Herfstkleuren

Deze mooie natuurwandeling is 9,5 km lang,daar we door werken de vertrekparking niet konden bereiken ,werd de wandeling 13km.
We wandelen in de Hoge  Venen van het "Eau Noire" naar de" Schwarzbach"
Het parcours dat we volgden liep diep in de Venen tot aan de Duitse grens.

We passeren 3 waterlopen.

-Aan het vertrekpunt...de Roer
-Aan het einde van de heenweg..de Schwarzbach of zwarte beek
-Op de terugweg de Scheidbach en die kabbelt in het natuurreservaat van Nesselo.

We overschrijden in deze wandeling meerdere keren de gemeentegrenzen van Waimes en Butgenbach.

De wandeling loopt afwisselend van het ene dal in het andere door heide,veenmossen,bossen
en langs beken, moerassen en een ven.
We wandelen in pure natuur  door het veen,we voelen ons hier in het hoge noorden.
De Roer ontspringt hier ten oosten van de Botrange. Hij voert organische afval mee dat bezorgt hem zijn sobere kleur en maakt hem tevens zeer zuur.
Na een tijdje komen we aan een Russisch kruis.

Hier was ooit het kamp van de Russen.
Het is ingeplant in de Venen voor Troupa.

Het werd opgericht in 1963 ter nagedachtenis van de Russische krijgsgevangenen van de laatste wereldoorlog.
Het kamp was ontstaan in maart 1943 en werd verlaten in september 1944 .
Het nieuwe kruis werd geplaatst in 1992 en is in orthodoxe stijl.
We wandelen op een hoogte van 630 m en dit massief is nog steeds gedeeltelijk bedekt door het  oorspronkelijk beukenwoud.  De overheersende boom van droge gronden.Hij was praktisch verdwenen op het einde van de 19de eeuw door overexplotatie, door de productie van houtskool voor de staalnijverheid.
Het beukenbos van de Rurbusch is beschermd natuurwoudpark.Hier leven veel spechten en vogels en ook ontelbare insecten.
Verder op onze wandeling in het natuurpark Bergerven,  komen we langs een vijver  gevormd door de Schwarzbach.De vijver is voorzien als waterreserve bij mogelijke branden.

De terugweg doorloopt weer een grote verscheidenheid aan vegetatie.
Het is er heerlijk rustig..slechts het geluid van kabbelende beekjes en zingende vogels verbreekt de stilte.
Speciale vermelding zijn de ontelbare educatieve borden voor kinderen  maar ook interessant voor grote mensen.
Men is immers nooit te oud om bij te leren.
Tijdens deze wandeling zag ik ook tientallen prachtig gekleurde vliegenzwammen en soms ook een klein kaboutermannetje  (alleen te zien door mensen die het goed met hen menen) moedig sleurend met afval van toeristen..ieder houdt toch zijn huis graag netjes.
Dus a.u.b graag wat respect voor de natuur.Neem je afval steeds mee.
Prachtige afwisselende wandeling  die vertrekt  aan de brug  van Bosfagne.

Een plots opdagende kleurige luchtballon zet me aan het dromen..ik vloog al in een sportvliegtuigje,in een helicopter en in jumbo's maar ballonvaren heb ik nog niet gedaan..ik zet het op mijn lijstje.

Ik was 3 dagen in de Ardennen. De bladeren  van de bomen beginnen te verkleuren en weerspiegelen zich in het moeras of ven in de Venen te Sourbrodt. Deze 13 km lange wandeling bracht ons naar heel mooie plekjes

Niet iedereen vindt het leuk te figureren in de kleine bloemenstoet.

Ze zat er bij en keek er naar...
Schattig ...mooi verkleed om een geheel te vormen met de wagen van de Flinstones.

Op deze dag denk ik aan alle mensen en familieleden die hier mee geconfronteerd worden .
Zelf heb ik de aftakeling van dichtbij meegemaakt.Mijn mama sukkelde reeds een tijdje voor ik ze noodgedwongen in een rustoord moest plaatsen.
Daar is ze na 7 jaar overleden aan de ziekte.Alzheimer.
Ik heb haar 6 maanden geleden verloren.Ze was op een haar na 87 jaar en zeer zwaar dement.
Alhoewel ze niet meer wist wie ik was...voelde ze toch  tot het einde een band..Ik veranderde om de haverklap van naam....
Mama had 5 kinderen en soms af en toe viel mijn naam...maar ze was altijd zo blij als ze me alle dagen zag.
Alhoewel  er altijd mist was in haar hoofd en ik in al die jaren telkens weer een beetje meer afscheid nemen moest.Tot dat laatste beetje op was...
Zou ik toch een oproep willen doen naar kennissen en vrienden  en familie van dementen.
Blijf hen a.u.b. bezoeken ook al doet het pijn.
Ik  doe 2 keer per week vrijwilligerswerk op de afdeling zwaar dementen  en dit al 8 jaar.
Ik weet dus waarover ik spreek.
Niets is erger dan telkens opnieuw te zien dat mensen geen of nog zeldzaam bezoek krijgen.
Ze zitten heel de dag te wachten op bezoek dat maar niet komt.

