flaters

voorzichtig zijn                        

eerst gewoon liggen

in pijn

een weekend lang

dan moeders wandelstok

tot de  krukken komen

een paar dagen maar

dan opnieuw

mijn lieve moedertjes

lieve wandelstok

zo toch één hand

vrij

in de hoop

zo vlug als het kan

de beide handen los

het been weer soepel

getekend met een naad

maar als nieuw

en sterk genoeg

om voortaan

voorzichtig te zijn

hulp te vragen

te denken aan jouw angst

aan jouw schrikken

aan jouw woorden

vol liefde

aan jouw thuisblijven

tot ik beter ben

och wat zie ik je graag

maar mijn wildheid

mijn impulsiviteit

is zo moeilijk

in te tomen

hoelang reeds probeer jij

mij te overtuigen
hoe wil jij mij temmen

als ik daarin niet slaag.
 

dala

ik mijmer maar                        

ach ja

ik mijmer

er maar op los

over weinig en veel

over de zin van onzin

de zin van vriendschap

vooral over
dat lachen 
zo’n deugd kan doen

en over jou

ik mijmer

over in jouw armen liggen

boven of beneden

een heel verschil

beneden geeft uit op straat

boven op de hemel

beneden heb ik nog nooit

een gluurder waargenomen

en boven is de hemel

niet altijd egaal blauw

het grootste verschil

tussen boven en beneden

is toch wel

hemelsbreed.

dala

jong en knap                            
 

ze praatte honderduit

alsof we elkaar kenden

reeds een hele tijd

vooral over haar werk

voor twee homo mannen

bij de ene is ze kapster

bij die andere frietmadam

terwijl de heren

parmant op reis zijn

moet het arme kind

dubbel draaien

maar ze doet het graag

al ziet ze er moe uit

en over de verdienste

weinig informatie

zo vet is het niet

zeg maar onderbetaald

maar ze herhaalt

ik doe het graag

de zaterdagavond

de bloemetjes buiten zetten

met een vriendin

staat steevast op haar program

zo af en toe

onder voorbehoud

eens een probeersel

met een hij

maar de ware

is er nog niet

allemaal op hetzelfde uit

dus ongeschikt vindt ze

gepaste  conclusie

zal wel zeker

zo’n frisse verschijning

modieus gekleed

boeide mij uren lang

ik zei haar stiekem

een man die niet kan koken

is maar een halve man

ze lachte schamper
kan jij koken vroeg ze dan olijk

ik ben niet meer vrij zei ik heel vlug

een beetje te vlug

ze lachte hartelijk en vertrok.

dala

ooit                              
 

ach vreemde vrouw

buurvrouw

of vriendin

heb ik jou ooit

in gedachten

bijna uitgekleed

geprobeerd

misschien wel

gelukt

nooit

ik heb maar één beeld

in mijn geheugen

geprent

gegrift

mijn lief 

voor een ander

is hier geen plaats

als ik jou naakt zie

dan kijk ik

en geniet

naakt is mooi

hoe dan ook

het jouwe toch wel

het andere
dat ken ik niet
 

vulgair naakt is lelijk

zonder meer

daar kijk ik

ver van weg

of sluit mijn ogen

en roep  jou  op

in al jouw glorie. 

dala

voedsel                        
 

het komt

aan mijn oren uit

niet het voedsel

maar

al dat gepraat

over voedsel

het echte voedsel

werd herkend

door voorouders

en wat krijgen we nu

wel allemaal

op ons bord

fabrikanten bepalen nu

wat goed voor ons zou zijn

wat we zeker weten is

koop hun rommel niet

enkel schitternd
voor hun bankrekening

soms ziekteverwekkend

voor ons

moet je eerst voorhebben
voordat je zeker bent
 

wij betalen het duur

niet één keer maar twee

eerst pijn in de geldbeugel

en dan overal pijn

in lenden hoofd en benen

alleen echt voedsel
versterkt de mens

voedsel als dusdanig

herkent door grootmoeder.

