik aangekleed ben even door mijn tuin wandel, dan zwelgt mijn hart en ben ik blij dat ik hier nog mag genieten van mijn " stekkie " en dan duw ik de gedachte dat ik ooit tussen de kilte van betonnen muren kan terechtkomen ver van me af....

Als ik mag kiezen.. laat me dan maar gaan van hieruit!

Onlangs zei iemand: " Blog je nog steeds? Waar blijf je het halen om bijna elke dag een logje neer te zetten?"

Hoe probeer ik dat uit te leggen….?

Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is en de enen hebben meer nood aan contact dan de andere. Een blog blijkt een ideaal medium om even bij mekaar binnen te kijken zonder mekaar direct lastig te vallen. Eén logje volstaat om te weten hoe het met die andere is ook al moet je soms tussen de regels lezen…Vrienden leven met mekaar mee maar je moet ze ook de kans geven om mee te gaan in je gedachten en gevoelens en dat kan enkel als je er even de tijd voor neemt.

Voor mij is FB een goede manier om te tonen dat je nog leeft en blijkbaar voelt iedereen zich daar 100 % ok en happy want de meesten doen het altijd af met een lach en een grol.. Daar is niets mis mee en ik doe het ook omdat ik nooit langs deze weg mezelf zal blootgeven want teveel bekenden die ik niet echt in mijn leefwereld wil toelaten, komen er zien! FB vind ik heel onpersoonlijk. Maar soit misschien is dat voor 90% van de internetters dat wat ze juist willen . Als het enkel dat is dan weet ik nu al dat ik op termijn afhaak. Ik heb geen behoefte aan 100den zogenoemde “ vrienden” gewoon om te kunnen zeggen dat ik er zoveel heb want voor mij is vriendschap iets totaal anders. Dat onpersoonlijke gedoe ligt me niet echt .. Ik doe mee omdat velen meedoen en voel mij vaak een “ schaap” in de kudde… Het is wel zo dat je op deze manier contact houdt met mensen die je anders weinig hoort of ziet maar ja .. 

Een blog en zoals ik sommigen onder jullie hier heb leren kennen -hoe verschillend we allemaal ook zijn- is voor mij iets totaal anders en daar wil ik mezelf ook laten kennen misschien niet altijd op de manier zoals sommigen verwachten maar ieder logje zegt iets over mezelf op de één of andere manier. Bij sommigen onder jullie is dat ook zo en dat vind ik veel hartverwarmender dan FB . Zoals het nu verloopt, houd ik het bloggen vol voor een paar mensen die ik ook langs deze weg heb leren kennen 

Maar ja, misschien heb ik wel een te hoog knuffel gehalte en speelt echt contact met vrienden een grotere rol dan bij de meesten…Trouwens je kan niemand dwingen om te bloggen want dan sla je de bal ook mis, het moet oprecht zijn en een eigen keuze..

Ik heb in zo’n 6 j tijd 4 echte vriendinnen verloren en daaruit geleerd dat het echt wel loont om even de tijd te nemen voor mekaar want er is nooit een weg terug en ook al eist de familie me 100% op en krijg ik hier genegenheid met hopen terug toch blijkt dat ik nog ruimte en tijd heb voor of nood aan vrienden ….

Mannekes ik stop er mee want ik geloof dat die regen van de voorbije dagen me parten speelt, maar ik heb het toch maar gezegd!

In mei leggen alle vogels een ei dus als ik mijn eitje nog kwijt wil, moet ik me haasten want de maand zit er weeral bijna op!En dat eitje is eigenlijk een reuzengroot ei om trots op te zijn want het gaat over onze 4 kleinkinderen, de trots van onze zoon en schoondochter!

Zaterdag hadden ze hun jaarlijks schooloptreden en daar wil je als grootouders niet ontbreken…en we waren niet de enigen die vonden dat hun schatten het best wel goed deden en er schattig of schalks bijliepen…

Voor de kleinzoon was het zijn laatste optreden in de lagere school want in september start hij in het college… De omi en opi langs de andere zijde waren er gewoontegetrouw ook en de twee oma’s vonden dat het toch allemaal zo snel gegaan is.. Met weemoed dachten we terug aan dat eerste grootouderfeest van de kleinzoon en nu wordt hij er in sept al twaalf… Er lopen gelukkig nog drie zussen school zodat we nog voor zo’n drie jaar zoet zijn ….maar toch.. ze worden zo groot...

