Piepjong hondje

Bij mijn laatste wandeling
waar ik mijn nieuw fototoestel moest leren kennen,
schoot ik dit kiekje
van 2 badende gansen

Zou de lente dan toch in aantocht zijn ?
Deze 2 bleken wel aan de grote schoonmaak bezig.

Tijdens mijn wandeling vanmiddag zag ik deze kat zitten.
Het blauw van de deur deed me aan Griekenland denken 
en verlangen naar de warme zon.
Ik geraakte gelukkig net op tijd thuis.
Even later begon het te regenen.
Mij hoor je dus niet klagen.

Zoetigheden  mogen op Valentijn wel eens een keertje.
Een  origineel snoepwinkeltje in hartje Gent.

Mag ik jullie op deze Valentijn een nonnebil aanbieden.....

Ik ben in de Roma in Borgerhout gaan genieten van een optreden van Raymond van het Groenewoud.Soms speelde hij alleen op de instrumenten andere keren werd hij ondersteund door zijn orkest en 3 blazers.
Hij vulde de hele avond en bezorgde de muziekliefhebbers waar voor hun geld.Het was een schitterende show vol gekende nummers en ook enkele nieuwigheden.

Het was een hele geslaagde avond.

Ik vind dat vogels vrij moeten kunnen rondvliegen  maar mijn huisdier heeft een ander verhaal.
Het werd  door iemand niet meer gewenst.
Men wist dat ik van dieren hield en bood het aan.
Ik twijfelde ..(een vogel in een kooi is tegen mijn principes)
Maar men zei me dat men die lawaaimaker zijn nek zou omdraaien  en men bleek het te zullen doen ook.
Zo kwam Jaco bij mij terecht.

 Spreken doet hij niet..wel verschrikkelijk hard krijsen.
Dat zal dus echt wel de reden geweest zijn dat hij weg moest.
Ondertussen is hij al 30 jaar bij mij.

Hij was bija kaal al zijn pluimen waren op korte tijd terug ingegroeid ..
Hij blinkt als een spiegeltje ..en begrijpt me heel goed..
Maar soms krijst hij zo erg ..dat ik ook al eens boos tegen hem word

 

Hij is jaloers..gaat de telefoon en hij hoort me praten..begint het oorverdovend krijsen..
Ik moet de mensen aan de andere kant van de lijn dan vertellen ,dat ze de papegaai horen die stik jaloers is.

Hij is mensen gewoon en laat zich niet verjagen.Hij poseert zelfs.Vindt zichzelf mooi en kijkt aandachtig naar zijn spiegelbeeld.Wil niet gestoord worden bij de visvangst..jaagt eenden weg..wil alleen aan de oevers staan is dominant.

Hij kijkt me doordringend aan en blijft roerloos staan

Een dom visje springt voor zijn oog uit het water

Oei is dit wel een vis? zo groot

spiegeltje,spiegeltje aan de wand
ben ik niet de mooiste van 't hele land

Toen mijn dochter indertijd in Gent studeerde vond ze daar heel lekkere mosterd in het fabriekje.
Toen ik Gent bezocht was mijn opdracht een pot mosterd mee te brengen recht uit de ton.
Ik sleurde met die pot mosterd een ganse dag en avond in mijn handtas.
Het was wel heel speciaal mijn bezoek aan het mosterd fabriekje..Kijk maar mee.

Een gezellig oud mosterdfabriekje in de Gentse binnenstad

Hier hing zo'n gezellige ouderwetse sfeer

Grote mosterdpotten

Heel veel verschillende geuren prikkelden mijn neus

Hier komt dus de mosterd vandaan

Overal in sfeervolle hoekjes, zo maar op straat, karretjes vol lekkernijen.
Wat was de verleiding groot en aan al dit lekkers te weerstaan kostte wel wat moeite.
Neusjes,wafels , koekjes en lekkere streekprodukten.

Een bakfiets met heel veel kilo's neusjes

 
Verlokkelijk...

Lachende wafelbakker

Ambachtelijk gebakken koeken,taartjes,broodjes enz

Winkeltjes vol lekkere ambachtelijk vervaardigde streekproducten

In Gent smelten1000jaar bouwstijlen en hedendaagse lichtkunst naadloos samen.
Met het lichtplan worden bepaalde lichtaccenten geënt op Gentse monumenten,gebouwen,toegangspoorten,kaden en skyline,parken enz.

