Archeologisch museum Antalya

Ik was er een 10tal jaar geleden maar door de speciale achtergrondskleuren en de zeer speciale belichting is het er nu buitengewoon prachtig.
De voorwerpen komen veel beter tot hun recht.
Suleyman Fikri Bey leraar archeologie deed beroep in 19189 op de consul van Antalya om het wegroven van schatten uit Turkije stop te zetten Hij werd door de overheid aangesteld als archeoloog.Hij zette dus de 1ste stap naar de stichting voor het museum.

 Men bracht de schatten eerst onder  in een moskee.
In 1971 werden alle schatten in het huidige gebouw geplaatst
.In 1982 werd het museum gesloten wegens restauratiewerken.
Het werd in zij huidige vorm in 1985 opnieuw heropend.
De voorwerpen worden zowel op chronologische volgorde
als per thema gepresenteerd.
Het museum ligt op enkele kilometers van het centrum van Antalya.
Het telt 14 expositiezalen en men kan er 5000 opgegraven voorwerpen bekijken.
De stichting bezit er 30.000 maar plaatsgebrek deed een selectie  plaats vinden.

Er is een zaal voor de prehistorie en natuurgeschiedenis

Een van onze voorvaderen


 Men ziet er fossielen,stenen graafgereedschap,handbijlen enz gevonden in de Karain grot
Er werden daar ook tanden en beenderen gevonden toebehorend aan de Neanderthalers

Er is een zaal  voor kleine museum stukken
Aardewerkkunst en een diversiteit aan vazen daterend uit de periode 12 BC tot 3 jaar BC.Hier liggen ook heel veel sieraden tentoon.

 
Verder is er de zaal der Goden

Rondom oppergod Zeus staan tal van andere beelden zoals Aphrodite,
Tyche, Athena en Artemis.
Daar tegenover staan Egyptische goden..Isis en zijn zoon Harpo 

 Het zijn kopieën van de gevonden beelden uit de 2de eeuw A.P die gevonden werden in Perge

Zaal van de kleine artifacten
Een zilveren bord en bronzen beelden

Het knapste vond ik de Keizerszaal
Hier staan de mooiste voorbeelden van portretten die het karakter van de Romeinse beeldhouwkunst vertegenwoordigen

 Ook deze werden allemaal gevonden in Perge
De felle gekleurde achtergronden geven het een bepaalde warmte.
Het wordt allemaal verlicht als je nadert en dimt als je verder gaat.

De zaal van de mozaieken en de ikonen

 prachtig om te bekijken .

De muntenzaal
Hier kan men de traditie van het slaan van munten volgen vanaf de 6 de eeuw BC tot op heden.
 Munten van de Klassieke,Hellenistische,Romeinse,Byzantijnse,Seltsjoekse en Ottomaanse periode.

Zaal van de etnografie

Porseleinen voorwerpen, klokken, sloten,

allerlei kleding bewerkt met zilver en gouddraad.
Ook nomaden kledung

Zaal voor kinderen
Met oud speelgoed

Het is een prachtig museum meer dan een bezoek waard.

Na Denizli met zijn tapijten, Pamukkale met zijn kalkterrassen en Hierapolis met zijn  theater en schatten  reisden wij na overnachting in het thermaal hotel Hadrianus(waar ik in het thermaal bad zwemmen ging) verder richting Antalya.

Het had 's nachts gesneeuwd
Vanaf de autoweg op 17km van Antalya kon men de Kursunlu waterval 
gelegen in het Nationale park mooi bewonderen.

 Hij stort 12 m naar beneden
Wat later bezochten we de "Lage Düden waterval "
die zich 20 m lager in zee stort bij de strandplaats Lara.

 Met een oorverdovend lawwaai stort hij zich in zee
Het is een eindeloze massa water die met een constant ritme
 naar beneden valt en soms door  de zonnestralen en
de weerkaatsing op het water een regenboog doet verschijnen

 Door het smeltwater van de gevallen sneeuw in de bergen
was er een overvloed aan water

 De "hogere Düden waterval " is te vinden op 14 km  ten noordoosten van Antalya

De Düden watervallen(Selalelur) werden beschermd in 1992 en
worden gevormd door de rivier Düden die in  het Taurusgebergte ontpringt

Bovenaan de waterval vinden we een felgroene begroeiïng
Turkije heeft nog 1 andere waterval  "de Manavgatwaterval.
 Maar die bezocht ik niet.

