ik kijk in je diepe blije blik voel me vrij voel me zweven een fel gekleurde vlinder in mijn hart in de lucht in jouw ogen en voel me blij zoals jij ik ben opnieuw met jou een kind maar heel vlug komt de traan in mijn hart terug als ik opnieuw grote mens moet zijn.
Ook al zijn mijn poëmen meestal gericht naar één persoon, Toch zijn de gevoelens gewoonlijk opgewekt door meerderen. Ik kom met veel personen in aanraking en ik weet niet wat ik heb maar ik heb het blijkbaar wel...het is zelden dat ze me niet heel vlug over hun lijden of tegenslagen vertellen. Meestal kan ik alleen maar luisteren en meestal is dat reeds voldoende maar de noden liggen soms zo diep dat je er niet bij kan. Op zo'n moment ben ik blij gelovig te zijn en te kunnen bidden, in stilte want dat is dan alles wat je nog rest.
naar je kijken je was er niet met je praten je was er niet je zachtjes knuffelen je was er niet je steunen met een blik je was er niet jouw hoofd tussen mijn handen nemen je was er niet
je bent er nooit tenzij zo nu en dan voor een paar ogenblikken een glimp meer niet
je zal er nooit zijn
zo rest mij toch ik dacht aan jou ik denk aan jou ik zal blijven aan je denken hoe lang nog weet ik niet
ik ben ook een begrijphetniet maar hoor mijn ziel vol gezongen door een merel in de vroege morgen dichtbij op de nok van een dak bedekt met pijn en zorgen
zelf ben ik gevallen in een kloof tussen generaties door ik ben terechtgekomen in een tuin waar enkel de ziel iets te vertellen heeft
waar geesten in contact treden alsof iemand van een andere planeet ook op zoektocht is
als je mij hoort fluit dan rustig verder jouw eigen lied
mijn voor velen veel te grote hart luistert en verwerkt want het is gedragen en nooit alleen.
Dit is dan onze dochter in volle actie, bijna avond na avond twee uur lang en soms meer. We hebben haar in actie gezien. Hier op haar ééntje een drumact...mensen sloegen op hun billen van het lachen.
elke avond of zo na het podium vullen alleen
je doet het maar
waarmee je iedereen het lachen door de lenden jaagt.
kind