Grote zus Esmée was -zoals we van haar gewoon zijn - weer de elegantie zelf op de bühne .Haar dansje bracht ze zelfverzekerd met een lach en sierlijk alsof ze het elke dag doet. Met haar 10 jaar staat zij al op de onderste trede van de puberteit en is zich stilaan bewust van haar “charmes“. Onze tweeling kan je niet met elkaar vergelijken. Maura -de grootste van de twee - is wat onzekerder maar zo schattig en lief terwijl haar zus het podium opkomt en terug verlaat zonder haar zonnige lach te verliezen…Je kan het zien dat ze alle drie al een paar jaar turnlessen volgen, de bewegingen vloeien uit hun jonge lijfje…

Het verwondert jullie dan ook niet dat oma en de twee opa’s aan het filmen en foto shooten gingen, denk ik …Die beelden wil je vastleggen en blijkbaar denken de andere ouders en grootouders precies hetzelfde over hun oogappels…

Tussendoor hebben we de schoolkas wat gespijzigd door wat drankjes en ijsjes te kopen en deel te nemen aan de tombola …En de weergoden waren met ons want het bleef droog , zonnig al waaide er wel een fris windje…

.

En zo zwaait hij zijn laatste optreden in zijn school uit...maar heeft blijbaar iemand anders in het oog dan de oma's en de opa's

‘Avonds moesten we dan naar de dochter omdat de schoonzoon een andere deur stak en dat mochten we meevieren met een etentje samen met de andere opa en de kids natuurlijk..

Neen , over het weekend hoor je mij niet klagen..vandaar dat laatste mei-eitje…

Ik om daar juist van de blog van Ani en las haar bedenking van wonen.. Ik heb al een tijdje in het snotje dat ik een zielsverwante gevonden in haar want ik zou het niet beter kunnen beschrijven. Je kan haar lezen door op haar link links van mijn blog te klikken daar vind je haar staan.

Ik zou het niet beter kunnen beschrijven Ani. Dat gevoel heb ik ook .." ce plat pays qui est le miens.." en dat gevoel krijg ik nooit in een stad. Sommigen vinden het platte land "te dicht bij mijn bed " omdat iedereen iedereen kent..daar heb ik geen last van want je bent ook hier nog steeds de baas wie je wel of niet toelaat in je wereld .. Ik voel me niet gelukkig in een massa die je opslorpt en waarin je verloren geraakt..Die drukte van de stad is niet mijn ding.. Je zal me ook nooit aan zee vinden op zondag of op feestdagen.. wegens te druk.. Ik wil ruimte, lucht, rust, het geluid van vogels, het ruisen van de bomen de geur van groen ,van den buiten... Ik geniet van de " goeiedag" van buren ,van de fietsers die voorbijkomen en even knikken... het geeft je een gevoel van ..ja van wat? Van niet zomaar opgeslorpt te zijn in de anonimiteit, in de massa ,van een nr te zijn tussen die anderen die je onverschillig voorbijgaan...

Huizen , gebouwen, mastodonten van hedendaagse woonkernen... neen ik ruil ze maar al te graag in om te genieten van mijn dorp, mijn tuin, mijn omgeving en de mensen die nog zin hebben om met iemand te praten ...Maar ja, iedereen is verschillend en maar goed ook want moest iedereen op de buiten willen wonen dan zou het ook hier weer te druk worden ..

Nog een fijne zondag en kies voor de goeden hé, heb ik al een uur geleden gedaan...

Afgelopen week had ik een discussie met iemand over of we nu liever op het platteland of in de stad wilden wonen en waarom.

Sommige mensen vinden het heerlijk om in een grote stad te wonen en moeten niet denken aan de stilte op het platteland en andere mensen (zoals ik) zouden absoluut niet middenin de stad willen wonen.

Beide opties hebben natuurlijk hun voor- en nadelen en ik denk dat het ook wel meespeelt of je in de stad bent opgegroeid. Wat vinden jullie bloggers? Waar wonen jullie het liefste en waarom? En wat mis je wél op die plek waar je woont? Brand los, ik ben benieuwd

Mijn opinie?

Op het platteland is het rustig is er weinig verkeer en veel groen waardoor het er aangenaam is om te wandelen of te fietsen. Daarom zeg ik absoluut het platteland. Ik ben opgegroeid in een dorp, vind een stad leuk voor één dag, maar moet zo snel mogelijk terug naar mijn eigen plekje.

Ook nu woon ik in een dorp op 25 minuten rijden van de stad maar ook op amper 100m van een heel groot bosgebied af. Ik heb ruimte nodig om te ademen en ook wil ik de natuur om me heen . Als ik in de stad kom, stinkt het daar, ik hou niet zo van de drukte om me heen.