Hier was het in tegenstelling tot andere plaatsen vrij rustig

Er stonden uit binnen en buitenland 20 kleurrijke lichtkunstwerken opgesteld in de historische binnenstad.
Het parcour van 5km bracht je overal ter plaatse
De kunstwerken waren te bewonderen buiten en binnen.
Imponerend was het Belfort dat net in brand leek te staan.

Op het  Sint Baafsplein was het drummen om te zien waar hun binnen gebracht nachtlampje stond.
Rond 18u30 werden de lichtjes die in de vorm van letters geschikt waren aangestoken en kon men van op de 3de verdieping naar beneden kijken en ontdekken  hoe volgende tekst verscheen:"Hier licht Gent"
De feeërieke 3000 lichtgevende bloemen  in een binnentuin deden mensen lang in de rij staan ,om toch een blik op het kunstwerk te kunnen werpen.

De gevel van het oude postgebouw op de Korenmarkt weerspiegelde 
een sprookjesachtig beeld van wisselende kleurenpracht

Sprookjesachtig wisselende verlichting

Een pracht van een schouwspel

Het justitiepaleis knap verlicht
Maar het volk stond aan te schuiven op het plein
om naar boven te kunnen gaan waar schaduwen
 van de passanten geprojecteerd werden in de koepel

Ik ging ook een kijkje nemen in Gent
.

130.000 mensen kwamen een kijken nemen.
Het was er drummen en veel geduld hebben
want overal stonden er heel lange rijen
aan te schuiven om alles te bezien

Ondanks het de hele dag geregend heeft..toch 9 km gewandeld in de Ardennen.
Eerst zijn we de Abdij Van Floreffe gaan bekijken.

De Abdij is gesticht in 1121 door Norbert van Gennep ,
stichter van de Norbertijnen dit op verzoek van de Graven van Namen.
2 eeuwen kon de Abdij genieten
 van dotaties van de Graven.
In die tijd richtte de abdij 7 hospitalen,4 abdijen
en 8 kloosters voor vrouwen op.
De priorij van Leffe werd uiteindelijk ook een abdij

Een drupje water op de lens  niet gezien toen
Floreffe was gelegen op op een uiterst strategische plek
voor de verdediging van Namen tegenover de machtige buren.

Van de ballustrade kijkt men neer op het dorp.
In de 13de en 14de eeuw werd de abdij meermaals belegerd.
In de 18 de eeuw kwam er duurzame vrede
en de priesters die alles toen in die tijd beheerden ,
hebben de meeste delen van de huidige abdij zien bouwen.

Toegangspoort
Bij het begin van de Franse Revolutie
kende de abdij de top van welvaart.
Na de Franse overwinning in 1794 vertrekken  de monniken naar Duitsland.
De rest van de priesters werd verjaagd
en de abdij geplunderd en nadien verkocht.
In 1819 kwamen 265 studenten
van het Kleine episcopaal semenarie naar Floreffe.
Het semenarie werd in1825 gesloten
en wordt in 1823  terug heropend na de revolutie.
Het vakkenpakket is sindsdien uitgebreid en
de meeste professoren zijn nu voornamelijk leken.
Nadien zijn we naar Maredsous gereden en hebben
 daar gewandeld van de abdij naar Faliën,
vandaar naar Sosoye  ( 1 van de mooiste Waalse dorpen )
en terug naar vertrekpunt.
Ik had ondanks het de hele dag onophoudelijk geregend heeft toch een 100 tal foto's.

Het was hier even heel stil en rustig.Mijn gmail account werd gehackt en men verstuurde in mijn naam berichten.Mijn gmail account werd dadelijk geblokkeerd en het heeft bloed ,zweet en tranen gekost om het terug geopend te krijgen..4 dagen van opzoekwerk om datums en gegevens die google,gmail vroeg. op  te speuren. Nu is alles terug in orde.Ik hoop dat jullie geen vervelende mails in mijn naam gekregen hebben.Ik zeg u wat ik zeggen wil zonder omwegen..geen beveiligde mails enz..Krijg je zoiets..niet openen en weggooien.
Sorry als er toch mensen  lastig zijn gevallen door die hackers..