Ik heb met heel veel respect de dames die de tapijten knopen bezig gezien.
Op een zitbankje laag tegen de grond steeds in gebogen houding  in een atelier zitten zonder licht van buiten..onvoorstelbaar voor mij. Dan telkens opnieuw knopen leggen en daarbij de tekening doen ontstaan in het tapijt..kunstenaars en echte ambachtslui zijn deze vrouwen ,die aan een voor ons toch wel laag loon werken.

De eerste tapijten werden vervaardigd door de nomaden
 als bescherming tegen de koude .
Ze waren warmer en zachter dan dierenhuiden.

Hier zit ze dan in deze houding voor 8 uur werken

Nadien werden eerst tapijten gemaakt voor  versiering.
Het 1 ste handgeknoopt tapijt werd eerst in 1947 ontdekt
 in een grafheuvel van een prins in Siberië.
Er werden inderdaad ook volledig bewaarde handgeknoopte tapijten
 terug gevonden die dateren van  de 5de tot de 15de eeuw na Christus.

De tapijten uit de Turkse cultuur stammen af
uit de Seltjuk-periode 12de-14de eeuw.
De vraag naar hedendaags kwalitatief hoogstaande
 handgeknoopte tapijten is soms groter dan het aanbod.
Van oorsprong zijn alle tapijten handgeknoopt en nomadisch,
dat betekent dat ze allen vervaardigd werden op een grondgetouw.
De samenstelling bestaat uit schering en inslag
.Het gereedschap bestaat uit mes,schaar en klopper.
De grondstoffen bestaan uit wol,zijde en katoen.
De wol die gebruikt wordt is wol van langharige bergschapen,
soms kameel en geitenhaar.

De glans van de wol bepaalt de kwaliteit van het tapijt.
Werkwijze
1.wassen van de wol
2..wol wordt in kleurbad gelegd.
3.drogen in de zon.
Er wordt gekleurd met planten,insecten en mineralen..

Plantaardige kleuringen zijn veel kleurvaster dan kunstmatige kleuringen.
Er zijn 2 soorten knopen.
1.de Turkse  Ghiordes-knoop
2.de Perziche Senneh-knoop.
Het materiaal en het aantal knopen bepalen de prijs.
Turkse dames leggen  de knopen met hun vingers.

Na een rij knopen worden die met kracht neergeslagen met een daftum.
Dit zorgt voor de stevigheid.
Grondstof zijde

De zijde wordt gewonnen uit de cocons van de zijderups.
De cocons worden in een heetwaterbad gegooid.

De rups in de cocon sterft zodat ze de draden
niet kan doorbijten en de zijde wordt van de cocon afgewonden.

Wie Pamukkale bezoekt  ontdekt ook Hierapolis.

 In 1354 werd "Hierapolis "gebouwd op een hoogvlakte ten noorden van het dal
van çürüksu met uitzicht op de kalkterrassen
volledig veranderd in een puinhoop door een grote ,zware aardbeving.
De ruïnes werden bedolven onder een kalklaag  uit het bronwater

In 1957 werd na de mislukte poging in 1887 ,
eindelijk  met succes aan de  opgravingen begonnen.
De opgravings- en restauratie werkzaamheden gaan heden ten dage nog door.
In de Romeinse tijd telde de stad 100.000 inwoners.

 Het theater is een opvallende trekpleister voor bezoekers..
Het is wel een hele klim naar boven .
Het is nog niet  helemaal gerestaureerd en
 beschikt over een opmerkelijke akoestiek.
Het ligt tegen de helling van de historische heuvel Mesoshis.
Het is 1 van de best bewaarde grote theaters van Klein Azië.
Bij het binnenkomen van Pamukkale ziet men overal
overblijfselen van de thermen of badhuizen.

  Overgebleven zuilen van de hoofdstraat

Een deel van een badhuis is momenteel ingericht als museum.
Hier kan men de opgegraven schatten van Hierapolis  bekijken..

