poëzie

gedekt
voor twee
verborgen
in het groen
lekker
in de zon

de spijs
komt later wel
steeds heel fijn 
door jou
klaar gemaakt.

dala

Dit is dan onze dochter in volle actie, bijna avond na avond twee uur lang en soms meer.  We hebben haar in actie gezien.  Hier op haar ééntje een drumact...mensen sloegen op hun billen van het lachen.


elke avond
of zo na
het podium
vullen
alleen

je doet het maar

waarmee je 
iedereen
het lachen
door de lenden
jaagt.

dala

de nacht
viel
junikevers
kraakten
onder onze
voeten

bij jou
mochten ze
rustig
lopen
over
je hand.

dala

kleur
overal bloei
rond gebouwen
waar water is
de rest
is rotswoestenij
dit is verlof

rust
in de vroege morgen
als fuivers slapen
en ik volop
genieten kan
van het zachte licht
bij morgengloren.

dala

een elfje schreef
in het gastenboek
iets neer
het raakte mij

poëzie is
een echo
die een schaduw
vraagt
om in te dansen

op aeolean
staan afvalkruiken
waar ik enkel
naar kijken
durf

maar ook hier
is de agressie
geland
slaat dat sierlijk
lege ding
zo maar stuk

anoniem geweld
in de nacht.

dala

doorgestuurd
bekeken
bijgeleerd

uitwisselen
eenvoudig
leerzaam

dala

De foto toont de baai van Sigri op Lesbos. Daar had ik geen rugpijn en daar moest ik ook geen tuin onderhouden. Voetjes onder tafel elke dag en zon en zee.

als ook hier
het weer
hitte wordt

helder water
als ginds
dat mis ik wel

dan blijft
onze zee
troebel omroert

maar het kan
niet op
zo'n vakantiestart.

dala

als bij ons
de zon
naar dertig gaat
zoek je enkel de schaduw op

wrevelig reageer je
op ieder woord
of helemaal niet

dan loop ik
oude knar
dartel in de zon
en houd me verder stil.

dala

vermoeidheid
ebt langzaam weg

de rust
de zon
griekse beelden

maar vooral
jij
het sluitstuk
van mijn leven

geven mij
het goede gevoel
terug.

dala

elk jaar evengoed
de eerste verlofweek
krijg ik een klop
alleen de inspanning
blijft overeind
een paar harde
lege dagen
zich voelen
als een lila bloem
op dorre grond
gedoemd vlug
ten onder te gaan
of te verteren
in het vuur.

dala

Ons dorp is Stalhille, deelgemeente van Jabbeke,  waar jaarlijks van eind juni tot eind september het kleinschalig project KiS (Kleur in Stalhille) loopt



op de kleurenkoer
in 't bruin café
van ons dorp
hangen meerdere
bijdragen

die werden gecreëerd
in voorbije jaren
maar ook recent

zo zijn ze
tentoongesteld
drie zomermaanden
reeds acht jaren
na elkaar.

dala

bij zonnig weer
schitteren
de kleuren
die treuren
in de regen

ook mijn gelaat
is onderhevig
aan weerhumeur

ik straal mee
met de zon
en neem mij niet kwalijk
want ik ben soms somber
bij mist en regen.

dala

terug uit zonnige oorden
gebruind voel ik mij
een vreemde in eigen dorp
in eigen straat

in mijn hart leeft
ook jouw pijn
die verlaat mij nooit
ook niet ginds

voorzichtig in de zon
wou ik je warmte sturen
maar hier was er
ook volop

dan maar woorden
begrijpend zacht 
geprent in modern geheugen
geheimzinnig digitaal

ons feest hier
viel helemaal
in het water
letterlijk

welke pijn ook
het loutert mij
maar ook jou
en ieder mens.

dala

als je dan
in de vroegte
naar buiten kijkt
het water ziet
de mensen 
hoort klagen
omdat ze vroeg
eerst per bus 
terug naar huis
de warmte proeven
voor een laatste keer
mij groeten
dan ben je blij
en vergeet
binnen enkele dagen
treft mij ook
datzelfde lot.

dala