Berichten van 1 januari 2015 tot 31 december 2015

Gisteren een echte winderige dag gehad bij amper 10 gr.. Geen moment om je vast te houden aan de takken van de bomen en de lente laat nog even op zich wachten....

‘Op 1 april zend je de zotten waar je wil’, oftewel een lichtgelovige op pad sturen met een onmogelijke opdracht. Maar waar komt dit gebruik vandaan, om iemand van het kastje naar de muur te sturen wat in het Vlaams ook wel genoemd wordt: ‘Van Caïphas naar Pilatus'?

Voor het antwoord wordt verwezen naar de lijdensgeschiedenis van Jezus Christus. Hij werd eerst van hogepriester Annas naar Kajafas gezonden en van Kajafas naar Pilatus, om vervolgens door Pilatus naar Herodes te worden gestuurd en tenslotte van Herodes naar Pilatus. Het ‘poisson d’avril’ zou hiermee ook herleid kunnen worden tot ‘passion d’avril’ of ‘aprilpassie’.

En of we er weg mee wisten om mensen voor de zot te houden, hier een paar voorbeelden. Interessant is te zien hoe spitsvondig de mensen zijn om elkaar bij de neus te nemen.

Het meest klassieke grapje is een persoon om aprilzaad te sturen.

Nog een paar voorbeelden zijn

Naar een metselaar om een kasseischaar of een mortelvork.

Naar een kleermaker om knoopsgaten.

Naar een gareelmaker om een muizengareel of om een muizenbril.

Naar een schilder om verfzaad.

Naar een apotheker om olie van muizenbenen of om gestampte muggenteentjes. Naar de apotheker om 'een flesje van 't zelfde'. Meestal gaf men dan de naïeveling een gestopte fles mee, waarin men een wind had gelaten. Het resultaat bij de apotheker laat zich gemakkelijk raden.

Naar het café om de 'wrange' van de biljart of om zweet van de achterdeur.

Naar de boer om een palingschaar, om een patattenzeef of om borstelzaad, nagelzaad, blokzaad, pollepelzaad of kasseizaad.

Naar de kruidenier om vierkante 'rondetjes'.

Ook nu blijven de 1-aprilgrappen in gebruik. Ieder jaar wordt geprobeerd een zo geloofwaardige reden aan de man of vrouw te brengen en de lichtgelovige op pad te sturen. Ook de media draagt zijn steentje bij en hoewel niet alles meer klakkeloos wordt aangenomen op deze dag, brengen zij nog steeds mensen in verwarring. 1 april, kikker in je bil!

Er zitten een paar nadenkertjes bij, vind ik!

Verlies geen tijd door u te haasten.

Die best kan praten ,heeft niet altijd gelijk!

Verdriet verdrinken? Verdriet kan niet zwemmen!

Als alles draait om geld ben je arm.

Maak van elk moment een mo NU ment!

Als de droom sterft in de mens, sterft de mens!

Minder opscheppen een goed dieet voor snobs!

Als een punt zich opblaast , wordt het een nul!

Treur niet om blaadjes de bomen zijn er nog!

De aarde is boordevol hemel!

De waarde van een goede vriend is gestegen!

Komende zondag, 29 maart, is het weer tijd om de klok een uurtje door te draaien. Wintertijd gaat dan over in zomertijd. Minder lang slapen dus, want 2 uur wordt dan 3 uur.

Wil de lente nog niet komen dan kan een lach deugd doen..

Er is een ploeg van het elektriciteitsbedrijf bezig hoogspanningskabels te spannen in het weiland, als er een dom blondje langs komt. Zij kijkt omhoog en begint keihard te lachen. Nog geen 5 minuten later gebeurt hetzelfde, één van de medewerkers begint zich eraan te ergeren en denkt bij zich zelf als dit nog eens gebeurt ga ik verhaal halen. En ja hoor nog geen kwartier later komt er weer een dom blondje voorbij en die komt niet meer bij van het lachen. Hij klimt naar beneden en vraagt: "Je bent al de derde die niet meer bij komt van het lachen, waar lachen jullie om?" Zegt het domme blondje:

"Ach man, de koeien kunnen toch zo onder dat hek doorlopen."

Als de lente nog even op zich laat wachten dan moet het maar zo om een opkikkertje te krijgen:

Ik had het al op mijn FB gepost maar wil het hier ook eens kwijt...

Ken je dat ook?

Je ligt lekker warm in de armen van Morpheus of te luieren onder de Spaanse of andere zon en dan is het daar dat moment van inspiratie, dat moment waarop alle woorden en zinnen mooi in elkaar passen en je gedachten en ideeën eruit willen barsten .. Dan zou je dat moment toch moeten kunnen vastleggen en niet wachten tot je uit de luiheid van dat topmoment stapt want dan is de link al lang vervlogen en blijven de woorden en zinnen terug gevangen in hun beperkte ruimte daar ergens waar je grijze massa woont.

Op zo’n moment denk ik dan moest een mens over een USB poort beschikken waar je enkel door het inpluggen van een stick in lui genot kan downloaden wat je later wil neerzetten… Maar wie ben ik om aan de creatie van de “Schepper” te twijfelen of te sleutelen.. ? Ik ben niemand gewoon één van de miljarden die hier rondlopen op deze blauwe knikker, wat zou ik dan met een teletijd machine terug willen naar die zesde dag in het scheppingsverhaal om aan de “Goddelijke creator” te zeggen dat er iets beter kan aan zijn meesterwerk! Hij moet toch zelf ook geweten hebben dat zijn Neanderthalerversie af en toe zou moeten gemodifieerd worden? Neen , met Eva en haar appelhistorie in het achterhoofd bedank ik om miljoenen en miljoenen jaren later ook met het verwijt belast te worden omdat die USB poort de reden was van verdrijving uit het aards paradijs .Vergeet het! . Ik voel nog steeds mee met die arme Eval!!

Ik zal dan maar verder doen zoals ik bezig ben zeker en klinkt het niet dan botst het maar. Doch zeg nu zelf… zou het niet een fantastisch extraatje zijn? Maar ik ben er zeker van dat in de verre toekomst dit geen utopie blijft want ooit , ooit zal een veel wijzere man of vrouw dan ik die gedachte mogelijk maken.

En nu allemaal stemmen waar dat poortje zich het best en esthetisch zou moeten bevinden…

Mijn suggestie....Zeg nu zelf , ziet er niet slecht uit hé zo'n hoedje!!

Het is hier misschien wat stilletjes de laatste tijd maar als het kan of past dan kom ik toch regelmatig kijken of lezen alleen beoekjes brengen lukt niet zo goed momenteel maar dat wil niet zeggen dat ik jullie vergeet. Op tijd en stond geef ik wel wat meer uitleg, geen zorgen alles ok hier! Een dikke knuffel voor elke bezoeker!

Bijna elke dag worden we geconfronteerd met het één of ander dramatisch gebeuren waarbij jongeren betrokken zijn.. pesten op school met zelfmoord tot gevolg… drugs en alcohol die vaak tot drama’s leiden , hangjongeren die geen respect hebben voor de waarden in de maatschappij , joy riding die fataal afloopt.. moet ik nog doorgaan? En dan stel je je de vraag .. wat bezielt sommige jongeren de dag van vandaag?