 Prachtige marmeren beelden en versierde graftombes.

  De Byzantijnse poort is ook goed bewaard gebleven.

thermaal bad



 Kom je er ooit neem dan zeker je badgerief mee
want je kan er zwemmen  in een zwembad
 gevuld met warm water van de bronnen
In het water liggen overblijfselen vande oudheid.
De baden zijn erg goed voor reuma ,hart en vaatziekten.

In de lente staat de hele helling vol rode anemonen

Een streling voor het oog

Vertrokken vanaf de luchthaven van Eindhoven(heerlijk rustig tegenover ons Zaventem) er werd op Antalya gevlogen met Corendon.In Antalya wachtte men ons op.Serhat bracht ons naar ons "Hotel Presa de Finica" in Finike.2,5 u rijden door het gebergte.Ons 5 sterren hotel had alles wat we verlangden..sommige dingen op zijn Turks maar als globetrotter  neemt men dat met een snuifje zout.
Onze Turks nederlandstalige gids" Bulent " gehuwd met een nederlandse  zorgde voor de nodige uitleg tijdens de rondreis.
De eerste nacht sliepen we in Finike om 's morgens vroeg met de bus te vertrekken naar Denizli.Daar gingen we op bezoek in een tapijtbedrijf waar we de dames en meisjes zelf aan het werk konden zien.Dat verslag volgt later wel.Vandaar naar het natuurwonder Pamukkale.
Letterlijk vertaald betekent het katoenkasteel en van ver lijkt het  een kasteel met balen katoen.

De kalksteenterrassen zijn geen unicum voor Turkije.
Je vindt ze ook in China en Amerika.
Maar die van Turkije zijn wel de mooiste en de grootste ter wereld.

 Een 10 tal jaar geleden was ik er ook al eens ,
toen kon men nog op alle terassen vrij rondlopen.
Nu is Pamukkale beschermd door de Unesco"werelderfgoed.
De hotels rond de bronnen moesten verdwijnen en
 men kan nog slechts op bepaalde plaatsen op de terrassen,
dit om afbreken te voorkomen.

 Het warme mineraal water van 38°
stroomt langs de hellingen naar beneden en
 vormt alzo adenbenemend,
indrukwekkende kalkterrassen..en
de oppervlakte is in die tijd aanzienlijk toegenomen.

De bronnen waaruit het warme water stroomt
behoorden indertijd toe aan de antieke stad"Hierapolis" en
dan gaan we meteen terug naar de Romeinse vroeg Christelijke periodes.
Over de prachtige ruïnes van Hierapolis heb ik het later nog.
De vorm van de kalkterassen doen denken aan katoenbalen.
De kalkterassen bestaan uithalvemaanvormige bassins
van verschillende formaten
die trapsgewijze tegen de helling van de heuvel liggen .
De wanden worden gevormd door stalactieten
die met elkaar verbonden zijn.

Het lijkt op sommige plaatsen op een maanlandschap.
Even verklaren hoe de terrassen ontstaan.
Als het warme water uit de bron opborrelt verdwijnt het gas en
 de grote concentratie van het aanwezige koolzuur of CO2 .
Het verdampt  ,daardoor slaat de kalksteen
of caliumcarbonaat in het mineraalwater
.

Het ganse gebied van terrassen beslaat 3km lengte en
 een gemiddelde breedte van 200m.
De dikte van de kalksteen is ongeveer 100m

De volgende dagen kunnen jullie hier mijn reisverslag lezen de de fotoreportage bekijken.De eerste plaats die ik bezocht was Pammukale.Ik was er jaren geleden al een keertje geweest..was het daar veranderd zeg.Pammukale behoort tot beschermt erfgoed "Unesco"en dat had gevolgen die ik jullie morgen uitleg
Nu als voorsmaakje een foto

Kalkterrassen prachtig om te aanschouwen

Alhoewel ik geboren en getogen ben in Lier,ontdekt ik nog dagelijks dingen die ik nooit eerder wist .
Bekijk nu deze zonnewijzer..Weet jij hem te vinden?

Het is niet die van de Zimmertoren hoor..

Af en toe ontdekt men her en der dingen die je aan het experimenteren zetten.
Dat geeft volgende beelden

geef toe..heel speciaal

spiegeltje langs de kant
waar zit de mooiste van heel het land?

