kind zijn
dag poesje lief
mag ik je even
aaien
van aan je kopje
tot het einde
van je lange staart
op de arm
wil je niet
liefst loop je
schuivend
kriebelend
met je vacht
tegen mijn beentjes aan.
dala
kind zijn
vlinders

vlinders fladderen
dansend
op en neer
boven de lavendelstruik
een weelde
aan bloem- en vlinderkleur
de geur spreekt
zijn woordje mee
de zon kettert
op de keien
van ons terras
zelfs de schaduw is heet
eindelijk
eens een zomer
met zon en gedempte kleuren
en vele zomerse geuren
ook de zonnehoed
piept even mee
met zijn fluwelen tinten
draagt de voorkeur van velen.
dala
mijn gevoelens
mijn tuin
GezelleDichten is geen kunste kom
geen kunste
Dichten is een gunste Gods
een gunste.
Tekst van Guido Gezelle:1860-61
Grieks weer

zonnig zonder eind
grieks weer
op onze maat
warmte
nog juist
goed te dragen
voor iedereen
bij ons
heb je
noordoosterwind.
dala
zonder woorden
droom
zusterlijk

als zon
en schaduw
zusterlijk
zijn gemixt
tot een zacht
geheel
besluit jij
op dit terras
nuttigen wij rustig
ons festijn.
dala
poëzie
door mekaar
denken aan joujouw pijn
tranen
komen op
vullen
mijn gemoed
kon ik maar
om mijn onmacht
reden van bestaan
te ontnemen
hier of daar
een handje
helpen
zo nu en dan
mijn handen
echter
zitten vol
kreupelheid
mijn hart
kijkt toe
luistert
machteloos
al voelt het
soms anders
toch ben jij
nooit alleen.
dala
intiem etentje

gedekt
voor twee
verborgen
in het groen
lekker
in de zon
de spijs
komt later wel
steeds heel fijn
door jou
klaar gemaakt.
dala
zij

Dit is dan onze dochter in volle actie, bijna avond na avond twee uur lang en soms meer. We hebben haar in actie gezien. Hier op haar ééntje een drumact...mensen sloegen op hun billen van het lachen.
elke avond
of zo na
het podium
vullen
alleen
je doet het maar
waarmee je
iedereen
het lachen
door de lenden
jaagt.
dala
bessen
junikevers
Hans die Wienerde vroege morgen
het grind kraakte
onder onze voeten
het Duits
over mijn lippen
geradbraakt
ik deed mijn best
Hans de rest
oudere heerlijke man
Hans die Wiener
en ik
een Vlaming toch
wij hadden
telkens weer
vrolijke momenten
terwijl slaapkoppen
suften en zich
nog eens draaiden
misschien
uitzonderlijk voor ons
betoverende stonden
in het prille ochtendlicht
moet je gewoon
zelf beleven.
dala
bloei in Aeolean

kleur
overal bloei
rond gebouwen
waar water is
de rest
is rotswoestenij
dit is verlof
rust
in de vroege morgen
als fuivers slapen
en ik volop
genieten kan
van het zachte licht
bij morgengloren.
dala
poëtische vuilnisbakken

een elfje schreef
in het gastenboek
iets neer
het raakte mij
poëzie is
een echo
die een schaduw
vraagt
om in te dansen
op aeolean
staan afvalkruiken
waar ik enkel
naar kijken
durf
maar ook hier
is de agressie
geland
slaat dat sierlijk
lege ding
zo maar stuk
anoniem geweld
in de nacht.
dala
geen foto's