14 november Wereld Diabetes dag

Van privé collectie tot museumhuis. Het museum dankt zijn bestaan aan Hélène Kröller-Müller(1869-1939)

 Ze is de dochter van een Duitse industrieel .
Ze trouwt in 1888 met de Nederlander Anton Kröller die het bedrijf gaat leiden.
Nadat Hélène en haar dochter een cursus kunstbeschouwing hebben gevolgd
beginnen ze kunst te verzamelen.
In de jaren 20 -30 tijdens de economische rercessie dreigt er gevaar
voor hun landgoed op de Hoge Veluwe en de kunstcollectie.
Als voorzorg schenkt ze dan haar kunstcollectie aan de Nederlandse staat
 op voorwaarde dat er een museum wordt voor gebouwd
op hun landgoed , inmiddels het Nationale Park de Hoge Veluwe.

Haar droom komt uit als in 1938 Het Rijksmuseum Kröller-Müller zijn deuren opent.
Zij wordt de eerste directeur.
Ze sterft in 1939 en nadien wordt het museum nog verder uitgebreid.
Er komt een congresruimte en beeldenzaal bij.

 In 1977 komt er een nieuwe vleugel bij voor moderne beeldhouwkunst.

 Dat van Gogh Hélène's grootste favoriet was kan je merken
Ze kocht tijdens haar leven 91 schilderijen en 180 werken op papier van hem..
Het wordt meteen ook de grootste particuliere verzameling ter wereld
van werken van de schilder Van Gogh.
Zijn werken vormen het middelpunt van haar collectie.

Ze bewondert ook het kubisme en koopt werk van Picasso en Piet Mondriaan.

Violon 1911-1912

Mondriaan


De beeldentuin is 25 hectare groot.

Hurkende vrouw 1882
August Rodin

Constant Permeke
Niobe 1951

La grande Pénélope 1912
Emile Antoine Bourdelle 

De beelden in de tuin bieden een samenhangend  en boeiend overzicht
 van de beeldhouwkunst van het einde van de 19 de eeuw tot nu.

Sculpture flottante
Martha Pan

>

Op werken die uitdrukking geven aan de verhouding tussen natuur en cultuur wordt steeds meer nadruk gelegd.. Dat maakt het Kröller-Müller museum tot een uniek museum met een geheel eigen karakter.

11 november wapenstilstand.
Laten we al die gestorven zijn voor onze vrijheid even herdenken.

Zicht op de militaire begraafplaats van de 2 oorlogen


Een immense dodenakker is het Schoonselhof zeker,men noemt het
het Antwerpse Père Lachaise.
Het is er erg rustig  wandelen door de mooie dreven met eeuwenoude bomen .
Het is er goed   voor wie aan onthaasting toe is.
Men vindt er prachtige in drukwekkende monumenten voor soldaten en burgers.
Buiten de gewone burger vonden bekende Belgen hier ook een laatste rustplaats
zoals Peter Benoit, Renaat Veremans,enz.

De grafmonument van Renaat Veremans is helemaal niet onderhouden.
een schande vind ik
 Funerair erfgoed wordt dat genoemd.

foto 1.....Rustplaats Maurice Sabbe
foto Hier rust Baron Isidoor Opsomer
foto 3......Hier ligt Lode Baekelmans
foto 4 ...begraafplaats Lode Zielens



Het kasteel Schoonselhof was vroeger "een huis van plaisantie"
Het was een buitenverblijf  van vermogende kooplieden uit de 16de eeuw.
Het domein heeft 20 eigenaars gehad
 waarvan Jules Moretus de laatste kasrteelheer was.
Het domein is 84 hectare groot.
De eerste die op het Schoonselhof begraven werd 
op 29 augustus 1914 was een Duits soldaat.
Een zeer goed onderhouden dodenakker van de Commonwealth War Graves"
foto 1.2.4.
Op perk 4 vinden we het Britse soldatenkerkhof met stemmige kapel.
Staan de kruisen dichter bij elkaar...
wil dat zeggen dat die soldaten samen zijn omgekomen

Op foto 3.één van de obelisken
Hier staan 2 obelisken voor de Franse soldaten.
Het monument bevat een hommage van de hand van Victor Hugo..
Bij het monument van de hand van Max Windzers
 rusten Franse gesneuvelden van de 2 oorlogen,
ook Italianen,Portugezen,Russen en 1 Roemeen.
De slachtoffers van de moordende V wapens
vindt men aan het monument van E. Denis

Op het domein ziet men nog prachtige Franse tuinen
Maar de beelden staan er verwaarloosd bij en verdienen een opknapbeurt.

