Zondag 20 december 2009
Hert
| Hert - sprookjes - |
Geschreven door saagje om 17:29
Reageer op dit bericht
Problemen
Er zijn nogal wat problemen met het lezen van de teksten, daarom volgende tip :
Met de muis links klikken en over de tekst schuiven.
De tekst verschijnt duidelijk leesbaar.
Er zijn nogal wat problemen met het lezen van de teksten, daarom volgende tip :
Met de muis links klikken en over de tekst schuiven.
De tekst verschijnt duidelijk leesbaar.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 20 december 2009
Nieuwsgierig
| Nieuwsgierig - aardgeest - |
| De alvermannetjes uit Bree gingen 's avonds de mensen afluisteren. Wanneer ze hoorden dat de mensen de volgende dag het veld moesten bemesten of brood moesten bakken, deden zij 's nachts het werk. Op een nacht zat een nieuwsgierige man de alvermannetjes door een gaatje op de zolder te bespieden. Daarop sprak één van de dwergjes: "Blaas dat licht daar eens uit!" Het andere mannetje blies de nieuwsgierige een oog uit. regio : Bree verzamelaar - D.Truyen - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Zaterdag 19 december 2009
Zeven jaar
| zeven jaar - historische sagen - |
| Een ijverige man die geen kinderen had, moest hard werken om rond te komen. Zijn luie broer die zeven kinderen had, werkte helemaal niet. Toen de man op een dag zijn beklag deed bij zijn broer, sprak die: "Waarom doe je niet hetzelfde als ik? Ik rijd 's nachts op een bok naar verre landen om daar te gaan stelen. Als je wil meegaan, dan moet je donderdagavond komen. Voor één ding moet ik je wel waarschuwen: spreek onderweg niet over O.L. Vrouw of O.L. Heer, want dan loopt het verkeerd af!" De volgende donderdag ging de man naar zijn broer, die om half twaalf de bokken uit de stal ging halen. De twee mannen gingen elk op een bok zitten, terwijl de luie broer sprak: "Over bos en struik! Door de wolken uit!" Daarop vlogen de bokken hoog in de lucht. Na een tijdje sprak de ijverige broer: "Ik hoop dat het niet ver meer is. Jezus, Maria, wat doet mijn achterwerk toch pijn op die scherpe rug!" Zijn woorden waren nog niet koud, of de bok gooide de arme man op de grond. Toen de man bekomen was van de schok, zocht hij de weg naar huis. Op de plaats waar hij was aanbeland, zeiden de mensen: "België ligt ver van hier. Je kan het best altijd rechtdoor gaan in die richting; dan kom je er wel." De man reisde zeven jaar, zeven weken en vier dagen vooraleer hij weer bij zijn huis kwam. Toen hij aanklopte, vroeg zijn vrouw: "Wie is daar?" De man antwoordde: "Ik ben het, je man!", waarop de vrouw uitriep: "Dat kan niet, want mijn man ligt naast mij in bed." De vrouw was ervan overtuigd dat haar man dood was, en ze was hertrouwd. De verschrikte bokkenrijder liep weg en men heeft hem nooit meer gezien. Regio : Kortessem Verzamelaar - F.Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Vrijdag 18 december 2009
Overeenkomst
| Overeenkomst - sprookjes - |
Donderdag 17 december 2009
Hond is waterduivel
| Hond is waterduivel - watergeest - |
| In Pittem stond vroeger een kasteel dat verzonken is. In de buurt van dat kasteel liep altijd een hond rond. Dat was een waterduivel. Een man die op pad was in de buurt van Bekkem, werd door de hond in het water gegooid. Telkens wanneer de man uit het water probeerde te kruipen, stond de hond hem aan te kijken. Het gebeurde vaak dat mensen een hele nacht moesten rondlopen omdat ze niet thuis geraakten. regio : Pittem verzamelaar - R.Callens - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Donderdag 17 december 2009
