Toevallige ontmoeting

Dit is er eentje van de velen

.Een slakje laat zijn slijmspoor achter op een blad



ze zijn heel de winter blijven hangen deze rozenbottels..
de mooie kleuren zijn door verwering ontstaan

"Vredehof" het levenswerk van fernand Geyselings.
In 1947 beloofde hij zijn geliefde een bloementuin.
Door allerlei factoren heeft hij
die belofte niet kunnen waar maken.
Zijn geliefde werd zijn vrouw maar
 het uitbouwen van zijn gezin en  zijn werk 
stonden die belofte in de weg.
De tijd vloog en plots was zijn pensioenleeftijd daar .
Hij had nu de middelen en een zee aan tijd.
Hij ging een bloembollentuin maken,
meteen een nieuwe uitdaging in zijn leven.
In 1993 werden 30.000 bloembollen geplant
nu zijn het er al meer dan 180.000 exemplaren.
De 77 jarige kranige Fernand kwam zijn belofte na.
Alle jaren opnieuw bezoeken duizenden
zijn prachtige tuin zo maar gratis.
Hij hoopt dit kleurrijk levenswerk
 nog enkele jaartjes vol te houden.
Tot 1 mei kan je nog van al die schoonheid genieten.
Volgens Fernand zal de tuin binnen 10 dagen op zijn hoogtepunt zijn.
Nu bloeien de narcissen,muscari,
winterroem,hyacinten en vroege tulpen.
Je kan het "Vredehof" bezoeken
 in de Vredestraat in Kessel-Statie  tot 1 mei.
Ga je er naar toe ,vergeet dan het zelf gemaakte ijs
( van zijn vrouw aan de ingang )
niet te proeven.
Een uitstap meer dan waard.


ik op fotookesjacht

.

in perfecte harmonie



deze 4 vriendelijke dames poseerden even in deze oase van geuren en kleuren



paarse bosanemoon,anders dan anders

.



2 keer anders maar toch hetzelfde



zo freel en breekbaar



een duootje



spel van licht en schaduw

.

.

de waterdruppels hangen als pareltjes aan de bloemenhoofdjes

zongele mini narcisjes

Morgen staat ze helemaal open

.

.de witte soort bloeide dit jaar niet uitbundig
maar de paarse soort is betoverend mooi

schedel van een reebokje

Zelfs uitgebloemd en na een winter buiten...nog mooi



Allerlei soorten mossen groeiend op de takken van de bomen..

Een knap staaltje van vakmanschap..oeroude muur



Melktonnen drogend tegen de boerderijgevel



Ooit denderend over zandwegen en keien



Onderweg een soul-mate ontmoet..kijk maar naar zijn modderpoten.....
mijn wandelschoenen wogen 2 keer zoveel...

Maboge bekeken vanaf "Les Crestelles"op een hoogte van 425m



Hier vloog ooit een legervliegtuig in de flank van de berg..de piloot die zijn vliegtuig boven op het plateau wou neerzetten kwam om maar er waren nog overlevenden.
Er staat een monumentje bestaande uit een schroef  boven op de vlakte.
Nu wordt er hier aan parapente gedaan.



Toen werd het donker en barste de hel los,
onweer,gietende regen,veel wind en  een massa hagelbollen
,we liepen er nadien bij als verzopen honden.



Even kwam de zon piepen net als dit paard en
 zorgde meteen voor een kleurrijke foto.



Een bijna bloeiende meidoorntak omgeven door een krans van allerlei mossen



We doorkruisten dit groene bos..ik weet zeker ..hier wonen kaboutertjes..

De tank staat er als symbool van de bevrijding in  januari 1945

zo ongerept en mooi

La Roche wordt de parel van de Ardennen genoemd
en is prachtig gelegen aan de Ourthe.
Het kasteel van La Roche waaktover een lus van de Ourthe
vanop zijn hoge rots.
Het centrum is erg toeristisch maar blijft gemoedelijk.
De ruïne van het feodaal kasteel wordt gerestaureerd
en dateert al vanuit de 9 de eeuw.
's avonds is het kasteel verlicht en kunt ge in het seizoen
"Berthe "het spook zien ronddwalen.