Daarnaast hoor je ook dat de regering de ouderen langer aan het werk wil houden ten koste van wat dan ook.. en dan stel ik me ook de vraag.. zouden we niet beter die jongeren aan werk helpen, hen een doel geven in het leven, een plaats in de maatschappij… straks brengen sommige jongeren nog de oude werknemers om om toch maar aan een job te geraken.. Dat is misschien wel ver gezocht maar toch… jongeren moeten werk vinden en krijgen… ouderen moeten op een bepaald moment een stapje terug kunnen zetten..

Als dat dan toch een probleem is waarom de ouderen geen kans geven om op een bepaalde leeftijd deeltijds te werken met naast hen een jongere die veel kan opsteken van die oudere? Overdracht van kennis en ervaring? Maar neen, vakbonden en regering blijven maar bekvechten en intussen draait de economie maar vierkanter en vierkanter….Ik benijd onze kleinkinderen niet want als het zo blijft doorgaan dan komen ze in een heel rare maatschappij terecht!!

Het belang van onderwijs Internationale Vrouwendag staat elk jaar op 8 maart in het teken van strijdbaarheid en het gevoel van solidariteit van vrouwen overal ter wereld.

De internationale Vrouwendag is in de twintigste eeuw ontstaan doordat vrouwen opkwamen voor hun rechten, onder andere op het gebied van arbeid en kiesrecht. Vrouwen vormen 50% van de wereldbevolking.

Vrouwen doen 66% van al het werk.

Vrouwen verdienen 10% van het wereldinkomen.

Vrouwen hebben 1% van alle bezittingen.

Van alle regeringsleiders op de wereld is 5% vrouw.

Van alle armen op de wereld is 75% vrouw.

Van alle analfabeten op de wereld is 66% vrouw.

Van alle vluchtelingen op de wereld is 75% vrouw.

Onderwijs speelt een cruciale rol in het helpen van vrouwen en meisjes om gelijkheid te bereiken. Het is dus logisch dat dit jaar dit als één van de thema's voor de Internationale Vrouwendag werd gekozen.

Een jonge vrouw, die een jaar voor haar werk naar Australië was gegaan, heeft een brief van haar vriend die thuis gebleven was gekregen.

De brief ging als volgt:

Lieve Mary, Ik kan niet langer doorgaan met onze relatie. De afstand tussen ons is gewoon te groot. En ik moet toegeven dat ik enkele keren ben vreemdgegaan sinds je weg bent. Het spijt me. Kun je me alsjeblieft mijn foto terugsturen die ik jou meegegeven heb? Liefs, John.

Mary, met een gebroken hart, was flink kwaad. Maar ze bedacht het volgende: Ze vroeg aan haar collega`s om foto's van hun vriendjes, broers, neven enz. Mary deed de foto`s van de mannen bij de brief samen met de foto van John. Er zaten 83 foto`s in de envelop... met dit briefje erbij:

Lieve John, Het spijt me, maar ik kan me niet meer herinneren wie je ook alweer was. Neem alsjeblieft jouw foto van de stapel en stuur de rest terug naar mij. Hou je haaks, Mary.

Zoals ik hier nu al uitgebreid uitlegde, stapte ik onlangs op trammetje zeven maar om zeker te spelen heb ik me maar zelf aan het stuur gezet.. je weet nooit hé?

Ik bleef ze maar aankrijgen (langs andere wegen ) wensen en  virtuele bloemen en ben er dankbaar om!

Ik probeer zoveel mogelijk te genieten. We reizen vaak, ik heb veel contact met vrienden, ik geniet van lekker eten. Vroeger deed ik dat wat minder omdat ik op mijn lijn wilde letten. Mijn leeftijd kan ik aanvaarden. Al is zeventig wel anders dan vijftig of zestig.

Maar een vrouw die haar leeftijd verzwijgt vlakt het verleden uit, zegt Bernard Shaw. En ik heb een leuk verleden, dus dat wil ik niet. Als ik zie hoeveel mensen er al niet meer zijn, weet ik dat ik niet moet klagen.. en wordt er al eens een grapje gemaakt over  de leeftijd.. ach dat hoort er bij zeker?

"In een klein stationneke 's morgens in de vroegte, stonden 7 wagentjes netjes op een rij... "

en voilà daar staan vanaf gisteren mijn zeven wagentjes ook en ik hoop dat ik nog lang niet weg moet gaan... laat ze maar rustig staan die wagonnetjes ik zal ze wel verzorgen....

Bedankt voor de wensen lieve mensen:  " 't heeft me deugd gedaan, 't heeft me deugd gedaan aan mijn hartje, aan mijn hartje....

Ik houd van mooie kleren, ik houd van leuke schoenen, ik houd van toffe spullen, maar ik heb ze het liefst hier-en-nu-en-wel-meteen in mijn bezit. Ik winkel niet zo graag. Af en toe heb ik wel eens goesting in een namiddag shoppen, maar zo over het algemeen, nee, toch niet.

Als iemand iets leuks aanheeft en je vraagt waar ze dat gevonden heeft:

– ‘Oh, in de esprit/H&M/WE/kiestuzelfmaar’ – dan wéét je eigenlijk op voorhand al dat als je zelf gaat zien, er toch niks leuks in die godganse winkel te vinden zal zijn, maar toch ga je een kijkje nemen – ze moesten toevallig toch nog maar eens je maatje liggen hebben. Maar meestal kom je dubbel zo droef buiten: voor niks door die "grmmddppppffff" winkel gelopen èn dat leuke kledingsstuk niet gevonden.

Als je HET droompaar schoenen in een etalage ziet staan kan je er van op aan dat ze die niet meer in jouw maat zullen hebben want eenstandaardvoetje heb je niet!.

Als je iets in een bepaalde kleur zoekt, weet je op voorhand dat ze alle kleuren nog binnen zullen hebben, buiten die ene kleur die jij zo graag wou hebben.

Als je een winkel binnenwandelt en je vindt iets gigantisch leuk, zal het àltijd tot de nieuwe – dure – collectie behoren.

Een shopaholic kan je mij dus zeker niet noemen. Maar es af en toe goed gaan vitrines kijken, daar ben ik wel voor te vinden. Dat deed ik deze week en .. geloof het of niet ik heb ook iets gevonden naar mijn smaak!

Ik kan genieten van die woordspelingen jij ook?

Een ober die een steakje laat vallen, is nooit grappig.

Een opticien die je sterkte toewenst, is nooit grappig.

Een padvinder die met een kikker thuiskomt, is nooit grappig.

Een piraat met twee ooglapjes, is nooit grappig.

Een poedel die op een hondenshow de poedelprijs wint, is nooit grappig.

Een presentator die zijn geweer presenteert, is nooit grappig

Een schilder die niet goed uit de verf komt, is nooit grappig.

Een schilder die overal lak aan heeft, is nooit grappig.

Een schizofreen die een eenmanszaak begint, is nooit grappig.

Een vogel die opvliegerig is, is nooit grappig

Een voorzitter met een ziekte onder de leden, is nooit grappig. 

Een wesp met bijverschijnselen, is nooit grappig.

Geplet worden onder een Weense wals, is nooit grappig.

Hardop willekeurige getallen roepen als iemand aan het tellen is, is nooit grappig.

In de kerk een ham-kaas hostie bestellen, is nooit grappig.

In een antiekwinkel vragen of ze nog iets nieuws hebben, is nooit grappig.

In een Duitse schoenenwinkel zeggen dat je maat 40-45 hebt, is nooit grappig.