Zo ziet men er niet veel meer..
Kennen jullie de spreuk nog....

Wie een put graaft voor een ander
valt er zelf in..

Bij mijn laatste wandeling werd ik aan een hoge snelheid voorbij gestoken door dit rijtuig.
Wat verder stopte het ding en kon ik het fotograferen.
Is het een aangeklede fiets?
De deur gaat de hoogte in om te openen en te kunnen uitstappen..
Het lijkt wel een auto..hoe noemt men zo'n opvallend ding?

Gestroomlijnd is het zeker en vast en het haalt een behoorlijke snelheid
Bedankt Freddy  voor je tip : "de Versatite" noemt dus zo'n rijtuig.

Tot 18 maart kan je in de foyer van de Lierse Academie gaan kijken naar werk van dag- en avond onderwijs keramiek.
Hier en daar trteft men herkenningspunten aan maar soms leidt het bezoek ook tot vraagstelling.

mooi opgesteld werk van avond -en dagschool keramiek

dakpannetjes

Van de beemden naar de Kesselse Heide dan naar NIjlen,terug langs de overzeijde van de dijk en terug naar de beemden.
Goed voor 12km in mijn eentje bij een zonnig maar koud weertje.

Wandelen langs de Nete richting Nijlen

Hier liggen tal van buitenverblijven

Hij sloofde zich uit om een vrouwtje te imponeren

De rode kleur die er altijd aanwezig is rond het oog  werd  nu feller
misschien om andere rivalen af te schrikken

Wie durfde naderen  werd bedreigd

In Lier is water nooit ver af.
Op de vesten,aan de muziekacademie,in het park of langs de Nete
Alle dieren genoten ten volle van de zon.

Deze Canadese gans heeft juist haar verenkleed opgepoetst

Wat een kleurenpracht in dit verenkleed van vader eend

Deze was boos op mij ,blies en probeerde me bang te maken

Ze priemen door het gras en geven hier en daar een streepje kleur.
Ook in de border vormen ze groepjes..
.een boeketje crocussen een lente bode na
de sneeuwklokjes, de winterjasmijn

.

 ook de  forsythia  bekent kleur alhoewel het 's nachts nog veel vriest.

 De blaadjes en bloemen van de sleutelbloem tonen
de gevolgen van de vrieskou
maar gaan door met bloeien.
Leve de lente..
ik heb de deur open gezet omdat ze zich  goed ontvangen zou voelen.

In tegenstelling met de wilg hangen deze in trosjes naar beneden .
Er zijn er gele en roodbruine.

Ik ben gisteren gaan genieten van een concert in Antwerpen.Bij ons zijn deze jongens minder bekend dan in Nederland.Nochtans zat de lotto Arena afgeladen vol..veel Nederlanders ook.
Het optreden deed me terug denken aan Rob De Nijs..1 van hen geleek ook op hem vond ik.
Het werd een spetterende show met uitbundige bezoekers.
Lichtjes bewogen mee op de muziek..camera's flitsten er duchtig op los.
Maar spectaculair was zeker de belichting  die de liedjes ondersteunde.
Er waren ook 2 grote TV schermen om nog beter te kunnen volgen.
Voor zo'n oude tante als ik was het luisteren,kijken en fotootjes nemen.
Spijtig vond ik wel dat de bassen zo luid stonden dat de teksten soms verloren gingen..
Maar al bij al vond ik het een heel toffe avond.
Ongekend duo voor jullie.?
Op you tube kun je heel wat filmpjes bekijken van Nick en Simon.

Het is een bladverliezende heester of kleine boom die door de wind wordt bestoven.
Het is 1 van onze mooiste winterbloeiers.
Met een overvloed aan clusters in geel,rood,witte of roodbruine bloemen.
De Hamamelis bloeit minstens een maand lang.
De bloemblaadjes krullen op bij mist,regen en koude
en ontkrullen terug als de zon schijnt.

Bij mijn wandeling gisteren rond de Jutse plassen
 ontdekte ik dat de wilgenkatjes
  wit en dik uit hun jasje barsten.
Laat de lente maar komen.

hemelsmooi en zacht