In het buitenland heb ik jaren ( noodgedwongen) in de binnenstad gewoond, maar daar kan ik nu niet meer aarden. Hoewel ik het heerlijk vind om een dagje naar de stad te gaan, wil ik daarna graag weer naar mijn huis toe naar in mijn heerlijk rustig dorp. Ik mis het slenteren door de vele mastadonten van winkels niet en heb niet bepaald nood aan terrasjes en bioscopen op loopafstand. Begin jaren 2013 jaar publiceerde Test-Aankoop een studie waaruit blijkt dat stedelingen meer kans lopen op kanker van de luchtwegen dan plattelandsbewoners. Oorzaak: de luchtvervuiling. Een mens zou van minder schrik krijgen als je dat hoort. Moeten we ons zorgen maken? Mmm, zeg dat wel.

Ik las " dat je in de stad minder kans hebt op Alzheimer! De reden is simpel: in de stad word je voortdurend intellectueel gestimuleerd, terwijl oudjes op het platteland soms gewoon op hun dood zitten te wachten zonder hun verstand nog te gebruiken. Die zijn al dood, maar ze weten het nog niet".

Hallo, alsof wij buitenmensen intellectueel op onze honger blijven zitten!! Ik vind het toch wel ver gezocht! Sommigen schermen toch zo graag met het labeltje  "intellectueel" om hun keuze voor de stad te staven... Ach, als hen dat content maakt voor mij geen probleem.. ik voel mij hier niet gepaald " afgestompt"!!

Neen, zolang ik mag en kan, blijf ik voor " den buiten" kiezen ik ben er geboren en opgegroeid en voor mij is het " mijn habitat" .

 Ik zal wel niet de enige zijn die het beu aan het worden is maar voor mijn part mag het al de 25ste zijn. De constante volpropping van de brievenbus met verkiezingsfolders, ik krijg er de kriebels van. Om nog maar te zwijgen van alle keren dat de bel gaat. Als je dan de deur opendoet staan er vriendelijke mensen voor de deur, die je kent van haar noch pluimen, om te vragen of je de 25ste aan hen zal denken. Denken? Aan hen?

Nog voor je de tijd hebt om hen vriendelijk wandelen te sturen, duwen zij je ook nog een foto van zichzelf in je handen, in de hoop dat je zo heel goed zal onthouden wie ze zijn. Godzijdank is de papierophaling gratis. Verkiezingen, al goed en wel maar ik ben dat gedoe voor het zover is stinkende beu. Courage...nog 3 dagen en dan is het voorbij. Dan gaan al die vriendelijke, onbekende mensen ons geen vragen meer stellen. Dan gaan ze ons voorbijlopen alsof we lucht zijn, zal er zelfs geen knikje ter herkenning meer afkunnen. Alles zal dan weer zijn gewoon gangetje gaan, niemand die nog hoeft te doen alsof. Zij die op de lijsten staan moeten niet meer veinzen dat iedereen hen nauw aan het hart ligt. Zij die niet op de lijsten staan hoeven niet meer te doen alsof ze het een eer vonden om tien keer op een dag de deur open en dicht te doen voor de stemmenjagers. We zijn er bijna! We zijn er bijna! Maar nog niet helemaal.....

Echte vrienden heb je maar heel weinig. Daar deel je lief en leed mee. Vriendschappen komen en houden op een gegeven moment op. Dat is een realistisch proces. Hoeveel is iemand je waard? Het is maar de vraag wat je onder een vriend verstaat.

Vriendschap is een ruim begrip dat tegenwoordig minder lijkt te betekenen dan het ooit was. Maar dat hoeft helemaal niet zo te gaan, vriendschap is belangrijk, vriendschap creëert een unieke relatie tussen mensen  want echte vrienden doen veel voor mekaar. Men zegt niet voor niets, in de nood kent men zijn vrienden. Het is leuk om vrienden te hebben en te weten dat er altijd iemand is waar je terecht kan. Met een vriend kan je praten over alles, met een vriend kan je sporten, met een vriend kan je uitgaan, met een vriend heb je een band. Sommige vrienden heb je voor het leven, anderen komen en gaan. Zoals alles in het leven kom je dit alleen in de praktijk te weten.

Veel mensen zijn elkaars vrienden zolang ze iets van elkaar willen of krijgen. Als dat voldoende is, kun je de "vriendschap" laten voortduren al weet je dat er eens een einde aan komt. Trouwens echte vrienden bestaan wel maar zijn heel schaars.

Afstand kan soms funest zijn ondanks de goede voornemens. Het hangt natuurlijk ook af van de manier waarop je het bekijkt. Mensen komen en mensen gaan...ze komen je leven binnen en gaan er ook weer uit, bijna als personnages in een favoriet boek. Als je het boek uiteindelijk sluit, hebben de personnages hun verhaal verteld en begint nu een ander boek compleet met nieuwe personnages en avonturen. Dan merk je dat je je op de nieuwe concentreert niet op die uit het verleden. Klinkt dat nogal een beetje zwaar? Als je dat wil .. ja. Ik word een beetje " ouder " hé!