In een kapperszaak keihard "scheer je weg" roepen, is nooit grappig.

Zo nu kunnen jullie weer een tijdje voort

 Ik wil niet aftellen maar jammer genoeg doet de tijd het voor mij. Nog acht dagen en dan mag ik een magische zeven voor mijn leeftijd schrijven. Als eerste cijfer, wel te verstaan. 10 vorige zesjes heb ik al gehad. En dit zeventje is het eerste in een reeks van tien. Wat zullen me tien zeventjes brengen? Of beter, elf, want over zeven jaar mag ik er twee schrijven! Zal ik ze ooit omgekeerd mogen schrijven?

Laat ik er maar niet over piekeren en geloven dat die zeven een nieuwe wereld opent waarvan ik nog voluit kan genieten door nieuwe dingen te doen en oude vol te houden zoals deze blog .Ik laat hem zijn gang gaan, zijn eigen leven leiden, liefst niet lijden en zijn eigen kronkelingen volgen .. en ik .. ik volg hopelijk mee..

Ik ben er nog hoor maar de inspiratie niet.... 

Daarom even dit..

Drie jongetjes staan te pochen.

Jantje: "Mijn papa kan het beste autorijden, hij kan zelfs op twee wielen door de bocht."

Pietje: "Mijn Papa is de sterkste van alle papa's, die is voor niemand bang.

Henk: "Mijn Papa is juist geen held, dat is een bange schijter. Als m'n mama een nacht niet thuis is, is ie zo bang dat ie van schrik bij de buurvrouw gaat slapen."

Ik ben inderdaad “ gezegend “ met een goed geheugen en dat is iets wat mijn slaapgenoot mij af en toe benijdt.

“Had ik maar zo’n geheugen zoals jij “ is zijn vaak gehoorde klacht. Maar dan zeg is altijd dat een goed geheugen zijn pro en cons heeft want je onthoudt niet enkel de goede dingen maar ook de minder aangename herinneringen..

Ik ben er echter steevast van overtuigd dat mijn goed geheugen voor een groot deel gevormd werd in mijn kindertijd en vooral op school! Als driejarige zong ik al van op een tafel het lied “ Aan het strand stil en verlaten” al zal ik niet begrepen hebben wat ik zong haha..

Maar als ik zo eens terug denk aan mijn lagere schooltijd en mijn jaren middelbaar dan stel ik vast dat “ voordracht” een belangrijk vak was in onze schoolleven . Soms vraag ik me af of kinderen nu ook nog zoveel gedichten te leren krijgen en moeten voordragen.. Voordracht was in mijn school altijd een heerlijk lesuur… Ik herinner mij heel creatieve nonnen en leraars die de kunst van het voordragen hoog in hun vaandel droegen en bij wie we veel opgestoken hebben qua optreden..

Elk jaar was er op mijn lagere school een schoolfeest met dan als afsluiter een toneelstuk door de hoogste klassen met veel flair gebracht werd. De andere klassen lieten iemand een gedicht voordragen . Ook in het middelbaar hebben we elk jaar afgesloten met een toneel stuk .. als dat geen geheugentraining was!

Even plukken uit mijn “ repertoire” … Het eerste dat me te binnen schiet is uit het derde leerjaar “ Het gelapte voorschootje”. Ik herinner me geen schrijver… we stonden er bijna bij te wenen wat die stoute Fiene deed met Liesje…

Wat zegt jullie :“ De Grote hond en de kleine kat” van Albert Verwey? Nooit gehoord van : “ scheer je weg waf waf Scheer je weg , sis sis”.. ?

Misschien zijn “ De drie vliegen die zaten te liegen op een balkon” .. van Hans Andreus beter bekend. Niet?

Die nonnen hadden iets met dieren of Gezelle ( haha) want we leerden ook: " Het Mezennestje". Daar heb ik nog een pijnlijke herinneirng aan want de vleugeltjes van dat meesje zaten op de dag zelf letterlijk vast aan mijn schouder en niemand die het zag tot het gedaan was dan vloeiden de traantjes  want die vleugeltjes hadden veel bewogen !!!

Ik ben zeker dat jullie het volgende kennen : “De Pruimeboom" van Hieronymus Van Alphen .. Jantje zag eens pruimen hangen.. weet je nog?

Of die: "  Bibelelelabomse berg".. met dat bibelalelabomse huis en kinderen en pap? Als dat geen tongenbreker was!!!

Nog nooit van gehoord, zeg je? Maar dan zeker wel van:

"Boerke Naas “ van G.Gezelle..’t Is waar het was geen leeuwenhart maar toch ten was niet dwaas ..

Een beetje ouder leerden we de delicatesse van een kaasje te onderscheiden van het profane van een bloedworst in :“ Bloedworst en kaas” van Koos Speenhoff.

En dat we niet alleen waren die ’s morgens de dingen groetten, leerden we uit “ Marc groet ’s morgens de dingen “ van Paul van Ostaijen…

Dat niet alleen mensen pruiken droegen maar ook bomen, leerden we uit “ De wilgen” van Adema van Scheltema .. die droegen ook pruiken op hun houten kop .

En al hou ik niet van spinnen toch voelde ik mee met de eigenzinnige spin uit “ De spin Sebastiaan” van Annie MG Schmidt.

En we konden ons nog iets voorstellen bij het gedicht “ De kinderen van de Soetewey” van Alice Nahon bij dat "Klikkerdeklakker" zo kloef'ren de rijen, op blokskens voorbij langs de grauwe kasseien".

Pas veel later heb ik begrepen waar het in “ Die avond en die roze” van Gezelle echt om ging … Nu zou ik dat totaal anders brengen.

Er waren zeker nog wel meer gedichten maar dan laat mijn geheugen me toch even in de steek…  !!

Er komt blijkbaar toch sleet op. Nu,  met al die cijfertjes op mijn teller is dat niet moeilijk….

Het was heerlijk hier weer eens aan te denken en zeggen dat ik er nog een paar vlot van buiten ken!! 

De laatste weken was het weer het beeld in de winkels .. Valentijn kwam er aan en iedereen werd er warm voor gemaakt! Ik herinner me niet dat in onze " jonge jaren" die 14e febr zo'n impact had . Sommigen zullen het wel gevierd hebben maar het was geen feest waar je moest aan meedoen om te bewijzen dat je partner je geliefde is!

Wij houden het hier bij een etentje met vrienden , de oudjes onder elkaar die niet zonodig 14 febr nodig hebben om te bewijzen dat je je goed voelt bij je levensgezel! Maar voor diegenen die er wel behoefte aanhebben... laat jullie maar gaan, elke reden is goed genoeg om te vieren zeker... ik heb er niets tegen in te brengen....alleen hou ik er niet van om door de media of de comerce in een vakje geduwd te worden!

                        Dus voor de feestvierders..

                       Happy Valentine!

Reporters ondervragen een 104-jarige vrouw :

"En wat vindt u het leukst aan 104 jaar zijn?".

Zij antwoordt gewoon : "Geen druk meer van leeftijdsgenoten".

Het voordeel van seniel worden is

dat je je eigen Paaseieren kunt verstoppen en er plezier aan beleeft ze te zoeken.

Ik ben zeker oud geworden!

'k Heb al twee overbruggingen, een nieuwe heup, nieuwe knieën, overwon prostaatkanker en diabetes.