Met al die opzoekwerken stuitte ik op foto's die nog nooit iemand heeft gezien.Ze zijn niet door mij gemaakt maar door een bruingebrande cowboy.
Ik ging enkele jaren geleden vrienden van me bezoeken in the middle of nowhere..Ik vloog naar Wyoming om er bij vrienden te verblijven in" the snowshoe lodge."en van daaruit bezocht ik Cody en Yellowstone.Stond oog in oog met een bruine beer  ergens langs de baan , Tijdens een uitstapje  moest ik op de loop voor een verliefde.dolgedraaide eland .Wat is zo'n beest reusachtig groot..
Maar ongelooflijk maar waar..ik die doodbang was voor paarden.(.was ooit een op hol geslagen paard tegen gekomen) en sindsdien bang van die dieren....leerde er paardrijden

Op de farm kreeg men een 2 tal uurtjes individueel les  van een cowboy of cowgirl.
Het gewicht en je lengte zijn bepalend voor het paard dat je toegewezen krijgt.

Na de middag draaide de poort open en daar ging je met een klein hartje..

berg op en af,

velden ,bloemenweiden en riviertjes.

.
Je voelt de band met je paard en draaft met je haren in de wind zo maar door de natuur...zalig gevoel.

Zo overwon ik mijn angst voor deze prachtige dieren.Thuis gekomen heb ik nooit meer paard gereden..vind het te gevaarlijk hier..auto's  op de baan, fietsers in het bos.Maar het gevoel blijft me levenslang bij..
Als ik wandelen ga heb ik in mijn rugzak altijd wel wat lekkers bij voor een paard..want waar je ook gaat ..op elke wandeling zie ik er wel enkele  en zoek dan contact...

We hebben het niet over een gevangenis maar over een station dat gerenoveerd en beschermd is en staat te pronken in pracht en praal.
Als je naar Antwerpen spoort..bekijk het dan eens aandachtig.Monumentaal en groots is de volledige glazen overkapping..maar bekijk de foto's van de aankomsthal.maar eens aandachtig....wedden dat je al die details nog nooit bekeken had..je kan er zo maar van genieten, gratis..dus zeker doen.

Zeker weten dat je de reus nog nooit hebt opgemerkt in het station.

In een Brugs uitstalraam zag ik deze diertjes staan.
Kleurrijk en zeer speciaal.
De kostprijs net geen 10euro.

Ik vroeg me af welke mensen dit verzamelden???

Wat verder zag ik wat de bedoeling was van deze diertjes.
Moest men het niet gedemonstreerd hebben, was ik er nooit achtergekomen.

Het was een brillenhouder.
Al te gek.
Neen ,ik heb hem niet gekocht.

Genieten van een zonnige dag in januari 2011. Het leek wel de middle of nowhere. Eens het kasteel achter ons gelaten..zien we praktisch geen mensen meer. Puur natuur.

In deze periode is het nog vroeg donker.We waren aan de late kant vertrokken voor de 10km wandeling.Het zakken van de zon ging heel vlug.Een warme gloed schoof over het landschap.

Een typische langgevelhoeve..alles onder 1 dak, naast elkaar..woonhuis en stallen

Dan breekt het schouwspel los..net of men heeft het vuur aangestoken in de zon.De zon kust de aarde en verdwijnt langzaam..net of het brandt achter de bomen...maar dit is niet gevaarlijk..nog even en de kleur dooft uit...de geraamtes van de bomen zullen niet meer zichtbaar zijn...de avond is gevallen.Dankbaar voor zo'n mooie dag en zulke kleurenpracht ga ik terug richting huis. 

We wandelden Het kastelenpad en hebben zelfs uitgebreid tot 10km.
We vertrekken aan de sportvelden en al gauw bevinden we ons in de prachige eiken en lindendreven die leiden naar het Kasteel "Borrekes".
Onderweg zien we een kapelletje  van Onze-lieve_ Vrouw van Lourdes dat in 1858 gebouiwd werd door de familie Van de Werve..De houten bankjes bieden rust voor wandelaars en fietsers.

1 Van de prachtige dubbele dreven die  ons naar het prachtige kasteel brengen

Kapelletje van Onze_Lieve_Vrouw van Lourdes
Gebouwd in 1852  door de familie van de Werve
Plot duikt het prachtige kasteel op tussen de kale kruinen van eeuwenoude bomen.

Het kasteel "Borrekens"
Het kasteel is nog altijd beroemd.