Een columbarium met strooiweide .

Het beeld "de Herder" van de Franse beeldhouwer  Paul Ladowsky siert het geheel.

Op het ere perk liggen bekende personen zoals Willem Elschot hij schreef " Villa des Roses" "Lijmen", "Kaas"enz

Ook het graf van Elsschot verdient een serieuze opknapbeurt

 Ook dichter-schrijver Paul Van Ostaijen rust hier,
op zijn graf prijkt een luisterende engel.

Ook Gerard Walschap ligt ook op het ere perk
Dag mensen dat 't wel ga.. staat op zijn graf geschreven

Op het rond punt staat het grootste monumentaal gedenkteken van heel de begraafplaats.Het is het beeld voor buremeester Leopold De Wael. Hij deed ontzettend veel voor Antwerpen en haar inwoners.Hij heeft de Scheldekaaien recht getrokken, de dokken werden voltooid,het Atheneum en het Museum van Schone kunsten kwamen tot stand onder zijn beleid. Het  gedenkteken  gemaakt door E Geefs en beeldhouwer Georges Geefs .De Engel" werd voor de burgemeester opgericht

 Voor 3de keer werd op de Kleine Nete in Kasterlee aan de watermolen
een pompoenrace ingericht.

De reuze grote pompoenen lagen uitgehold in het water
op de moedige vaarders te wachten.

Men diende met een ploeg van 4 man,peddelend in een uitgeholde pompoen ,
 100 m af te leggen in de kortst mogelijke tijd.

Er waren allerlei categorieën voorzien :
voor de jeugd, voor jongens,voor meisjes, gemengd enz..

Sommige deelnemers hadden een plunje aan dat hun deelnemersnaam verklaarde.
Er was een massa volk gekomen .Een spannende en plezante bedoening.
Sommige pompoenen maakten door de waggelende beweging water en
 dreigden te kapsijzen..maar zolang ik aanwezig was is er niemand in het water gevallen.

By de kraampjes kon men allerlei bereidingen met pompoenen proeven
zoals pompoensoep en pompoenbeignets  en Kasel Bier een streekspecialiteit
De uitgeholde vaarpompoenen werden vooraf met een kraan in het water gelaten.

 Jef Leysen Belgisch winnaar van de zwaarste pompoen (655 kilo) 
was aanwezig op het evenement.
 Het geheel werd ook gesteund door de toeristische dienst van Kasterlee 
die een standje  verzorgde met brochures over mooie plekjes in Kasterlee.  

Winnaars van de 1 ste reeks

Het Nationale Park Hoge Venen is het grootste actief beheerd natuurgebied in particulier bezit.Het bestaat uit 5.400 hectare heide,bos,vennen  en stuifduinen.
Men vindt er een grote  diversiteit aan planten en dierensoorten.

Een Larixbos.De lork is de enige naaldboom die zijn naalden verliest in de herfst.

Hier vindt men ook veel vennen.

Een reusachtig grote beuk in herfstkleuren

Overblijfsel uit de ijstijd volgens gegevens natuurgids

Bos getooid met herfstkleed
Witte fietsen gratis te gebruiken op het park
Pootafdruk van de ree
Spoor van het hert

Achtergrondsfoto zandverstuivingsduin
Origineel huisje dat men vroeger vond in de streek ,graszoden als dak,
woon en stal onder 1 dak
Gemengd bos

Ons hotel lag midden in het groen omringd door het Oranje-,Wilhemina - en Verzetstrijderspark 10-14.Waterpartijen met grote fonteinen,eeuwenoude bomen en een pracht van een kiosk.
De parken liggen er goed onderhouden bij en hebben zitbanken in overvloed om van de kleurenpracht van de herfst te kunnen genieten.

Plekje in het mooie Oranjepark

Een geurig , kleurig  bladerentapijt

In het Wilheminapark staat deze prachtige kiosk met op de achtergrond een watergordijn van de reuze grote fontein.

In het Verzetpark  de naam zegt aan wie hier een ode gebracht wordt
ook waterpartijen en een fontein.
.

De volledige restauratie  van de fontein werd gedragen door de bevolking ,
door een opmerkelijk iets.
het bedrag samengespaard door kwartjes die de mensen inzamelden

Prachtig gekleurde bladeren en vruchten als mini-appeltjes met een zeer lange steel
Heb nog altijd niet gevonden welke boom het is.