Voorspelling
| Voorspelling - tovenaars - |
| Een man kreeg bezoek van een jongen, die zei: "Ik zal de toekomst van alle bewoners van dit huis voorspellen. Gaat het hier goed in huis? Is er soms iemand ziek?" "Neen, er is niemand ziek", antwoordde de man. Daarop zei de jongen: "Je vergist je, want je hebt één persoon in huis, die ernstig ziek is", en hij klopte driemaal met zijn vuist op tafel. De man en zijn vrouw lachten de jongen uit. Enkele dagen later moest de vrouw haar dochter Eline in het klooster in Velm gaan halen. Het ging niet goed met de gezondheid van het meisje. Hoewel ze nog maar zestien jaar was, woog ze al zesennegentig kilo. Men liet verschillende dokters komen, maar Eline was reeds ten dode opgeschreven. Enkele dagen na de dood van het meisje, kwam de man bij de tramhalte de helderziende jongen weer tegen. "Zal ik je de waarheid eens zeggen?", vroeg de jongen, waarop de man antwoordde: "Neen, je moet mij de waarheid nooit meer zeggen!" Van een pastoor vernam de man dat er inderdaad mensen bestonden, die over bijzondere krachten beschikten omdat ze met de duivel omgingen. regio : Opgrimbie verzamelaar - P.Knabben - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Woensdag 16 december 2009
Herkend
| Herkend - heksen - |
| De knecht van Xander maakte altijd vreemde zaken mee. Zo vlogen de teugels van zijn paarden op een dag stuk. Ook was het eens gebeurd dat de knecht plots in het midden van een groot vuur stond. Op zekere dag kwam er een hond zo groot als een veulen, naar de kar van de knecht gelopen. Het dier liep langs de zijkant van de kar omhoog. De knecht riep verschrikt uit: "Jezus, Maria, Jozef, sta me bij!" Het volgende ogenblik stond de heks in haar menselijke gedaante vóór hem, en hij herkende haar. "Durf dit niet aan iemand te vertellen!", dreigde ze. De knecht heeft de naam van de heks nooit genoemd. regio : Brustem verzamelaar - F.Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank |
Dinsdag 15 december 2009
Vadermoordenaar
| Vadermoordenaar - luchtgeest - |
| Een man die zijn vader had vermoord, was gestorven zonder ooit zijn misdaad te hebben opgebiecht. Omdat de dode geen rust kon vinden, kwam hij op de plaats waar hij zijn misdaad had gepleegd elke nacht om twaalf uur spoken. De mensen hoorden dan een hels lawaai en zagen even later een zwarte hond weglopen. Op een dag liet men er een pater komen, die de hele dag zat te bidden. Toen de hond die nacht om twaalf uur tevoorschijn kwam, pakte de pater het dier vast en sleurde het met een strop tot in de biechtstoel. Vervolgens riep de pater de familie van de man bij elkaar om samen te bidden. Daarna ging de pater met de familie en de hond het bos in en sprak tot het dier: "Hier verban ik u voor negenennegentig jaar en voor de tijd die daarop volgt." Sindsdien kreeg het bos de naam Duivelsbos. regio : Membruggen verzamelaar - F.Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Dinsdag 15 december 2009
Gekregen toverboek
| Gekregen toverboek - toverboek - |