Alhoewel we over niets zinnigs konden praten....mis ik haar toch  nog alle dagen

Vandaag ging bij prachtig weer de 48 ste kleine 'Bloemenstoet uit in Wommelgem.
Er werden 24 wagentjes aangeboden,de ene am mooier dan de anderen..maar er viel geen enkele uit de stoet.
De bloemenwagentjes werden door kinderen met hun ouders gemaakt. Er werden dahlia's voor gebruikt.
De prachtige wagentjes werden door de kinderen zelf over het parcours voortgetrokken..
Soms waren de kinderen verkleed zodat je goed kon zien bij welk wagentje ze hoorden.
Het was een kleurrijke vertoning  met heel knappe realisaties.
."Hier de Vliegende draak"

We waren aanwezig met een 65 bloggers.De sfeer was dadelijk goed.Bekende werden terug gezien en er werd kennis gemaakt met onbekende gezichten.Na de maaltijd werd er gezellig gepraat.
Bedankt Frieda voor je inzet en dan nog zorgen dat iedereen met een prijs naar huis gaat is bewonderingswaardig.
Jij zal wel ontelbare uurtjes in de voorbereidingen hebben gestoken.
Ik zet hieronder  enkele foto's ,de rest kan je  gaan bekijken in het fotoalbum van het seniornnet"natuurfreak""Blogmeeting september 2009

Corry en RedPoppy

Nobles

in het midden 'bospiepertje'

Klaproosje en echtgenoot

Legende Sint-Gummarus

Gummarus trad in het huwelijk met de rijke maar hardvochtige vrouw Grimara.
Hij wordt aangeroepen  als trooster van ongelukkig gehuwden en breuken.
Op een snikhete dag zag hij dat zijn lijfeigenen zonder drinken op het land moesten werken.
Van machteloze woede sloeg hij met zijn staf op de grond.Op die plaats welde een bron op.

Het werd een bedevaartplaats waar tal van mirakels plaats hadden.
In 1477 werd voort eerst een kapel boven de bron gebouwd.

Een stukje geschiedenis
Het hele dorp werd verwoest in 1579-1584 en pas in 1609 werden aan de kapel herstellingswerken uitgevoerd.
In 1691-1696 kwam er de huidige barokke kapel in de plaats.
In 1740  werden aan de achterkant ,de sacristie en de gewelfde doorgang naar de bron toegevoegd op kosten van  de kerkmeesters van Sint-Gummarus in Lier.
In 1767 moesten er alweer herstellingswerken aan de kapel worden uitgevoerd.
De dakruiter,het hoge slanke torentje achteraan op het dak dateert dan ook uit deze periode.

De kapel werd verkocht tijdens de Franse bezetting.
In 1812 liet de nieuwe eigenaar Adriaan Vromans het na aan de kerkfabriek van Emblem.

Uitzicht kapel

Binnen  is de kapel wit gekalkt.Het tongewelf is voorzien van pseudo-kruisribben en geblokte gordelbogen  met casementen.
De consoles hebben een geprofileerde lijst en een rococomotief.
Wat je vooral treft bij het binnenkomen is het prachtige rococoaltaar in gemarmerd hout.Het dateert van 1767.
Verder zien we in de kapel een altaartombe, beelden en versieringen van de hand van Jacobus van der Neer.

De bron vindt men in de gewelfde doorgang onder de sacristie en is met een smeedijzeren hekken afgesloten aan beide kanten.
De volledig gerestaureerde kapel is slechts open op uitzonderlijke  momenten zoals bvb deze open monumentendag.
Het is  een knap stukje bewaarde geschiedenis ,meer dan een bezoek waard.

De zomer loopt ten einde..we kunnen nog even genieten van dit bloemenbed.

Ik ontdekte op mijn wandeling dit mooi exemplaar van een distelvlinder

Lierse kant wordt gestoken.

Ze vindt ze op allerlei plekken.Aangeplant in de tuin vormt ze na korte tijd  heel wat miserie.De hop overwoekert alles.
Langs dijken kan ze ongestoord haar weg gaan en levert veel hopbellen.
Hier zie je nog enkele late bloemen.

Velden zijn getooid met allerlei gekleurd  sierfruit ,soms in de grilligste  vormen.

Dreigende maar tegelijkertijd inponerende en mooie massa  wolken .

Ik wist wel dat ze ziek was maar niet dat het levensbedreigend was.Ik heb Magda beter leren kennen op de bloggersbijeenkomst in Diksmuide.
Het was een lieve sympathieke vrouw  en aangenaam in de omgang.
Iedereen kende haar van haar blog"Magda's powerpoints"
Aan Jacques haar echtgenoot mijn blijken van deelneming en natuurlijk ook aan haar familie.
Magda ik wens je alle verdiende rust toe in een wereld zonder pijn.
We zullen U niet vergeten.

Heerlijk om naar te kijken in allerlei kleuren en vormen en vaak ontzettend groot.
maar ook erg lekker...hmmmmmmmmmm  pompoenensoep

Berto de kunstenaar die het Schapenkoppenmonument maakte,zorgde ook voor het paard met Pallieter en Marieke op.
Het paard stond vroeger op de Grote Markt .Een verstrooide vrachtwagen chauffeur reed het in de prak.
Berto lapte het paard terug op.Het staat nu te pronken in een wei aan de Donk.
Ik toon jullie hier een close-up foto van de beide geliefden.Pallieter en Marieke.

Berto de kunstenaar heeft het zwaar beschadigd paard (aangereden door een vrachtwagen)
terug hersteld.Spijtig is het nu alleen nog te zien in een weide op de Donk.