'k Ben halfblind. 'k Hoor niks dat stiller is dan een jet-motor. 'k Slik per dag 40 medicaties die me duizelig, verdwaasd maken en me black-outs bezorgen.

'k Krijg symptomen van dementie.

'k Heb een slechte bloedcirculatie.'k Voel bijna m'n handen en voeten niet meer.

'k Weet niet meer of ik 86 of 92 jaar ben. 'k Ben al mijn vrienden kwijt.

Dank zij God heb ik m'n rijbewijs nog.

Mijn lichaam wil niet meer mee, m'n dokter stuurt me naar een fitness club. 'k Schrijf me in bij de aerobicgroep voor senioren. Ik buk, draai, duizel, spring op en neer, zweet een uur lang. Als ik mijn gymschoenen aan heb, is de aerobics voorbij.

Een oudere dame wil haar testament opstellen en stapt naar haar notaris. Ze heeft twee punten die zeker uitgevoerd moeten worden.

"Ik wil gecremeerd worden" zegt ze "en ... 'k wil in het winkelcentrum gestrooid worden".

"In het winkelcentrum ... gestrooid worden?" vraagt de notaris.

"Dan heb ik m'n dochter minstens 2x per week op bezoek" zegt ze.

Hoe vermijd je rimpels? Blijf eten tot je huid strak zit.

De koorts is weg, de hoest vermindert alleen dat slappe gevoel in de benen hangt er nog wat maar we zijn stilaan op de weg terug lieve mensen. Bedankt voor de vele beterschapsknuffels, ik heb ze tot hier gevoeld en dat deed deugd! We hebben wel een griepspuit gehad dit jaar maar blijkbaar was de griep resistent tegen dat goedje en ja..als we iets doen dan doen we het goed hé vandaar dat we hier bijna een week ziek lagen, ook onze vrienden geraken stilaan boven water... maar zo te horen zijn we niet alleen ..Nog een hartelijke groet en knuffel.

Ik heb het hier goed te pakken lieve mensen die griepmicroben hebben mijn corpus volledig in hun macht zodat de lust en de fut om te bloggen er niet is momenteel. Daarnaast heb ik bij momenten moeite om op sommige blogs te geraken door de vele plaatjes ... Dus geef me even de tijd om uit te zieken en dan zien we mekaar terug!

Luister naar je lichaam.” Deze wijsheid gaf mijn ventje weg toen biebie toegegeven had dat ze zieker was dan nodig omdat ze niet meteen aan de signalen van haar vege lijf had toegegeven.

Ik stel mij een dialoog voor met mijn corpus .. zo zou het gaan, denk ik....

Gaan slapen.
Mijn lichaam: Het is middernacht. Zou je niet gaan slapen?
Biebie: Naah! Ik wil nog surfen en de blogjes lezen en het nieuws lezen.
Mijn lichaam: Ik wil gaan liggen. Ik ben moe.
Biebie: Hoe kun jij moe zijn. Je hebt niks gedaan vandaag.
Mijn lichaam: Dat denk jij! Je hebt  gekookt, je hebt de lakens ververst en je hebt de was gedaan. Ik ben echt aan rust toe!
Biebie: Ok, Ok! Ik ben al weg, zaag!

Opstaan
Biebie: ’t Is al licht buiten.
Mijn lichaam: So what!
Biebie: Dan is het tijd om op te staan.
Mijn lichaam: Ik wil nog een uur blijven liggen.
Biebie: Waarom?
Mijn lichaam: Omdat ik nog niet uitgerust ben, tiens!
Biebie: Ik moet gaan strijken
Mijn Lichaam: Dat kan je deze namiddag ook.
Biebie: ’t Is al goed, lui ding. Ik zal me nog eens omdraaien.

De strijk.
Biebie: Ik moet strijken.
Mijn lichaam: Ik heb geen goesting.
Biebie: Ja maar, er staat wel een hele mand strijk, hè.
Mijn lichaam: Er hangen nog kleren genoeg in de kast om aan te trekken.
Biebie: Dat is waar.
Mijn lichaam: Waarom zou je dan strijken? Ga voor je computer zitten. Dan word ik tenminste niet moe.
Biebie: Ja zeg, wanneer heb jij terug goesting om te werken?
Mijn lichaam: Morgen misschien, maar vandaag zeker niet.


De boodschappen.
Biebie: Ik moet boodschappen doen. De kast is leeg.
Mijn lichaam: Dat zou ik niet doen als ik jou was. ’t Is bitter koud en glad op de baan. Je gaat schuiven met de auto.
Biebie: Jij weet wel mijn zwakste punten te bespelen, hè.
Mijn lichaam: We are one, darling!
Biebie: Maar wat moeten we dan eten?
Mijn lichaam: Wat?! Je hebt verdorie een volle diepvriezer!
Biebie: (zucht) Je wint… weeral. Maar morgen, dans jij naar mijn pijpen. Capice!
Mijn lichaam: Morgen ben jij helemaal van je griep en bronchitis vanaf. Dan sta ik weer helemaal ter beschikking, my lady.

AWELLLLLL… DAS DE OPLOSSING VAN ONZE GELDPROBLEMEN!

Het is september in een dorpje in onze mooie Ardennen. Het regent en het dorpje lijkt verlaten. Het is een moeilijke tijd. De inwoners hebben allemaal schulden, en leven op krediet.

Plots verschijnt een rijke toerist ter plaatse ... en stapt het enige hotel van het dorpje binnen. Hij legt een bankbiljet van €100 op de balie, en gaat naar de eerste verdieping om een kamer uit te zoeken. De hoteleigenaar pakt vlug de € 100, en rent naar de slager om zijn schulden te betalen. De slager pakt die €100 aan, en gaat spoorslags naar de varkensboer om zijn schulden te betalen. Op zijn beurt rent die naar de verpachter, en betaalt zijn schulden af. De verpachter haast zich naar de enige prostituee in het dorp die, vanwege de crisis, haar diensten op krediet aanbiedt... en betaalt haar zijn schulden. De prostituee haast zich naar het hotel, en betaalt de hotelier de kamerhuur. De hotelier legt de €100 weer op de balie. Op dat moment komt de rijke toerist naar beneden, neemt de €100 van de balie, omdat hij niet tevreden is over de kamer.

Niemand heeft iets verdiend, er is niets veranderd, maar het hele dorp is wel schuldenvrij…

De wereldeconomie teruggebracht tot de basics!!!!!

Moet je daar nu jaren voor naar de universiteit!!!!!

Sneeuw is in het land en sommigen vinden dat hatelijk en voor anderen is het een wit genot...Als ik aan sneeuw denk dan zie ik het zo....

Ik ben aan het oefenen want binnenkort zijn we in gezelschap van  vrienden uit mijn streek en ik wil niet uit de toon vallen  :)

Bajoat( mo): toch wel, natuurlijk!

Baggedoet: jij wel

Bakk'ndoe: ik niet

Baneen: nee toch

Bannink, baninnuk: ik niet

Bannint: maar neen

Batt'ndoet: toch niet

Bazz'ndoen: zij niet

e Kuuskienge: een poetsvrouw

Pertank(s): nochtans

Streke groak'n: op tijd klaar geraken

Toetton: tot later

toet, tendoet: jawel; maar neen

Oef , ik ben het nog niet verleerd!