| Een man die stond toe te kijken hoe enkele knechten bezig waren met het binnenhalen van de oogst, riep: "Kijk die kwajongens eens spelen!" De knechten wisten aanvankelijk niet waar de man het over had, maar toen ze naar boven keken, zagen ze inderdaad enkele kwajongens spelen. Die man had een toverboek gekregen van een Waal aan wie hij de weg had gevraagd. De man had al vaak geprobeerd om het toverboek weer kwijt te raken, maar dat lukte niet. Wanneer de man het boek verbrandde, had hij het de volgende dag weer in zijn zak. regio : Mal verzamelaar - M.Dreezen - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Maandag 14 december 2009
Blind
| Blind - aardgeest - |
| Een jongen die al veel over de alvermannetjes had gehoord, ging naar de dwergjes op zoek tussen de rotsen. Bij een spelonk riep de jongen: "Woont hier iemand?" Het volgende ogenblik hoorde de jongen iemand roepen: "Blaas hem zijn licht uit!" Daarna werd de jongen blind. regio : Heusden verzamelaar - A.Princen - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Zondag 13 december 2009
Fles drank
| Fles drank - duivels - |
| Twee broers hadden een weddenschap gesloten. Wie voorbij het Duivelskruis in Hern-St.-Hubert durfde te gaan, zou een fles drank krijgen. De jongen die de uitdaging aannam, zag bij het Duivelskruis een weerwolf zitten en vroeg driemaal: "In Gods Heren naam, zeg mij wie je bent!" Omdat het beest bleef zwijgen, nam de jongen zijn mestvork en sloeg zijn eigen broer dood. regio : Tongeren verzamelaar - M.Dreezen - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Zaterdag 12 december 2009
Versierde bok
| Versierde bok - historische sagen - |
| Een man uit Vliermaal die niet kon geloven dat de bokkenrijders op een bok door de lucht vlogen, riep uit: "Ik wou dat ik die bok eens te zien kreeg!" Toen de man naar huis wandelde, stond er plots een mooi versierde bok op de weg. De man nam plaats op de rug van het dier en zei: "Naar Rome, recht naar Rome!" Zijn woorden waren nog niet koud, of de bok vertrok in volle vaart naar Rome. Het dier liep door heggen en hagen en ontzag geen enkele hindernis. Gelukkig was de man blijven hangen aan een tak, terwijl de bok verder liep. Regio : Vliermaal Verzamelaar - F.Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Zaterdag 12 december 2009
IJzer
| IJzer - sprookjes - |
Vrijdag 11 december 2009
Frettenjacht
| Frettenjacht - heksen - |
| De honden moesten de fretten opjagen, zodat ze in de bomen kropen, waar de jagers ze konden gaan vangen. Op een dag kwam er een hond sidderend van angst en met de staart tussen de benen, terug naar de mannen gelopen. Eén van de jagers klom in een boom om er een fret uit te halen. Maar toen de man halverwege was, zei de fret: "Kom nog eens een tak hoger!" De man was doodsbang en liet zich snel uit de boom vallen. Terwijl hij dat deed, zag men een vreemd schijnsel in de takken. regio : Vliermaalroot verzamelaar - F.Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank |
Woensdag 9 december 2009
Hollander
| Hollander - tovenaars - |
| Enkele mannen zaten in een café te kaarten, toen er plots een Hollander binnenkwam, die wilde meespelen. De spelers werden verdeeld in twee ploegen van drie. Merkwaardig genoeg verloor de ploeg van de Hollander geen enkel spel. Op zeker ogenblik stak de Hollander de kaarten in een pot lucifers die op tafel stond, en voorspelde dat de schoppenboer uit de pot zou vallen. Nadat de man driemaal op de tafel had geklopt, viel de schoppenboer inderdaad uit de pot. Omdat één van de omstaanders niet echt onder de indruk was, vroeg de Hollander een stuk van vijf frank en legde dat in de hand van de ongelovige man. Als de man het muntstuk bij zich kon houden, zouden er voor vijf