Bezoek ook deze interessante site
http://www.ardennenwijzer.be/in.php?id=2461
Wandelen van Bérismenil naar Wibrin en Nadrin

We vertrokken aan de kerk van Bérismenil .
Gingen een kijkje nemen naar de panorama\'s van de Baraque de Bérismenil,
doken de bossen in richting Wibrin
 De natuur maakte dat een doodgewone 16km lange wandeling ???
uitliep in een avontuur met tal van inventieve oplossingen.
Het was een rotweertje ,miezerig ,mistig met af en toe
een snuifje zon voor enkele minuutjes.
De wereld leek net gewassen en rook naar de bossen.
We werden getrakteerd op een heus onweer waarop de hemelsluizen
open gingen en we er ondanks de aangepaste kleding
bijliepen als verzopen honden.
We kregen er gratis fikse hagelbuien bovenop.
Het eerste onverwachte obstakel dook al vrij vlug op.
De doorwaadbare plaats volgens de kaart was herschapen
in een kolkende rivier met een diepte van minstens 30 cm ,
maar  na een stapje links plots 50 cm.
Hier was met onze wandelschoenen geen doorkomen aan.
Visserslaarzen zouden ons droog aan de overzijde kunnen brengen.
We volgden de beek door het bos dat zo zompig was
dat we soms bleven vastzitten.
Klimmend omhoog en omlaag,kruipend over boomstammen,
belanden we aan een bruggetje dat ons  droog????aan de overkant bracht.
Even verder op de weg stond alles onder water..
Springend maar niet zo gracieus als een ree,naderden we ons doel..
We zagen het dorp\"Wibrin\" in de verte liggen.
De holle weg die er ons naar toe moest leiden was een oerwoud
van klimplanten en bramen..er was geen doorkomen aan .
.tenzij je de prins uit doornroosje bent.
Rugzak af en onder de prikkeldraad van een naburige weide gekropen.
Onderweg heel mooie vergezichten ,groene bossen door het vele mos;
wilde waterstromen,massa\'s kikkerdril,veel zingende vogels.
Terwijl mijn wandelmaatje zich druk maakte over het Belgische rotweer,
genoot ik ten volle en verloor er zeker mijn goed humeur niet bij
We zagen Wibrin in de verte opduiken..
Het was een sfeervol Ardeens dorpje  met vriendelijke mensen en
1 herberg waar we ons wat warms lieten serveren.
We gingen er kijken naar de tank die er staat als herdekking
aan de slachtoffers en als dankbaarheid voor de  bevrijder.
Spijtig stond het erbij als een echt hoopje schroot,
binnenin een massa vuilnis.Respect was hier ver weg.
Misschien moeten we onze kinderen toch wat meer eerbied bijbrengen
voor het verleden.Een likje verf zou het geheel opfleuren;
De terugweg werd aangevat in hetzelfde druilerige weer.
Ik liet het echter niet aan mijn hartje komen
 en tussen de regenbuien door wist ik toch 100 foto\'s te maken.
Het was er mooi zelfs op een natte 1 ste april.
Vergeet ook niet het mooi gerestaureerde kerhof
en kerk van Bérismenil te bezoeken.
Voor mensen met honger naar het verleden..Je kan daar een site bezoeken
waar opgravingen gedaan worden naar een Keltisch verleden\"Le Chesley\"
een historische plaats 13ha groot..een keltische versterking uit de 9de eeuw
Merkwaardig..meer dan de moeite waard.Je moet
er wel een fikse wandeling voor over hebben.







hou je niet zo van wandelen  dan kan je kayakken....



achteloos weggehangen



Gerestaureerde kerk van Bérismenil



Doorwaadbare plaats werd wildwater riviertje,
hier was geen doorkomen mogelijk