Het was een zalig weekend kamperen en wandelen
in de Ardennen aan de Semois.
De 1 ste wandeling bracht ons naar Boullion.
We kennen Boullion al een hele tijd ,
bezochten er vroeger de stad en zijn burcht.
Nu gooiden we het op een heel andere boeg
en gingen het in de hoogte zoeken.
Aan de Cordemoisbrug langs een trapje begon de zware klim
op de beboste heuvelruggen.
We klommen onafgebroken 120 m meter, om boven
verwend te worden met prachtige uitzichten over Boullion,de Semois
en de burcht ,een staaltje van middeleeuwse ,militaire bouwkunst.
De wandeling is 9km lang en zeer goed bewijzerd.
In de 1ste helft volgt men het Grote route plan14
de wit-rode verfstreepjes;
in het 2 de deel volg je de bewegwijzering
wandeling 93.
De geel-witter streepjes en liggende S wijzen je de weg.
De zig-zag weg naar boven leidt u door bossen
van Beuk,Berk en Douglasden.
Onderweg enkele" point de vue"te verwaarlozen want
door de weelderige begroeiïng van bomen en struiken
zie je praktisch niets van Boullion.
Boven gekomen ,staat hij daar......Een pracht van een uitkijktoren....
"De Belvédère"
De toren is gebouwd met gelijmde stukken hout van wel 30 meter.
De 162 treden leiden je naar de top.
Boven zie je een betoverend panorama van Boullion
en de omringende dorpen.
Adembenemend..dat was nog eens "een point de vue"
We volgen nu rechts af de toren en gaan een dalend pad
op onze rechterzijde in.We komen langs akkers en weiden
en vaak zien we mooie panoramas van Boullion.
De wandeling heeft haar naam niet gestolen maar welverdiend.
In Curfoz volgen we terug het GR- pad.
langs de Christus van Marokko
We lopen over een hoge kam 320m boven de zeespiegel.
In de diepte loopt de zwierige rivier "De Semois"
We volgen weer de plakaatjes van wandeling 93(zwarte cijfers)
We komen weer bij de uitkijktoren en
dalen af naar ons vertrekpunt in Boullion
Onderweg een ontmoeting met 2 boswachters die me vroegen
of ik een enquete wilde invullen over het bos.
Zelfs dan wordt je achtervolgd door de media.
Maar het waren zulke lieve mensen dat ik niet weigeren kon.
De afdaling was zo steil dat ik erge pijn had in mijn knie.
Een juweeltje van een wandeling.;prachtig weer,stijgen en dalen door bos en weiden ,bloemenweiden ,kleine dorpjes en prachtige panorama's.
Niet geschikt voor kinderen,en ongeoefende wandelaars.
Een wandeling om U tegen te zeggen;
Oase van rust
1 reactie op dit bericht
Dag Marylou,
Luc.