Als er niets anders te vertellen valt ..dan is er nog altijd een vleugje humor

Een man en een vrouw gingen met vakantie naar Jeruzalem. Tijdens hun verblijf aldaar overleed de echtgenote. De begrafenisaannemer troostte de echtgenoot en zei:

'Je kan het lichaam per schip naar huis sturen voor 5.000 dollar of je kan haar hier begraven, in het Heilige Land, het Uitverkoren Land tegen de prijs van 150 dollar.'

Wat denkt u dat de echtgenoot zal doen? En waarom hij doet wat hij meent te moeten doen?

De echtgenoot dacht even na maar zei uiteindelijk dat hij haar liever naar huis wou verschepen.

'Waarom toch', zei de begrafenisaannemer die niet begreep waarom de man zoveel geld wilde betalen.

'Waarom wil je 5.000 dollar uitgeven om haar per boot mee te nemen naar huis, terwijl het voor u toch heerlijk moet zijn te weten dat ze hier in het Beloofde Heilige Land kan begraven worden voor slechts 150 dollar?'

De man antwoordde op de koele, ernstige toon die hem al die jaren had getypeerd. 'Lang geleden,' zei de man, ' stierf hier een man, werd hier ook begraven en drie dagen later verrees hij. Ik kan dat risico niet nemen.'

Vandaag is de dag van de poëzie en dit gedicht past daar perfect bij.

Ken je de oorsprong en de betekenis van het woord: NACHT ?

Ziehier de uitleg

In heel wat Europese talen wordt het woord NACHT gevormd door de letter 'N' gevolgd door het cijfer '8' in de respectievelijke taal. De letter 'N' is het wiskundig symbool voor het oneindige, gevolgd door het cijfer 8, dat eveneens symbool staat voor het oneindige.

Dus, in al die talen, betekent NACHT de eenheid van oneindigheid.

Enkele voorbeelden:

PORTUGEES : noite = n + oito (8)

SPAANS : noche = n + ocho (8)

FRANS: nuit = n + huit (8)

ITALIAANS : notte = n + otto (8)

ENGELS : night = n + eight (8)

DUITS: Nacht = n + acht (8)

NEDERLANDS : nacht = n + acht (8)

Interessant, toch? Trouwens, als je 8 horizontaal neerlegt is dit ook het symbool voor... het oneindige!

Zalig diegene die de kennis doorgeeft en die je ten minste 8 uren slaap aanraadt!

Zondag nog een samen geweest met de familie langs T zijn kant .. een gezellige West Vlaamse bende waar een grol en geplaag niet uit de lucht is en dat allemaal overgoten in sappig West Vlaams.

Al zo lang ik hier op deze bol rondloop als Westvlaamse heb ik het gevoel dat wij meestal bekeken worden als “ die van achter de kuppe”… maar geloof mij die tijd van schuchtere en onmondige WVLamingen ligt allang achter ons.. Trouwens de geschiedenis heeft bewezen dat missionarissen en ondernemers vaak uit die verloren hoek kwamen.

Toen we hier in het Antwerpse kwamen wonen ( al zo’n 32jaar geleden) werd er vaak met een glimlach gereageerd op ons taaltje en het feit dat we van uit dat hol van pluto kwamen. Soms kon ik me eraan ergeren maar geloof me ik wist mijn mannetje te staan tussen “die Stedelingen”. Intussen trek ik me dat al lang niet meer aan en wordt er nog eens lachend verwezen naar mijn roots dan deert het me niet meer integendeel ik ben er fier op want wij hebben intussen die “ stedelingen” al lang bijgebeend!

Het was voeger wel zo dat veel mensen onze provincie verlieten na het studeren, maar dat betekent niet dat zij zich geen West-Vlaming meer voelen. En ga ik zo eens kijken dan valt me op dat onze maatschappij toch kleur krijgt dank zij bepaalde West Vlamingen. Wat zou het cabaretwereldje zonder Wouter Deprez, Kama, en Geert Hoste zijn? Wat zou de ruimtevaart zonder Dirk Frimout zijn? Wie heeft er nooit over het zogenaamde Flanders Language Valley gehoord met de oprichters Jo Lernout en Pol Hauspie? Weliswaar is dat fout afgelopen maar de basis van de spraaktechnologie komt toch uit die hoek! Er zou nooit een Omega Farma geweest zijn zonder Marc Coucke en zo kan ik ook in het verleden belangrijke West Vlamingen opnoemen.

Kortom West-Vlamingen blinken op veel domeinen uit, maar zijn vaak nog altijd veel te bescheiden. Daarom willen wij even stellen dat West-Vlamingen niet altijd bescheiden hoeven te zijn en best wel trots mogen zijn op hun cultuur, taal en inwoners. Uit onderzoek blijkt trouwens dat West-Vlamingen de slimsten van België zijn. Zij zouden de grootste slaagkansen hebben om hun bachelor in drie jaar af te werken.

Ik zou willen dat het spreekwoord “ Doe voort en zie niet om” veranderd wordt in “Doe voort, maar wees trots dat je West-Vlaming bent”

In ons Belgenland is het deze winter tot nu vooral al heel nat en regenachtig geweest al kregen we de laatste dagen toch een winterprikje.

Ik ging eens zien naar vroeger en vond dat in de overgang van 1962-63 Koning winter Europa zodanig in zijn greep had dat deze geboekt staat als de strengste winter van de 20e eeuw en de koudste sinds de revolutiewinter van 1789. Maar ik veronderstel dat velen van jullie zich dat niet meer zullen herinneren. Ik ben benieuwd of de 21ste eeeuw dat record ooit nog zal breken met de opwarming van onze aarde?

In 1962-63 heeft het van eind november tot half maart onafgebroken gevroren en regelmatig gesneeuwd. Door de langdurige vorst raakten bevaarbare waterlopen dicht gepakt van het ijs en ook de Schelde en het Albertkanaal moesten met de zware middelen open gehouden worden.

Op 15 januari 1963 werd zelfs een deel van de Noordzee in ijsschotsen herschapen, nooit meer gezien sedertdien. Het openbaar leven werd zwaar beïnvloed door deze barre Siberische toestanden. Scholen werden een tijdlang gesloten, de bevoorrading werd erg bemoeilijkt en het leger en de civiele bescherming werden ingezet om de bevolking van levensnoodzakelijke behoeften te voorzien. Isolatie in een woning was een onbekend begrip in die tijd en vele gezinnen vielen zonder water omdat de waterleidingen kapot vroren. Ook behoorlijke verwarming was een probleem, velen verwarmden toen hun huis met een kolenkachel en de bevoorrading van kolen verliep erg stroef.

Of het deze winter was, weet ik niet meer maar ik kan me wel nog strenge winters herinneren en hoe ons ma dan regelmatig emmertjes antraciet in het kot moet scheppen of de sneeuw van het trottoir moest ruimen om langs het huis te geraken en hoe de vorst kanten tekeningentjes op de slaapkamervenster toverde. Het was dan letterlijk alle hens aan dek . We hebben inderdaad geen winters meer als vroeger … gelukkig maar.

Pazke vroeg in een reactie of dat glijden op ijs van mij ( of de poging daartoe !!) betekent dat ik nog steeds een stukje kind in mij heb of dat het oud zot  zich laat voelen?