Ik en mijn vriendin reisden naar Apeldoorn en nadien naar de Hoge veluwe.
De herfst zorgde voor fantastische kleuren.
We gingen op pad met de boswachter en natuurgids en leerden weer heel wat bij.We genoten van architectuur in Apeldoorn met de Jugendstilroute..we genoten van de groene parken in de omtrek en bezochten ook de beeldentuin en het Kröller-Mullermuseum.We gingen op zoek naar wild en vonden het..
Het waren goedgevulde dagen.
Meer dan 500 foto's meegebracht ,dus nog veel werk aan de winkel.
Ik heb inderdaad erg genoten van de prachtige herfst...
Om wild te fotograferen heeft men eigenlijk een beter toestel nodig dan het mijne met een grotere zoom..maar ik heb toch enkele aanvaardbare foto's.

Een roedel op een open plekje

Mama houdt haar reekalfje in het oog vanop afstand

Als we stil zijn blijven ze misschien staan
Ze hebben ons al opgemerkt,ze horen ons vanop 500m

Deze everzwijnen rolden zich in de modder,er ontstonden ook gevechten
de bronstijd van de herten is voorbij maar nog niet voor de everzwijnen en de mouflons

Deze reebok staat te pronken en heeft ons al gauw opgemerkt
De everzwijnen zijn druk in de weer om vrouwtjes te bekoren

Men krijgt de kans dit misschien 1 keer in zijn leven te zien.
Door werken aan de stuw werd al het water uit het meer verwijderd.
Reeds vanaf  juni is  het meer drooggelegd .De stuwdam  is meer 80 jaar oud. De natuur herstelt zich vrij vlug want de vlakte die 70 jaar onder water stond is groen van de begroeiïng.
De oppervlakte van het meer bedraagd 62 ha en is 54,50 m diep.
De herstelwerken zijn voorbij en men is vanaf 14 oktober begonnen met het opnieuw vullen van het meer.Dat zal tussen de 4 en 6 wekene duren.Nadien kan de 6 à 7 ton vis  die in leven gehouden werd in een waterplas in het midden van het meer opnieuw een natuurlijke habitat vinden.
Ik heb er een fotoreportage over gemaakt.
Men ziet de bodem van het meer, een oude weg, het oude bruggehoofd , de wanden  en ook de verschillende dieptes van het meer.De originele bedding van de Warche die anders niet te zien is kan nu goed bekeken worden .Ik had het meer al zo vaak gezien, er rond gewandeld en nu was al dat water weg en kwam ik oog in oog te staan met een onbekende wereld

.
Weg meer..ik sta vol ver- en bewondering te kijken naar wat anders onder water zit

Hier zie je hoe uitgebreid het meer is

De gebarsten bodem door drooglegging wel gevaarlijk door gevaar van inzakken

Door noodzakelijke herstellingswerken aan de stuw
werd het water uit het meer getrokken en in de Warche gespoten

De Warche loopt in zijn natuurlijke bedding op de bodem van het meer
Anders onzichtbaar nu goed te volgen
Op korte tijd ook helemaal begroeid

Hier ziet men het oude bruggehoofd nog liggen

Brug over verdwenen meer van Robertville

Men is terug begonnen met het onder water zetten van het meer
dit zal nog een hele poos duren eer het terug gevuld is

Hier zijn de wanden en de verschillende dieptes van het meer goed zichtbaar

De vroegere oude weg nu op de bodem van het meer weer zichtbaar

Een leeg meer zeer opmerkelijk

Wandelen langs de oevers van het meer was overal verboden wegens gevaar

Eindelijk was het er nog eens van gekomen.met een groepje wandelaars naar de Ardennen.Zaterdag overwegend droog tot de avond.Heel de nacht gegoten en gewaaid.Zondag terug gaan wandelen want het bleef droog tot het moment dat ik mijn tent moest afbreken..toen goot het pijpenstelen..De tent hangt nu te drogen en ik kan aan de slag met een massa foto's.
Zaterdag ,hebben we een 10 km lange wandeling gemaakt.Vertrek aan de kerk van Waimes en langs Lingneux terug naar Waimes.
Midden in de natuur..door kleurige eiken en beukenbossen..langs het water en prachtige lodges..
Een heel mooie wandeling met klimmen en dalen.

