zeker en vast

zo veel                         
 

vroeg

zeer vroeg

uit de veren

mezelf opknappen

yogaoefeningen

ontbijt klaarmaken

computeren

mails beantwoorden

blogs bijwerken

samen ontbijten

aankleden

werken in de tuin

rusten al lezend

opnieuw in de tuin

helpen in de keuken

of alleen

eten bereiden

samen eten

rusten

verder kalmpjes aan

zonder vast stramien

zo kabbelt mijn dag

naar de avond toe

met veel bewegen

om te bewegen

en tegen het nieuwsbericht

val ik gewoon in slaap

op dat moment

voel ik duidelijk

mijn leeftijd aan.

dala

knuffeldag                               

heb jij nood

aan een speciale

knuffeldag

mij niet gezien

een dag

zonder knuffel

is als een dag

zonder zon

zonder licht

niemand

kan leven

in het donker

de kou

of onzekerheid

op de lange duur

ga je langzaam

maar zeker

er aan kappot

geef mij minstens

elke dag

jouw lach

als een knuffel

zo warm

een lief woord

dat zalft

geef me

elke dag

er minsten één

een dikke knuffel

heel fijn en warm

schenk me

elke dag

jouw hart.

dala

triestig                         
 

ik ben vandaag

heel triestig

en weet niet

hoe en waarom

de hemel

lijkt neer geklapt

of is het

een voorgevoel

dat wij weldra

mekaar

niet meer zien

ga jij heen

of is het eerst

mijn beurt

geduldig

wacht ik

tot de bui

mij verlaat

zo iets

is nog gebeurd.

dala

mogelijk                                   
 

ik kom naar je toe

voor een knuffel

een zoen

niet wetend

of je blij bent

of verdrietig

misschien

weer je me af

en zeg je mij

nu niet

nooit meer

dit is voor mij

ondenkbaar

maar alles

ja alles

is nu eenmaal

mogelijk

ik neig soms naar

het kan mij

helemaal niet schelen

dan spreek ik

tegen mijn gevoel

en  hart in.

.

dala

hoe                             
 

mijn mond

wil het uitschreeuwen

vol tanden

letterlijk

en figuurlijk

hoe te formuleren

wat ik allemaal

zo met jou

aanvangen zou

mijn geest

in tweestrijd

met mogelijkheden

en fatsoen

kan het zeggen

maar weigert

te schrijven

en te roepen

uit de binnenkamers

praat je niet

en zeker nooit

uit het bed

waar vandaan dan

die vreemde drang

die ik niet eens versta. 

dala

beheersen                                
 

de kunst van het woord

is de beheersing van de taal

de kunst van de yoga

is de beheersing van lichaam en geest

de kunst van de liefde

is de beheersing van geven en ontvangen

de kunst van het beheersen

is rustig blijven en in alles

de juiste maat en verhouding weten te vinden.

dala

blijven                          
 

blijf wat langer

altijd blijven

kan niet

laat ons genieten

van zon en zee

van strand en wind

laat de wind

spelen

met mijn wilde haren

die dunner worden

met de jaren

verkleuren naar grijs

maar er is toch nog

een tijdspanne nodig

tot het bereiken

van het ultieme wit

dat ons moeder sierde

ze deed in 90 jaar
en dan bleef ze

nog zes mooie jaren hier

in dit tranendal

nu is ze herinnering

de mooiste die er is

voor altijd

ze is hier in ons hart

om er te blijven

tot ook wij geroepen zijn

wat aan de overkant

ons te wachten staat

werd ons in allerlei fabels

op de mouw gespeld

dat het niets zal zijn

dat denk ik niet

ik geloof

in een heerlijkheid

in een nieuw leven

vraag mij niet

hoe het zal zijn

niemand weet het

maar geloof hoop en liefde

zijn zo sterk

ze komt met zekerheid

de zaligheid.

dala

opgetekend                            
 

zonder woorden

zonder pen

potlood of penseel

in warme herinnering

in mijn geheugen

afgebeeld als lichtpunt

helder en klaar

een ontmoeting

kunst

een knuffel

of wat dan ook

in heldere ogen

niet enkel bij een kind
zie ik soms een wereld

een wereld van vrede

van licht

van hoop en liefde

dit blijft opgetekend

voor lange tijd

in mijn hart

soms is zo’n moment

eenmalig

zalig is

herhaling

in regelmaat

een moment

om vast te houden

op te roepen

als het even

of langere tijd

wat moeilijker gaat.

dala

Nu komt de winter vlug.
Vlucht naar de warmte,
hier naar binnen
of naar het buitenland.

blauw                           
 

schoongeveegd

van wolkenkladden

staat symbool

voor jouw lach

in zomertijd

lente en herfst

maar ook

als de winter komt

kan jij

zo vrolijk

zo open

lachen

en toch

de problemen

zijn onderhuids

als die even

boven willen drijven

is jouw lach

schuil gegaan

in verleden tijd

misschien vluchtte hij wel

de toekomst in

komt hij later terug

in het huidig ogenblik

van dan.

dala

ouder worden
 

soms voelt het zo

oud en versleten

katers heb ik nooit

triestigheid zonder reden

af en toe wel eens

depressies zijn verleden tijd

altijd bezig zijn

zo af en toe mediteren

als ik eens

voor niets goesting heb

denk ik aan jou

en de vonk vliegt over

mijn vermoeidheid

lost zich op

alsof ze er nooit is geweest

wat een invloed toch

heb jij op mij

positief en goed

deugddoend

telkens weer

och wat ben ik blij

als ik bij je ben.

dala

naakt                          
 

op de kaft

een naakt

jong

dat wel

mooi

dat laat ik

in het midden

maar binnenin

gedichten

en foto’s

allemaal even naakt

zonder te schokkeren

de mens getoond

van jong naar oud

gewoon naakt

in zijn eigen omgeving

het sprak me wel aan

mijn gevoel

was verwondering

blijft hangen

aan die ene vraag

kan dat nou

hier ook al

bij het davidsfonds.

dala