Ik denk dat het beide is Paz…Ik verzet me nog steeds met hand en tand tegen dat cijfer dat er binnenkort bijkomt en eerlijk? Ik voel me nog relatief jong , niet meer piep maar dat hoeft ook niet want als ik de fratsen van mijn jeugd moet herhalen dan weet ik maar één plaats waar ze “oudjes” met zo’n gedrag steken en dat is geen optie..

En wat dat "oud zot " betreft… heerlijk toch zo af en toe , je krijgt er zelfs de slappe lach van en voor zover ik weet is lachen nog steeds een goede medicijn tegen alles en nog wat! Ik voel me bij lange na nog niet rijp om gewoon elke dag kaartje te leggen in een rusthuis… geef me maar de vrijheid en ik zal dat wel op mijn manier invullen en een stukje kind behouden .. als dat kan .. zalig gewoon! !

De winter laat zich eventjes voelen. Het wordt vroeg donker en de temperatuur daalt. Voor mij hoeft dat niet echt want ik heb niet direct iets met de winter. Kou, sneeuw, ijs, gladheid… ik moet er niets meer van hebben . Dat was vroeger wel anders. In de tijd dat ik nog een klein Natoken was, vond ik dat juist heel mooi. Spannend ook wel. Het kon me niet vroeg genoeg gaan vriezen en sneeuwen. Vooral sneeuwval in de avonduren vond ik prachtig. Er heerste dan een serene rust, de omgeving lichtte op. Dan zat ik met mijn neus tegen het raam gedrukt te kijken naar de neerdwarrelende sneeuwvlokken. En als ik dan de volgende ochtend naar buiten stapte en bij elke voetstap de sneeuw onder mijn botten hoorde knisperen, genoot ik met volle teugen. En dan ging ik samen met mijn zus een lange glijbaan maken. Dan werd eerst de sneeuw stevig platgetrapt en daarna aanloopjes en glijden maar. Langzaam maar zeker verscheen er dan een spiegelgladde ijsbaan. Het was dolle pret.

Maar ja, dat was toen. Inmiddels meer dan een halve eeuw geleden. Met het klimmen der jaren ben ik steeds minder van de winter gaan houden. Het gekke is dat ik het eigenlijk wel mooi vind als het sneeuwt.  Er heerst dan nog altijd een serene rust en de omgeving licht mooi op. Maar ik zit niet meer met mijn neus tegen het raam gedrukt te kijken naar de neerdwarrelende sneeuwvlokken. Dat ik dan geen glijbaan meer maak in mijn tuin, vind ik niet erg ook die behoefte heb ik allang niet meer hoewel.... Ik heb me er toch ook een paar weken terug op betrapt dat ik nog even probeerde of de sneeuw wel glad genoeg was...Toch nog een restantje van vroeger? 

Elke dag een stapje dichter bij dat volgend trammetje, dat is wat ik bij momenten denk de dag van vandaag. Maakt het mij blij of droevig of weemoedig? Het maakt mij in de eerste plaats blij dat ik dat wellicht haal wat 4 van mijn vriendinnen niet gegund was... en dan gaat een mens al eens mijmeren....

Het was voor ons hier niet de eerste sneeuw maar wat ik gisteren op de Druivelaar las , past volledig  bij wat de sneeuw met me doet ....

Als de eerste sneeuw gevallen is, lijkt het alsof het huis waarin je woont , in een ander werelddeel is neergelaten. Zelfs binnen ziet het er anders uit! . Alle kamers lijken kleiner en gezelliger. Buiten, waar gisteren nog de tuin was, ligt nu een witte , glinsterende vlakte en het dorp daarachter lijkt op een sprookje van Grimm. Natuurlijk zijn de kinderen opgewonden, maar ook de volwassenen hangen langer rond en praten langer dan gewoonlijk voor ze aan het werk gaan. Niemand kan bij de ramen vandaan blijven. Het is niet zozeer de sneeuw zelf, de aanblik van de toegedekte wereld die zo betoverend is, als wel de komst van de sneeuw, de plotselinge verandering, een toverachtige gebeurtenis! ...

Jeske merkte op dat het al maandag is en inderdaad .. ik had het logje voor het weekend geschreven maar om de een of andere reden een verkeerde datum op gezet en daardoor nu pas geplaatst.. ik vrees dat die lumbago zich ook wat in mijn kopje genesteld heeft .. soit... intussen betert het verder elke dag een beetje dus zo ging het " verhaal" ...

Weeral een weekend voor de deur met gelukkig wat zon... De eerste zonnige dag van het jaar denk ik en daar hebben we van geprofiteerd om een wandeling te maken en wij waren niet de enigen die blij waren met die zon. Een dikke jas , muts op en dan goed doorstappen en zo krijg je  het nog lekker warm ook!

Zelf ben ik een paar dagen uit  circulatie geweest met een lumbago .Dat ding is nog niet helemaal weg maar kine en oefeningen doen hun werk.

Het begon vorig weekend na een pijnlijke nacht en een nog "pijnlijkere" rug bij het opstaan..

Wat had ik verkeerd gedaan? Google wist dat slijtage aan de basis kan liggen maar daar wil ik niet aan denken en nog minder bij stilstaan

T vroeg wat ik gedurende de nacht uitgespookt had want hij had me de dag voordien niet horen klagen.. Maar ik had het voelen aankomen al weet ik waarachtig niet waardoor het gebeurd is! De kine dacht dat turnen vrijdag niet direct een goed gedacht was maar ja .. biebie wilde het toch proberen ... De opwarming viel mee maar die grondoefeningen voor rug- en buikspieren kwamen inderdaad nog wat te vroeg... Ik heb dan maar gewoon wat zelfstandig geïnproviseerd met de beentjes in de lucht tot groot jolijt van de bende maar frustratie van mezelf. Tsja, hoe meer dat trammetje 7 nadert hoe "krakelmiekerig" het hier wordt en dat willen we niet hé?

Maar "' kzal moa ni kriepen zekre, kzin doa te out voorn?"

Een fijne week aan iedereen hier op doortocht!

<

Vliegt er ergens een heks op een bezem rond en steelt ze mijn blogtijd ... of is het een voodoovloek? Nuchter blijven Natoken... ik moet het in die hoek niet zoeken het ontbreekt me momenteel gewoon aan tijd.

Al eens  nagegaan in hoeveel uitspraken het woord tijd voorkomt?

- Je tijd verprutsen ( nodeloos werk doen)

- tot in de pruimentijd ( tot later )

- met tijd en boterhammen komt alles ok. ( iemand geruststellen)

- kwaliteitstijd ( tijd voor jezelf nemen)

- de goede oude tijd...daar moet ik geen tekeningetje bij maken zeker want wij senioren zijn in die tijd geboren. 

En zo kan ik blijven doorgaan en wordt dit een ellenlang epistel maar het is slapendstijd dus...

Een W VL afsluiter:

" 'k goa min skippe afkuuusn"  =  ik ben weg!

Dit vond ik in mijn mailbox en dacht ... zo is het toch?

Geboren in de jaren 1940- 1960 , of sommigen (die nog taaier zijn) nog iets vroeger.