Vertrek wandeling aan de kerk van Waimes

We wandelen langs een holle weg en hebben een doorkijkje op de velden

De meidoorn vol bessen  fleurt het landschap op

Een Beuk heeft zijn herfstkleed aangetrokken

Na een stevige klim bereikten we een prachtig loofbos,
hier vielen toen ook enkele regendruppels wat de kleuren nog meer warmte gaf

We kwamen voorbij de prachtige lodge "La ferme du Père Louis

Het wandelgroepje begon aan de afdaling naar de rivier

Gelukkig lag hier een bruggetje
zodat we zonder natte voeten de overkant bereikten

Na een laatste blik op de Amblève
nog even klimmen en dan de afdaling naar Waimes,
Na 10 km bereiken we terug ons vertrekpunt.

Op de herfsthappening in Booischot kwam ik deze erg sprekende mannetjes tegen. Ze werden geschapen door een Nederlandse kunstenares wiens naam ik spijtig genoeg vergeten ben.

Ze zijn in overleg

Ze stralen ieder op zich een bepaald gevoelen uit
Ze zijn mooi door hun eenvoud

Hier werd indertijd de film Pallieter naar het boek van de Lierse schrijver Felix Timmermans verfilmd.
Men vindt er pittoreske plaatsjes en  velden met oneindige horizonten.

De geelgolvende mais is reeds in de schuur

Bijgebouwen van het kasteel duiken overal op in het landschap

Een omgevallen boom lijkt wel een krokodil

Een erg romantisch plaatje ,alhoewel de vijver wel eens mag geruimd worden

Ik praat met mens en dier .Deze keer werd ik afgewezen.Eerst stak  het paard na mijn poging zijn tong uit.Toen ik toch aandrong op contact ...begon het paard verschrikkelijk te geeuwen..de boodschap was aangekomen.Ik verveelde dit paard echt...of had men dit paard wijn laten drinken..
en was het dronken .Er stonden wijnstalletjes genoeg in de dreef.
In ieder geval zoveel misprijzen voor mijn goedbedoeld gesprek  deden me naar huis vertrekken .
Wil je een ander paardenfamilielid zien..neem dan eens een kijkje bij mijn vriendin  op blog Soldorado.

De  reactie op mijn  1ste contact spreekt boekdelen

Bij de 2de poging werd mij duidelijk gemaakt dat ik beter huiswaarts ging
Ik verveelde het paard tot geeuwen toe.

Het Vrieselhof is gelegen waar Antwerpen eindigt en de Kempen beginnen.Het rustige kasteeldomein met cafetaria ligt in de vallei van het Groot Schijn.
Alle wegen zijn zeer goed te bewandelen en de meeste kunnen zelfs met rolstoelen bereden worden.
De stilte is er bijna tastbaar.Je kan er wandelingen maken van 2,3,4 of 5 km.Je kan wandelingen aan elkaar maken.Ik wandelde er in de week 2,5 uur..en kwam slechts 1 jogger tegen.Zondags is het er veel drukker vooral op de korte wandelingen.Als de ochtend nevel optrekt boven het domein en de waterplassen komt de schoonheid er zeer goed tot zijn recht.Hoe vaak je er ook naar toe gaat..het domein ziet er nooit hetzelfde uit.Er is dan ook een grote verscheidenheid aan biotopen te ontdekken.

Hier zie je het kasteel aan de achterzijde,men werkt momenteel aan de voorzijde

Het is erg sfeervol aan deze waterpartij

Een afgevallen takje  van de lork met zijn lorkappeltjes siert de naakte takken

De grote kleurrijke metamorfose van de eikenbladeren is ingezet

Geen kwakende kikkers of sierlijk zwemmende zwanen meer

 Wel mist tussen de bomen,regendruppels van  de dauw aan takken
Glimmende natte  gekleurde herfstbladeren en bessen

 En een massa mossen en paddenstoelen.Hier een stinkzwam.
De natuur bereidt zich voor op de winter vergeet er niet van te genieten.

Het natuurgebied het Zevenbergenbos in Ranst maakt deel uit van het kasteeldomein.
Grote delen van dit domein zijn eeuwenlang beheerd als bos en men vindt er kolossen van bomen ,honderden jaren oud en soms zeer zeldzaam.

Ingang kasteeldomein en omringende dreef

                       De bodem is er zeer gevarieerd van droog tot nat en van zand tot klei.
                                          Daardoor is de bodem uitzonderlijk kalkrijk

1 van de prachtig omringende dreven,langs links heel grote buxusstruiken.

