Een wereld vol mensen

Het beeld van sommige
blijft wat langer op ons netvlies hangen.
Mijn vrienden van de vismijn van Lo Pagan

In deze foto sprak vooral de ontroering me aan
Een bruidsmeisje en bruidsjonkertje wachten op de bruid aan de kathedraal van Murcia

Al te gek..met de fiets tot in de zee..
Ik wilde wel eens weten wat er zo interessant was
om door een verrekijker te bekijken.
De man bleek gewoon naar blote borsten te gluren......

Ik zag hem elke dag bij mijn ochtendwandeling.
Deze kok op weg naar zijn werk.
Het duurde even voor ik doorhad waarom hij salueerde...

Hemelse klanken kwamen uit een straatje
Ik ging op onderzoek...
Een violist toverde
wondere melodieën uit zijn viool.
Nadat ik enkele munten neerlegde.
volgde een buiging en speelde deze grote artist
een erg melancholische melodie voor mij.

Mijn vriendinnen kwamen kijken waar ik zolang bleef.......
Bedankt voor die gratis aangeboden muziek
die zwevend
over de straatstenen
tot me kwam.
Wat me ook erg trof waren de bedelaars.
Eentje had het halve perkje ingepalmd,
een karretje van een winkelcentrum om alles te vervoeren,
een rustbank als slaapplaats en een massa rommel en plastiek zakjes;

Om mijn verslag van mijn reis af te sluiten ,
even kijken naar de doedelzakspeler en trommelaar ,
die een folklorisch ritueel brengt voor de bruidegom
bij het buitenkomen van de kathedraal.
Op zeker moment gooit hij zijn barret weg,
het is de bruidegom die
ze moet proberen op te vangen.
ik ben spijtig genoeg
niet achter de verklaring van dit gebaar gekomen.
















































































































1 reactie op dit bericht
Op bezoek.
ook eens tof om wat mensen in de kijker te zetten. Het salueren van de kok is wel grappig.
Alvast een heel fijn weekend!
Groeten, Luc.