frank borrels worden gedronken. De Hollander liep de man voorbij en vroeg: "Heb je het nog?", waarop de man antwoordde: "Ja, ik heb het nog". Vervolgens kwam de Hollander een tweede keer voorbij en vroeg weer: "Heb je het nog? "Ja, ik heb het nog", antwoordde de man opnieuw. Toen de Hollander voor de derde keer voorbijkwam en vroeg: "Heb je het nog?", merkte de man dat hij het muntstuk niet langer in zijn hand had. Iedereen stond de Hollander stomverbaasd aan te kijken. Even later sloeg de Hollander het horloge van Drik met een hamer stuk. Omdat iedereen boos werd, sloeg de Hollander nogmaals met de hamer op de glasscherven, waarna het horloge weer volledig hersteld was. Die tovenaar moest de duivel in hoogsteigen persoon zijn geweest. regio : Kleine-Brogel verzamelaar - I.Kenens - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Dinsdag 8 december 2009
Toverboek om heksen aan te wijzen
| Toverboek om heksen aan te wijzen - toverboek - |
| In Niel leefde een man die uit zijn soldatentijd een toverboek had, waarmee hij heksen kon herkennen. De pastoor had hem het boek willen afnemen, maar dat had de man niet gewild. Op een dag stond de man in de dorpswinkel, waar hij tegen de winkeljuffrouw zei: "Er is hier een heks in huis!" Omdat de winkeljuffrouw hem niet geloofde, wilde hij het haar bewijzen: "Ik zal ervoor zorgen dat de heks langs achter naar buiten gaat tot op de varkenswei, en dan zal ik haar laten terugkomen." De man begon in zijn toverboek te lezen, terwijl de winkeljuffrouw langs de achterdeur naar buiten ging om te kijken. De vrouw zakte tot aan haar knieën in de modder, en toen ze zichzelf had bevrijd, kwam ze weer naar binnen. regio : Jesseren verzamelaar - F.Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Maandag 7 december 2009
Zonder problemen
| Zonder problemen - tovenaars - |
| Een knecht moest 's ochtends met paard en kar bakstenen gaan halen. Hoewel de rit ongeveer vijf uur duurde, zat de knecht om zes uur rustig op een boomstronk; hij had het paard alleen met de kar weggezonden. Hoewel het paard de weg niet kende, is het zonder problemen op zijn bestemming geraakt en daarna teruggekomen. Men heeft de knecht nooit durven wegsturen. regio : Opoeteren verzamelaar - R.Celis - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Zondag 6 december 2009
Koeievel
| Koeievel - duivels - |
|
| Naar jaarlijkse gewoonte werd er ter gelegenheid van Driekoningen een koning gekozen, die moest trakteren met een fles drank. Een jongeman ging in Hern-St.-Hubert een fles drank kopen. Eén van zijn vrienden wilde hem echter een poets bakken en ging met een koeienvel op de rug langs de weg staan. Toen de jongeman de vreemde verschijning met het koeienvel zag, vroeg hij: "Ben jij van God of van de duivel?" Omdat de vriend de jongeman bang wilde maken, antwoordde hij: "Van de duivel!" Daarop sloeg de jongeman zonder het te weten met een mestvork zijn vriend de schedel in. Achteraf kon men het koeienvel niet meer loskrijgen van het hoofd van de dode. regio : Riksingen verzamelaar - M.Dreezen - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
|
Zaterdag 5 december 2009
De stijgbeugel van Nikola(2/2)
| De stijgbeugel van Nikola (2/2) - Een Russische heiligenlegende over Sint Nicolaas - |