De vogels begonnen al te zingen en de zon stuurde haar zonnestralen  naar onze grauw gekleurde aardeWe zien het kasteel nu van een andere kant

Indrukwekkend mooi kasteel
maar de prins op zijn witte paard heb ik niet gezien

We wandelen verder door bossen,langs velden,akkers..en zon gaat langzaam onder.We moeten een tandje bijsteken..want de duisternis valt heel gauw., maar geeft eerst nog een gratis schouwtoneel waar we echt van genieten.

Wat een prachtvan kleuren
Het was een heel fijne wandeling met veel afwisseling.

Slenteren door de straatjes en mensen observeren  doe ik graag.Waar ik ga is ook mijn fototoestel...dus..winkeltjes die je zin doen krijgen in hmmmmm..lekkere dingen.

Neuzekes noemen we ze in Lier,op andere plaatsen noemen ze cuberdon
Vroeger alleen rode neuzekes met het aroma van rijpe frambozen
Nu in allerlei kleuren,geel,oranje ,groen enz

Ontelbare chocolaterieen met een geur die je naar binnen lokt
en met een ouderwetse gezelligheid

Dorst hoef je hier niet te lijden
meters lange muren
 met ontelbaar gekende en ongekende bieren

Een koffie - en theewinkel en allerlei andere delicatessen
Je kan het niet bedenken of je vond het daar

Regen deert niemand
bekijk de creatieve oplossing maar eens

Geen bierliefhebber
dan vliegen we maar in de Champagne

Op nieuwjaarsdag vroeg in de morgen voelde  ik me een beetje triest... Mijn  kinderen en mijn wandelmaatje allemaal op  reis. Doodstil op de drukke straat, geen mens te bespeuren.Iedereen leek nog te slapen. Ik trok mijn wandelschoenen aan want weet dat op zo'n momenten de natuur me altijd soelaas brengt. Een zak oud brood, mijn fototoestel en de gsm ,moest ik ooit vallen ik zelf alarm kan slaan.Meer hoefde ik niet.De koude beet in mijn oren,  ik was amper 10 minuutjes weg en het nare gevoel verdween als bij toverslag toen uit het niets,ik had ze in die witte wereld niet opgemerkt,een groep ganzen me met een oorverdovend gegak welkom heette

 Zij hadden me dadelijk gezien en hongerig als ze waren deden ze in hun overmoedigheid halsbrekende toeren om bij mij te geraken.
Ze gingen om de haverklap op hun bek , maar ze bereikten hun doel. Ze vergaten alle  achterdocht en kwamen tot net voor mijn voeten staan.
Op slag was mijn gevoel van eenzaamheid weg.

 

.Ik vermoed dat ze me wilden vertellen dat ze hongerig waren.
Spijtig dat we niet echt met de dieren kunnen praten..want daar kunnen we nog veel van  leren.

In haar haast  maakte deze gans een flinke uitschuiver..

 Ik wandelde na een 10 tal minuten verder met in mijn kielzog een groep gansen die aangegroeid was tot een 30 tal.Als bedanking poepte er 1 op mijn wandelschoen.Plots dacht ik aan mijn vader die ooit zei dat "stront"geld op komst betekende.Gelukkig waren er nergens mensen te zien want die zouden me vast  een zonderling gevonden hebben.Wie glimlacht er nu als er op zijn wandelschoen gepoept wordt..niemand zou weten dat het een herinnering was die me even een warm gevoel gaf.
Heel de wandeling bleven ze me volgen ook nadat de ganse zak brood tot op de bodem leeg was.

Hier en daar op het ijs gleed een stuk brood meters verder ,het was net of de ganzen  speelden ijshocky...De ganzen konden er geen hap uitnemen
Maar ze gaven niet op.Wie volhoudt wint uiteindelijk toch.

Een meerkoet wil ook wel een stukje brood meepikken

Sommige ganzen geraakten de helling niet meer op en na onophoudelijk proberen , slaagden ze er in het toch wel zware lijf de lucht in te krijgen en vlogen naar minder gladde plaatsen.
Met een goed gevoel zag ik de zon opkomen. De bevroren druppeltjes aan het struikgewas blonken als diamantjes in de ochtendzon. Na een 15 tal minuutjes werd plots een mistgordijn over de wereld getrokken.

 De warmte van de zon pakte  plots de wereld in met een geheimzinnige en mysterieuze waas..De wereld leek plots veel kleiner.Terug naar huis waar ik met een gelukzalig gevoel genoot van een lekker warme thee en een kleurig fruit dessertje.