Wij waren de sterken uit de jaren '50... 60... 70 Vooreerst hebben wij een normale geboorte overleefd. Onze moeders namen aspirines, aten vinaigrettesaus, mayonaise en desserten en zij werden niet getest op suikerziekte of cholesterol. En na dat trauma werden wij op onze buik te slapen gelegd in kinderbedden geverfd met mooie blinkende loodverf. Er waren geen kindersloten op de deuren en als wij met de fiets reden, hadden wij basketbalpetten op en geen helmen. Als baby of kind reden wij mee op de schoot van moeder in auto’s zonder gordels, noch kinderstoelen of opblaasbare kussens. In de bak van een camionnette zitten, of op het paard van Boer Zutter, op een zonnige dag, was altijd een belevenisen iets héél speciaal. Wij dronken putwater of water van de kraan en geen water uit een plastic fles. Wij aten taartjes, wit brood, echte boter, spek met eieren en beukennootjes en walnoten die al op de grond lagen. Wij dronken warme chocolademelk met echte suiker erin. We hadden geen last van obesitas. WAAROM ? Omdat wij steeds buiten speelden. Daarom!!

Wij verlieten de woning ’s morgens vroeg om naar school te FIETSEN (er waren toen geen moeders die ons met de auto even konden brengen), of om heel de dag te spelen in de frisse lucht en dit op voorwaarde dat we ‘s avonds bij donker thuis waren. (of als de straatverlichting begon te branden) Onze ouders wisten helemaal niet waar we uithingen. We hadden geen gsm, maar we hadden ook Dutroux nog niet meegemaakt. We hadden "vuile kleren om te spelen" en "schone kleren" om op bezoek te gaan. Wij hadden uren nodig om ons speelgerief zelf te maken. Wij hadden geen Playstations, Nintendos, X-box, iPod enz. Er waren geen videospelen, geen 150 tv kanalen, geen videofilms of Dvd’s geen stereoketens. Voor 18 uur keek je alleen naar het 'testbeeld' (als er al een TV was) Er waren geen computers of internet.

WIJ HADDEN NOG VRIENDEN en wij gingen buiten om met hen te spelen. Wij vielen uit bomen, sneden ons, braken af en toe een arm, been of een tand, We gingen appels en peren "plukken" en er waren daar geen gerechtelijke vervolgingen voor, om iemand daarvoor de schuld te geven. Als we dan toch gepakt werden, dan kregen we een pak slaag en thuis hielden wij wijselijk onze mond. Wij kregen voor onze 12de verjaardag een grote fiets, speelden met stokken als degen, een deksel van de vuilbak als schild, katapulten, slingers, boog en rieten pijlen met vooraan een grote nagel... We maakten van oude messen, goede werpmessen en oefenden ons op een boomstam of een oude vogelpikdoel uit het café. Ondanks dat men ons vertelde dat wij ons ogen konden verliezen of ons gingen kwetsen met die dingen hebben wij dat allemaal overleefd.

Wij reden met de fiets of gingen te voet tot aan de woning van een vriend en gingen gewoon langs achter binnen. Wij waren er van harte welkom en schoven soms mee aan tafel voor het middagmaal. Het idee dat onze ouders ons uit de gevangenis dienden te halen, was absurd, dat bestond gewoon niet. Zij waren Met en Voor de wet en Met de leraars.Als we op school een straf kregen, kregen we thuis nog eens extra straf erbij!

Onze generaties hebben enkele van de beste ondernemers, denkers en uitvinders van alle tijden en van heel de wereld voortgebracht. Deze jaren brachten een explosie van nieuwigheden en nieuwe ideeën. Wij hadden de vrijheid om te proberen, de schrik voor het falen, het succes en de verantwoordelijkheid die er mee gepaard ging. Wij hebben geleerd om dat te beheersen en om daar mee om te gaan.

Als U één van hen bent? PROFICIAT!

Het is helemaal niet mijn stijl en normaal geef ik er ook niet aan toe maar vandaag heb ik zin om sjagrijnig te zijn en het ook te vertellen…

“Ik hou van alle vrouwen…” euch .. dat is het liedje ik bedoel ik hou van alle seizoenen maar dan moeten ze ook geen verstoppertje spelen en uitkomen voor wat ze staan.. dat halfslachtige gedoe van de laatste weken, regen en wind en welke gure wind… nee dat is voor mij geen winter maar herfst en ik krijg zo stilaan het gevoel dat we meer herfst hebben in ons Belgiekske dan iets anders..en ik ben dat beu..

Ik voel de vochtige koude tussen mijn schouderbladen grienen en is het maar een gedacht of kraken die gewrichten ook meer dan anders? Aan het licht moeten we ons ook niet optrekken want de sombere dagen volgen mekaar razendsnel op en kunstlicht is nu niet echt iets wat een mens opkikkert! Ik kan aan het bakken slaan zoals Ani en zo een heerlijke geur door de keuken jagen maar ook daar word ik ook sjagrijnig van want dan denk ik aan die weegschaal die door de feestdagen meer omhoog kijkt dan omlaag en dan vergaat ook mijn zin in bakken…Opruimen heb ik al gedaan en ik heb geen zin om het zomaar opnieuw te doen en om een boek te lezen voel ik me momenteel te “onrustig” .. ze zouden in W VL zeggen :” ze heeft geen zittend gat”!!

Ja zo is het momenteel…Ik ben het binnenzitten zat , voor een wandeling vind ik die snijdende wind wat teveel eraan, mijn echte dierbare vriendinnen zijn ofwel al naar de eeuwige jachtvelden vertrokken of wonen te ver.. Mijn lieve buurvrouw zit in een serieuze depressie en het valt niet mee om lang op haar in te praten en mijn halfbedde kan ik niet blijven ambeteren hé? Ik denk dat ik zon nodig heb maar ja wie niet? En zeg me niet dat ik geen reden heb om sjagrijnig te zijn, ik weet het .. ik heb zoveel om content te zijn en toch gaat het me niet af…

Ach ik zal me maar niet teveel rollen in zelfmedelijden en geklaag zeker, tomorrow is another day en is het niet morgen dan maar overmorgen.. maar ik heb het eens gezegd en hoop nu maar dat het niet aanstekelijk is!

Als W.VL inwijkelinge doe ik nu al jaren mee met die Antwerpse traditie om op de eerste maandag na Driekonigen worstenbrood en appelbollen te eten. Een traditie die eeuwen teruggaat maar het is een lekkere gewoonte, dat kan ik jullie verzekeren!

Er zijn veel hypothesen wat het ontstaan van die verloren maandag en het eten van worstenbrood betreft
Sommige bronnen gaan terug tot in de 13e 14e eeuw .In archiefstukken is soms sprake van een “verzworen maandag”: een Lorreinse akte uit 1231 verhaalt over de “lundi parjuré”, de dag waarop sommige ambtenaren hun eed aflegden.
Andere bronnen zeggen dat machtige gilden rond het begin van de 18de eeuw hun nieuwjaarsfeest organiseerden op “Verloren Maandag”. Een ganse dag werd er gevierd, en kwamen de ambachtslui niet aan werken toe.
Andere bronnen verwijzen dan weer naar de Antwerpse haven. Traditioneel mochten de havenarbeiders op de maandag na de eerste zondag na Driekoningen op kosten van de natiebazen drinken. Daarbij werd hen iets warms te eten aangeboden, samengesteld uit ‘onverkoopbaar’ vlees, en brood. Dat “verloren brood“ zou dan aan de oorsprong liggen van de specifieke naam van die dag.
Het eten van écht worstenbrood, zoals wij dat nu kennen, wordt voor het eerst vermeld in 1913 in het boek van Edward Poffé; "Plezante mannen in een plezante stad”. Het gebruik zou volgens hem pas opgekomen zijn na 1880. Pas na de Tweede Wereldoorlog zorgde het worstenbrood bij de bakker voor een grote toeloop op "Verloren Maandag".
Tot op heden wordt deze traditie gehandhaafd en worden in sommige, traditionele Antwerpse horecazaken de klanten vergast op worstenbrood en/of appelbollen.