Intussen heeft het boertje de gouden stijgbeugel aan een paal vastgemaakt - de stijgbeugel schitterde en scheen, als de zon! De boer ging met zijn werk voort. Op de weg reed uit Sint Petersburg een rijke heer met een driespan, de belletjes aan de paarden rinkelden vrolijk. Reeds op grote afstand zag hij de gouden stijgbeugel en reed naar de boer. Bij de paal hield hij zijn paarden in. "Waar hebt ge de stijgbeugel gestolen, boer?" - "Maar u vergist u, uw edele, ik kan er een eed op doen, het is mijn eigen stijgbeugel." - "Dat lieg je, ik zal je voor het gerecht brengen." Maar Morgoén bleef op zijn stuk staan, hij zwoer bij alles wat heilig is: "Ik ben bereid ook voor de rechtbank alles onder ede te verklaren; de stijgbeugel is van mij." De heer haalde de stijgbeugel van de paal, beval de boer op de bok naast de koetsier plaats te nemen en zij reden naar de rechtbank. Onderweg bekeek de heer het boertje. "Wat ziet ge er vreselijk uit," zei de heer, "ge hebt geen kleren aan, maar alleen vodden! Ik schaam mij iemand in zulke vodden voor de rechter te brengen. Weet je wat, hier heb je mijn overjas, trek hem aan." Daarna bedacht de heer, dat het niet genoeg was. Hij haalde uit zijn koffer een hoed en een paar schoenen en gaf ze aan Morgoén. Deze trok alles aan en zag er piekfijn uit; niemand zou hem nu herkennen. Morgoén zag er als een heer uit, toen zij voor de rechtbank kwamen De heer, die hem meegebracht had, getuigde tegen hem en zei, dat de boer de gouden stijgbeugel moest hebben gestolen, dat het niet anders kon. "Ik kan een eed afleggen, dat de stijgbeugel van mij is!" hield het boertje voet bij stuk. En iedereen geloofde hem. Toen keek Morgoén naar de heer en zei: "Nu zult ge nog wellicht gaan beweren, dat de jas, die ik aan heb, ook niet van mij is?" - "Dat is toch zo, het is mijn jas." - "En dat het driespan ook van u is?" - "Maar natuurlijk is het driespan van mij!" - "En ik kan een eed afleggen, dat zowel de jas als het driespan mijn eigendom zijn!" En iedereen in de zaal geloofde hem. Ook de rechters geloofden hem en wezen het boertje toe: én de gouden stijgbeugel én het driespan van de heer. Van af die tijd werd de boer steeds rijker - hij had zijn geluk gevonden! En hij dacht nooit meer aan zijn treurig lot van voorheen. * * * EINDE * * * |
| Bron : "Nikola de Barmhartige. Russische Nicolaaslegenden" door A. Rezimov. Uitgeverij Vrij Geestesleven, Zeist, 1986. |
Vrijdag 4 december 2009
De stijgbeugel van Nikola(1/2)
| De stijgbeugel van Nikola (1/2) - Een Russische heiligenlegende over Sint Nicolaas - |
Er leefde, er was eens een boertje; hij heette Morgoén. Morgoén sloofde zich af, werkte tot hij er bij neerviel, pakte van alles aan, maar niets lukte hem, alles liep verkeerd af. Eens was Morgoén bezig zijn moestuin te bewerken, die vlak aan de straatweg lag; op de weg reed Nikola de Genadige. "God helpe u, boer!" - "Dank u wel, Sint Nikola! Waar gaat ge, de Gode Welgevallige, naar toe?" - "Ik ga naar de Verlosser." - "Barmhartige Nikola, wilt ge zo goed zijn de Verlosser te vragen, of er iets in de wereld is, dat mij geluk zou kunnen brengen?" - "Goed, ik zal het vragen." - "Zult ge het heus niet vergeten?" - "Nee, ik vergeet het niet, wees gerust." Het boertje keek aandachtig en zag: de stijgbeugels aan het zadel van Nikola waren van goud. "Genadige Nikola, wilt ge zo goed zijn een stijgbeugel af te binden en hem hier te laten? Als ge bij de Verlosser weer op uw paard zult gaan zitten, zult ge bemerken, dat er een stijgbeugel ontbreekt en dan zult ge aan ons gesprek denken." De Barmhartige stemde er in toe, maakte