dala

veel                              
 

vol geladen

het geheugen

met herinneringen

zo talrijk zijn de goede

die je niet vergeten wilt

zoveel kwade

zijn reeds gewist

sommige nog vaag

aanwezig

waar je geen aandacht

wilt aan schenken

maar die hardnekkig

blijven plakken

vragen oproepen

die niet te beantwoorden zijn

het is nutteloos

ze te behouden

daarom laat ik ze slijten

naar de vergetelheid

er is zoveel positiefs

om te bewaren

wat zeer gul

veel vreugde strooit.

dala

trappen schrikken
daar is een man
op krukken
moedig tree na tree
denkt hij opwaars
alsof het geen foto
was.

zeker en vast                           

het gaat wel goed

zeer goed

tussen ons

rust en vertrouwen

grillen aanvaardend

ingewortelde foutjes

gebreken en tekorten

van beide kanten

wat een goed gevoel

maar zeker ben je nooit

elke dag is opnieuw

de keuze maken

de sleet vermijden

wegwerken

als het moet

het gaat goed

tussen ons

zeker en vast

moge het blijven

de tijd

dat we nog

samen zijn..

dala

zo veel                         
 

vroeg

zeer vroeg

uit de veren

mezelf opknappen

yogaoefeningen

ontbijt klaarmaken

computeren

mails beantwoorden

blogs bijwerken

samen ontbijten

aankleden

werken in de tuin

rusten al lezend

opnieuw in de tuin

helpen in de keuken

of alleen

eten bereiden

samen eten

rusten

verder kalmpjes aan

zonder vast stramien

zo kabbelt mijn dag

naar de avond toe

met veel bewegen

om te bewegen

en tegen het nieuwsbericht

val ik gewoon in slaap

op dat moment

voel ik duidelijk

mijn leeftijd aan.

dala

knuffeldag                               

heb jij nood

aan een speciale

knuffeldag

mij niet gezien

een dag

zonder knuffel

is als een dag

zonder zon

zonder licht

niemand

kan leven

in het donker

de kou

of onzekerheid

op de lange duur

ga je langzaam

maar zeker

er aan kappot

geef mij minstens

elke dag

jouw lach

als een knuffel

zo warm

een lief woord

dat zalft

geef me

elke dag

er minsten één

een dikke knuffel

heel fijn en warm

schenk me

elke dag

jouw hart.

dala

triestig                         
 

ik ben vandaag

heel triestig

en weet niet

hoe en waarom

de hemel

lijkt neer geklapt

of is het

een voorgevoel

dat wij weldra

mekaar

niet meer zien

ga jij heen

of is het eerst

mijn beurt

geduldig

wacht ik

tot de bui

mij verlaat

zo iets

is nog gebeurd.

dala

mogelijk                                   
 

ik kom naar je toe

voor een knuffel

een zoen

niet wetend

of je blij bent

of verdrietig

misschien

weer je me af

en zeg je mij

nu niet

nooit meer

dit is voor mij

ondenkbaar

maar alles

ja alles

is nu eenmaal

mogelijk

ik neig soms naar

het kan mij

helemaal niet schelen

dan spreek ik

tegen mijn gevoel

en  hart in.

.

dala

hoe                             
 

mijn mond

wil het uitschreeuwen

vol tanden

letterlijk

en figuurlijk

hoe te formuleren

wat ik allemaal

zo met jou

aanvangen zou

mijn geest

in tweestrijd

met mogelijkheden

en fatsoen

kan het zeggen

maar weigert

te schrijven

en te roepen

uit de binnenkamers

praat je niet

en zeker nooit

uit het bed

waar vandaan dan

die vreemde drang

die ik niet eens versta. 

dala

beheersen                                
 

de kunst van het woord

is de beheersing van de taal

de kunst van de yoga

is de beheersing van lichaam en geest

de kunst van de liefde

is de beheersing van geven en ontvangen

de kunst van het beheersen

is rustig blijven en in alles

de juiste maat en verhouding weten te vinden.

dala