Wat er ook van zij, wij doen mee en laten het ons smaken!

Eigenlijk had ik dit logje gisteren willen plaasen maar ik hoopte op een spoedig arrest van de moordenaars vandaar.. Mijn humor gisteren was misschien niet echt goed geplaatst maar anderzijds het leven " moet" doorgaan .. dit even ter zijde!

Het jaar 2015 is amper een week oud en de achtergrond kleurt al rood en zwart! Rood van de vele doden en gewonden bij een aanslag op een krant in Parijs en zwart van de haat die dat uitlokt!

De aanslag in Parijs op het satirische weekblad Charlie Hebdo is een aanslag op ons allen en ik begrijp niet dat mensen met zwaar wapentuig een krant kunnen aanvallen. Een krant is geen oorlogswapen. Charlie Hebdo was een kleine oase, niet veel mensen durfden wat zij durfden maar wat zij publiceerden, moet kunnen. Satire op godsdiensten of religieuze of andere prominente hoofden is van alle tijden . Wat woensdag gebeurde is een brutale aanval tegen onze fundamentele waarden, tegen de vrijheid van meningsuiting die een pijler is van onze democratie en waar we zo voor gestreden hebben. We mogen ons dat niet laten afpakken niet voor ons en niet voor de komende generaties. Die vrijheid moeten we behouden! Maar wat gebeurd is, zal angst zaaien onder mensen op een heel ander niveau dan we tot nu toe waren gewend en toch mogen we ons niet laten verleiden om haat met haat te beantwoorden want waar zou dat dan eindigen?Maar een wereld waarin mannen met kalashnikovs beslissen wat humor is en wat niet, daar kunnen we ons in elk geval ook niet bij neerleggen. En dan nog moorden in naam van de Islam dat is veel aanvallender dan een cartoon ook kan zijn!

O, triestige wereld, is dat dan de hedendaagse beschaving, teruggaan naar barbaarse toestanden zoals eeuwen terug? Arme kinderen en kleinkinderen als er niet drastisch ingegrepen wordt! Is dat de toekomst .. opstaan met terreur en gaan slapen met de volgende bedreiging in het vooruitzicht?

Angst, onrust, wrok, haat, wantrouwen.. moorden en aanslagen wordt dat de maatschappij van de 21ste eeuw? Willen we onze vrijheid en onze prachtige aarde waarop we leven in stand houden dan moeten  alle volkeren die niet akkoord gaan met wat nu gebeurt als één blok die terreurtoestanden voor eens en voor altijd een halt toeroepen. De vraag is alleen hoe?

Moeder Overste van het klooster is wakker geworden in een opperbeste stemming, en beslist de ronde van de kloostercellen te doen.

- Goeie morgen, Zuster Marie-Josephine, ik vind je deze morgen zeer knap, en wat je draagt staat je beeldig!

- Ook goeie morgen, Moeder Overste, maar ik heb de indruk dat U de verkeerde kant uit bed bent gestapt!

Het antwoord beviel haar niet erg, maar toch besliste ze haar cellenrondgang voort te zetten.

- Goeie morgen Zuster Maria, ik vind je zeer goed deze morgen en wat je draagt staat je uitstekend!

- Dank U, Moeder Overste, ik vind U ook netjes, maar ik heb toch de indruk dat U de verkeerde kant uit bed bent gestapt!

De overste bijt zich op de lippen en vervolgt haar rondgang, maar van alle nonnen krijgt ze hetzelfde antwoord. Als ze zo bij de vijftiende non arriveert, staan haar zenuwen op springen en met de tanden op elkaar zegt ze:

- Dag Zuster Noëlla, wees eens vriendelijk en .... vind jij ook dat ik deze morgen de verkeerde kant uit bed ben gestapt?

- Ja, Moeder Overste...

- En waarop baseer je je ???

- U draagt de sandalen van Pater Jozef !!!!

Als W. VL afsluiterou ik hier zeggen

"Die nunnu is over de skreve gegoan!" = tever gegaan

Normaal is Driekoningen de dag waarop kinderen verkleed en zingend van deur tot deur gaan maar die gewoonte schijnt hier toch afgedaan te hebben want ik heb geen "koningen" gezien! Dan ben ik zelf maar beginnen zingen van "dien nieuwe hoed" en zo... tot mijn halfbedde vroeg of er iets scheelde of als ik een hint wilde geven... Ik heb daar een unieke kans laten liggen om iets extra op de kop te tikken  .

Driekoningen is ook de dag waarop bij de meesten de kerstdecoratie weer verdwijnt. Ook hier ten huize is  alles al weer opgeborgen tot volgende kerst. Nu wordt het tijd om aan de lente te denken zeker of is dat nog te vroeg? Als we de weerman mogen geloven dan krijgen we de volgende dagen een stevige herfst en dan vraag ik me af : waar blijft dan die winter? Neen ik vraag niet om sneeuw maar een goeie, stevige nachtvorst met dan de volgende dag een open, blauwe hemel en de zon.. dat heeft toch ook zijn charme  of niet?

Intussen hebben jullie al gezien dat ik probeer om mijn Antwerpse vrienden wat W. VL aan te leren .. Tot nog toe geen reactie gekregen.... maar ik denk dat ze aan het oefenen zijn en dat ze

affeseern gelik arduunzoagn maw traag vorderen

Lap .. het jaar is pas begonnen en het is al van datte.. niet alleen het jaar is nog een blanco blad ook mij inspiratie staat op een laag pitje. Ik weet alleen dat we vandaag de Driekoningen mogen verwachten met hun ster en een lied... Maar vooruit met de geit, we doen ons best al is het vandaag een miniversie.

Daarom een W.VL afsluiter:

"Achtr oes komn d'er nog veel andre" = ( laat de zorgen over je heen gaan en geniet van het moment!)

BRIEVENBUS

Een man was zijn gazon aan het maaien toen hij zijn aantrekkelijke blonde buurvrouw buiten zag komen en hoe ze in snel tempo naar haar brievenbus liep. Ze opende de bus, sloeg ze weer dicht en stormde terugnaar binnen.

Even later kwam ze terug buiten, ging weer naar de brievenbus, opende ze en sloeg ze brutaal weer dicht. Duidelijk boos liep ze terug naar binnen...

Toen de man zich klaarmaakte om de kantjes te maaien kwam het blondje voor de derde keer buiten, liep weer naar haar bus, opende ze en sloeg ze nog harder dicht dan ervoor.

'Is er iets mis?' vroeg de man verbaasd.?

'Zeer zeker is er iets mis.  Mijn stomme computer blijft maar melden:  ER IS POST VOOR U!!!' ER IS POST VOOR U!!!'

En omdat ik altijd graag mijn W.Vl moedertaaltje onderhoud, kan ik hier enkel maar op zeggen:

" Ze stond van achteren in de reke oat 't verstand uutgedeeld wierd"

 Lieve lezer,
Ik heb nog wensen voor jou voor 't nieuwe jaar en nu eens niet in het West Vlaams. Ik moet ook aan mijn Antwerpse vrienden denken hé :