een stijgbeugel los, gaf hem aan het boertje - en met één stijgbeugel reed hij naar de Verlosser. Nikola de Gode Welgevallige kwam bij de Verlosser, hij besprak er, wat hij te bespreken had en maakte aanstalten om te vertrekken - doch hij dacht niet aan de afspraak met Morgoén. Toen hij zijn paard zou bestijgen, herinnerde hij zich zijn belofte en zei: "Allerreinste Verlosser, de Waarachtige! Het boertje Morgoén heeft mij verzocht U naar zijn geluk te vragen. Hij is zo ongelukkig; is er iets in de wereld, dat hem geluk zou kunnen brengen?" - "Zeker, ook voor hem is er iets, dat hem geluk zou kunnen brengen, zijn geluk is stelen en zweren." Morgoén werkte op zijn moestuin en wachtte op Nikola: Nikola de Gode Welgevallige zou hem vertellen, waarin zijn geluk zat! Er is veel tijd voorbijgegaan. Het boertje was doodop, maar hij bleef wachten. Doch daar zag hij Nikola de Gode Welgevallige rijden. Nikola reed naar de boer. "Genadige Nikola, hebt ge naar mijn geluk gevraagd?" - "Wel zeker! Er is ook voor u geluk in de wereld." - "Waarin steekt mijn geluk?" - "Uw geluk is: stelen en zweren. Geef me nu mijn stijgbeugel terug." Maar Morgoén bleef staan, als had hij niets gehoord, als was hij doof geworden. "Ik zeg u, geef mij mijn stijgbeugel terug!" - "Wat voor stijgbeugel? Ik kan er een eed op doen: ik weet niets van een stijgbeugel af!" En zo moest Nikola met één stijgbeugel verder rijden. Hij reed door het Russische land, hij leerde de nood en ellende der mensen kennen; de Barmhartige was steeds bereid snel te helpen, waar hulp nodig was.Morgoén werkte op zijn moestuin en wachtte op Nikola: Nikola de Gode Welgevallige zou hem vertellen, waarin zijn geluk zat! Er is veel tijd voorbijgegaan. Het boertje was doodop, maar hij bleef wachten. Doch daar zag hij Nikola de Gode Welgevallige rijden. Nikola reed naar de boer. "Genadige Nikola, hebt ge naar mijn geluk gevraagd?" - "Wel zeker! Er is ook voor u geluk in de wereld." - "Waarin steekt mijn geluk?" - "Uw geluk is: stelen en zweren. Geef me nu mijn stijgbeugel terug." Maar Morgoén bleef staan, als had hij niets gehoord, als was hij doof geworden. "Ik zeg u, geef mij mijn stijgbeugel terug!" - "Wat voor stijgbeugel? Ik kan er een eed op doen: ik weet niets van een stijgbeugel af!" En zo moest Nikola met één stijgbeugel verder rijden. Hij reed door het Russische land, hij leerde de nood en ellende der mensen kennen; de Barmhartige was steeds bereid snel te helpen, waar hulp nodig was. |
| Bron : "Nikola de Barmhartige. Russische Nicolaaslegenden" door A. Rezimov. Uitgeverij Vrij Geestesleven, Zeist, 1986. |
12 reacties op dit bericht
Prettige Feesten en dikke winterknuffels
Daag saagje
Een fijn en gezellig week
Vele lieve groetjes en een dikke knuf
Wat mooi en ontroerend Saagje
Wel triest Saagje
Nog een fijne dag gewenst. Groetjes, Alida
Lieve groetjes dikke knuffel
Groetjes Diana
nieuwe weekse groetjes
droevig verhaal
Olá bem - vindo
WELKOM
Casa Portuguesa
Fijne start van de nieuwe week....
Fijne start van de kerstweek !
Pas op als je de baan op moet mateke
het was me gisteren nog al wat op de weg ,wij hadden ook een uitje gemaakt duurde een groot half uur thuis voor we de garage in konden we moesten eerst de sneeuw ruimen,we geraakten niet dat klein beetje omhoog
… met een warme groet en een dikke knuff wens ik je een mooi dagje toe,
geniet ervan,liefs Jeske
wat mooi en triest
liefs en groet van bo
Sneeuwgroetjes..