   Hier vindt men erg speciale planten,paddenstoelen en kruiden

Sinds 1952 is het kasteeldomein eigendom van de Zusters van het Convent van Betlehem

Her en der zijn er in de bossen nog dingen zichtbaar
 die verwijzen naar het vroegere kasteeldomein

                                                Een bijna doorschijnend zwammetje.

 De omringende wei en hooilanden worden begraasd door Galloway runderen en schapen.

Het domein was en is nog omringd door een gracht

Wapenschild van vroeger kasteeldomein

Voor het opkomen van de zon op wandeling...Het was nog koud ,vochtig en mistig maar er was allerlei te ontdekken onderweg.
2 uur was ik op pad toen de zon eindelijk doorbrak en de aarde begon op te warmen.

De eerste die ik van morgen ontmoette was deze gans

De jachtjes lagen er roerloos en stil bij

Geen wielertoeristen,geen wandelaars en de oevers omgeven door een natte nevel..mist..

Een bepareld spinnenweb rond een akkerdistel...kunstig   en betoverd mooi

                                                       2 geschubde inktzwammen                                      

Nieuwsgierige paarden die mijn doen en laten volgen

Blijkbaar uit het niets doken de kanovaarders op.
Het maakte me een beetje triest..door rugproblemen en reuma
is varen niet meer mogelijk voor mij.
Dus vlug het knopje omgedraaid en genoten van de natuur.

Alles wat ook maar wat met ecologisch leven te maken had was er aanwezig..Kruiden en vergeten groentes..fruitrassen,verwarming,isoleren,kruidendokters,natuurmedicijnen,ambachtelijke producten en electrische fietsen en auto's.
Zin in een tomatensoepje??

Een reuzen pompoen

Wat een grote bal is dit?

Ik ben klein en hij is groot...

Groenten zijn gezond en we eten er te weinig..

Deze electrische sportwagen had heel veel beziens

Bij zo'n lekker nazomertje schuif ik alle werk opzij en ga even genieten van de rust en schoonheid der natuur.Heb geen enkele mens ontmoet op mijn wandeling..maar toch was ik nooit alleen,een massa vlinders,libellen ,eenden,vogels en bijen hielden me gezelschap.
6,5km stappen in schoonheid van dit kunstmatig aangelegd overstromingsgebied.

Laatst toen ik hier was stond alles bijna droog nu is er veel water

De klaver bloeit dat het een lieve lust is

Een dagpauwoog fladdert van akkerdistel naar akkerdistel

Een koolwitje op zoek naar nectar

Een vuurlibel zoekt de warmte van een blad in de zon

Een bij zoemt het hoogste lied

Een oase van rust maar met oneindig veel leven

Een Lieve Heers-beestje op zoek naar bladluizen

Een oeverlibel loert met haar grote ogen naar een prooi

Gedurende deze wandeling was ik geen seconde alleen..velen zullen denken hier is niets te ontdekken...vals rustig was het hier..het krioelde van het leven..maar men moet er oog voor hebben.

Ik ontdekte  vandaag weer een paddenstoel die ik nog nooit gezien had en was blij als een kind dat een schat ontdekt heeft.

De Astraeus Hygrometricus of het Weerhuisje is een erg speciale paddenstoel die nergens veel voorkomt.Zijn meest geliefde plaats is licht,warm en heeft een zandige bodem.Hij gelijkt veel op aardsterren maar is meer verwant met aardappelbovisten.Hij begint zijn ontwikkeling als een in de bodem verborgen bol.

 Deze deelt zich dan in langwerpige driehoekige lobben die zich naar buiten afrollen en even gelijken op een bloem

Daardoor lichten ze het binnenste lichaam op en scheiden het van mycelium in de bodem.
Zo kunnen de sporen naar buiten  verspreid worden.

Bij droog weer sluiten de lobben zich weer rond het binnenste lichaam en bij regen rollen ze terug naar buiten,ze zijn dus hygrocopisch..wat de naam Weerhuisje verklaart.

Stinkzwam

Groepje parelstuifzwammetjes

Keizeramaniet

Even een luchtje gaan scheppen daarstraks en had 60 foto's bij.De volgende dagen gaan er nog meer foto's verschijnen  op dit blog.

mooier dan een schilderij..deze vliegenzwam in het bos

Een zeer robuste paddenstoel..giftige ridderzwam

Parapluuke,of parasolletje  voor de regen of voor de zon? Helmmycena..